Atos 5
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC
1 É tuku ñatīi, ña é nani Anānia, ni ñádɨꞌɨ̄ ña, ña é nani Sāfirá ne, nádiko ña uun itsi ñūꞌu ña dɨ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ntá tsi ña sāꞌá ne, kīꞌi ña diuꞌun í ne, xnūu váꞌa ña dava é kūvi iña mii ña. É ntōó ka kúdii ne, ntada ña kuenta ntáꞌa pustrú san.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 ¿Ñá ntu te īña mii nto ñuꞌu sán diꞌna dá nadiko ntō? ¿Ñá ntu te īña mii ntó diuꞌun í dɨ? ¿Nté kui kene iní ntu nto é kuan ō dé nto? Tsí ña te ñaꞌá san é kaeni ntaꞌví nto ña, tsí mii Xuva kō —kaꞌán Pedru ni ña.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ananiá ne, dā téku ña é kākaꞌan ñá ni ñā ne, nantúve ña ne, xíꞌi ñā. Dōo uꞌví ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san da kútuni ña nte o kúvi ña.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Kidáā ne, xée na kuetsī ne, dáꞌvī nuu na kúñu ña dōó ne, dā kueꞌen níꞌi na ña, kúkuꞌxí na ña.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Dā ita ntíꞌxin uni úra ne, xée ñadɨꞌɨ̄ ña. Váta kutūni ñá nte o kúvi xɨɨ ña.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Pedrú ne, tsixeꞌe ña ñā:
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ura tsí i nantúve ña nuú Pedrú ne, xíꞌi ñā. Kidáā ne, xée na kuetsī sán ne, īní na tsi é xiꞌi ña. Tāvá na ña é kíkūꞌxí na ña diñɨ xɨɨ ña.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i sán nī ña ñuu i sán ne, dōo uꞌví ña da kútuni ña nte o kúvi.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Pustrú san ne, dōó kueꞌe kuénta xēꞌé ña; dōó kiꞌin itō idé ña nuu i e dóo naꞌnu méꞌñū ñaꞌa san. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i sán ne, dadɨɨ nátaká nuu ña ini ukún kaꞌnu kān mí nani Corīdoo Salámuun.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Ñá nguiī sán ne, dōo uꞌví ña é kuve taꞌan ña ña, kuān te dóo váꞌa kaꞌan ñáꞌa san iña ña.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Ntá tsi dā dií dií ka kuíntiꞌxe ñaꞌa san Tóꞌo ko Jesūcristú ne, dōo tɨtɨ́n ña nákuve taꞌan ña ña kuíntiꞌxe i san, te tíi te ñadɨꞌɨ̄ ña.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Xee níꞌi ña ña nchokuví dɨ, tsōo ña ña nú ito, tsōo ña ña nú xūvi ítsi kān vata koo te āma kuita ntíꞌxin Pedrú ne, kuān té ntatɨ kúdii ña duku ntée ña ne, ntuváꞌa ña, kuiní ña.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Xée ñāꞌa san, ña ntoo etsin ñuú Jerusaleén dɨ. Ñá te da dīi ñá xee ña, odo ñā ña nchokuví, ni ña ñuꞌū é ña váꞌā nima í ne, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ntuváꞌa ña.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Kidáā ne, dutu ñá odo nūú ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña saduceu, ñá ntɨɨ niꞌi ñā né, kūneꞌu iní ña nī pustrú san.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Tɨ̄ɨn ña ña, tsúꞌun kutu ña ñā viꞌi utun.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Ntá tsi dɨvi tsi nīñú san xee uun ánje Xuva kō, nákaán ña xiꞌi viꞌi utun, da nantíi ñā pustrú san, kakaꞌan ña:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 —Kueꞌēn ntó, kuntañɨ̄ ntó ini ukún kaꞌnu kān ne, káꞌan nto ni ñāꞌa san nté koo niꞌi ña ntuvi xēé iña ña —kaꞌan ñá nī pustrú san.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Kuéꞌen ñā. Dā tuví ne, kúntɨ̄ꞌví ña ini ukún kaꞌnu kān ne, dā éni ntuꞌu ña nakuāꞌa ña ñaꞌá san.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Dā xee ñá viꞌi utun kān ne, ¿míꞌi ntu kīꞌxi ká pustrú san? Xoxó ka ña. Kuan tsi ō ntíko kōo maú san. Ntántaa ña nī ña ñeꞌe júntā san, kakaꞌan ña:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 —Dā xeé ntɨ viꞌi utun kān ne, é kantīꞌú xiꞌi i ne, ikān ntáñɨ̄ ntée sntadún san atá xiꞌi i kan, ntáde ña kuenta; ntá tsi dā nákaán ntɨ xiꞌi í ne, xoxó ñuꞌu ká i —kaꞌan ña.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Dutu ñá odo nūú san nī tóꞌō sntadun úkūn kaꞌnu sán ne, dā téku ña é ntákaꞌan máú san ne, dōo ítsuꞌun ña nté koo naīnú kava ña nuu i sáꞌa.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Ura tsí i xee úun ñatīi, kakaꞌan ñá ni ñā:
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Kidáā ne, ñéꞌē tóꞌō sntadún san ni māú san, ixnatɨ́ɨn ña ñā. Ntá tsi diin diin tsi nátɨɨn ña ña, tsi úꞌvī ñá te kuēꞌé xuu ñāꞌa san ña.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Dā náxee niꞌi ña ñá ne, kueꞌen níꞌi ña ña méꞌñū junta káꞌnú san ne, dá kakāꞌan dútu ñá odo nūú san ni ñā:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Ntɨꞌɨ́ ne, un ntii tsi kaꞌán ntɨ ni ntō é ña ku nakuaꞌá ka nto ñaꞌa san kuenta iña Jésuu. Dɨvi ntō né, dā dií dií ka ntáde nto. É īni ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ñuú Jerusaleen túꞌūn é ntánakuāꞌa nto ña ne, ntadáꞌvi ntō ntɨ́ kuétsi ī é xiꞌi Jésuu —kaꞌan ña.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Kidáā ne, Pedru ní pustru ñá nguiī sán ne, nantíko koō ñá, ntákaꞌan ña:
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Dɨvi tsi Xuva kō, ña é inúu ini uva ata kō, ña é intóo nte ntúvi diꞌna ne, dɨvi ñā nantoto ñá Jesuu, ña éꞌní nto dá náxnteē ntó ña ntiká krusi kan.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Xuva kō ntáa niꞌi ña ña, kuntáa ña é kutuvī ñá diñɨ kuaꞌa ña, é kodo nuū ña, é nakakū ñá kō. Dukuān né, te nātuꞌvi o kuétsi ko, xoꞌō é ña Israeé ō ne, niꞌi ko é kāda kaꞌnu iní Xuva ko ni ko kuētsí kō.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Sáꞌā é ntaxéꞌe ntɨ́ kuenta, ni Espíritū Sántū san, tsí taꞌxi Xuva kō Espíritū Sántū é kunūu ña nima ko te kuíntiꞌxe ko ñā —kaꞌán pustrú san.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Dā téku ña tsiñu i san é ntákaꞌan ñá ne, dōó dutsī kuiní ña. Ncho kaꞌní ña pustrú san.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Ntá tsi uun ñaꞌa, ña farīseu, ñá nani Gamālieé ne, mastrú lei iña ñá Israee ñá, ne, dōo íko ñuꞌu ñāꞌa san ña. Dɨvi ñā ne, nákuntītsí ña, kakaꞌan ñá te nantīi ña pustrú san kiꞌi kan uun daꞌna.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī ña tsiñu i san:
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Tsí emá tsi ne, xío uun ñatīi, ñá nanī Teudá ne, dōó kaꞌnu ncho vií ña. Xío te kɨ̄mí sientu ñátīí, ña ntīkɨn ña. Ntá tsi dā kúvi ne, ñaꞌa éꞌní ña ña ne, kidáā nákuite xáa ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntɨɨ niꞌi ñā. Kidáā ne, xíō daꞌna.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Rkontûví, ntuvi dá nakaꞌvi ña ñāꞌa sán ne, ñá nanī Júdā, ña ñuú Galileá ne, dōó kaꞌnu ncho vií ña ne, ñá te da dīi ñaꞌa intíkɨn ñá ña dɨ. Ntá tsi xiꞌi ñá dɨ ne, dā nákuite xáa ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña intíkɨn ña.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Dukuān é kākaꞌán u ni ntō é na tsoo mii nto ña sāꞌa. Ñá ku kini ntēé ka ntó ña. Tsí te kuēnta iña ñáꞌa é ntánakuāꞌa ña ne, koó daꞌna miī.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ntá tsi te kuēnta iña Xuva ko é ntánakuāꞌa ña ne, ña kúvi viī nto é kini nteē ntó ña. Kuenta tsí vií nto ve vata koo é ña kaꞌan ntée nto Xuva kō —kaꞌan Gámalieé san.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Xíō ntaa iní ña tsiñu i san é kākaꞌan ña. Kidáā ne, nákana ña pustrú san é ntīꞌxi xtuku ña. Dā náxee ñá ne, nátiī nuu ña ña xoꞌó ne, dá kakāꞌan ñá ni ñā é ña ku kaꞌán ka ña iña Jésuu. Kidáā ne, nakáka ña ña.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Dā ntíi pustrú san méꞌñū juntá san ne, dōo diní ña, tsí xeꞌé Xuva kō é ntōꞌo ña kuenta iña Jésuu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ñá ni tee dāꞌna kueꞌen tsí ña é nakuāꞌa ña ñaꞌá san. Nguentúvi ntákaꞌan ntódo ña ni ñāꞌa san kuenta iña Jésuu ini ukún kaꞌnu kan nī nú viꞌi ñāꞌa sán dɨ.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.