Atos 16
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Pablú ne, xée ña ñūú Derbé ne, dá kuēꞌen ñá ñuú Listra. Ikān ne, nániꞌi ña uun ñaꞌa, ña kuíntiꞌxe i, ñá nani Timōteu. Dɨꞌɨ ñā ne, ña Israeé ne, kakuintiꞌxe ña Jesuu. Uva ñā ne, ñá te ña Israeé ña, tsí ña griegu.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i, ña ñuú Listra, ni ña ñuú Iconiú ne, kakaꞌan ñá tsi dóo vaꞌá ñaꞌa Timoteu.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ntío Pablu é dadɨɨ kɨꞌɨn ñá ni ñā, ntá tsi diꞌna teꞌnte kúñū é ixi ñá vata koo é ña kadá kuení kini ña Israee, ñá ntoo mí kɨ̄ꞌɨn ña, tsí ini ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ñá tsí uva ñā ne, ña griegu.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuu mí kaita ntiꞌxin ñá ne, xéꞌe ñā é kūtuni ení ña, ña kuíntiꞌxe i san, túꞌūn e táxnūu pustrú san ni ñata, ña odo nūu iña ña kuíntiꞌxe i ñuú Jerusaleen, é kākaꞌan ñá ni ñā nté koo vií ña.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Dukuān ne, dií dií ka nɨɨ̄ kueꞌén ini ñaꞌa san kuíntiꞌxe ña Xuva kō. Utén utén kakutɨtɨ́n ña kuíntiꞌxe i.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Ña ni xéꞌe Espíritū Sántu ītsi é kɨ̄ꞌɨn ña, kikaꞌan ntódo ña túꞌūn san ñuú Asia, tsí xio ñuu ntío ña é kɨ̄ꞌɨn ña. Dukuān ne, ñuú Frigia ni ñuú Galacia ita ntíꞌxin ña ne,
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 xée ña dīñɨ ñuú Misia. Kidáā ne, ntio ña é kɨ̄ꞌɨn ña nte ñuú Bitinia, ntá tsi Espíritū Sántū sán ne, ña ni ntío xtūku ña é kɨ̄ꞌɨn ñá ikān.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Dukuān ne, ído ntūú ña ñuú Misia, kúntīí ña ñuú Troa, mí kanaxee tún ntōó naꞌnu.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Niñu tsikán ne, xée nūú Pablu úun ñatīí, ña ñuú Macedonia. Ntitsí ña, kakaꞌan ña: “Kiꞌxi kudii nto ñuú ntɨ, dá xntii ntō ntɨ”, kaꞌan ña.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Dá kuān o íni Pablú ne, xío ntiī ntɨ́ é kɨ̄ꞌɨ́n ntɨ ni ña ñūú Macedonia, tsí kútuní ntɨ tsí mii Xuva ko kākana ña ntɨ é kɨ̄ꞌɨ́n ntɨ, kikaꞌan ntódo ntɨ́ nī ña ntoo Macedonia túꞌūn vaꞌá san.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Kidáā ne, ñúꞌū ntɨ́ tun ntōó kaꞌnu ñuú Troa, kueꞌen ntáa ntɨ́ ñuu é tuvi méꞌñu ntute ñuꞌu kān, ñuu é nani Samōtracia. Utén san ne, xéē ntɨ́ ñuú Neapoli.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Da kidáā xeé ntɨ ñuú Filipu, mí ntoo ña véꞌxi ñuú Roma. Dɨvi ñūu é dií ka kaꞌnu é un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñuu é kāduku ntée ñuú Macedonia. Tɨtɨ́n ntuvi intóo ntɨ́ ikān.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Dā xee ntúvi iō dáꞌna ne, ntīi ntɨ́ diñɨ ñuú san, kueꞌén ntɨ diñɨ ntute kaꞌnu kān mí é dukuān xkoó kaꞌan ntâꞌví ñaꞌa san, kuíni ntɨ. Ikan tsī ñuꞌú ntɨ, ntákaꞌan ntódo ntɨ́ ni ñadɨ̄ꞌɨ́, ña nátaká nuu ikān, túꞌūn vaꞌá iña Jésuu.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Uun ñaꞌa, ñá nanī Lidiá ne, ñuú Tiatira véꞌxi ña. Doo kuéꞌe kadiko ña. Ña sāꞌá ne, dōó kanuu iní ña Xuva kō. Xuva kō dé vitā ñá nima ñá vata koo é kinī ña é kākaꞌán Pablú ne, kuīntiꞌxe ña.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Kidáā ítsi ntuté ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña ne, kakaꞌan ñá nī ntɨ:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Uun ntuvi ñeꞌe xtúku ntɨ mí é dukuān xkoó kaꞌan ntâꞌví ña. Dá kuēꞌén ntɨ itsi kān né, tāꞌán ntɨ ni ūun taꞌnú kuetsī, taꞌnú nuu é ña váꞌā nima í ne, dōo kueꞌé diuꞌun niꞌí tun iña tóꞌō tún tsí kanakoto ntodó tun.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Táꞌnu sāꞌá ne, íntīkɨ́n tun ntɨ́ ne, koó da kākachuꞌu ntáa tún, kakaꞌán tun:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Tɨtɨ́n ntuvi kuan o dé tun, da nté ña ni kutíī ká Pablú nima ña. Kidáā né, xkokōto ña, kakaꞌan ñá nī é ña váꞌā san é nuu nimá tun:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Tōꞌó tun ne, dā kútuni ña tsí ña tuví ka nté koo niꞌi ñá diuꞌún ne, tɨ̄ɨn ña Pablu ni Sílā, íntēka ña ña ntaꞌa ña tsíñu i un tsi nte meꞌñú i kān.