Atos 15
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC
1 Ntuvi tsikán ne, xío ñatīi, ña e éka ñuú Judea, xee ña ñuú Antioquiá ne, ikān éni ntuꞌu ñā ntánañēꞌe ña ña kuíntiꞌxe i san, ntákaꞌan ña:
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ntá tsi Pablu ni Bernábeé ne, ñá nī xkúntee iní kueꞌen tsí ña é ntákaꞌan ñá tsikan. Dukuān ne, ña kuíntiꞌxe i sán ne, nakaxnúu ña Pablu, ni Bernábeé, ni uvi uní ka ení ña, ña kuíntiꞌxe i dɨ, táxnūu ña ña é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Jerusaleen, kíkoto ña pustrú san, ni ñata, ña odo nūú iña ña kuíntiꞌxe i san, tsíxeꞌe ña kuēnta iña i é kākaꞌan ñáꞌa san é viī ña.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Kuéꞌēn ña kuíntiꞌxe i san, kuntéka itsi ña ña. Dā ita ntíꞌxin ña ñuú Fenicia ni ñuú Samariá ne, ikān ntáa ña ni ñā nté ō kuíntiꞌxe ña é ña te ña Israeé san, é tsoo mii ñā e kuíntiꞌxe diꞌna ña ne, eni ntuꞌu ñā ntántīkɨn ñá Xuva kō. Dā téku ña kuíntiꞌxe i sán ne, dōo dîní ña.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Dā xeé Pablu ni Bernábee ñuú Jerusaleén ne, kuéꞌen ñā mí ntoo ña kuíntiꞌxe i san, nī pustrú san, ni ñata, ña odo nūú iña ñá ne, dōo diní ña dá xee ña. Ikan tsī ntáa ña ni ña un ntɨꞌɨ̄ nté ō dé Xuva ko ni ñā.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ntá tsi īó ña fariseu, ña kuíntiꞌxe i, ntákaꞌan ña tsí da miī é tēꞌnté kúñū é īxi ña é ña te ña Israeé san, é da miī é kāda ntaa ña lei Muíseé dɨ.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Kidáā né, mii tsī pustrú san ni ñata, ña odo nūú iña ña kuíntiꞌxe i san, nátaká nuu ña, ntánatíin ña nté koo kaꞌan ña.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Dā ku e víꞌi ntánatíin ña ne, nákuntītsí Pedru, kakaꞌan ñá ni ñā:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Xuva kō ini ñá nima ko nté ntaa ne, náñēꞌe ñá kō tsí intée ini ña é kīꞌi ña ñaꞌa, ña é ña te ña Israeé san, tsí xeꞌé ña é kunūu Espíritū Sántū nima ñá vata tsī o dé ña ni ko xoꞌō dá kuintiꞌxe ko ñā.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Vevií ne, é ntudadɨɨ ña ni kō, tsí Xuva kō ntántoo ña nima ñá dɨ dā kuíntiꞌxe ña.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Viꞌa ve ne, ¿nté kui kakini nteē ntó Xuva kō? Ña kúvi nakuido ō ñaꞌa san é kada ntaa ña un ntɨꞌɨ̄ e xkoó ini o e xtûví ñata kō é vīi o. Tsí nté ñata kō, nté xoꞌō, ñá ni kūtíi o kāda ntaa o.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 É īni nto tsí doméni tsi nakáku o ntaꞌa Xuva kō ne, dómēni tsi nakaku ña é ña te ña Israeé san dɨ́ tē kuíntiꞌxe ña —kaꞌán Pedru ni ña.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Kidáā ne, diin diin tsi nakuntoo ña vata koo é kīni váꞌa ña é ntákaꞌan Pablu ni Bernábee, é ntaa ña ni ña un ntɨꞌɨ nuū i e dóo naꞌnu é edé Xuva ko nī ña é ña te ña Israeé san.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Dā kúvi ntáa ntɨꞌɨ ña ne, eni ntuꞌu Sāntiau kakáꞌan ñá ni ñā:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Ntāa Simuun Pedru ní kō nte o dé Xuva kō. Tsi nté dīꞌna xeꞌé ña itsi é niꞌi ña é ña te ña Israeé san é vāꞌá ntaꞌa ña, ña é nākaxnúu ña é kuvi iꞌxá ña.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Sáꞌā né, vata tsī ó uve naꞌa nte díꞌna dá kaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Da kidáā ne, ntiꞌxi ú,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Kidáā ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é ña te ña Israee,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Sáꞌa kākaꞌan Xúva kō;
