Atos 23
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT
1 Pablú ne, īto ña ñaꞌa san méꞌñū juntá ne, kakaꞌan ña:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Kidáā ne, tóꞌō dutu, ñá nani Anāniá ne, kakaꞌan ñá nī ña ntáñɨ étsin san é kātú nuu ña xuꞌu Pablu.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pablú ne, kakaꞌan ña:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ña ntáñɨ étsin sán ne, ntákaꞌan ñá nī Pablu:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 —Ēní, ñá ni īní u te tóꞌō dutu ña. Tsí uve naꞌā Túꞌun Xuva kō é ña kuvi kaꞌan kíni o īña ñá odo nūú ñuu ko —kaꞌan ña.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Kidáā né, kūtuní Pablu tsí dava ña ntáde juntá san ne, ntántīkɨn ñá nchuꞌún ña saduceu; dava ña ne, ntántīkɨn ñá nchuꞌún ña fariseu. Ne, un ntii tsi kākaꞌan ña:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Duꞌva ō kaꞌan ñá ne, ura tsí i eni ntuꞌū ña fariseú san ntánaa núu ña nī ña saduceú san. Uun ito tsi teꞌnte núu juntá san.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Tsí ña saduceú san ne, ñá ntákuintiꞌxe ña te ntoto xtuku o tē xiꞌi ó, ntē ña ntákuintiꞌxe ña te īó ánjē. Ntē ña ntákuintiꞌxe ña te īó nima ko. Ntá tsi ña fariseú san ne, ntákuintiꞌxe ña é un ntɨꞌɨ nuū i sáꞌa.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Un tsi vāntiñɨ ñaꞌa san, ntánaa núu ña. Īó mastru lei ñá fariseú ne, nākuiñɨ ña, ntánantiko koō ña é ntákaꞌan ña saduceú san, ntákaꞌan ña:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Uun ito tsi kúdiin kuéꞌēn ñaꞌa san, ntánaa núu ña. Tōꞌó sntadún san ne, úꞌvī ñá te niꞌi kuiꞌi Pablu. Dukuān ne, táxnūu ña sntadún san é kūnatáva ña Pablu méꞌñū juntá san ne, da ntíxnteka ña ña, nakunuu váꞌa ña iní i mí ntoo sntadún kān.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Kuáa ūtén san ne, ntitsí Tóꞌo ko Jesūcristu díñɨ Pablu, kakáꞌan ñá ni ñā:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Tévāá san ne, uun tɨɨ̄n ña Israeé san nátee taꞌan ña xuꞌu ña, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Pablu, ntákaꞌan ña:
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ñá te da ūvi díko ñatīi, ñá xeꞌé xuꞌu i é kuān koo vií ña.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Kuéꞌen ña, kūkoto ña tóꞌō dutu ni ñátā san, ntákaꞌan ña:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Dɨvi nto ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñatā, ña ntáde juntá san ne, kákan nto ntāꞌa tóꞌō sntadun te teváa nāntixntéka ña Pablu méꞌñū juntá san vata koo é tsixeꞌē ká nto ña. Ntá tsi ntɨꞌɨ́ ne, koo túꞌve ntɨ é kāꞌní ntɨ ña ítsi kān diꞌna dá xēe ña mí ntoo nto —kaꞌan ña.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ntá tsi téku a kuetsi Pablu é ntákaꞌan ña nté koo vií ña. Kidáā ne, kuéꞌen na vīꞌi mí ntoo sntadún san, xéꞌe nā é kūtuní Pablu tsí ntántukū nuu iní ña Israeé san nté koo kaꞌní ña ña.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pablú ne, kāna ña sntadun ñá odo nūu, kakaꞌan ña:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Kueꞌen níꞌi ña na mí tuví tóꞌō sntadún san, kakaꞌan ña:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Tōꞌó sntadún san ne, írkāa ña ntaꞌa na, kuéꞌen xio ña ni nā né, katsixeꞌe ñā:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ne, kakaꞌan na:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ntá tsi ña ku kuintíꞌxe nto é ntákaꞌan ña, tsí ña te nuu é ntaā i. Tsí ña te da uvi díko ñaꞌa ñatīi ntántīꞌu ñá itsi kān. É xēꞌé ña xuꞌu ña ntaꞌa Xuva kō tsí ña kóꞌo, ña káꞌxi ña da nté kūví kaꞌní ña Pablu. Vevií ne, da mii tsī e ntántétu ña nté koo kaꞌan nto —kaꞌan na.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Kidáā ne, nantíi tóꞌō sntadún san na, kúnūꞌú na ne, kakaꞌan ñá ni nā:
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Kidáā né, kāna tóꞌō sntadún san uvi ñaꞌá sntadun ñá odo nūu, kakaꞌan ñá ni ñā:
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Nākoo túꞌvē ntó idú dɨ é kuntēkú Pablu, vata koo é vāꞌá koo xee ñá ntaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i Feli —kaꞌan ña.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Kidáā ne, de váꞌa ña tutú táxnūu ña ntaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i san, kakaꞌan ña:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Xuꞌú, Claudiu Lisia, táxnūú u ntiusi nto.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Sáꞌa tsī é kāꞌán u ni ntō: Tsí ña Israeé san ne, é tɨɨn ña ña sāꞌa é ncho kaꞌní ña ña. Ntá tsi dá kutuní ko tsí ña ñuú Roma ñá ne, ñéꞌē ú ni sntādún ko é nakākú ntɨ ña.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ntio kó kutuní ko nee núu i é ntátsiꞌi kuétsi ña ña. Dukuān ne, ñeꞌe níꞌī ú ña méꞌñū junta íña ñá Israeé san.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ntá tsi kūdii iña lei íña mii ña é ntátsiꞌi kuétsi ña ña. Ña túvi nēe nuu i é kāꞌní o ñā. Ntē ña tuví nee nuu i é kunuu kutu ñā.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Ntá tsi é kūtuní ko tsí ña Israeé san ne, ntántukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña ña. Dukuān ne, ntada ú ña kuenta ntáꞌa nto. Ne, é kākaꞌán u nī ña Israeé san tē kíkaꞌan ñá ni nto te nēe nuu i é ntátsiꞌi kuétsi ña. Sáꞌa tsī é kāꞌán u ni ntō”, kaꞌán tóꞌō sntadún san ini tutú san.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Niñú sāꞌá ne, kuéꞌēn sntadún san, kueꞌen niꞌi ñá Pablu. Xee ñá ñuú Antipatri.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Tévāá san ne, ntīko koo ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadún san, ntaíka ña dɨ́ꞌɨn ña, kūnúꞌu ña viꞌi sntadún san. Mii tsī sntadun, ñá ntántōdó idú san ne, kuéꞌēn ká ña nī Pablu.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Dā xee ñá ñuú Cesareá ne, xéꞌe ñā tutú san ntaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i san ne, dā ntáda ña Pablu kuénta ntáꞌa ña.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Dā kúvi nakuaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i san tutú san ne, tsixeꞌe ñā Pablu míꞌi ñuū ña. Dā kaꞌan ñá tsi ñuú Ciliciá ne,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 kakaꞌan ñá tsiñu kaꞌnu i san:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.