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Ntāda ña ña kuenta ntáꞌa toꞌo, kakaꞌan ña:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Tsí un ntɨꞌɨ̄ é vatā xkoó ini ña ñuú ña kān ntánañēꞌe ñá kō ne, ña kúvi viī o, tsí xoꞌō ne, ña ñuú Roma o —kaꞌan ña.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Kidáā ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ínchuꞌvi ñá ña ne, xéꞌe tōꞌó san itsi é nantɨɨ̄ ñá ña ne, dā natií nuu ña ña ntuku.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Un váꞌa tsi natií nuu ña ñá ne, dā tsúꞌun kutu ña ñā viꞌi utun. Tēe tsiñu ña ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun é kuēnta tsí vií ña vata koo é ña ntii ña.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun sán ne, dē ntaa ña é kākaꞌan tóꞌó san ne, tsúꞌun kutu ñā Pablu ni Síla ūun tsi nte iní i kān ne, ini útun tsuꞌun ntido ña dɨ́ꞌɨn ña vata koo é ña kaka ña.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Dā kú dava ñuú ne, ñuꞌu Pablu ni Sílā, ntákaꞌan ntâꞌví ña, ntaíta ña nchuꞌún Xuva kō ne, ntaíni ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ñuꞌu kutū san.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Dā nénī ña dá un váꞌa tsi ntiī táan. Dá kanɨɨ̄ viꞌi utun san kantá nuu. Kidáā né, nākaan míi ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ xiꞌi viꞌi utun sán ne, ntīi nuu taꞌan ntɨꞌɨ kadena é odō kútu dɨ̄ꞌɨ́n ña ñuꞌu kutū san.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Da kidáā ntóto ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun san. Dā kútuni ña tsí kantii ntaa ntɨ́ꞌɨ xiꞌi viꞌi útun sán ne, ura tsí i táva ña káa ñā é kāꞌni mii ña kúñu ñā, tsi é ntīí ntɨꞌɨ ña ñuꞌu kutū san, kuíni ña.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Ntá tsi Pablú ne, un ntii tsī kaꞌan ña:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Kidáā ne, ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun sán ne, íkan ña ñūꞌú ne, kaxkainu ña kukɨ́ꞌvi ña iní viꞌi utun kān. Koó da kānɨ́ꞌɨ ña inchɨ́tɨ ña nú dɨ̄ꞌɨ́n Pablu ni Sílā.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Kidáā ne, nantíi ña ñā viꞌi utun sán ne, tsixeꞌe ña ñā:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 —Kuintiꞌxe nto Tóꞌo ko Jesūcristú ne, nakaku ntó ntaꞌa Xuva ko, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi nto dɨ —kaꞌan ñá ni ñā.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Ne, ntákaꞌan ntódo ña ni ñā túꞌūn vaꞌá iña Xuva kó, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña ntoo nú viꞌi ña kān dɨ.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Dɨvi tsi nīñú san ne, ña kade kuenta xíꞌi viꞌi útun sán ne, nākate nuu ña mí niꞌi kuiꞌí Pablu ni Sílā. Kidáā né, ītsi ntute ña, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña dɨ.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Kidáā ne, kúxee niꞌi ñā Pablu ni Síla īní viꞌi ña kān né, ikān xeꞌé ña é kāꞌxi ña. Dōo dîní ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña tsi e kuíntiꞌxe ña Xuva ko vē.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Dā tuví ne, táxnūu toꞌó san mau é kūkoto ná te nantīi ña Pablu ni Sílā.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Kidáā ne, kākaꞌan ñá kade kuenta xíꞌi viꞌi útun san:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Ntá tsi Pablú ne, kakaꞌan ña:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Kidáā né, ntiko kōó maú san, kunúꞌu na ne, ntaa na ni tōꞌó san é kākaꞌán Pablu. Toꞌó san ne, dōo uꞌví ña da kútuni ña tsí ña ñuú Roma.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Kidáā ne, kuéꞌen ña, kūnakaꞌnu ña iní Pablu ni Sílā ne, kidáā ne, nantíi ña ña, kakaꞌan ña:
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Dā ntíi ña viꞌi utun sán ne, kúnūꞌú ña nú viꞌī Lidia. Ikān nátaká nuu ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ení ña, ña kuíntiꞌxe i sán ne, nāxnuu kaꞌnu ña iní ña. Da kidáā ntíi ña, kueꞌen ña.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.