João 4

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kūtuni ñá fariseú san tsí dií ka ntántīkɨn ñaꞌa san Jesuú ne, dií ka tɨtɨ́n ñaꞌa kanakūtsi ntute ña é Juaán;
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 kuān te ñá te mii Jésuu kánakūtsi ntute ñá ñaꞌa san, tsí ña ntɨniꞌi ñā san.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Tēkú Jesuu sáꞌa ne, ntāka ña ñuú Judea, kúnūꞌú xtuku ña ñuú Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Dá kuēꞌen ñá itsi kān ne, ítā ntiꞌxin ña ñuú Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Xée ña ñūú Sica é kāduku ntée ñuú Samariá san. Ikān tuvi étsin ñúꞌu é xēꞌé Jacoo íña iꞌxá ña Josee.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ikān tuví pusu é xtûví Jacoo. Dōo kuitá Jesuu, tsí dóo kueꞌe íka ña ne, ínūu daꞌna ña uun xo diñɨ pusú san. E dóko sa káꞌñu ntuvi kídaā.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Xée uun ñadɨ̄ꞌɨ́, ña ñuú Samaria, é tavā ñá ntute ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Tsí ña ntɨniꞌi ñā ne, kuéꞌen ñā má ñūú san, kukuiín ña é kāꞌxí ña.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ, ña ñuú Samariá san, ni Jēsuu:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Kidáā ne, nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Vá dií ka kaꞌnu ntu nto é uva ata ko Jācoo? Tsí dɨvi ñā xtúvi ña pusú saꞌá ne, iꞌa xíꞌi ña ntute, ni iꞌxā ñá, ni kɨ̄tɨ ña dɨ —kaꞌan ña.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Nantíko kōó Jesuu, kakáꞌan ñá ni ñā:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ntá tsi tē xoó koꞌo i ntute é tāꞌxí u ne, nté uun ito ñá ītsí ka ña ntute. Ntute é kuēꞌé u ne, vata kaa mí kakene mii ntūte é kataꞌxi ntuvi vāꞌá iña ña ntii dañu ntúvi, kuan kāa nima ña —kaꞌan ña.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Nantíko kōó ñadɨ̄ꞌɨ́ san, kakaꞌan ñá ni ñā:
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Tsi é ūꞌun xɨɨ o ne, ña é tuvin niꞌin vevií ne, ñá te xɨɨ mii ō. Nuu é ntaā i é kākaꞌan —kaꞌan ña.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Tatá viꞌi ntɨ́, ña intóo diꞌna ne, iꞌa kixkaꞌan ntâꞌví ña ni Xuva kō rkɨ ukú saꞌa, ntá tsi dɨvi ntō é ña Israee ntó ne, ntákaꞌan nto é ntio é kɨ̄ꞌɨn o ñuú Jerusaleen é kāꞌan ntâꞌví o ni Xuva kō —kaꞌan ña.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ntē ña ini nto xoo é ntánuu iní nto, ntá tsi ntɨꞌɨ́ ne, iní ntɨ xoo é ntánuu iní ntɨ, tsí tatá Israee véꞌxī ña é nakākú un ntɨꞌɨ ñāꞌa san.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ntá tsi véꞌxi ntuvi ne, dɨvī é ntoo ō vevií, é ñaꞌa, ña ntánuu iní ntiꞌxe i Xuva kō né, kanɨɨ̄ nima ñá ntikɨ̄n ña é nuu é ntaā i. Ña kuān ntáa san, dɨvi ñā é kanantuku Xuva kō é nanūꞌu ñá iní ña ña.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Tsí Xuva kō ne, vata kaa tatsín kaa ña; ña kúvi kīní o ña. Xoó ñaꞌa é ntio ña é kuīnima ntíꞌxe ña Xuva kō ne, ntio é nɨɨ kueꞌén ini ña nanūꞌu ñá iní ña ña —kaꞌan ña.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Kakaꞌan ñádɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Kakaꞌan Jésuu ni ña kídaā:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Kidáā ne, naxee ñá ntɨniꞌi ñā. Koó dā kúduꞌva ña é kākaꞌan ñá ni uun ñadɨ̄ꞌɨ. Ntá tsi nté uun ñaꞌa ña ña ni kene iní ña é tsixeꞌe ña ñā nté koo, ō nee núu i ntatíin ña ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ikan tsī xtúvi mii ñadɨ̄ꞌɨ́ san xoó ña, dá kūnúꞌu ña má ñūú san, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 —Kamá san nto, kixkoto nto uun ñatīi, ña é kākaꞌan ní ko nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ é idé u. ¿Vá ñā ntu te dɨvi ña é Cristu ña, ña táxnuu Xuva kō? —kaꞌan ña.