Atos 9

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Da nɨɨ kākudiin dukuan Saúlū ne, kainchuꞌvi ñá ña kuíntiꞌxe i Tóꞌo ko Jēsuu, ncho kaꞌní ña ña. Dukuān ne, kuéꞌen ña, kūkoto ñá tóꞌō dutu.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Íkan ña tūtú é kuēꞌé ña un ntɨꞌɨ dūtu úkun ñūú Damascu é nīꞌi ña itsi é tɨ̄ɨn ña ña é kuíntiꞌxe i Jesuu, te tíi te ñadɨ̄ꞌɨ, é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ña ña viꞌi utun ñuú Jerusaleen.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ntá tsi da xee étsin ña diñɨ ñuú Damascú ne, koó dā kúduꞌva ña dá xiꞌí nuu ñuꞌu é vēꞌxi e dukún kān.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Nantúve Saúlu ñuꞌu kān ne, kidáā téku ña uun tatsin é kākaꞌan ni ña:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Kidáa ne, tsixeꞌē Saúlū:
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Saúlū ne, koó da kānɨ́ꞌɨ kanteɨ ña, kakaꞌan ña:
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ñatīi, ña ntaíka dadɨɨ nī Saúlū né, dōo úꞌvī ña, tsí téku ña tatsín san, ntá tsi nté uun xoxo ni iní ña.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Kidáā ne, nákuntītsí Saúlū é tūví ña ñuꞌu kān. Ntá tsi dā nákaán ña ntuxnúu ña ne, ñá ni xīꞌí kueꞌen tsi. Kañūꞌu ña ntaꞌa ña, kueꞌen níꞌi ña ña ñuú Damascu.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Ikān katúvi ña uni ntúvi ne, ñá ni xīꞌí nuu ña; ntē ña ni eꞌxí ña ne, nté ntūte ña ni xiꞌi ñá dɨ.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ñuú Damascú san tuví uun ñaꞌa ña kuíntiꞌxe i Jesuu, ñá nani Anānia. Kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā, vata tsi tē ntitsí ña nuu ña, kakaꞌan ñá ni ñā:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Kidáā ne, kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā:
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Ne, é xéꞌe ú é kinī ñá tsí uun ñatīi, ñá nani Anānia, ntitsí ña nuu ña, kúkɨ̄ꞌví ña iní viꞌi ña kān né, xntekū ñá ntaꞌa ña dɨkɨ ñá vata koo é nāxiꞌí ntuxnúu ña —kaꞌan Tóꞌo ko ni Anāniá san.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananiá ne, ntíko koō ñá, kakaꞌan ña:
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Vevií ne, xee ña iꞌa, niꞌi ña tutú é xeꞌe tóꞌō dutú san é tɨ̄ɨn ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é ntákaku niꞌi dɨvī nto —kaꞌan Ánania.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ntá tsi kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā:
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Nañēꞌé u ña é ña te nté kaa īó é ntōꞌo ña kuenta iñá ko —kaꞌan Tóꞌo ko ni Anāniá san.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Kidáā ne, kuéꞌen Anānia nú viꞌī mí tuví Saúlū. Kúkɨ̄ꞌví ña ne, xntekū ñá ntaꞌa ña dɨkɨ ña, kakáꞌan ña:
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ura dúꞌva tsi i ntíi ntee vata kaa diden é nuu ntiꞌu ntuxnúu ña ne, nākiní xtuku ña. Kidáā ne, nákuntītsí Saúlū ne, ura tsí i ítsi ntute ña.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Kidáā né, ēꞌxí ña ita ne, nakunúu ntii ñā. Kūkuií ña katúvi ña ni ñā kuíntiꞌxe i, ña ntoo ñuú Damascu.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Ura tsí i eni ntuꞌū Saúlu kākaꞌan ntódo ña ini ukún ña Israee, kákaꞌan ñá tsí Jesuú ne, dɨvi ñā é Iꞌxá Xuva kō.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ne, ntaíni ña Saúlū ne, koó dā kúduꞌva ña da téku ña é kākaꞌan ña. Ntákaꞌan ñáꞌa san:
