Atos 5
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARIB
1 É tuku ñatīi, ña é nani Anānia, ni ñádɨꞌɨ̄ ña, ña é nani Sāfirá ne, nádiko ña uun itsi ñūꞌu ña dɨ.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ntá tsi ña sāꞌá ne, kīꞌi ña diuꞌun í ne, xnūu váꞌa ña dava é kūvi iña mii ña. É ntōó ka kúdii ne, ntada ña kuenta ntáꞌa pustrú san.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 ¿Ñá ntu te īña mii nto ñuꞌu sán diꞌna dá nadiko ntō? ¿Ñá ntu te īña mii ntó diuꞌun í dɨ? ¿Nté kui kene iní ntu nto é kuan ō dé nto? Tsí ña te ñaꞌá san é kaeni ntaꞌví nto ña, tsí mii Xuva kō —kaꞌán Pedru ni ña.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananiá ne, dā téku ña é kākaꞌan ñá ni ñā ne, nantúve ña ne, xíꞌi ñā. Dōo uꞌví ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san da kútuni ña nte o kúvi ña.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Kidáā ne, xée na kuetsī ne, dáꞌvī nuu na kúñu ña dōó ne, dā kueꞌen níꞌi na ña, kúkuꞌxí na ña.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Dā ita ntíꞌxin uni úra ne, xée ñadɨꞌɨ̄ ña. Váta kutūni ñá nte o kúvi xɨɨ ña.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pedrú ne, tsixeꞌe ña ñā:
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Ura tsí i nantúve ña nuú Pedrú ne, xíꞌi ñā. Kidáā ne, xée na kuetsī sán ne, īní na tsi é xiꞌi ña. Tāvá na ña é kíkūꞌxí na ña diñɨ xɨɨ ña.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i sán nī ña ñuu i sán ne, dōo uꞌví ña da kútuni ña nte o kúvi.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Pustrú san ne, dōó kueꞌe kuénta xēꞌé ña; dōó kiꞌin itō idé ña nuu i e dóo naꞌnu méꞌñū ñaꞌa san. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i sán ne, dadɨɨ nátaká nuu ña ini ukún kaꞌnu kān mí nani Corīdoo Salámuun.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Ñá nguiī sán ne, dōo uꞌví ña é kuve taꞌan ña ña, kuān te dóo váꞌa kaꞌan ñáꞌa san iña ña.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Ntá tsi dā dií dií ka kuíntiꞌxe ñaꞌa san Tóꞌo ko Jesūcristú ne, dōo tɨtɨ́n ña nákuve taꞌan ña ña kuíntiꞌxe i san, te tíi te ñadɨꞌɨ̄ ña.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Xee níꞌi ña ña nchokuví dɨ, tsōo ña ña nú ito, tsōo ña ña nú xūvi ítsi kān vata koo te āma kuita ntíꞌxin Pedrú ne, kuān té ntatɨ kúdii ña duku ntée ña ne, ntuváꞌa ña, kuiní ña.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Xée ñāꞌa san, ña ntoo etsin ñuú Jerusaleén dɨ. Ñá te da dīi ñá xee ña, odo ñā ña nchokuví, ni ña ñuꞌū é ña váꞌā nima í ne, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ntuváꞌa ña.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Kidáā ne, dutu ñá odo nūú ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña saduceu, ñá ntɨɨ niꞌi ñā né, kūneꞌu iní ña nī pustrú san.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Tɨ̄ɨn ña ña, tsúꞌun kutu ña ñā viꞌi utun.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ntá tsi dɨvi tsi nīñú san xee uun ánje Xuva kō, nákaán ña xiꞌi viꞌi utun, da nantíi ñā pustrú san, kakaꞌan ña:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 —Kueꞌēn ntó, kuntañɨ̄ ntó ini ukún kaꞌnu kān ne, káꞌan nto ni ñāꞌa san nté koo niꞌi ña ntuvi xēé iña ña —kaꞌan ñá nī pustrú san.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Kuéꞌen ñā. Dā tuví ne, kúntɨ̄ꞌví ña ini ukún kaꞌnu kān ne, dā éni ntuꞌu ña nakuāꞌa ña ñaꞌá san.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Dā xee ñá viꞌi utun kān ne, ¿míꞌi ntu kīꞌxi ká pustrú san? Xoxó ka ña. Kuan tsi ō ntíko kōo maú san. Ntántaa ña nī ña ñeꞌe júntā san, kakaꞌan ña:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 —Dā xeé ntɨ viꞌi utun kān ne, é kantīꞌú xiꞌi i ne, ikān ntáñɨ̄ ntée sntadún san atá xiꞌi i kan, ntáde ña kuenta; ntá tsi dā nákaán ntɨ xiꞌi í ne, xoxó ñuꞌu ká i —kaꞌan ña.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Dutu ñá odo nūú san nī tóꞌō sntadun úkūn kaꞌnu sán ne, dā téku ña é ntákaꞌan máú san ne, dōo ítsuꞌun ña nté koo naīnú kava ña nuu i sáꞌa.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Ura tsí i xee úun ñatīi, kakaꞌan ñá ni ñā:
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Kidáā ne, ñéꞌē tóꞌō sntadún san ni māú san, ixnatɨ́ɨn ña ñā. Ntá tsi diin diin tsi nátɨɨn ña ña, tsi úꞌvī ñá te kuēꞌé xuu ñāꞌa san ña.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Dā náxee niꞌi ña ñá ne, kueꞌen níꞌi ña ña méꞌñū junta káꞌnú san ne, dá kakāꞌan dútu ñá odo nūú san ni ñā:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Ntɨꞌɨ́ ne, un ntii tsi kaꞌán ntɨ ni ntō é ña ku nakuaꞌá ka nto ñaꞌa san kuenta iña Jésuu. Dɨvi ntō né, dā dií dií ka ntáde nto. É īni ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ñuú Jerusaleen túꞌūn é ntánakuāꞌa nto ña ne, ntadáꞌvi ntō ntɨ́ kuétsi ī é xiꞌi Jésuu —kaꞌan ña.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Kidáā ne, Pedru ní pustru ñá nguiī sán ne, nantíko koō ñá, ntákaꞌan ña:
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Dɨvi tsi Xuva kō, ña é inúu ini uva ata kō, ña é intóo nte ntúvi diꞌna ne, dɨvi ñā nantoto ñá Jesuu, ña éꞌní nto dá náxnteē ntó ña ntiká krusi kan.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Xuva kō ntáa niꞌi ña ña, kuntáa ña é kutuvī ñá diñɨ kuaꞌa ña, é kodo nuū ña, é nakakū ñá kō. Dukuān né, te nātuꞌvi o kuétsi ko, xoꞌō é ña Israeé ō ne, niꞌi ko é kāda kaꞌnu iní Xuva ko ni ko kuētsí kō.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Sáꞌā é ntaxéꞌe ntɨ́ kuenta, ni Espíritū Sántū san, tsí taꞌxi Xuva kō Espíritū Sántū é kunūu ña nima ko te kuíntiꞌxe ko ñā —kaꞌán pustrú san.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Dā téku ña tsiñu i san é ntákaꞌan ñá ne, dōó dutsī kuiní ña. Ncho kaꞌní ña pustrú san.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ntá tsi uun ñaꞌa, ña farīseu, ñá nani Gamālieé ne, mastrú lei iña ñá Israee ñá, ne, dōo íko ñuꞌu ñāꞌa san ña. Dɨvi ñā ne, nákuntītsí ña, kakaꞌan ñá te nantīi ña pustrú san kiꞌi kan uun daꞌna.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī ña tsiñu i san:
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Tsí emá tsi ne, xío uun ñatīi, ñá nanī Teudá ne, dōó kaꞌnu ncho vií ña. Xío te kɨ̄mí sientu ñátīí, ña ntīkɨn ña. Ntá tsi dā kúvi ne, ñaꞌa éꞌní ña ña ne, kidáā nákuite xáa ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntɨɨ niꞌi ñā. Kidáā ne, xíō daꞌna.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Rkontûví, ntuvi dá nakaꞌvi ña ñāꞌa sán ne, ñá nanī Júdā, ña ñuú Galileá ne, dōó kaꞌnu ncho vií ña ne, ñá te da dīi ñaꞌa intíkɨn ñá ña dɨ. Ntá tsi xiꞌi ñá dɨ ne, dā nákuite xáa ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña intíkɨn ña.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Dukuān é kākaꞌán u ni ntō é na tsoo mii nto ña sāꞌa. Ñá ku kini ntēé ka ntó ña. Tsí te kuēnta iña ñáꞌa é ntánakuāꞌa ña ne, koó daꞌna miī.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Ntá tsi te kuēnta iña Xuva ko é ntánakuāꞌa ña ne, ña kúvi viī nto é kini nteē ntó ña. Kuenta tsí vií nto ve vata koo é ña kaꞌan ntée nto Xuva kō —kaꞌan Gámalieé san.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Xíō ntaa iní ña tsiñu i san é kākaꞌan ña. Kidáā ne, nákana ña pustrú san é ntīꞌxi xtuku ña. Dā náxee ñá ne, nátiī nuu ña ña xoꞌó ne, dá kakāꞌan ñá ni ñā é ña ku kaꞌán ka ña iña Jésuu. Kidáā ne, nakáka ña ña.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Dā ntíi pustrú san méꞌñū juntá san ne, dōo diní ña, tsí xeꞌé Xuva kō é ntōꞌo ña kuenta iña Jésuu.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ñá ni tee dāꞌna kueꞌen tsí ña é nakuāꞌa ña ñaꞌá san. Nguentúvi ntákaꞌan ntódo ña ni ñāꞌa san kuenta iña Jésuu ini ukún kaꞌnu kan nī nú viꞌi ñāꞌa sán dɨ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.