Atos 21
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVI
1 Dā tsóo mii tāꞌan ntɨ́ ni ñatā, ña ñuú Efesú san ne, nakúꞌūn ntɨ́ iní tun ntōó san é kɨ̄ꞌɨ́n ntɨ. Kueꞌen ntáa ntɨ́ ñuu é nanī Koo. Uun ká tuku ntuvi xeé ntɨ ñuú Ródā ne, da xeé ntɨ ñuú Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Ikān nániꞌí ntɨ uun tun ntōo é kɨ̄ꞌɨn ñuú Fenicia. Ñúꞌū ntɨ́ tun ntōó san, kueꞌén ntɨ.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Dā kíi ditó ntɨ ñuú Chipré ne, ido ntūú ntɨ diñɨ datsin ntɨ́ ne, dá kuēꞌén ka ntɨ́ ñuú Siria. Dā xeé ntɨ ñuú Tirú ne, ikān itúvi daꞌna tun ntōó san vata koo é natavā ña xídō san.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Ikān nániꞌí ntɨ ña kuíntiꞌxe i Jesuú ne, dadɨɨ intóo ntɨ́ ni ña ūun vite. Un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ntákaꞌan ñá nī Pablu:
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ntá tsi da xee táꞌan ntuvi ne, ntīi ntɨ́, kueꞌén ntɨ. Íntēka itsi un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ntɨ ni ñadɨꞌɨ̄ ñá ni iꞌxā ñá, íntēka ña ntɨ́ nte díñɨ ñuú kān. Dā xeé ntɨ ni ña diñɨ ntute ñuꞌu kān ne, ntánchɨtɨ̄ ntɨ́, ntákaꞌan ntâꞌví ntɨ.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Kidáā né, nānume taꞌan ntɨ́ ni ñā. Dā nákuꞌún ntɨ iní tun ntōó san ne, kúnūꞌú ñaꞌa san.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Ntīi ntɨ́ ñuú Tiru, kuéꞌen ntɨ́ ñuú Tolemaida. Ikān ixkoto níꞌni ntɨ ení kō, ña kuíntiꞌxe i san. Uun ñúū kantóō ntɨ́ ni ñā.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Dá tevāá ne, ntīi ntɨ́, kueꞌén ntɨ ñuú Cesarea. Ikān ñeꞌé ntɨ nú viꞌi Fēlipe, ña kakaꞌan ntódo túꞌūn vaꞌá san. Dɨvi ñā é nakaxnúu ña da nakaxnúu ña uꞌxe ñáꞌa, ña é xntiī san.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Īó kɨmi dióko ñā, taꞌnú ña ni tántaꞌa, taꞌnu ntákaꞌan náa Xuva ko.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ntoo ntɨ́ ikān ne, xée uun ñatīi, ña véꞌxi ñuú Judea, ñá nani Āgabu. Ña kaꞌán naa Xuva ko ñá dɨ, tsí kaxéꞌe Xuva ko kūtuni ña nté koo kuvi.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Dā xee ñá mí ntoo ntɨ́ ne, kīꞌi ña nguenuu íꞌxi Pablu, kiꞌní nuu ña ntaꞌa ña ni dɨ̄ꞌɨ́n ña, kakaꞌan ña:
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Dā téku ntɨ é kākaꞌan ñá ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ntɨ ni ña ntoo ikān ne, ntákaꞌán ntɨ nī Pablu:
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Ntá tsi Pablú ne, kakaꞌan ña:
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Dā ña ni kuvi vií ntɨ ni ñā ne, ñá ni kāꞌán ka ntɨ. Mii tsī é kākaꞌán ntɨ:
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Kidáā ne, natsoo váꞌa ntɨ́ iñá ntɨ, dá kūntáa ntɨ́ nī Pablu ñuú Jerusaleen.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Dadɨɨ kueꞌén ntɨ nī ña kuíntiꞌxe i, ña véꞌxi ñuú Cesarea. Kueꞌen níꞌi ñā ntɨ́ nú viꞌī mí kuntōo ntɨ́, viꞌi ñatīi, ña véꞌxi ñuú Chipre, ñá nani Nāsuun. Dɨvi ñā ne, nté ntūvi diꞌna kuíntiꞌxe ña Jesuu.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ taꞌan ko, ña kuíntiꞌxe i sán ne, dōo diní ña dá xeé ntɨ ñuú Jerusaleen. Dōo váꞌā o dé ña nī ntɨ.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Dā kúvi uvi ntúvi ntoo ntɨ́ ne, ñéꞌē ntɨ́ nī Pablu, ixkoto níꞌni ntɨ́ Jacóbo. Ikān ntoo ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñata, ña odo nūú san dɨ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Pablú ne, kakaꞌan ñá ni ñā ntiusi ne, dá kantaa ña ni ñā é un ntɨꞌɨ̄ é xeꞌé Xuva kō e kúvi idé ña méꞌñū ña é ña te ña Israee.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Dā téku ña é kākaꞌán Pablú ne, dōo ntákaku niꞌi ña Xuva kō. Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī Pablu:
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Tsí e téku ña tsí dɨvi ntō né, kanakuāꞌa nto ña Israee é ntoo xio ñuu é ña kantío é kāda ntaa ña lei é xtûví Muisee, é ña kantío é kāꞌnté ña kúñū é ixi iꞌxá ña ne, é ña kantío é viī ñá vata xkoó ini o dɨ.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Viꞌa ve ne, ¿nté ntu koo vii o ve? Tsí da miī é nataká nuu ña tē kútuni ñá tsi é xeé nto.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Sáꞌa viī nto: Iꞌá ntoo kɨmi ñátīi, ña é xeꞌé xuꞌu i Xuva kō tsí iō é viī ña.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Kuēꞌen níꞌi nto ñátīí saꞌa é dadɨɨ ntuntoo nto ni ña ntaꞌa Xuva kō. Xntii nto ña nēe kataan núu ña dɨ, vata koo é kūvi kuntɨɨ́ dɨkɨ ña. Dukuān koo kutuni ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san tsí ñá tē nuu é ntaā i é ntákaꞌan ñá iña nto.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Kutuni ñá tsí dɨvi ntō ne, kade ntaa ntɨ́ꞌɨ nto leí san. Ña kuíntiꞌxe i san, ña é ña te ña Israeé ne, e táxnūu ntɨ́ tutú ntaꞌa ña te mii tsi sāꞌá é ña kuvi vií ña: ñá kāꞌxi ñá kúñū é xntáa ntēé ñaꞌa san nú nāa ña; ñá kāꞌxi ñá nɨñɨ kɨ́tɨ; ñá kāꞌxi ñá kúñu kɨ̄tɨ é kuéꞌne; ñá viī ña é kini kaa ni ñadɨ̄ꞌɨ táꞌan ña. Sáꞌa tsi kakāꞌán ntɨ ni ñā é ña vii ña —kaꞌan ñátā san ní Pablu.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Kidáā ne, kueꞌen níꞌi Pablu kɨmi ñáꞌa, ñatīí san. Utén san ne, dadɨɨ ntúntoo ña ni ña ntāꞌa Xúva kō ne, da kɨ́ꞌvi ña ini ukún kaꞌnu é kuēꞌé ña kutuni dutú san nté kaa ntuvi da nte te kuvi ntúntoo ña, tsí da kidáa kāꞌmi ña kɨtɨ nú nāa kan é kuēꞌé ña doméni iña Xuva ko.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Ntá tsi dá dokó sa xee táꞌan uꞌxe ntúvi ne, ña Israee, ña véꞌxi ñuu Ásiā né, dā íni ña tuví Pablu má ūkún kān ne, nákutsuꞌun ña ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san. Tɨ̄ɨn ña Pablú ne,
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 koó da vāntiñɨ ña, ntákaꞌan ña:
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Sáꞌā ntákaꞌan ña, tsí nté vīꞌi íni ña é ntɨɨ niꞌī Pablu úun ñatīi, ña véꞌxi ñuú Efesu, ñá nani Trōfimú ne, te kɨ̄ꞌví niꞌi ña ña ini ukún kaꞌnu kān, kuiní ña.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Dōo ntaítsuꞌun ñaꞌa san da kanɨ́ɨ ñūú san. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ne, koó dā ntáxkainu ña, véꞌxi ña. Tɨ̄ɨn ña Pablu, ntáñūꞌu ña ña, nátavā ñá ña má ūkún kan ne, dā nákadɨ kutu ña xiꞌi úkūn san.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Vevií tsi kaꞌní ña Pablu dá xee túꞌun ntāꞌa tóꞌō sntadun ñuú Roma tsí dóo ntaítsuꞌun ñaꞌa san da kanɨɨ ñūú Jerusaleen.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Ura tsí i kána ña sntadún san ni ña odo nūú iña ñá ne, koó dā ntáxkainu ña, xee ña mi nátaká nuu ñaꞌa san. Dā íni ñaꞌa san tsí e xee tóꞌō sntadún san ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadún san ne, tēé daꞌna ña e ntaéꞌní ña Pablu.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kidáā ne, xée ētsin tóꞌō sntadún san, tɨ́ɨn ña Pablú ne, kakaꞌan ña é kōo kútu ña ūvi kádena. Da kidáā tsíxeꞌe ña xōo ñáꞌa ña ne, nté ō dé ña.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Ntá tsi koó da vāntiñɨ ñáꞌa san, ntákachuꞌu ña ne, é tūku e túku nuu i ntákaꞌan ña. Ntē ña ni kuvi teku tóꞌō sntadún san é ntákaꞌan ña. Dukuān ne, kakaꞌan ña é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ñá Pablu mí ntoo sntadún sān.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Dā xée ētsin ña nú rkueɨ kán ne, da miī é intéku doko sntadún san Pablu, tsí dóo ntákudiin ñáꞌa san.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Ntántīkɨn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ña, ntákachuꞌu ña:
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Dá dā vé kukɨ́ꞌvi ña ni ñā iní i mí ntoo sntadún san ne, kakaꞌán Pablu ni tóꞌō sntadún san:
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 ¿Ñā ntu te dɨ́vīn é ña ñuú Egítō, ña e dóo nakutsúꞌun ñaꞌa sán kidáā é viī ñá duꞌxen iña ña tsiñu kaꞌnu i, ña é nteka kɨmi míil ña dɨkɨ dúꞌxen san má kūꞌu kan? —kaꞌan ñá, tsixeꞌe ñā.
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 —¡Ñāꞌá ni san! —kaꞌán Pablu—. Xuꞌú ne, ña Israeé u. Vēꞌxí u ñuú Tarsu, ñuu é kāduku ntée ñuú Cilicia, é ña te ñuú luꞌnti. Vií nto da xeꞌe, taꞌxi kudii nto itsi é kāꞌán u ni ñāꞌa san —kaꞌan ña.
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 —Káꞌan kān ní —kaꞌan tóꞌō sntadún san.
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.