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ntá tsi Saúlū ne, dií ka xio ntii ña kakaꞌan ntódo ña. Un tsi kúdana iní ña Israee, ñá ntoo ñuú Damascu, tsí Saúlū ne, kanañēꞌe ña ña tsí Jesuú ne, dɨvi ñā é Cristu ñá, dɨvi ñā é intétu o ni ñata kō é kixnakakū ñá kō.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ne, ña Israeé san natée taꞌan ña xuꞌu ña, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Saúlū san.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ntá tsi kútuní Saúlū é kuān koo vií ña ni ñā. Ntē ntúvi, ntē níñu ntantétu ña ña xiꞌi kan mí kīi ña diñɨ ñuú san, é kaꞌnī ñá ña.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ntá tsi ña kuíntiꞌxe i Jesuú san ne, xnūu ña Saúlu īni xika kaꞌnu niñú a ne, nanúu ña ña ntīká ntoꞌo é kāntiꞌu núu diñɨ ñuú san ne, dukuan ō nakáku ña.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Dā náxeé Saúlu ñūú Jerusaleén ne, ntio ña é kuntoo dadɨɨ ña nī ña kuíntiꞌxe i san; ntá tsi un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña úꞌvī ñá ña, tsí ña ni kuintíꞌxe ña te nūu é ntaā i é kuíntiꞌxe Saúlu Jēsuu.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ntá tsi uun ñaꞌa, ñá nani Bernābeé ne, intéka ña ña ntaꞌa pustru, kántaa ña nī pustrú san nté ō íni Saúlū Tóꞌo ko Jēsuu ítsi kān ne, nté ō kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā ne, nté ō dé ña da itúvi ña ñuú Damascu, é ntē ña ni uꞌví kueꞌen ña kakaꞌan ntódo ña iña Jésuu.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Saúlū ne, kátūví ña ñuú Jerusaleen, ika dadɨɨ ña nī pustrú san da míꞌī ká mí ñēꞌe ña.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ñá te kauꞌvī ñá kakaꞌan ñá iña Tóꞌo ko Jēsuu, kánantiko koō ñá túꞌūn é ntákaꞌan ña Israee, ñá ntákaꞌan túꞌūn griegu; ntá tsi ña Israeé san ne, dōo ntuku nuu ini ña nté koo kaꞌní ña ña.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Dā kútuni ña kuíntiꞌxe i sán ne, ntēka ña Saúlu ñūú Cesareá ne, ikān táxnuu tuku ña ña ñūú Tarsu.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Da kidáā ne, kántōo váꞌa un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i da míꞌī ka mí ntoo ña: ō ñuú Judeá ne, ō ñuú Galilea, ō ñuú Samaria. Dōo váꞌa ō intóo ña ne, dōo ntánuu iní ña Tóꞌo ko Jēsuu. Nāxnuu kaꞌnu Espíritū Sántū nima ñá dɨ ne, dōo kútɨtɨ́n ña kídaā.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Da nɨɨ̄ kaika Pedru taꞌán ñuu taꞌán ñuú, kaito níꞌni ña ña kuíntiꞌxe i ne, nakuíta ntíꞌxin ña, íto niꞌni ña ña kuíntiꞌxe i, ña ntoo ñuú Lidá dɨ.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ikān nániꞌi ña uun ñatīi, ñá nani Ēnea. E una kuía ntēkú ña nú ītó ña é natɨ́ɨn ña.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pedrú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntoo ñuú Lida ni ñá ntoo ñuú Saruún ne, iní ña é nakuntítsi ña. Kidáā né, tsoo mii ñā é ntántīkɨn ña díꞌna ne, eni ntuꞌu ñā intíkɨn ña Tóꞌo ko Jēsuu.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Xío uun ñadɨ̄ꞌɨ, ña kuíntiꞌxe i, ñá nani Tābita (é ncho kaꞌan Dórcā é tūꞌún griegu), ña tuví ñuú Jope. Ñadɨ̄ꞌɨ́ saꞌá ne, dōo váꞌā o dé ña, dōo xntíi ña ña kataan núu i.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ntuvi tsikán ne, iñɨ ntúꞌū nchókuví ña ne, xíꞌi ñā. Dā kúvī ntántoo ña ña ne, xtuvī ñá ña má viꞌī nínu kān, tsí ūvi odo ntiꞌi táꞌan viꞌi ña.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Tuvi étsin ñuú Jopé san ñuú Lida, mí tuví Pedru. Īní ña kuíntiꞌxe i san tsí ikān tuví ña ne, táxnūu ña uvi ñaꞌa ñátīi é kūkoto ña ña:
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Kidáā ne, kuéꞌēn Pedru ni ña. Dā xee ñá ne, kueꞌen níꞌi ña ña má viꞌī mí tūví ntāa ñá xiꞌí san. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñadɨ̄ꞌɨ kií ntoo ña, ntaéku nteé ña ña. Náñēꞌe ñá Pedru dáꞌma ni dūꞌnu e dé váꞌa Dórcā dá katúvi ña.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Kidáā né, kīi ñuꞌu Pedru ñá, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ne, inchɨ́tɨ ña, kakaꞌan ntâꞌví ña. Kidáā ne, kaito ña nuu ñá xiꞌí san, kakaꞌan ña:
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Irkāa Pedru ntáꞌa ña, naxntitsī ñá ña. Kidáā ne, kána ña ña kuíntiꞌxe i san ni ñadɨ̄ꞌɨ kií san, náñēꞌe ñá ña tsi e ntóto ña.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña ntoo ñuú Jopé ne, téku ña é kuan ō kúvi ne, ñá te da dīi ña kuíntiꞌxe ña Tóꞌo ko Jēsuu.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pedrú ne, kūkuií ka ña katúvi ña ñuú tsikan nú viꞌi Sīmuun, ña é katsoo itsi ñɨɨ kɨtɨ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.