Atos 28

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dā nakákū ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ntɨ diñɨ ntute ñuꞌu kān né, tāꞌxi ña é kūtuní ntɨ tsí Malta nani ñuú tsikan é tuvi méꞌñu ntute ñuꞌu kān.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ña ñuu íkān né, dōo vaꞌá ñaꞌa ña nī ntɨ. Tūun ña ñuꞌu é tūní ntɨ, tsí kuan tsī ó kakɨɨn daví san ne, dōó viꞌxin.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pablú ne, nākuido ñá tutun sán ne, da ve katsuꞌun ña nchúꞌun kān da kií koo, tɨ́ɨn tɨ ntaꞌa ña.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ña ñuu íkān né, dā íni ña tsi tɨ́ɨn tɨ ntaꞌa ña ne, ntákaꞌan ñá ni tāꞌan ña:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ntá tsi Pablú ne, dā nákɨdɨ ña ntaꞌa ña ne, kóꞌxō nuu tɨ nchúꞌun kān. Ña té ni kūvi ña.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Tsí te ūra tsí i tsitu ña ne, ō kuví ntii ñā, kuiní ñaꞌa san. Dā kú e víꞌi ntántétu ña te nté koo kuvi ña ne, dā íni ña tsí ña té neé ni kūvi ña ne, natɨvi iní ña. Kidáā né, eni ntuꞌu ñā ntákaꞌan ñá tsí Pablú ne, xuva ña ñā, kaꞌan ña.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Etsin tsi mí ntoo ntɨ́ ne, iō ñúꞌū é kāduku ntée ña odo nūú ñuú tsikan, ñá nanī Publiu. Dɨvi ña kākaꞌan ñá te kuntōo ntɨ nú viꞌi ña kān. Úni ntūvi intóo ntɨ nú viꞌi ña kān ne, dōo váꞌā o dé ña nī ntɨ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Publiú san ne, nchokuví uva ñā. Kaꞌni kaxéꞌe ña ne, daꞌxin kaxío ña dɨ. Kuéꞌēn Pablu, kúkoto níꞌni ña ña ne. Dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña iña ñá ne, xntēe táꞌan ña ntaꞌa ña ña ne, ntūváꞌa ña.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Kidáā ne, xéē ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña nchokuví san, ña ntoo ñuú tsikán ne, ntūváꞌa ña dɨ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Dukuān né, dōo íko ñuꞌu ñaꞌa san ntɨ. Dōo kueꞌé doméni táꞌxi ña ntɨ. Dā xee ntúvi é ntāka ntɨ́ ñuú ña ne, tsūꞌun ña iní tun ntōó san un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ é ntio ntɨ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Uni xóō intóo ntɨ́ ñuú ikān. Dā ntáka ntɨ́ ne, nākúꞌūn ntɨ́ tun ntōo é itúvi dá ntūvi víꞌxin. Ñuú Alejandria véꞌxi tun ntōó san. Uve santu ntúváꞌa nāa nuu i é nani Cāstoo ni Pólu.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Kuéꞌēn ntɨ́ iní tun ntōó san, xéē ntɨ́ ñuú Siracusá ne, ikān intóo ntɨ́ uni ntúvi.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Kidáā ne, kuéꞌēn ntɨ́, ntaíka ntɨ́ ntíkō diñɨ ntute san, xéē ntɨ́ ñuú Regiu. Utén san ne, iñɨ ntúꞌu kaīnu tatsin é vēꞌxí máa i kān. Kidáā ne, kuéꞌen xtūku ntɨ́ ne, da kúvi uvi ntúvi ne, xéē ntɨ́ ñuú Puteuli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ikān né, nāniꞌi taꞌán ntɨ ña kuíntiꞌxe i. Ntákaꞌan ñá te kuntōo kudii ntɨ́ uun vite. Kidáā ne, kuéꞌēn ká ntɨ ñuú Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ña kuíntiꞌxe i, ña ñuú Romá san ne, tēkú ña tsí kɨꞌɨ́n ntɨ ne, véxkuntētu ña ntɨ́ un tsi nte ñuu é nanī Foro de Ápiu ni tūku ñuu é nanī Uni Tabérna. Dā íni Pablu ñá ne, nākuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō ne, dōo nakunúu kaꞌnu nima ña.