Atos 18
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT
1 Kidáā né, ntīí Pablu ñuú Atena, kuéꞌen ña ñuú Corintu.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ikān nániꞌi ña uun ñatīi, ñá Israee, ñá nani Āquila. Ñuu é nanī Pontu véꞌxi ña. Vata e náꞌa xee ña, ntuvi ñá ñadɨꞌɨ̄ ña, ñá nani Prīsila. Tsí e ntíi ña ñuú Italia da nakunú rei Claudiu ún ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israeé san ñuú Roma. Kuéꞌēn Pablu, kúkoto níꞌni ña ña ne,
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 ikan tsī katúvi ña ni ñā. Dadɨɨ tsi de váꞌa ña viꞌi doo, tsí dɨvi tsi tsīñu ini ñá dɨ.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Vatā dá iō dáꞌna ne, kañeꞌé Pablu má ūkún kan, kanañēꞌe ña ña Israeé san nī ña é ña te ña Israeé san dɨ nté koo kuintiꞌxe ña Tóꞌo ko Jesūcristu.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Dā xeé Síla ni Timōteu, é vēꞌxí ña ñuú Macedoniá ne, nguentúvi kakaꞌan ntódo Pablu túꞌūn vaꞌá san, kakaꞌan ñá nī ña Israeé san tsí Jesuú ne, dɨvi ñā é Cristu, ñá nakaxnúu Xuva kō.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ña Israeé san ne, naa núu ña ni ñā ne, dōó kini kaꞌan ñá ni ñā. Dukuān ne, Pablú ne, nākɨdɨ ña doo ña vata koo é kuēꞌé ña kuenta é ñā te váꞌa ō ntáde ña. Kakaꞌan ñá ni ñā:
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Kidáa ne, ntīi ña má ūkún kān, kuéꞌen ña má viꞌī ñá nanī Justo, ña dóo kanuu iní i Xuva kō. Etsin tsi mí ntitsi xúkūn san tuví viꞌi ña.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Ña odo nūu ini ukun, ñá nanī Crispú ne, kuīntiꞌxe ña Tóꞌo ko Jesūcristu ni ún ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña. Ñá te da dīi ñaꞌa, ña ñuú Corintú dɨ, dā téku ña é kākaꞌán Pablú ne, kuīntiꞌxe ña ne, ītsi ntute ña.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Uun niñú ne, vata tsi tē íni Pablu é kākaꞌan Xúva ko ni ñā:
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 tsí xuꞌú kunuu méꞌñū ú o. Xōxó kuvi víi i ni o, tsi dóo iō ñáꞌa ko ñuú saꞌa —kaꞌan Xúva ko ni ñā.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Kidáā ne, uun kuia nte dáva kātúvi ña ñuú Corintu, nakuáꞌa ña ñaꞌa san túꞌun Xuva kō.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ntuvi tsikán ne, dā inúu ñá nani Gāliuun, de kúꞌvē ñá ñuú Acayá ne, nātaká nuu ña Israeé san ne, tɨ̄ɨn ña Pablu, kueꞌen níꞌi ña ña ntaꞌa ña tsíñu i ne,
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 ikān tsíꞌi kuétsi ña ña, ntákaꞌan ña:
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Dā vata kani ntúꞌu Pablu káꞌan ñá ne, diꞌna ña tsiñu kaꞌnu i Galiuún san kakaꞌan ñá nī ña Israeé san:
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Ntá tsi ntōꞌó ne, kūdii kuénta iña lei míi nto ntánāa núu nto. Mii nto kadā kúꞌvē ntó ve. Ñá te xūꞌu é kāduku ntée ú sáꞌa —kaꞌan ñá ni ñā.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Kidáā ne, kīi ñuꞌu ña ña kíꞌi kān ne,
16 E os expulsou do tribunal.
17 ña ntáñɨ̄ ntée kān né, ntāva ntodó ña ñá odo nūu iña úkūn, ñá nani Sōstené ne, ikan tsī éꞌni diín ña ña nuu ña tsíñu i san. Ntá tsi Galiuún san ne, ña ni íde ña kuenta.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pablú ne, naꞌā itúvi ña ñuú Corintu. Kidáā ne, kakaꞌan ñá ni ēní ña ña kuíntiꞌxe i san é nūꞌu xtúku ña ñuú Siria. Kántēká ña Prisila ni xɨ́ɨ ña Aquila, kuéꞌen ña. Diꞌna dá ntáka ña ñuú Cencreá ne, kūntɨɨ́ tduꞌu dɨ́kɨ́ Pablu váta koo é kueꞌe ña kuenta tsí xeꞌé ña xuꞌu ña ni Xuva kō.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Kidáā ne, ñúꞌu ña tun ntōó kaꞌnu, xee ñá ñuú Efesú ne, ikān kantóo mii Prīsila ni Áquila. Pablú ne, diꞌna dá ntaka ña ne, kuéꞌen ñā má ūkún kān é kāꞌan ñá nī ña Israee.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Ña Israeé san ne, ntákaꞌan ña:
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Dā ntáka ña ne, kakaꞌan ña:
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Dā xee ñá ñuú Cesareá ne, diꞌna ñuú Jerusaleen ita ntíꞌxin ña é kāꞌan ñá ntiusi ni ña kuíntiꞌxe i sán ne, da kidáā ntíi ña, kueꞌen ña ñuú Antioquia.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi itúvi ña ikān né, eni ntuꞌū xtuku ña ika ña. Ítā ntiꞌxin xtuku ña ñuú Galacia ni ñuú Frigia é xntíi ña ña kuíntiꞌxe Xuva ko, nātsuꞌun kaꞌnu ña iní ña.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ntuvi tsikán ne, xée uun ñatīi, ñá nani Āpolo, ñuú Efesu. Ñuú Alejandria véꞌxi ña, ntá tsi ña Israee ña. Ña sāꞌá ne, dōo váꞌā ó kakaꞌan ña, kakaꞌan ntódo ña; dōó ini ña túꞌun Xuva kō é ūve naꞌa nte díꞌna.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Dōo ini ñá nchuꞌun Xúva kō dɨ. Nɨɨ̄ kueꞌén ini ña kakaꞌan ntódo ña ne, nuu é ntaā í un ntɨꞌɨ̄ é kākaꞌan ñá iña Jésuu, kuān te mii tsi é nakutsi ntute Juaan Bautista íni ña.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ñá te kauꞌvī ña, kakaꞌan ntódo ña ini ukún ña Israeé san. Dā téku Prisila ni Áquila é kākaꞌan ñá ne, kāna xio ña ña ne, náñēꞌé ka ñá ña iña Xuva ko.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Apoló ne, ntio ña é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Acáya. Xíō ntaa iní ña kuíntiꞌxe i san. Táxnūu ña tutú ntaꞌa ña kuíntiꞌxe i, ña ntoo ñuú Acaya, na vāꞌá koo nakuetu ña Apoló san tē xee ña ikan. Dā xee ñá ñuú Acayá ne, dōó kueꞌe xntíi ña ña kuíntiꞌxe i Jesuu, tsí dóo váꞌā o dé Xuva ko ni ñā.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Tsí Apoló ne, dōó ini ña nté koo kaꞌan ñá nī ña Israeé san méꞌñū ñaꞌa san, kanañēꞌe ñá ña tsí nuu é ntāa ntíꞌxe i tsí Jesuú ne, dɨvi ñā é Cristú, dɨvi ñā é nakaxnúu Xuva ko ñā é kodo nuū ñá, vatā ó uve naꞌa túꞌun Xuva kō nte díꞌna.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.