Atos 22
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARC
1 —Un ntɨꞌɨ kuēꞌen dúꞌva nto, te kuetsi te naꞌnu ntó, kini nto é kākaꞌán u ni ntō é kanadaꞌān ú kúñū ko —kaꞌán Pablu.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Dā téku ñaꞌa san tsí túꞌūn hebreu kakáꞌan ña ne, diin diin tsi kantóo ña. Pablú ne, kakaꞌan ña:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Xuꞌú ne, ña Israeé u. Tsí kaku ú ñuú Tarsu é kāduku ntée ñuú Cilicia, ntá tsi éꞌnu ú ñuú Jerusaleen. Iꞌa nakuaꞌá u ntaꞌa mastru Gámaliee. Kūtúꞌvē kó un ntɨꞌɨ vatā ó kakaꞌan lei e xtûví ñata kō, ña intóo diꞌna. Xuꞌú ne, nɨɨ̄ kueꞌén ini ko dé ntaa u é un ntɨꞌɨ̄ é kākaꞌan Xúva kō, vata tsī ó ntáde ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ntó vevii.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ixntíkɨ̄n ú ña kuíntiꞌxe i Jesuú san ne, ntuku kuīꞌí u ña, e ntío ko é kūví ntɨꞌɨ ña. Ixtɨ́ɨ̄n ú ña, te tīí, te ñadɨꞌɨ̄ ñá, e tsúꞌun kutū ú ña viꞌi utun kān.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Iní dutu ñá odo nūú ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña tsiñu i san tsí nuu é ntaā i é kākaꞌán u ni ntō. Tsí dɨvi ñā táꞌxi ña tutu é kɨ̄ꞌɨn níꞌi ú iña ñá Israee, ñá ntoo ñuú Damascu. Ikān ñeꞌé u ínantukū ú ña kuíntiꞌxe i san e kɨꞌɨn niꞌi u ña ñuú Jerusaleen váta koo é niꞌi ña é ntōꞌo ña.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ʼDá nūu ú itsi kān é dokó sa xee ú ñuú Damascú ne, dā káꞌñu ntuvi ne, dā nêní ko xiꞌí nuu ñuꞌu ntíkō diñɨ ko, ñuꞌu é dóo kaxiꞌí nuu é vēꞌxí e dukún kān.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Uun ito tsi nantúvē ú ñuꞌu kān. Kidáā téku kó tatsin é kākaꞌan ní ko: “Saúlū, Saúlū, ¿nté kui kantukun kuiꞌīn ntún ko?”, kaꞌan tátsín san.
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Kidáā ne, tsixeꞌē u: “¿Xoó ñaꞌa ntu nto, Tóꞌō?”, kaꞌán u. Dɨvi ñā ne, kakaꞌan ña: “Xuꞌú ne, Jesuu, ñá ñuú Nazareé u. Dɨvī u é kantukun kuīꞌín ko”, kaꞌan ñá nī ko.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ña ntɨɨ niꞌī ú ne, dā kúduꞌva ña dá ini ña tsí kaxiꞌí nuu, ntá tsi ña ni tekú ña tatsin é kākaꞌan ní ko.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Xuꞌú ne, kakaꞌán u: “¿Neé ntu ntio nto é vīí u ve, Tóꞌō ko?”, kaꞌán u. Kidáa kākaꞌan Tóꞌo ko nī kó: “Nakuntítsin ve. Kueꞌēn kán ñuú Damascu. Ikan tāꞌxi ñá kutuni o un ntɨꞌɨ̄ nté ō kukûꞌve tsiñu é vīin”, kaꞌan ña.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Xuꞌú ne, kukuāá u da xiꞌí nuu ñuꞌú san. Dukuān né, ña ntɨɨ niꞌī ú ne, ntáñūꞌu ña ko, ixntéka ña kó ñuú Damascu.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ʼIkān tuví uun ñatīi, ñá nani Anānia, ñá e dóo kade ntaa lei Muísee. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israee, ñá ntoo ñuú Damascú ne, dōo váꞌa kaꞌan ñá iña ña.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Xée ña, ntītsí ña diñɨ kó ne, kakaꞌan ñá nī kó: “Ō éni Saúlu, na nāxiꞌí nuu nto”, kaꞌan ña. Ura tsí i naxiꞌí nuú ko ne, kakuvi kainí u ña.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī kó: “Xuva kō, ña é inúu ini ñata kō ne, nté ntūvi diꞌna é nakaxnúu ña nto é kūtuni nto nee iña é ntio ña, é kinī ntó Iꞌxá ña, ña e dóo vaꞌa, é tekū ntó tatsin ñá dɨ.