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Kidáā né, dā xeé ntɨ ñuú Romá ne, ntāda tóꞌō sntadún san ña ñuꞌu kutū san kuenta ntáꞌa tóꞌō sntadun, ntá tsi xeꞌé ña é xio kutūví Pablu má viꞌi mii ñā. Mii tsī é tuvi niꞌi ña uún sntadun é viī ñá ña kuenta.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Dā kúvi uni ntúvi ne, kāna Pablu un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña odo nūu iña ñá Israee, ña ntoo ñuú Roma, nátaká nuu ña ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Kidáā né, dā kúvi tsíxeꞌe ñā kó ne, ntīo ña é nantīi ña ko, tsí ña tuví nee kuetsí kaꞌnu iñá ko vata koo é kūví u.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ntá tsi ña Israeé san ne, ña ni ntío ña é nantīi ña ko. Dukuān ne, kuétsī é kaikán u te miī rei ñuú Romá san xntēkú kuꞌvē ñá iñá ko, kuān té ña tuví nēe nuu i é tsīꞌi kuétsi ú ña ñuú ko.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Dukuān é kākaná u nto, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ nto, é kāꞌán u ni ntō, tsí kuenta iñá Cristu, ña é ntantétu o, xoꞌō ña Israee, é odō kútu ú kadena vévii —kaꞌán Pablu.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ña Israeé san ne, ntákaꞌan ña:
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ntɨꞌɨ́ ne, ntio ntɨ́ kiní ntɨ nee é kākuintiꞌxe nto. Tsí da mii tsī iní ntɨ tsí da kanɨɨ ñūxiví ne, dōó ntákaꞌan ntée ña ña kuíntiꞌxe i Jesuu —kaꞌan ña.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Dukuān né, xtuvī ñá uun ntuvi é nāniꞌi taꞌan ñá nī Pablu. Kidáā ne, dií ka kueꞌe ñaꞌá xee ña nú viꞌī mí tuví ña. Pablú ne, nté tevāa un tsi da nte kuáa kakaꞌan ntódo ña ni ñā. Kakaꞌan ñá nté ō dé Xuva ko kadē kúꞌvē ña, kanatíin ña ni ñā da nte koo e kuíntiꞌxe ña Jesuu, tsí kanañēꞌe ñá ña mí ūve naꞌa kakaꞌan léi Muísee, nté o kakaꞌan túꞌūn é de váꞌa ña é xeꞌé Xuva kō é kūtuni nté koo kuvi.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Īó ña Israeé san ne, kuīntiꞌxe ña é kākaꞌán Pablu, ntá tsi iō ná ne, ña ni íde ña kuēnta túꞌūn é kākaꞌan ña.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ñá ni xīo ntaa iní ña ni tāꞌan ña. Kuan tsi ō kíi nteé xio ña, kunúꞌu ña. Uun sá nuu i é kākaꞌán Pablu ni ña dá vāta ntaka ña:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Kuēꞌén, kūkaꞌan ni ñá Israeé san:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Tsi dóo kaꞌxī nima nto,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Kini nto tsí viꞌa ve ne, taxnuu Xuva kō túꞌūn vaꞌá iña Jesúcristu ntáꞌa ñaꞌa, ña é ña te ña Israeé san. Dɨvi ñā ne, kuintiꞌxe ña —kaꞌán Pablu.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌa ne, ntīi ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israeé san ne, da mii kuēꞌen tsi é ntánatíin ña túꞌūn é kākaꞌan ña.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pablú ne, uvi kuíā katúvi ña ikān né, mii ñā ntáꞌvi ña viꞌi mí katúvi ña. Dōo diní ña dá vēꞌxí un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña vexkóto niꞌni i ña.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Kakaꞌan ntódo ña ni ña īña mí kadē kûꞌvé Xuva ko, kanakuāꞌa ña ña iña Tóꞌo ko Jesūcristu. Ñá te kaūꞌví kueꞌen ña é kāꞌan ñá ni ñā né, ntē xoxo ni edɨ́ nuu i é kāꞌan ña.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.