Atos 23
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH
1 Pablú ne, īto ña ñaꞌa san méꞌñū juntá ne, kakaꞌan ña:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Kidáā ne, tóꞌō dutu, ñá nani Anāniá ne, kakaꞌan ñá nī ña ntáñɨ étsin san é kātú nuu ña xuꞌu Pablu.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pablú ne, kakaꞌan ña:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ña ntáñɨ étsin sán ne, ntákaꞌan ñá nī Pablu:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 —Ēní, ñá ni īní u te tóꞌō dutu ña. Tsí uve naꞌā Túꞌun Xuva kō é ña kuvi kaꞌan kíni o īña ñá odo nūú ñuu ko —kaꞌan ña.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Kidáā né, kūtuní Pablu tsí dava ña ntáde juntá san ne, ntántīkɨn ñá nchuꞌún ña saduceu; dava ña ne, ntántīkɨn ñá nchuꞌún ña fariseu. Ne, un ntii tsi kākaꞌan ña:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Duꞌva ō kaꞌan ñá ne, ura tsí i eni ntuꞌū ña fariseú san ntánaa núu ña nī ña saduceú san. Uun ito tsi teꞌnte núu juntá san.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Tsí ña saduceú san ne, ñá ntákuintiꞌxe ña te ntoto xtuku o tē xiꞌi ó, ntē ña ntákuintiꞌxe ña te īó ánjē. Ntē ña ntákuintiꞌxe ña te īó nima ko. Ntá tsi ña fariseú san ne, ntákuintiꞌxe ña é un ntɨꞌɨ nuū i sáꞌa.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Un tsi vāntiñɨ ñaꞌa san, ntánaa núu ña. Īó mastru lei ñá fariseú ne, nākuiñɨ ña, ntánantiko koō ña é ntákaꞌan ña saduceú san, ntákaꞌan ña:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Uun ito tsi kúdiin kuéꞌēn ñaꞌa san, ntánaa núu ña. Tōꞌó sntadún san ne, úꞌvī ñá te niꞌi kuiꞌi Pablu. Dukuān ne, táxnūu ña sntadún san é kūnatáva ña Pablu méꞌñū juntá san ne, da ntíxnteka ña ña, nakunuu váꞌa ña iní i mí ntoo sntadún kān.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Kuáa ūtén san ne, ntitsí Tóꞌo ko Jesūcristu díñɨ Pablu, kakáꞌan ñá ni ñā:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Tévāá san ne, uun tɨɨ̄n ña Israeé san nátee taꞌan ña xuꞌu ña, ntukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña Pablu, ntákaꞌan ña:
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ñá te da ūvi díko ñatīi, ñá xeꞌé xuꞌu i é kuān koo vií ña.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Kuéꞌen ña, kūkoto ña tóꞌō dutu ni ñátā san, ntákaꞌan ña:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Dɨvi nto ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñatā, ña ntáde juntá san ne, kákan nto ntāꞌa tóꞌō sntadun te teváa nāntixntéka ña Pablu méꞌñū juntá san vata koo é tsixeꞌē ká nto ña. Ntá tsi ntɨꞌɨ́ ne, koo túꞌve ntɨ é kāꞌní ntɨ ña ítsi kān diꞌna dá xēe ña mí ntoo nto —kaꞌan ña.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ntá tsi téku a kuetsi Pablu é ntákaꞌan ña nté koo vií ña. Kidáā ne, kuéꞌen na vīꞌi mí ntoo sntadún san, xéꞌe nā é kūtuní Pablu tsí ntántukū nuu iní ña Israeé san nté koo kaꞌní ña ña.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablú ne, kāna ña sntadun ñá odo nūu, kakaꞌan ña:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Kueꞌen níꞌi ña na mí tuví tóꞌō sntadún san, kakaꞌan ña:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Tōꞌó sntadún san ne, írkāa ña ntaꞌa na, kuéꞌen xio ña ni nā né, katsixeꞌe ñā:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ne, kakaꞌan na:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ntá tsi ña ku kuintíꞌxe nto é ntákaꞌan ña, tsí ña te nuu é ntaā i. Tsí ña te da uvi díko ñaꞌa ñatīi ntántīꞌu ñá itsi kān. É xēꞌé ña xuꞌu ña ntaꞌa Xuva kō tsí ña kóꞌo, ña káꞌxi ña da nté kūví kaꞌní ña Pablu. Vevií ne, da mii tsī e ntántétu ña nté koo kaꞌan nto —kaꞌan na.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kidáā ne, nantíi tóꞌō sntadún san na, kúnūꞌú na ne, kakaꞌan ñá ni nā:
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Kidáā né, kāna tóꞌō sntadún san uvi ñaꞌá sntadun ñá odo nūu, kakaꞌan ñá ni ñā:
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Nākoo túꞌvē ntó idú dɨ é kuntēkú Pablu, vata koo é vāꞌá koo xee ñá ntaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i Feli —kaꞌan ña.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Kidáā ne, de váꞌa ña tutú táxnūu ña ntaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i san, kakaꞌan ña:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Xuꞌú, Claudiu Lisia, táxnūú u ntiusi nto.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Sáꞌa tsī é kāꞌán u ni ntō: Tsí ña Israeé san ne, é tɨɨn ña ña sāꞌa é ncho kaꞌní ña ña. Ntá tsi dá kutuní ko tsí ña ñuú Roma ñá ne, ñéꞌē ú ni sntādún ko é nakākú ntɨ ña.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ntio kó kutuní ko nee núu i é ntátsiꞌi kuétsi ña ña. Dukuān ne, ñeꞌe níꞌī ú ña méꞌñū junta íña ñá Israeé san.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ntá tsi kūdii iña lei íña mii ña é ntátsiꞌi kuétsi ña ña. Ña túvi nēe nuu i é kāꞌní o ñā. Ntē ña tuví nee nuu i é kunuu kutu ñā.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ntá tsi é kūtuní ko tsí ña Israeé san ne, ntántukū nuu iní ña nté koo kaꞌní ña ña. Dukuān ne, ntada ú ña kuenta ntáꞌa nto. Ne, é kākaꞌán u nī ña Israeé san tē kíkaꞌan ñá ni nto te nēe nuu i é ntátsiꞌi kuétsi ña. Sáꞌa tsī é kāꞌán u ni ntō”, kaꞌán tóꞌō sntadún san ini tutú san.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Niñú sāꞌá ne, kuéꞌēn sntadún san, kueꞌen niꞌi ñá Pablu. Xee ñá ñuú Antipatri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Tévāá san ne, ntīko koo ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadún san, ntaíka ña dɨ́ꞌɨn ña, kūnúꞌu ña viꞌi sntadún san. Mii tsī sntadun, ñá ntántōdó idú san ne, kuéꞌēn ká ña nī Pablu.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Dā xee ñá ñuú Cesareá ne, xéꞌe ñā tutú san ntaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i san ne, dā ntáda ña Pablu kuénta ntáꞌa ña.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Dā kúvi nakuaꞌa ña tsiñu kaꞌnu i san tutú san ne, tsixeꞌe ñā Pablu míꞌi ñuū ña. Dā kaꞌan ñá tsi ñuú Ciliciá ne,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 kakaꞌan ñá tsiñu kaꞌnu i san:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.