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Tsí ntaa nto ni ñaꞌa un ntɨꞌɨ̄ é īni nto; káꞌan ntɨꞌɨ nto ni ñā é un ntɨꞌɨ̄ e téku nto é kākaꞌan Xúva ko ni ntō.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Viꞌa ve ne, ñá ku kukuīí ka nto. Kueꞌēn ntó, kukutsí ntute nto. Nakate nto kuétsi ntō, kaku niꞌi nto dɨ̄ví Jesuu”, kaꞌan ñá nī ko.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ʼDā ntíko kōó u, naxee ú Jerusaleén a ne, ñéꞌē ú, ixkaꞌan ntâꞌví u má ūkún kaꞌnu kān. Kidáā ne, vata kúvi é nakuení u,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 īní u Tóꞌo ko Jēsuu, kakaꞌan ñá nī kó: “Kantɨ́ꞌɨ̄ sá kuēꞌen. Ntakan ñuú Jerusaleén ve, tsí ña ntoo iꞌa ne, ñá kuintīꞌxe ña é kākaꞌan kuenta iñá ko”, kaꞌan ña.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ne, kakaꞌán u ni ñā: “Xuvā kó, é īni ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san nté o dé u é ñēꞌé u má ūkún kān, e íxtɨɨn ú ña kuíntiꞌxe i nto. Tsi dóo nakáꞌxi vaꞌá u ña ne, da tsúꞌun kutū ú ña viꞌi utun kān.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ntitsi dîtó u da xeꞌé xuu ñaꞌa san Ésteba, ñá kakaꞌan ntódo túꞌun ntō. Tsi kúdadɨɨ ko é kaꞌnī ñá ña ne, xuꞌu íto ú doo ña ntáxeꞌé xuu ña”, kaꞌán u ni ñā.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Ntá tsi kakaꞌan xtúku Tóꞌo ko nī ko: “Kueꞌēn kán ni, tsí taxnūu ú o e dóo ika kɨ̄ꞌɨn. Tsí kɨꞌɨn mí ntoo ñaꞌa, ña é ña te ña Israee”, kaꞌan ñá nī ko —kaꞌán Pablu.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ntaíni ñaꞌa san é kākaꞌán Pablu da nté kakaꞌan ña tsí kɨꞌɨn ña mí ntoo ñaꞌa, ña é ña te ña Israee. Kidáā né, eni ntuꞌu ñā ntákachuꞌu ña:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Kuan tsī ó de ñaꞌa san, ntákachuꞌu ña ne, ntántata ntaā ñá duꞌnu ña, ntánantavā ña xáka dɨ. Ña ni ntío ña kuntōo kadin ña.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Dukuān ne, kakaꞌan tóꞌō sntadún san é nakɨꞌvī ñá Pablu iní i mí ntoo sntadún san ne, dā nakáꞌxi vaꞌā ñá ña da nte koo e ntɨ́ka ña xuꞌu ña. Tsí ntio ña é kūtuni ña nté kuān nte ntákudiin ñaꞌá san ni ñā.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Ntá tsi da kíꞌni ña Pablu é nakāꞌxí vaꞌa ñá ña ne, katsixeꞌē Pablu sntadun ñá odo nūú san, tsí ikan tsī ntitsí ña:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Sntadun ñá odo nūú san ne, dā téku ña é kākaꞌán Pablú ne, kuéꞌen ña, kūkoto ña tóꞌo ñā, kakaꞌan ña:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Kidáā ne, kuéꞌēn tóꞌō sntadún san mí tuví Pablu, tsíxeꞌe ñā:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 —Dɨvī ú ne, dōo kueꞌé diuꞌun nantɨ́ꞌɨ u é vīí u ña ñuú Roma —kaꞌan tóꞌō sntadún san. Pablú ne, kakaꞌan ña:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Kidáā né, kīi nteé xio taꞌan sntadun, ña é dā vé nakáꞌxi vāꞌá Pablu, xtuvī mii ña ña. Tōꞌó sntadún san ne, úꞌvī ña da kútuni ña tsí ña ñuú Roma ña, tsí dɨvi ñā é kākaꞌan ña é kōo kútu ñā.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Tōꞌó sntadún san ne, ntīo ña kutuni ña nté kui ntátsiꞌi kuetsi ntíꞌxe ña Israeé san Pablú ne, utén san ne, nántii nūu ña kadena é kānúꞌni Pablu. Kidáā né, kāna ña ñá odo nūú iña dutu ñá Israee ni ñata ña odo nūu, é viī ñá junta, da nátavā ñá Pablu, kueꞌen níꞌi ña ña méꞌñū junta.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.