Atos 20
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Dā intóo kadin ñaꞌa sán e dóo itsuꞌun ña ne, Pablú ne, kāna ña ña kuíntiꞌxe i san é kuēꞌe ña ña itsi. Kidáā né, nānume taꞌan ña ne, dā ntíi ña, kueꞌen ña ñuú Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Dā míꞌī ká ñuu mí kaika ña ne, dōo kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san vata koo é kīí nima ña. Kidáā ne, xée ña ñūú Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Uni xóō katúvi ña ikān. Kidáā né, ntīo ña é kuꞌun ña tun ntōó kaꞌnu é nūꞌu ñá ñuú Síria dá kútuni ña tsí ntántukū nuu iní ña Israeé san. Dukuān ne, ntíko koō ñá itsi ñuú Macedonia, kunúꞌu ña.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Tɨtɨ́n kudii ñaꞌa kueꞌen niꞌi ñá dɨ. Kueꞌen níꞌi ña Sopater, iꞌxá Piru, ña ñuú Berea; ni Arīstarcu ni Ségundu, ña ñuú Tesalonica; nī Gáyu, ña ñuú Derbe; ni Timōteu; ni Tīquicu ni Trófimu, ña ñuú Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Odo nuū ñá, kueꞌen ña ñuú Troa ne, ikān intétu ña ntɨ.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Ntɨꞌɨ́ ne, dā inú kava viko é ntaéꞌxi ña tañúꞌu dukuān ne, ntīi ntɨ́ ñuú Filipu. Ñúꞌū ntɨ́ tun ntōo, kuéꞌen ntɨ. Dā kúvi ūꞌun ntúvi ne, xeé ntɨ, nāniꞌi taꞌan ntɨ́ ña ñuú Troa. Ikān ne, uun vité intóo ntɨ.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 Kuaá sabadu nátaká nuu ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ntɨ é nakatsin dava ntɨ́ tañúꞌu, vatā o dé kûꞌvé Tóꞌo ko Jesūcristu. Pablú ne, kuan tsī ó kakaꞌan ntódo ká ña dá ku davā ñúu, tsí ntaka ñá teváa san.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Kuéꞌe ñūꞌu kaíꞌxi iní viꞌi nínu kān mí nátaká nuu ntɨ.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Uun natīi, ná nani Eūticu ne, ntéku na ventana kan. Dā dóo naꞌa kakaꞌán Pablú ne, xée nā maꞌna ne, uun ito tsi kídi na. Kidáā ne, kóꞌxo na un tsi nte ñúꞌu kān. Tsí viꞌi sán ne, úni ōdo ntiꞌi taꞌan. Dā ínakiꞌí ña na ne, e xíꞌi nā.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pablú ne, nūu ña mí tuví na ne, katavi ntódo ña na, nánume ña na ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Kidáā ne, kúxēe xtúku Pablu má viꞌī nínu kān ne, dā nákatsin dava ña tañúꞌū san, da eꞌxí ña ne, dá kakāꞌan ntódo xtuku ña un tsi da nté tuvi. Da kidáā ntáka ña, kunúꞌu ña.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Ñaꞌa sán ne, kunuꞌu níꞌi ña natīí san, ntūkaꞌnu iní ña tsí kantíto na.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ntɨꞌɨ́ ne, odo nūú ntɨ, nakuꞌún ntɨ tun ntōo, ñéꞌē ntɨ́ ñuú Asuun. Pablú ne, dɨ̄ꞌɨ́n ña kaika ña. Nakunúu ña tun ntōó san té xee ña, káꞌan ña.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Nāniꞌi taꞌán ntɨ ña ñuú Asuún ne, ikān nakúꞌun dadɨɨ ntɨ́ ni ña tun ntōó san, dá kuēꞌén ntɨ ni ña ñūú Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Tévāá san ntíi ntɨ́, kueꞌén ntɨ, ído ntūú ntɨ ñuú Quio. Tévāá xtuku ne, xéē ntɨ́ ñuú Samu. Íntōo daꞌna ntɨ́ ñuú Trogiliu ne, dá tevāa xeé ntɨ ñuú Miletu.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ntio Pablu é kuīdo ntúu ña ñuú Efesu váta koo é ña kukuíi ña ñuu Ásiā, tsí ntio ña é kantɨ́ꞌɨ xee ña ñuú Jerusaleen, váta koo é kutuvī ñá te kūvi viko é kākaꞌan ñá Israee é viko é kanakuéꞌe ña sintiáꞌvi iña é tāta.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Dā xeé ntɨ ñuú Miletú ne, taxnūú Pablu túꞌūn é kīꞌxi ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñata, ña odo nūú iña ña kuíntiꞌxe i ñuú Efesu.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Dā xee ñátā sán ne, kakaꞌán Pablu ni ña:
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Tsí kuenta iña Xúva kō kade tsiñu u. Ñá te kāꞌnu ncho vií u. Īni nto nté kaa ntute nūú ko étɨ ú kuenta iña ntó ne, nté ō ntóꞌo kó ntaꞌa ña Israeé san dā ntúku nuu iní ña nté koo vií ña nī ko.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ñá te ni dē víni u é kāꞌán u ni ntō nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ é kāntio é kūtuni nto. Tsí kanakuāꞌá u nto méꞌñū ñaꞌa ne, nú viꞌi mii nto nakuāꞌá u nto dɨ.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Dadɨɨ tsi kakaꞌán u ni ñāꞌa, te ñá Israee, te ña é ña te ña Israee ñá ne, na xtuvī mii ña é kīni kaá ne, na viī ña é vāꞌa. Kakaꞌán u ni ña te kuīntiꞌxe ña Tóꞌo ko Jesūcristu.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Viꞌa ve ne, da miī é kɨ̄ꞌɨ́n u ñuú Jerusaleen, kakáꞌan Espíritū Sántu nī ko. Ntē ñá īní u nté koo kuvi ko íkan tē xee u.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Dɨvi tsī é dā míꞌī ká ñuú kañeꞌé u ne, kataꞌxi Espíritū Sántū é kūtuní ko tsí da miī é ntōꞌo kó, da miī é xnuu kutu ñā kó viꞌi utun te xeé u ñuú Jerusaleen.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Ntá tsi ñā té ini kuān té kuví u, te kāda ntáa ú tsiñu e táꞌxi Tóꞌo ko Jēsuu é vīí u: dɨvi tsi tsīñu ko é kākaꞌan ntódo u túꞌūn vaꞌá iña Xuva ko e dóo kakuinima ñá kō.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 ʼDɨvi ntō ne, é kākaꞌan ntódo ú ni nto īña Xuva ko, nté koo kuntoo o ntāꞌa ñá ne, iní u tsí ña kiní ka nto kó ñuxiví a.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Dukuān ne, kini váꞌa nto é kākaꞌán u ni ntō, tsí nté uun nto ña kuvi káꞌan nto te ña ni de ntáa ú iña nto.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Tsí ña te ni dé vini kueꞌén u é kāꞌán u ni ntō é un ntɨꞌɨ̄ é kākaꞌan Xúva kō.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Kuenta tsí vií ntō kúñu nto ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i san é táꞌxi Espíritū Sántū é dɨvi nto kodo nuū ntó iña ña. Vií nto vatā ó de paxtu é kade ña kuenta á leꞌntu ña. Kuenta tsí vií nto un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i Tóꞌo kō san, tsí nɨñɨ míi ña étɨ ña kuenta iña ña dá xiꞌi ña.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Iní u tsí rkontuvi dá ntaka ú ne, kiꞌxi ñaꞌa é nakutsuꞌun ña nto, vata tsī ó de xteé, kɨtɨ diin, é ña te kántuntāꞌví ini tɨ a leꞌntú san.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Iō ñáꞌa iña ntó dɨ ne, kuān koo vií ña dɨ. Tsí kaꞌan ñá dovete é ntio ña é kintīkɨn ña kuíntiꞌxe i sán ña.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Kuenta tsí vií nto é ña kani ntaꞌví ña nto. Ñá ku kūnáa inī ntó tsí xuꞌú ne, uni kuía katúvi u, nakuáꞌa ú nto nte ntúvi nte níñu ne, ñá te un siin ntute nūú ko étɨ ú kuenta iña ntó xe un xé un ntō.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 ʼViꞌa ve né, kuntoo niꞌi nto Xuva kō. Kuntoo niꞌi nto tūꞌun vaꞌá san é kākaꞌan ñá dɨ. Tsi dóo kaidiáꞌvi túꞌun Xuva kō é kūtúꞌve nto, vata koo é nīꞌi nto é vāꞌa é kāduku ntée iꞌxá Xuva kō, vata koo é dadɨɨ kuve taꞌan nto ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña é nakaxnúu Xuva kō é kūvi iꞌxá mii ñā.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Xuꞌú ne, ñá tē ni ntío ko nee iña, ō diuꞌún ne, ō doo váꞌa iña ñaꞌa.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Ini nto tsí miī ú dé tsiñu ú vata koo é nīꞌí ko nee iña é ntio kó, nee iña é ntio ña ntɨɨ niꞌī ú dɨ.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Dukuan tsī o dé u vata koo é nañēꞌé u nto nté koo vií nto. Tsí te kuan kōo ne, kuvi xntii o taꞌan kō nee é kataan núu ña. Tsí nakaꞌan ko tūꞌun é kākaꞌan Tóꞌo ko Jēsuú ne: “Dií dií ka dîní ña kaxeꞌé san é ña kanakíꞌi san”, kaꞌan ña. —Sáꞌā kaꞌán Pablu ni ña.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Dā kúvi kaꞌan ñá ne, ínchɨtɨ ñā, kakaꞌan ntâꞌví ña ni ñatā san.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Ēku ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña. Kidáā né, nanume taꞌan ña nī Pablu, eꞌxí ña xuꞌu ña.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Dōo uꞌvi kúvi ña tsí kakaꞌan ña tsí ña kiní ka ña ña. Kidáā ne, kueꞌen níꞌi ñā Pablu un tsi nte mi túvi tun ntōó san.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.