Atos 28

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dā nakákū ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ntɨ diñɨ ntute ñuꞌu kān né, tāꞌxi ña é kūtuní ntɨ tsí Malta nani ñuú tsikan é tuvi méꞌñu ntute ñuꞌu kān.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ña ñuu íkān né, dōo vaꞌá ñaꞌa ña nī ntɨ. Tūun ña ñuꞌu é tūní ntɨ, tsí kuan tsī ó kakɨɨn daví san ne, dōó viꞌxin.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pablú ne, nākuido ñá tutun sán ne, da ve katsuꞌun ña nchúꞌun kān da kií koo, tɨ́ɨn tɨ ntaꞌa ña.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ña ñuu íkān né, dā íni ña tsi tɨ́ɨn tɨ ntaꞌa ña ne, ntákaꞌan ñá ni tāꞌan ña:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ntá tsi Pablú ne, dā nákɨdɨ ña ntaꞌa ña ne, kóꞌxō nuu tɨ nchúꞌun kān. Ña té ni kūvi ña.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Tsí te ūra tsí i tsitu ña ne, ō kuví ntii ñā, kuiní ñaꞌa san. Dā kú e víꞌi ntántétu ña te nté koo kuvi ña ne, dā íni ña tsí ña té neé ni kūvi ña ne, natɨvi iní ña. Kidáā né, eni ntuꞌu ñā ntákaꞌan ñá tsí Pablú ne, xuva ña ñā, kaꞌan ña.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Etsin tsi mí ntoo ntɨ́ ne, iō ñúꞌū é kāduku ntée ña odo nūú ñuú tsikan, ñá nanī Publiu. Dɨvi ña kākaꞌan ñá te kuntōo ntɨ nú viꞌi ña kān. Úni ntūvi intóo ntɨ nú viꞌi ña kān ne, dōo váꞌā o dé ña nī ntɨ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Publiú san ne, nchokuví uva ñā. Kaꞌni kaxéꞌe ña ne, daꞌxin kaxío ña dɨ. Kuéꞌēn Pablu, kúkoto níꞌni ña ña ne. Dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña iña ñá ne, xntēe táꞌan ña ntaꞌa ña ña ne, ntūváꞌa ña.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Kidáā ne, xéē ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña nchokuví san, ña ntoo ñuú tsikán ne, ntūváꞌa ña dɨ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Dukuān né, dōo íko ñuꞌu ñaꞌa san ntɨ. Dōo kueꞌé doméni táꞌxi ña ntɨ. Dā xee ntúvi é ntāka ntɨ́ ñuú ña ne, tsūꞌun ña iní tun ntōó san un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ é ntio ntɨ.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Uni xóō intóo ntɨ́ ñuú ikān. Dā ntáka ntɨ́ ne, nākúꞌūn ntɨ́ tun ntōo é itúvi dá ntūvi víꞌxin. Ñuú Alejandria véꞌxi tun ntōó san. Uve santu ntúváꞌa nāa nuu i é nani Cāstoo ni Pólu.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Kuéꞌēn ntɨ́ iní tun ntōó san, xéē ntɨ́ ñuú Siracusá ne, ikān intóo ntɨ́ uni ntúvi.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Kidáā ne, kuéꞌēn ntɨ́, ntaíka ntɨ́ ntíkō diñɨ ntute san, xéē ntɨ́ ñuú Regiu. Utén san ne, iñɨ ntúꞌu kaīnu tatsin é vēꞌxí máa i kān. Kidáā ne, kuéꞌen xtūku ntɨ́ ne, da kúvi uvi ntúvi ne, xéē ntɨ́ ñuú Puteuli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ikān né, nāniꞌi taꞌán ntɨ ña kuíntiꞌxe i. Ntákaꞌan ñá te kuntōo kudii ntɨ́ uun vite. Kidáā ne, kuéꞌēn ká ntɨ ñuú Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ña kuíntiꞌxe i, ña ñuú Romá san ne, tēkú ña tsí kɨꞌɨ́n ntɨ ne, véxkuntētu ña ntɨ́ un tsi nte ñuu é nanī Foro de Ápiu ni tūku ñuu é nanī Uni Tabérna. Dā íni Pablu ñá ne, nākuéꞌe ña sintiáꞌvi ntaꞌa Xuva kō ne, dōo nakunúu kaꞌnu nima ña.