Atos 20

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dā intóo kadin ñaꞌa sán e dóo itsuꞌun ña ne, Pablú ne, kāna ña ña kuíntiꞌxe i san é kuēꞌe ña ña itsi. Kidáā né, nānume taꞌan ña ne, dā ntíi ña, kueꞌen ña ñuú Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Dā míꞌī ká ñuu mí kaika ña ne, dōo kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san vata koo é kīí nima ña. Kidáā ne, xée ña ñūú Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Uni xóō katúvi ña ikān. Kidáā né, ntīo ña é kuꞌun ña tun ntōó kaꞌnu é nūꞌu ñá ñuú Síria dá kútuni ña tsí ntántukū nuu iní ña Israeé san. Dukuān ne, ntíko koō ñá itsi ñuú Macedonia, kunúꞌu ña.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Tɨtɨ́n kudii ñaꞌa kueꞌen niꞌi ñá dɨ. Kueꞌen níꞌi ña Sopater, iꞌxá Piru, ña ñuú Berea; ni Arīstarcu ni Ségundu, ña ñuú Tesalonica; nī Gáyu, ña ñuú Derbe; ni Timōteu; ni Tīquicu ni Trófimu, ña ñuú Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Odo nuū ñá, kueꞌen ña ñuú Troa ne, ikān intétu ña ntɨ.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ntɨꞌɨ́ ne, dā inú kava viko é ntaéꞌxi ña tañúꞌu dukuān ne, ntīi ntɨ́ ñuú Filipu. Ñúꞌū ntɨ́ tun ntōo, kuéꞌen ntɨ. Dā kúvi ūꞌun ntúvi ne, xeé ntɨ, nāniꞌi taꞌan ntɨ́ ña ñuú Troa. Ikān ne, uun vité intóo ntɨ.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Kuaá sabadu nátaká nuu ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ntɨ é nakatsin dava ntɨ́ tañúꞌu, vatā o dé kûꞌvé Tóꞌo ko Jesūcristu. Pablú ne, kuan tsī ó kakaꞌan ntódo ká ña dá ku davā ñúu, tsí ntaka ñá teváa san.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Kuéꞌe ñūꞌu kaíꞌxi iní viꞌi nínu kān mí nátaká nuu ntɨ.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Uun natīi, ná nani Eūticu ne, ntéku na ventana kan. Dā dóo naꞌa kakaꞌán Pablú ne, xée nā maꞌna ne, uun ito tsi kídi na. Kidáā ne, kóꞌxo na un tsi nte ñúꞌu kān. Tsí viꞌi sán ne, úni ōdo ntiꞌi taꞌan. Dā ínakiꞌí ña na ne, e xíꞌi nā.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pablú ne, nūu ña mí tuví na ne, katavi ntódo ña na, nánume ña na ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Kidáā ne, kúxēe xtúku Pablu má viꞌī nínu kān ne, dā nákatsin dava ña tañúꞌū san, da eꞌxí ña ne, dá kakāꞌan ntódo xtuku ña un tsi da nté tuvi. Da kidáā ntáka ña, kunúꞌu ña.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ñaꞌa sán ne, kunuꞌu níꞌi ña natīí san, ntūkaꞌnu iní ña tsí kantíto na.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ntɨꞌɨ́ ne, odo nūú ntɨ, nakuꞌún ntɨ tun ntōo, ñéꞌē ntɨ́ ñuú Asuun. Pablú ne, dɨ̄ꞌɨ́n ña kaika ña. Nakunúu ña tun ntōó san té xee ña, káꞌan ña.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Nāniꞌi taꞌán ntɨ ña ñuú Asuún ne, ikān nakúꞌun dadɨɨ ntɨ́ ni ña tun ntōó san, dá kuēꞌén ntɨ ni ña ñūú Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Tévāá san ntíi ntɨ́, kueꞌén ntɨ, ído ntūú ntɨ ñuú Quio. Tévāá xtuku ne, xéē ntɨ́ ñuú Samu. Íntōo daꞌna ntɨ́ ñuú Trogiliu ne, dá tevāa xeé ntɨ ñuú Miletu.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Ntio Pablu é kuīdo ntúu ña ñuú Efesu váta koo é ña kukuíi ña ñuu Ásiā, tsí ntio ña é kantɨ́ꞌɨ xee ña ñuú Jerusaleen, váta koo é kutuvī ñá te kūvi viko é kākaꞌan ñá Israee é viko é kanakuéꞌe ña sintiáꞌvi iña é tāta.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Dā xeé ntɨ ñuú Miletú ne, taxnūú Pablu túꞌūn é kīꞌxi ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñata, ña odo nūú iña ña kuíntiꞌxe i ñuú Efesu.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Dā xee ñátā sán ne, kakaꞌán Pablu ni ña:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Tsí kuenta iña Xúva kō kade tsiñu u. Ñá te kāꞌnu ncho vií u. Īni nto nté kaa ntute nūú ko étɨ ú kuenta iña ntó ne, nté ō ntóꞌo kó ntaꞌa ña Israeé san dā ntúku nuu iní ña nté koo vií ña nī ko.