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Kidáā né, kīi ña, kueꞌen ñá ni ñā mí tuví Jesuu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Nɨɨ dukuan ña ntɨniꞌi Jēsuú ne, xeꞌe kuétsi ña ñā é kāꞌxi ña.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ntá tsi kakaꞌan Jésuu ni ña:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ntátsixeꞌe tāꞌan ña:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 ¿Vá ñā ntu té xkoó kaꞌan nto: “Kakunaá kɨmi xôo dá taꞌvi ō”? Xuꞌú ne, kakaꞌán u ni ntō: Koto nto itú san, tsi e dóo kakuaan é taꞌvi o vē.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Xoo é kitaꞌvi i ne, ntuáꞌvi ña; nakuido ña nuu i e dóo nuu áꞌvi i ntii dañu ntūvi. Kidáā ne, ña ntaíꞌxi san kuntoo díni dadɨɨ ña nī ña ntátaꞌvi san te kúvi.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Nuu é ntaā í vata xkoó kaꞌan ña tsí uun ña kataꞌxi tatá ne, tuku ña katáꞌvi i.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 É taxnūú u nto é kitáꞌvi nto mí ña ni ixkúꞌxi nto. Tuku ñaꞌa dé tsiñu ña ne, dɨvi ntō vaꞌá nto tsiñu ña ve —kaꞌan ña.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ñá te da dīi ña ñuú Samariá san kuíntiꞌxe ña Jesuu kuénta iña i e ntáa ñadɨ̄ꞌɨ́ san ni ñā, dá kakāꞌan ña: “Ña tsīkán ne, kakaꞌan ñá nī ko é un ntɨꞌɨ̄ é idé u diꞌna”, kaꞌan ña.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Dā xee ñá ñuú Samaria mí tuví Jesuú ne, tēe koó ña ña é kutuvī ña. Íntoo ña ni ña ūvi ntúvi.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Kidáā ne, dií dií ka kueꞌe ñaꞌa san kuíntiꞌxe ña Jesuu kuénta iña túꞌūn é kākaꞌan ña.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ntákaꞌan ñáꞌa sán ni ñadɨ̄ꞌɨ́ san:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Dā kúvi uvi ntúvi ne, ntaka ña ikān, kúnūꞌú ña ñuú Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Tsí vata ō kaꞌan míi Jesuú ne, nté uun ñaꞌa, ña kakaꞌán naa Xuva ko ne, ñá tē ntaíko ñuꞌū ña ñuú ña ña.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ntá tsi dā náxee Jésuu ñuú Galileá ne, dōo diní ñaꞌa san é vēꞌxi ña. Tsí da xé ñeꞌe ña ñuú Jerusaleen da kúvi viko sán ne, īní ña nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ nuu i é idé Jesuu íkān.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Nāxee xtúku Jesuu ñuú Canaa é kāduku ntée ñuú Galilea, mí ntáda ña ntute kuīí san ntute tɨntiꞌo. Ñuú Capernaú san ne, ikān tuvi úun ñatīí, ña kade tsiñu iñá reí ne, ētsin iꞌxá ña.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Dā téku ña tsí e ntáka Jesuu ñuú Judeá ne, nāxee ña ñuú Galileá ne, kuéꞌen ñā mí tuví ña, kúkoto ñá te kɨ̄ꞌɨn ñá, kintaváꞌa ña iꞌxá ña, tsí dokó sa kúvi.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Kakaꞌan Jésuu ni ña:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Kakaꞌan ñá tsiñu kaꞌnu i iñá reí san ni ñā:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kidáā ne, kakaꞌan Jésuu ni ña:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Dā ve tsi kunúꞌu ña itsi kān ne, véxnākuetu itsi ña ntáde tsiñu iña ña. Ntákaꞌan ñá ni ñā tsí kantíto iꞌxá ña.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Kidáā né, tsixeꞌe ña ñā neé ura iñɨ ntúꞌu ntuváꞌa iꞌxá ña. Ntákaꞌan ñá ni ñā:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Kūtuní uva iꞌxá san tsí dɨvi tsi ūra é kākaꞌan Jésuu ni ña tsí kantíto iꞌxá ña. Kidáā né, kuīntiꞌxe ña Jesuu, ni un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Sáꞌa kuvi ūvi núu i e dóo kaꞌnu é idé Jesuu da ntáka ña ñūú Judea, da náxee ña ñuú Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.