Atos 21

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dā tsóo mii tāꞌan ntɨ́ ni ñatā, ña ñuú Efesú san ne, nakúꞌūn ntɨ́ iní tun ntōó san é kɨ̄ꞌɨ́n ntɨ. Kueꞌen ntáa ntɨ́ ñuu é nanī Koo. Uun ká tuku ntuvi xeé ntɨ ñuú Ródā ne, da xeé ntɨ ñuú Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ikān nániꞌí ntɨ uun tun ntōo é kɨ̄ꞌɨn ñuú Fenicia. Ñúꞌū ntɨ́ tun ntōó san, kueꞌén ntɨ.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Dā kíi ditó ntɨ ñuú Chipré ne, ido ntūú ntɨ diñɨ datsin ntɨ́ ne, dá kuēꞌén ka ntɨ́ ñuú Siria. Dā xeé ntɨ ñuú Tirú ne, ikān itúvi daꞌna tun ntōó san vata koo é natavā ña xídō san.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ikān nániꞌí ntɨ ña kuíntiꞌxe i Jesuú ne, dadɨɨ intóo ntɨ́ ni ña ūun vite. Un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá ntákaꞌan ñá nī Pablu:
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ntá tsi da xee táꞌan ntuvi ne, ntīi ntɨ́, kueꞌén ntɨ. Íntēka itsi un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa sán ntɨ ni ñadɨꞌɨ̄ ñá ni iꞌxā ñá, íntēka ña ntɨ́ nte díñɨ ñuú kān. Dā xeé ntɨ ni ña diñɨ ntute ñuꞌu kān ne, ntánchɨtɨ̄ ntɨ́, ntákaꞌan ntâꞌví ntɨ.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Kidáā né, nānume taꞌan ntɨ́ ni ñā. Dā nákuꞌún ntɨ iní tun ntōó san ne, kúnūꞌú ñaꞌa san.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ntīi ntɨ́ ñuú Tiru, kuéꞌen ntɨ́ ñuú Tolemaida. Ikān ixkoto níꞌni ntɨ ení kō, ña kuíntiꞌxe i san. Uun ñúū kantóō ntɨ́ ni ñā.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Dá tevāá ne, ntīi ntɨ́, kueꞌén ntɨ ñuú Cesarea. Ikān ñeꞌé ntɨ nú viꞌi Fēlipe, ña kakaꞌan ntódo túꞌūn vaꞌá san. Dɨvi ñā é nakaxnúu ña da nakaxnúu ña uꞌxe ñáꞌa, ña é xntiī san.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Īó kɨmi dióko ñā, taꞌnú ña ni tántaꞌa, taꞌnu ntákaꞌan náa Xuva ko.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ntoo ntɨ́ ikān ne, xée uun ñatīi, ña véꞌxi ñuú Judea, ñá nani Āgabu. Ña kaꞌán naa Xuva ko ñá dɨ, tsí kaxéꞌe Xuva ko kūtuni ña nté koo kuvi.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Dā xee ñá mí ntoo ntɨ́ ne, kīꞌi ña nguenuu íꞌxi Pablu, kiꞌní nuu ña ntaꞌa ña ni dɨ̄ꞌɨ́n ña, kakaꞌan ña:
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Dā téku ntɨ é kākaꞌan ñá ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ntɨ ni ña ntoo ikān ne, ntákaꞌán ntɨ nī Pablu:
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ntá tsi Pablú ne, kakaꞌan ña:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Dā ña ni kuvi vií ntɨ ni ñā ne, ñá ni kāꞌán ka ntɨ. Mii tsī é kākaꞌán ntɨ:
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Kidáā ne, natsoo váꞌa ntɨ́ iñá ntɨ, dá kūntáa ntɨ́ nī Pablu ñuú Jerusaleen.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Dadɨɨ kueꞌén ntɨ nī ña kuíntiꞌxe i, ña véꞌxi ñuú Cesarea. Kueꞌen níꞌi ñā ntɨ́ nú viꞌī mí kuntōo ntɨ́, viꞌi ñatīi, ña véꞌxi ñuú Chipre, ñá nani Nāsuun. Dɨvi ñā ne, nté ntūvi diꞌna kuíntiꞌxe ña Jesuu.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ taꞌan ko, ña kuíntiꞌxe i sán ne, dōo diní ña dá xeé ntɨ ñuú Jerusaleen. Dōo váꞌā o dé ña nī ntɨ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Dā kúvi uvi ntúvi ntoo ntɨ́ ne, ñéꞌē ntɨ́ nī Pablu, ixkoto níꞌni ntɨ́ Jacóbo. Ikān ntoo ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñata, ña odo nūú san dɨ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pablú ne, kakaꞌan ñá ni ñā ntiusi ne, dá kantaa ña ni ñā é un ntɨꞌɨ̄ é xeꞌé Xuva kō e kúvi idé ña méꞌñū ña é ña te ña Israee.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Dā téku ña é kākaꞌán Pablú ne, dōo ntákaku niꞌi ña Xuva kō. Kidáā ne, kakaꞌan ñá nī Pablu:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Tsí e téku ña tsí dɨvi ntō né, kanakuāꞌa nto ña Israee é ntoo xio ñuu é ña kantío é kāda ntaa ña lei é xtûví Muisee, é ña kantío é kāꞌnté ña kúñū é ixi iꞌxá ña ne, é ña kantío é viī ñá vata xkoó ini o dɨ.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Viꞌa ve ne, ¿nté ntu koo vii o ve? Tsí da miī é nataká nuu ña tē kútuni ñá tsi é xeé nto.