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Ñá te ni dē víni u é kāꞌán u ni ntō nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ é kāntio é kūtuni nto. Tsí kanakuāꞌá u nto méꞌñū ñaꞌa ne, nú viꞌi mii nto nakuāꞌá u nto dɨ.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Dadɨɨ tsi kakaꞌán u ni ñāꞌa, te ñá Israee, te ña é ña te ña Israee ñá ne, na xtuvī mii ña é kīni kaá ne, na viī ña é vāꞌa. Kakaꞌán u ni ña te kuīntiꞌxe ña Tóꞌo ko Jesūcristu.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Viꞌa ve ne, da miī é kɨ̄ꞌɨ́n u ñuú Jerusaleen, kakáꞌan Espíritū Sántu nī ko. Ntē ñá īní u nté koo kuvi ko íkan tē xee u.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Dɨvi tsī é dā míꞌī ká ñuú kañeꞌé u ne, kataꞌxi Espíritū Sántū é kūtuní ko tsí da miī é ntōꞌo kó, da miī é xnuu kutu ñā kó viꞌi utun te xeé u ñuú Jerusaleen.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ntá tsi ñā té ini kuān té kuví u, te kāda ntáa ú tsiñu e táꞌxi Tóꞌo ko Jēsuu é vīí u: dɨvi tsi tsīñu ko é kākaꞌan ntódo u túꞌūn vaꞌá iña Xuva ko e dóo kakuinima ñá kō.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ʼDɨvi ntō ne, é kākaꞌan ntódo ú ni nto īña Xuva ko, nté koo kuntoo o ntāꞌa ñá ne, iní u tsí ña kiní ka nto kó ñuxiví a.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Dukuān ne, kini váꞌa nto é kākaꞌán u ni ntō, tsí nté uun nto ña kuvi káꞌan nto te ña ni de ntáa ú iña nto.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Tsí ña te ni dé vini kueꞌén u é kāꞌán u ni ntō é un ntɨꞌɨ̄ é kākaꞌan Xúva kō.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Kuenta tsí vií ntō kúñu nto ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i san é táꞌxi Espíritū Sántū é dɨvi nto kodo nuū ntó iña ña. Vií nto vatā ó de paxtu é kade ña kuenta á leꞌntu ña. Kuenta tsí vií nto un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i Tóꞌo kō san, tsí nɨñɨ míi ña étɨ ña kuenta iña ña dá xiꞌi ña.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Iní u tsí rkontuvi dá ntaka ú ne, kiꞌxi ñaꞌa é nakutsuꞌun ña nto, vata tsī ó de xteé, kɨtɨ diin, é ña te kántuntāꞌví ini tɨ a leꞌntú san.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Iō ñáꞌa iña ntó dɨ ne, kuān koo vií ña dɨ. Tsí kaꞌan ñá dovete é ntio ña é kintīkɨn ña kuíntiꞌxe i sán ña.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kuenta tsí vií nto é ña kani ntaꞌví ña nto. Ñá ku kūnáa inī ntó tsí xuꞌú ne, uni kuía katúvi u, nakuáꞌa ú nto nte ntúvi nte níñu ne, ñá te un siin ntute nūú ko étɨ ú kuenta iña ntó xe un xé un ntō.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ʼViꞌa ve né, kuntoo niꞌi nto Xuva kō. Kuntoo niꞌi nto tūꞌun vaꞌá san é kākaꞌan ñá dɨ. Tsi dóo kaidiáꞌvi túꞌun Xuva kō é kūtúꞌve nto, vata koo é nīꞌi nto é vāꞌa é kāduku ntée iꞌxá Xuva kō, vata koo é dadɨɨ kuve taꞌan nto ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña é nakaxnúu Xuva kō é kūvi iꞌxá mii ñā.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Xuꞌú ne, ñá tē ni ntío ko nee iña, ō diuꞌún ne, ō doo váꞌa iña ñaꞌa.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ini nto tsí miī ú dé tsiñu ú vata koo é nīꞌí ko nee iña é ntio kó, nee iña é ntio ña ntɨɨ niꞌī ú dɨ.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Dukuan tsī o dé u vata koo é nañēꞌé u nto nté koo vií nto. Tsí te kuan kōo ne, kuvi xntii o taꞌan kō nee é kataan núu ña. Tsí nakaꞌan ko tūꞌun é kākaꞌan Tóꞌo ko Jēsuú ne: “Dií dií ka dîní ña kaxeꞌé san é ña kanakíꞌi san”, kaꞌan ña. —Sáꞌā kaꞌán Pablu ni ña.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Dā kúvi kaꞌan ñá ne, ínchɨtɨ ñā, kakaꞌan ntâꞌví ña ni ñatā san.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ēku ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña. Kidáā né, nanume taꞌan ña nī Pablu, eꞌxí ña xuꞌu ña.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Dōo uꞌvi kúvi ña tsí kakaꞌan ña tsí ña kiní ka ña ña. Kidáā ne, kueꞌen níꞌi ñā Pablu un tsi nte mi túvi tun ntōó san.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.