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ʼDukuān ne, káꞌān ú tē ña nateñu núu ō ña é ña te ña Israeé san e xtúvī mii ña é kuintiꞌxe diꞌna ña vata koo é kuntīkɨn ñá Xuva kō.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Mii tsī é taxnuu o tūtú iña ña, káꞌan o ni ñā é ñá ku kāꞌxi ñá kúñū kɨtɨ é intáa ntēé xuva ñā, ña inúu ini ñā ne, ña vii ña é kini kaa ni ñadɨ̄ꞌɨ́ ne, ñá kāꞌxi ñá kúñū kɨtɨ é ña ni kii ntɨ́ꞌɨ nɨñɨ i, nté nɨñɨ́ tɨ ña káꞌxi ña. Sáꞌa tsi kāꞌán ō é viī ña.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Tsí ini ñaꞌa é kuān koo vii o nté ntūvi diꞌna. Tsí dā míꞌi ka ñuú iō ñá ntákaꞌan ntódo lei Muísee, tsí vata dá sábadu ntánakuāꞌa ña leí san má ūkún ña Israeé san —kaꞌan Sántiau.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Kidáā ne, pustrú san ni ñatā sán, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñá kuíntiꞌxe i sán ne, íntēe iní ña é nakaxnūu ña uvi ñaꞌa ení ña é kɨꞌɨ̄n ñá nī Pablu ni Bernábee ñuú Antioquia. Nakaxnúu ña Juda Barsabaa ni Sílā. Ñatīí saꞌá ne, dōó naꞌnu ñaꞌa ña iña ña kuíntiꞌxe i san.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Táxnūu ña tutú dɨ é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ña. Kakaꞌan tutú san:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Dā vé kutuní ntɨ tsi íō ñaꞌa, ña ñeꞌe ñuú mí ntoo nto, ña é nāteñu núu ña nto vata koo é nādama nto é ntákuintiꞌxe nto. Ña tsīkán ne, ntákaꞌan ña tsí da miī é tēꞌnte kúñū é ixi ntó, da miī é kāda ntaa nto lei Muísee. Ntá tsi ña te ntɨ́ꞌɨ ní taxnūu ntɨ́ ña.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Dukuān né, un tsi dē kuení ntɨ é nākaxnúu ntɨ́ uvi ñaꞌa ení ntɨ é taxnūu ntɨ́ ña é kɨꞌɨn ña ni Bernābee ní Pablu, ení kō, ña dóo kakuinima ko.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Dɨvi ñā ne, ñá ni uꞌvī niꞌi ña ntuvi íña ña, é kuān te na kuví ña kuenta iña Tóꞌo ko Jesūcristu.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dukuān ne, táxnūu ntɨ́ Júda nī Sílā, é kāꞌan míi ña ni ntō, é nañēꞌe ñá nto un ntɨꞌɨ sāꞌa.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Sáꞌā xío ntaa iní ntɨ nī Espíritū Sántū, é ña váꞌa ō é nantōꞌo ntɨ́ nto. Mii tsi nuū i sáꞌa é kantio é viī nto:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Ña káꞌxi nto kúñū kɨtɨ e xntáa ntēé ñaꞌa xuva ñā; ñá kaꞌxī ntó nɨñɨ tɨ, nté kɨtɨ é ña ni kii váꞌa nɨñɨ tɨ. Ñá viī nto é kini kaa ni ñadɨ̄ꞌɨ́ dɨ. Sáꞌa tsī é kāꞌán ntɨ ni ntō: Te kāda ntaa nto sáꞌa ne, váꞌa koo kuntōo nto”, kaꞌan ñá ini tutú san.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Kidáā né, kīi ña, kueꞌen ña mí táxnūu ña ña ñuú Antioquia. Dā náxee ñá ikān né, kāna ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i san é na nātaká nuu ña é kuēꞌé ña ña tutú san.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Dā kúvi nakuaꞌa ña tutú san ne, nákuꞌun dîní nima ñá, tsi dóo váꞌā ó kakaꞌan.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Júda nī Sílā ne, ña ntákaꞌán naa Xuva ko dɨ́ ne, dōo nátsuꞌun kaꞌnu ña nima ñá kuíntiꞌxe i san, ntaxéꞌe ña ña itsi nté koo vií ña.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ntoo ña ikān ne, ña kuíntiꞌxe i san nátsuꞌun itsi ña ña, kakaꞌan ñá ni ñā:
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Ntá tsi Sílā né, ntīo ña é kūkuií ka ña, kutuvī ñá ñuú Antioquia. Ñá ni nūꞌu kantɨ́ꞌɨ ña.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pablu ni Bernábeé dɨ ne, kántoo ña ni ñā. Dōo tɨtɨ́n ka ña kantóo ña é nakuāꞌa ña ñaꞌa san, kakaꞌan ntódo ña túꞌūn Tóꞌo ko Jēsuu.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ne, kakaꞌan Páblu ni Bernábee:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 —Kuvi ni —kaꞌan Bernábee—. Ntá tsi kunteka ō Juaan Marcú dɨ —kaꞌan ña.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 —Ñáꞌā —kaꞌán Pablu—. Tsí dɨvi ñā né, tsoo mii ña kō dá ñeꞌe o ñuú Panfilia. Ñá ni de ntaā ñá tsiñu ña —kaꞌán Pablu.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Kidáā ne, naa núu ña ntuvi ñá ne, kīi nteé xio táꞌan ña. Bernabeé ne, kuéꞌen ña, ntēka ñá Juaan Marcu. Ñuꞌu ña tun ntōó kaꞌnu, kuéꞌen ña ñuú Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Pablú ne, nākáxnúu ña Sílā é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ña ña. Kuéꞌen ñā, ntuvi ña, da kúvi kaꞌan ntâꞌví ení ña iña ña. Ntákaꞌan ña é na kūnuu méꞌñu, kūnuu dava Xuva ko ña.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Kidáā ne, ítā ntiꞌxin ña ñuú Siria ni ñūú Ciliciá ne, ntánatsuꞌun kaꞌnu ña nima ñá kuíntiꞌxe i san.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.