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Kidáā né, dā xeé ntɨ ñuú Romá ne, ntāda tóꞌō sntadún san ña ñuꞌu kutū san kuenta ntáꞌa tóꞌō sntadun, ntá tsi xeꞌé ña é xio kutūví Pablu má viꞌi mii ñā. Mii tsī é tuvi niꞌi ña uún sntadun é viī ñá ña kuenta.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Dā kúvi uni ntúvi ne, kāna Pablu un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña odo nūu iña ñá Israee, ña ntoo ñuú Roma, nátaká nuu ña ne, kakaꞌan ñá ni ñā:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Kidáā né, dā kúvi tsíxeꞌe ñā kó ne, ntīo ña é nantīi ña ko, tsí ña tuví nee kuetsí kaꞌnu iñá ko vata koo é kūví u.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ntá tsi ña Israeé san ne, ña ni ntío ña é nantīi ña ko. Dukuān ne, kuétsī é kaikán u te miī rei ñuú Romá san xntēkú kuꞌvē ñá iñá ko, kuān té ña tuví nēe nuu i é tsīꞌi kuétsi ú ña ñuú ko.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Dukuān é kākaná u nto, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ nto, é kāꞌán u ni ntō, tsí kuenta iñá Cristu, ña é ntantétu o, xoꞌō ña Israee, é odō kútu ú kadena vévii —kaꞌán Pablu.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ña Israeé san ne, ntákaꞌan ña:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ntɨꞌɨ́ ne, ntio ntɨ́ kiní ntɨ nee é kākuintiꞌxe nto. Tsí da mii tsī iní ntɨ tsí da kanɨɨ ñūxiví ne, dōó ntákaꞌan ntée ña ña kuíntiꞌxe i Jesuu —kaꞌan ña.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Dukuān né, xtuvī ñá uun ntuvi é nāniꞌi taꞌan ñá nī Pablu. Kidáā ne, dií ka kueꞌe ñaꞌá xee ña nú viꞌī mí tuví ña. Pablú ne, nté tevāa un tsi da nte kuáa kakaꞌan ntódo ña ni ñā. Kakaꞌan ñá nté ō dé Xuva ko kadē kúꞌvē ña, kanatíin ña ni ñā da nte koo e kuíntiꞌxe ña Jesuu, tsí kanañēꞌe ñá ña mí ūve naꞌa kakaꞌan léi Muísee, nté o kakaꞌan túꞌūn é de váꞌa ña é xeꞌé Xuva kō é kūtuni nté koo kuvi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Īó ña Israeé san ne, kuīntiꞌxe ña é kākaꞌán Pablu, ntá tsi iō ná ne, ña ni íde ña kuēnta túꞌūn é kākaꞌan ña.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ñá ni xīo ntaa iní ña ni tāꞌan ña. Kuan tsi ō kíi nteé xio ña, kunúꞌu ña. Uun sá nuu i é kākaꞌán Pablu ni ña dá vāta ntaka ña:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Kuēꞌén, kūkaꞌan ni ñá Israeé san:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Tsi dóo kaꞌxī nima nto,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Kini nto tsí viꞌa ve ne, taxnuu Xuva kō túꞌūn vaꞌá iña Jesúcristu ntáꞌa ñaꞌa, ña é ña te ña Israeé san. Dɨvi ñā ne, kuintiꞌxe ña —kaꞌán Pablu.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Dā kúvi kaꞌan ña sáꞌa ne, ntīi ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israeé san ne, da mii kuēꞌen tsi é ntánatíin ña túꞌūn é kākaꞌan ña.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pablú ne, uvi kuíā katúvi ña ikān né, mii ñā ntáꞌvi ña viꞌi mí katúvi ña. Dōo diní ña dá vēꞌxí un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña vexkóto niꞌni i ña.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Kakaꞌan ntódo ña ni ña īña mí kadē kûꞌvé Xuva ko, kanakuāꞌa ña ña iña Tóꞌo ko Jesūcristu. Ñá te kaūꞌví kueꞌen ña é kāꞌan ñá ni ñā né, ntē xoxo ni edɨ́ nuu i é kāꞌan ña.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.