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Sáꞌa viī nto: Iꞌá ntoo kɨmi ñátīi, ña é xeꞌé xuꞌu i Xuva kō tsí iō é viī ña.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Kuēꞌen níꞌi nto ñátīí saꞌa é dadɨɨ ntuntoo nto ni ña ntaꞌa Xuva kō. Xntii nto ña nēe kataan núu ña dɨ, vata koo é kūvi kuntɨɨ́ dɨkɨ ña. Dukuān koo kutuni ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san tsí ñá tē nuu é ntaā i é ntákaꞌan ñá iña nto.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Kutuni ñá tsí dɨvi ntō ne, kade ntaa ntɨ́ꞌɨ nto leí san. Ña kuíntiꞌxe i san, ña é ña te ña Israeé ne, e táxnūu ntɨ́ tutú ntaꞌa ña te mii tsi sāꞌá é ña kuvi vií ña: ñá kāꞌxi ñá kúñū é xntáa ntēé ñaꞌa san nú nāa ña; ñá kāꞌxi ñá nɨñɨ kɨ́tɨ; ñá kāꞌxi ñá kúñu kɨ̄tɨ é kuéꞌne; ñá viī ña é kini kaa ni ñadɨ̄ꞌɨ táꞌan ña. Sáꞌa tsi kakāꞌán ntɨ ni ñā é ña vii ña —kaꞌan ñátā san ní Pablu.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Kidáā ne, kueꞌen níꞌi Pablu kɨmi ñáꞌa, ñatīí san. Utén san ne, dadɨɨ ntúntoo ña ni ña ntāꞌa Xúva kō ne, da kɨ́ꞌvi ña ini ukún kaꞌnu é kuēꞌé ña kutuni dutú san nté kaa ntuvi da nte te kuvi ntúntoo ña, tsí da kidáa kāꞌmi ña kɨtɨ nú nāa kan é kuēꞌé ña doméni iña Xuva ko.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ntá tsi dá dokó sa xee táꞌan uꞌxe ntúvi ne, ña Israee, ña véꞌxi ñuu Ásiā né, dā íni ña tuví Pablu má ūkún kān ne, nákutsuꞌun ña ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san. Tɨ̄ɨn ña Pablú ne,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 koó da vāntiñɨ ña, ntákaꞌan ña:
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Sáꞌā ntákaꞌan ña, tsí nté vīꞌi íni ña é ntɨɨ niꞌī Pablu úun ñatīi, ña véꞌxi ñuú Efesu, ñá nani Trōfimú ne, te kɨ̄ꞌví niꞌi ña ña ini ukún kaꞌnu kān, kuiní ña.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Dōo ntaítsuꞌun ñaꞌa san da kanɨ́ɨ ñūú san. Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ne, koó dā ntáxkainu ña, véꞌxi ña. Tɨ̄ɨn ña Pablu, ntáñūꞌu ña ña, nátavā ñá ña má ūkún kan ne, dā nákadɨ kutu ña xiꞌi úkūn san.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Vevií tsi kaꞌní ña Pablu dá xee túꞌun ntāꞌa tóꞌō sntadun ñuú Roma tsí dóo ntaítsuꞌun ñaꞌa san da kanɨɨ ñūú Jerusaleen.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ura tsí i kána ña sntadún san ni ña odo nūú iña ñá ne, koó dā ntáxkainu ña, xee ña mi nátaká nuu ñaꞌa san. Dā íni ñaꞌa san tsí e xee tóꞌō sntadún san ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadún san ne, tēé daꞌna ña e ntaéꞌní ña Pablu.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kidáā ne, xée ētsin tóꞌō sntadún san, tɨ́ɨn ña Pablú ne, kakaꞌan ña é kōo kútu ña ūvi kádena. Da kidáā tsíxeꞌe ña xōo ñáꞌa ña ne, nté ō dé ña.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ntá tsi koó da vāntiñɨ ñáꞌa san, ntákachuꞌu ña ne, é tūku e túku nuu i ntákaꞌan ña. Ntē ña ni kuvi teku tóꞌō sntadún san é ntákaꞌan ña. Dukuān ne, kakaꞌan ña é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ñá Pablu mí ntoo sntadún sān.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Dā xée ētsin ña nú rkueɨ kán ne, da miī é intéku doko sntadún san Pablu, tsí dóo ntákudiin ñáꞌa san.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ntántīkɨn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ña, ntákachuꞌu ña:
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Dá dā vé kukɨ́ꞌvi ña ni ñā iní i mí ntoo sntadún san ne, kakaꞌán Pablu ni tóꞌō sntadún san:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ¿Ñā ntu te dɨ́vīn é ña ñuú Egítō, ña e dóo nakutsúꞌun ñaꞌa sán kidáā é viī ñá duꞌxen iña ña tsiñu kaꞌnu i, ña é nteka kɨmi míil ña dɨkɨ dúꞌxen san má kūꞌu kan? —kaꞌan ñá, tsixeꞌe ñā.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 —¡Ñāꞌá ni san! —kaꞌán Pablu—. Xuꞌú ne, ña Israeé u. Vēꞌxí u ñuú Tarsu, ñuu é kāduku ntée ñuú Cilicia, é ña te ñuú luꞌnti. Vií nto da xeꞌe, taꞌxi kudii nto itsi é kāꞌán u ni ñāꞌa san —kaꞌan ña.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 —Káꞌan kān ní —kaꞌan tóꞌō sntadún san.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.