Atos 9
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ACF
1 Da nɨɨ kākudiin dukuan Saúlū ne, kainchuꞌvi ñá ña kuíntiꞌxe i Tóꞌo ko Jēsuu, ncho kaꞌní ña ña. Dukuān ne, kuéꞌen ña, kūkoto ñá tóꞌō dutu.
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 Íkan ña tūtú é kuēꞌé ña un ntɨꞌɨ dūtu úkun ñūú Damascu é nīꞌi ña itsi é tɨ̄ɨn ña ña é kuíntiꞌxe i Jesuu, te tíi te ñadɨ̄ꞌɨ, é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ña ña viꞌi utun ñuú Jerusaleen.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ntá tsi da xee étsin ña diñɨ ñuú Damascú ne, koó dā kúduꞌva ña dá xiꞌí nuu ñuꞌu é vēꞌxi e dukún kān.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Nantúve Saúlu ñuꞌu kān ne, kidáā téku ña uun tatsin é kākaꞌan ni ña:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Kidáa ne, tsixeꞌē Saúlū:
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Saúlū ne, koó da kānɨ́ꞌɨ kanteɨ ña, kakaꞌan ña:
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ñatīi, ña ntaíka dadɨɨ nī Saúlū né, dōo úꞌvī ña, tsí téku ña tatsín san, ntá tsi nté uun xoxo ni iní ña.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Kidáā ne, nákuntītsí Saúlū é tūví ña ñuꞌu kān. Ntá tsi dā nákaán ña ntuxnúu ña ne, ñá ni xīꞌí kueꞌen tsi. Kañūꞌu ña ntaꞌa ña, kueꞌen níꞌi ña ña ñuú Damascu.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ikān katúvi ña uni ntúvi ne, ñá ni xīꞌí nuu ña; ntē ña ni eꞌxí ña ne, nté ntūte ña ni xiꞌi ñá dɨ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Ñuú Damascú san tuví uun ñaꞌa ña kuíntiꞌxe i Jesuu, ñá nani Anānia. Kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā, vata tsi tē ntitsí ña nuu ña, kakaꞌan ñá ni ñā:
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Kidáā ne, kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā:
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Ne, é xéꞌe ú é kinī ñá tsí uun ñatīi, ñá nani Anānia, ntitsí ña nuu ña, kúkɨ̄ꞌví ña iní viꞌi ña kān né, xntekū ñá ntaꞌa ña dɨkɨ ñá vata koo é nāxiꞌí ntuxnúu ña —kaꞌan Tóꞌo ko ni Anāniá san.
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananiá ne, ntíko koō ñá, kakaꞌan ña:
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Vevií ne, xee ña iꞌa, niꞌi ña tutú é xeꞌe tóꞌō dutú san é tɨ̄ɨn ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é ntákaku niꞌi dɨvī nto —kaꞌan Ánania.
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ntá tsi kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Nañēꞌé u ña é ña te nté kaa īó é ntōꞌo ña kuenta iñá ko —kaꞌan Tóꞌo ko ni Anāniá san.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Kidáā ne, kuéꞌen Anānia nú viꞌī mí tuví Saúlū. Kúkɨ̄ꞌví ña ne, xntekū ñá ntaꞌa ña dɨkɨ ña, kakáꞌan ña:
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ura dúꞌva tsi i ntíi ntee vata kaa diden é nuu ntiꞌu ntuxnúu ña ne, nākiní xtuku ña. Kidáā ne, nákuntītsí Saúlū ne, ura tsí i ítsi ntute ña.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Kidáā né, ēꞌxí ña ita ne, nakunúu ntii ñā. Kūkuií ña katúvi ña ni ñā kuíntiꞌxe i, ña ntoo ñuú Damascu.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Ura tsí i eni ntuꞌū Saúlu kākaꞌan ntódo ña ini ukún ña Israee, kákaꞌan ñá tsí Jesuú ne, dɨvi ñā é Iꞌxá Xuva kō.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ne, ntaíni ña Saúlū ne, koó dā kúduꞌva ña da téku ña é kākaꞌan ña. Ntákaꞌan ñáꞌa san:
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ntá tsi Saúlū ne, dií ka xio ntii ña kakaꞌan ntódo ña. Un tsi kúdana iní ña Israee, ñá ntoo ñuú Damascu, tsí Saúlū ne, kanañēꞌe ña ña tsí Jesuú ne, dɨvi ñā é Cristu ñá, dɨvi ñā é intétu o ni ñata kō é kixnakakū ñá kō.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ne, ña Israeé san natée taꞌan ña xuꞌu ña, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Saúlū san.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Ntá tsi kútuní Saúlū é kuān koo vií ña ni ñā. Ntē ntúvi, ntē níñu ntantétu ña ña xiꞌi kan mí kīi ña diñɨ ñuú san, é kaꞌnī ñá ña.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ntá tsi ña kuíntiꞌxe i Jesuú san ne, xnūu ña Saúlu īni xika kaꞌnu niñú a ne, nanúu ña ña ntīká ntoꞌo é kāntiꞌu núu diñɨ ñuú san ne, dukuan ō nakáku ña.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Dā náxeé Saúlu ñūú Jerusaleén ne, ntio ña é kuntoo dadɨɨ ña nī ña kuíntiꞌxe i san; ntá tsi un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña úꞌvī ñá ña, tsí ña ni kuintíꞌxe ña te nūu é ntaā i é kuíntiꞌxe Saúlu Jēsuu.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ntá tsi uun ñaꞌa, ñá nani Bernābeé ne, intéka ña ña ntaꞌa pustru, kántaa ña nī pustrú san nté ō íni Saúlū Tóꞌo ko Jēsuu ítsi kān ne, nté ō kakaꞌan Tóꞌo ko ni ñā ne, nté ō dé ña da itúvi ña ñuú Damascu, é ntē ña ni uꞌví kueꞌen ña kakaꞌan ntódo ña iña Jésuu.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Saúlū ne, kátūví ña ñuú Jerusaleen, ika dadɨɨ ña nī pustrú san da míꞌī ká mí ñēꞌe ña.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Ñá te kauꞌvī ñá kakaꞌan ñá iña Tóꞌo ko Jēsuu, kánantiko koō ñá túꞌūn é ntákaꞌan ña Israee, ñá ntákaꞌan túꞌūn griegu; ntá tsi ña Israeé san ne, dōo ntuku nuu ini ña nté koo kaꞌní ña ña.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Dā kútuni ña kuíntiꞌxe i sán ne, ntēka ña Saúlu ñūú Cesareá ne, ikān táxnuu tuku ña ña ñūú Tarsu.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Da kidáā ne, kántōo váꞌa un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i da míꞌī ka mí ntoo ña: ō ñuú Judeá ne, ō ñuú Galilea, ō ñuú Samaria. Dōo váꞌa ō intóo ña ne, dōo ntánuu iní ña Tóꞌo ko Jēsuu. Nāxnuu kaꞌnu Espíritū Sántū nima ñá dɨ ne, dōo kútɨtɨ́n ña kídaā.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Da nɨɨ̄ kaika Pedru taꞌán ñuu taꞌán ñuú, kaito níꞌni ña ña kuíntiꞌxe i ne, nakuíta ntíꞌxin ña, íto niꞌni ña ña kuíntiꞌxe i, ña ntoo ñuú Lidá dɨ.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ikān nániꞌi ña uun ñatīi, ñá nani Ēnea. E una kuía ntēkú ña nú ītó ña é natɨ́ɨn ña.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pedrú ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntoo ñuú Lida ni ñá ntoo ñuú Saruún ne, iní ña é nakuntítsi ña. Kidáā né, tsoo mii ñā é ntántīkɨn ña díꞌna ne, eni ntuꞌu ñā intíkɨn ña Tóꞌo ko Jēsuu.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Xío uun ñadɨ̄ꞌɨ, ña kuíntiꞌxe i, ñá nani Tābita (é ncho kaꞌan Dórcā é tūꞌún griegu), ña tuví ñuú Jope. Ñadɨ̄ꞌɨ́ saꞌá ne, dōo váꞌā o dé ña, dōo xntíi ña ña kataan núu i.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ntuvi tsikán ne, iñɨ ntúꞌū nchókuví ña ne, xíꞌi ñā. Dā kúvī ntántoo ña ña ne, xtuvī ñá ña má viꞌī nínu kān, tsí ūvi odo ntiꞌi táꞌan viꞌi ña.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Tuvi étsin ñuú Jopé san ñuú Lida, mí tuví Pedru. Īní ña kuíntiꞌxe i san tsí ikān tuví ña ne, táxnūu ña uvi ñaꞌa ñátīi é kūkoto ña ña:
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Kidáā ne, kuéꞌēn Pedru ni ña. Dā xee ñá ne, kueꞌen níꞌi ña ña má viꞌī mí tūví ntāa ñá xiꞌí san. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñadɨ̄ꞌɨ kií ntoo ña, ntaéku nteé ña ña. Náñēꞌe ñá Pedru dáꞌma ni dūꞌnu e dé váꞌa Dórcā dá katúvi ña.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Kidáā né, kīi ñuꞌu Pedru ñá, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ne, inchɨ́tɨ ña, kakaꞌan ntâꞌví ña. Kidáā ne, kaito ña nuu ñá xiꞌí san, kakaꞌan ña:
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Irkāa Pedru ntáꞌa ña, naxntitsī ñá ña. Kidáā ne, kána ña ña kuíntiꞌxe i san ni ñadɨ̄ꞌɨ kií san, náñēꞌe ñá ña tsi e ntóto ña.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña ntoo ñuú Jopé ne, téku ña é kuan ō kúvi ne, ñá te da dīi ña kuíntiꞌxe ña Tóꞌo ko Jēsuu.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pedrú ne, kūkuií ka ña katúvi ña ñuú tsikan nú viꞌi Sīmuun, ña é katsoo itsi ñɨɨ kɨtɨ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.