Atos 16

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pablú ne, xée ña ñūú Derbé ne, dá kuēꞌen ñá ñuú Listra. Ikān ne, nániꞌi ña uun ñaꞌa, ña kuíntiꞌxe i, ñá nani Timōteu. Dɨꞌɨ ñā ne, ña Israeé ne, kakuintiꞌxe ña Jesuu. Uva ñā ne, ñá te ña Israeé ña, tsí ña griegu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i, ña ñuú Listra, ni ña ñuú Iconiú ne, kakaꞌan ñá tsi dóo vaꞌá ñaꞌa Timoteu.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ntío Pablu é dadɨɨ kɨꞌɨn ñá ni ñā, ntá tsi diꞌna teꞌnte kúñū é ixi ñá vata koo é ña kadá kuení kini ña Israee, ñá ntoo mí kɨ̄ꞌɨn ña, tsí ini ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá tsí uva ñā ne, ña griegu.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuu mí kaita ntiꞌxin ñá ne, xéꞌe ñā é kūtuni ení ña, ña kuíntiꞌxe i san, túꞌūn e táxnūu pustrú san ni ñata, ña odo nūu iña ña kuíntiꞌxe i ñuú Jerusaleen, é kākaꞌan ñá ni ñā nté koo vií ña.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Dukuān ne, dií dií ka nɨɨ̄ kueꞌén ini ñaꞌa san kuíntiꞌxe ña Xuva kō. Utén utén kakutɨtɨ́n ña kuíntiꞌxe i.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ña ni xéꞌe Espíritū Sántu ītsi é kɨ̄ꞌɨn ña, kikaꞌan ntódo ña túꞌūn san ñuú Asia, tsí xio ñuu ntío ña é kɨ̄ꞌɨn ña. Dukuān ne, ñuú Frigia ni ñuú Galacia ita ntíꞌxin ña ne,
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 xée ña dīñɨ ñuú Misia. Kidáā ne, ntio ña é kɨ̄ꞌɨn ña nte ñuú Bitinia, ntá tsi Espíritū Sántū sán ne, ña ni ntío xtūku ña é kɨ̄ꞌɨn ñá ikān.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Dukuān ne, ído ntūú ña ñuú Misia, kúntīí ña ñuú Troa, mí kanaxee tún ntōó naꞌnu.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Niñu tsikán ne, xée nūú Pablu úun ñatīí, ña ñuú Macedonia. Ntitsí ña, kakaꞌan ña: “Kiꞌxi kudii nto ñuú ntɨ, dá xntii ntō ntɨ”, kaꞌan ña.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Dá kuān o íni Pablú ne, xío ntiī ntɨ́ é kɨ̄ꞌɨ́n ntɨ ni ña ñūú Macedonia, tsí kútuní ntɨ tsí mii Xuva ko kākana ña ntɨ é kɨ̄ꞌɨ́n ntɨ, kikaꞌan ntódo ntɨ́ nī ña ntoo Macedonia túꞌūn vaꞌá san.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Kidáā ne, ñúꞌū ntɨ́ tun ntōó kaꞌnu ñuú Troa, kueꞌen ntáa ntɨ́ ñuu é tuvi méꞌñu ntute ñuꞌu kān, ñuu é nani Samōtracia. Utén san ne, xéē ntɨ́ ñuú Neapoli.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Da kidáā xeé ntɨ ñuú Filipu, mí ntoo ña véꞌxi ñuú Roma. Dɨvi ñūu é dií ka kaꞌnu é un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuu é kāduku ntée ñuú Macedonia. Tɨtɨ́n ntuvi intóo ntɨ́ ikān.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Dā xee ntúvi iō dáꞌna ne, ntīi ntɨ́ diñɨ ñuú san, kueꞌén ntɨ diñɨ ntute kaꞌnu kān mí é dukuān xkoó kaꞌan ntâꞌví ñaꞌa san, kuíni ntɨ. Ikan tsī ñuꞌú ntɨ, ntákaꞌan ntódo ntɨ́ ni ñadɨ̄ꞌɨ́, ña nátaká nuu ikān, túꞌūn vaꞌá iña Jésuu.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Uun ñaꞌa, ñá nanī Lidiá ne, ñuú Tiatira véꞌxi ña. Doo kuéꞌe kadiko ña. Ña sāꞌá ne, dōó kanuu iní ña Xuva kō. Xuva kō dé vitā ñá nima ñá vata koo é kinī ña é kākaꞌán Pablú ne, kuīntiꞌxe ña.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Kidáā ítsi ntuté ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña ne, kakaꞌan ñá nī ntɨ:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Uun ntuvi ñeꞌe xtúku ntɨ mí é dukuān xkoó kaꞌan ntâꞌví ña. Dá kuēꞌén ntɨ itsi kān né, tāꞌán ntɨ ni ūun taꞌnú kuetsī, taꞌnú nuu é ña váꞌā nima í ne, dōo kueꞌé diuꞌun niꞌí tun iña tóꞌō tún tsí kanakoto ntodó tun.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Táꞌnu sāꞌá ne, íntīkɨ́n tun ntɨ́ ne, koó da kākachuꞌu ntáa tún, kakaꞌán tun:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Tɨtɨ́n ntuvi kuan o dé tun, da nté ña ni kutíī ká Pablú nima ña. Kidáā né, xkokōto ña, kakaꞌan ñá nī é ña váꞌā san é nuu nimá tun:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Tōꞌó tun ne, dā kútuni ña tsí ña tuví ka nté koo niꞌi ñá diuꞌún ne, tɨ̄ɨn ña Pablu ni Sílā, íntēka ña ña ntaꞌa ña tsíñu i un tsi nte meꞌñú i kān.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ntāda ña ña kuenta ntáꞌa toꞌo, kakaꞌan ña:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Tsí un ntɨꞌɨ̄ é vatā xkoó ini ña ñuú ña kān ntánañēꞌe ñá kō ne, ña kúvi viī o, tsí xoꞌō ne, ña ñuú Roma o —kaꞌan ña.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Kidáā ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ínchuꞌvi ñá ña ne, xéꞌe tōꞌó san itsi é nantɨɨ̄ ñá ña ne, dā natií nuu ña ña ntuku.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Un váꞌa tsi natií nuu ña ñá ne, dā tsúꞌun kutu ña ñā viꞌi utun. Tēe tsiñu ña ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun é kuēnta tsí vií ña vata koo é ña ntii ña.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun sán ne, dē ntaa ña é kākaꞌan tóꞌó san ne, tsúꞌun kutu ñā Pablu ni Síla ūun tsi nte iní i kān ne, ini útun tsuꞌun ntido ña dɨ́ꞌɨn ña vata koo é ña kaka ña.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Dā kú dava ñuú ne, ñuꞌu Pablu ni Sílā, ntákaꞌan ntâꞌví ña, ntaíta ña nchuꞌún Xuva kō ne, ntaíni ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ñuꞌu kutū san.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Dā nénī ña dá un váꞌa tsi ntiī táan. Dá kanɨɨ̄ viꞌi utun san kantá nuu. Kidáā né, nākaan míi ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ xiꞌi viꞌi utun sán ne, ntīi nuu taꞌan ntɨꞌɨ kadena é odō kútu dɨ̄ꞌɨ́n ña ñuꞌu kutū san.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Da kidáā ntóto ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun san. Dā kútuni ña tsí kantii ntaa ntɨ́ꞌɨ xiꞌi viꞌi útun sán ne, ura tsí i táva ña káa ñā é kāꞌni mii ña kúñu ñā, tsi é ntīí ntɨꞌɨ ña ñuꞌu kutū san, kuíni ña.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ntá tsi Pablú ne, un ntii tsī kaꞌan ña:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Kidáā ne, ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun sán ne, íkan ña ñūꞌú ne, kaxkainu ña kukɨ́ꞌvi ña iní viꞌi utun kān. Koó da kānɨ́ꞌɨ ña inchɨ́tɨ ña nú dɨ̄ꞌɨ́n Pablu ni Sílā.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Kidáā ne, nantíi ña ñā viꞌi utun sán ne, tsixeꞌe ña ñā:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 —Kuintiꞌxe nto Tóꞌo ko Jesūcristú ne, nakaku ntó ntaꞌa Xuva ko, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi nto dɨ —kaꞌan ñá ni ñā.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ne, ntákaꞌan ntódo ña ni ñā túꞌūn vaꞌá iña Xuva kó, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntoo nú viꞌi ña kān dɨ.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dɨvi tsi nīñú san ne, ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun sán ne, nākate nuu ña mí niꞌi kuiꞌí Pablu ni Sílā. Kidáā né, ītsi ntute ña, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña dɨ.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Kidáā ne, kúxee niꞌi ñā Pablu ni Síla īní viꞌi ña kān né, ikān xeꞌé ña é kāꞌxi ña. Dōo dîní ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña tsi e kuíntiꞌxe ña Xuva ko vē.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Dā tuví ne, táxnūu toꞌó san mau é kūkoto ná te nantīi ña Pablu ni Sílā.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Kidáā ne, kākaꞌan ñá kade kuenta xíꞌi viꞌi útun san:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ntá tsi Pablú ne, kakaꞌan ña:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Kidáā né, ntiko kōó maú san, kunúꞌu na ne, ntaa na ni tōꞌó san é kākaꞌán Pablu. Toꞌó san ne, dōo uꞌví ña da kútuni ña tsí ña ñuú Roma.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Kidáā ne, kuéꞌen ña, kūnakaꞌnu ña iní Pablu ni Sílā ne, kidáā ne, nantíi ña ña, kakaꞌan ña:
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Dā ntíi ña viꞌi utun sán ne, kúnūꞌú ña nú viꞌī Lidia. Ikān nátaká nuu ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ení ña, ña kuíntiꞌxe i sán ne, nāxnuu kaꞌnu ña iní ña. Da kidáā ntíi ña, kueꞌen ña.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.