Atos 15

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ntuvi tsikán ne, xío ñatīi, ña e éka ñuú Judea, xee ña ñuú Antioquiá ne, ikān éni ntuꞌu ñā ntánañēꞌe ña ña kuíntiꞌxe i san, ntákaꞌan ña:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ntá tsi Pablu ni Bernábeé ne, ñá nī xkúntee iní kueꞌen tsí ña é ntákaꞌan ñá tsikan. Dukuān ne, ña kuíntiꞌxe i sán ne, nakaxnúu ña Pablu, ni Bernábeé, ni uvi uní ka ení ña, ña kuíntiꞌxe i dɨ, táxnūu ña ña é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Jerusaleen, kíkoto ña pustrú san, ni ñata, ña odo nūú iña ña kuíntiꞌxe i san, tsíxeꞌe ña kuēnta iña i é kākaꞌan ñáꞌa san é viī ña.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Kuéꞌēn ña kuíntiꞌxe i san, kuntéka itsi ña ña. Dā ita ntíꞌxin ña ñuú Fenicia ni ñuú Samariá ne, ikān ntáa ña ni ñā nté ō kuíntiꞌxe ña é ña te ña Israeé san, é tsoo mii ñā e kuíntiꞌxe diꞌna ña ne, eni ntuꞌu ñā ntántīkɨn ñá Xuva kō. Dā téku ña kuíntiꞌxe i sán ne, dōo dîní ña.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Dā xeé Pablu ni Bernábee ñuú Jerusaleén ne, kuéꞌen ñā mí ntoo ña kuíntiꞌxe i san, nī pustrú san, ni ñata, ña odo nūú iña ñá ne, dōo diní ña dá xee ña. Ikan tsī ntáa ña ni ña un ntɨꞌɨ̄ nté ō dé Xuva ko ni ñā.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ntá tsi īó ña fariseu, ña kuíntiꞌxe i, ntákaꞌan ña tsí da miī é tēꞌnté kúñū é īxi ña é ña te ña Israeé san, é da miī é kāda ntaa ña lei Muíseé dɨ.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Kidáā né, mii tsī pustrú san ni ñata, ña odo nūú iña ña kuíntiꞌxe i san, nátaká nuu ña, ntánatíin ña nté koo kaꞌan ña.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Dā ku e víꞌi ntánatíin ña ne, nákuntītsí Pedru, kakaꞌan ñá ni ñā:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Xuva kō ini ñá nima ko nté ntaa ne, náñēꞌe ñá kō tsí intée ini ña é kīꞌi ña ñaꞌa, ña é ña te ña Israeé san, tsí xeꞌé ña é kunūu Espíritū Sántū nima ñá vata tsī o dé ña ni ko xoꞌō dá kuintiꞌxe ko ñā.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Vevií ne, é ntudadɨɨ ña ni kō, tsí Xuva kō ntántoo ña nima ñá dɨ dā kuíntiꞌxe ña.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Viꞌa ve ne, ¿nté kui kakini nteē ntó Xuva kō? Ña kúvi nakuido ō ñaꞌa san é kada ntaa ña un ntɨꞌɨ̄ e xkoó ini o e xtûví ñata kō é vīi o. Tsí nté ñata kō, nté xoꞌō, ñá ni kūtíi o kāda ntaa o.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 É īni nto tsí doméni tsi nakáku o ntaꞌa Xuva kō ne, dómēni tsi nakaku ña é ña te ña Israeé san dɨ́ tē kuíntiꞌxe ña —kaꞌán Pedru ni ña.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Kidáā ne, diin diin tsi nakuntoo ña vata koo é kīni váꞌa ña é ntákaꞌan Pablu ni Bernábee, é ntaa ña ni ña un ntɨꞌɨ nuū i e dóo naꞌnu é edé Xuva ko nī ña é ña te ña Israeé san.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Dā kúvi ntáa ntɨꞌɨ ña ne, eni ntuꞌu Sāntiau kakáꞌan ñá ni ñā:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Ntāa Simuun Pedru ní kō nte o dé Xuva kō. Tsi nté dīꞌna xeꞌé ña itsi é niꞌi ña é ña te ña Israeé san é vāꞌá ntaꞌa ña, ña é nākaxnúu ña é kuvi iꞌxá ña.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Sáꞌā né, vata tsī ó uve naꞌa nte díꞌna dá kaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Da kidáā ne, ntiꞌxi ú,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Kidáā ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é ña te ña Israee,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Sáꞌa kākaꞌan Xúva kō;
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ʼDukuān ne, káꞌān ú tē ña nateñu núu ō ña é ña te ña Israeé san e xtúvī mii ña é kuintiꞌxe diꞌna ña vata koo é kuntīkɨn ñá Xuva kō.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Mii tsī é taxnuu o tūtú iña ña, káꞌan o ni ñā é ñá ku kāꞌxi ñá kúñū kɨtɨ é intáa ntēé xuva ñā, ña inúu ini ñā ne, ña vii ña é kini kaa ni ñadɨ̄ꞌɨ́ ne, ñá kāꞌxi ñá kúñū kɨtɨ é ña ni kii ntɨ́ꞌɨ nɨñɨ i, nté nɨñɨ́ tɨ ña káꞌxi ña. Sáꞌa tsi kāꞌán ō é viī ña.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Tsí ini ñaꞌa é kuān koo vii o nté ntūvi diꞌna. Tsí dā míꞌi ka ñuú iō ñá ntákaꞌan ntódo lei Muísee, tsí vata dá sábadu ntánakuāꞌa ña leí san má ūkún ña Israeé san —kaꞌan Sántiau.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Kidáā ne, pustrú san ni ñatā sán, ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñá kuíntiꞌxe i sán ne, íntēe iní ña é nakaxnūu ña uvi ñaꞌa ení ña é kɨꞌɨ̄n ñá nī Pablu ni Bernábee ñuú Antioquia. Nakaxnúu ña Juda Barsabaa ni Sílā. Ñatīí saꞌá ne, dōó naꞌnu ñaꞌa ña iña ña kuíntiꞌxe i san.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Táxnūu ña tutú dɨ é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ña. Kakaꞌan tutú san:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Dā vé kutuní ntɨ tsi íō ñaꞌa, ña ñeꞌe ñuú mí ntoo nto, ña é nāteñu núu ña nto vata koo é nādama nto é ntákuintiꞌxe nto. Ña tsīkán ne, ntákaꞌan ña tsí da miī é tēꞌnte kúñū é ixi ntó, da miī é kāda ntaa nto lei Muísee. Ntá tsi ña te ntɨ́ꞌɨ ní taxnūu ntɨ́ ña.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Dukuān né, un tsi dē kuení ntɨ é nākaxnúu ntɨ́ uvi ñaꞌa ení ntɨ é taxnūu ntɨ́ ña é kɨꞌɨn ña ni Bernābee ní Pablu, ení kō, ña dóo kakuinima ko.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Dɨvi ñā ne, ñá ni uꞌvī niꞌi ña ntuvi íña ña, é kuān te na kuví ña kuenta iña Tóꞌo ko Jesūcristu.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dukuān ne, táxnūu ntɨ́ Júda nī Sílā, é kāꞌan míi ña ni ntō, é nañēꞌe ñá nto un ntɨꞌɨ sāꞌa.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Sáꞌā xío ntaa iní ntɨ nī Espíritū Sántū, é ña váꞌa ō é nantōꞌo ntɨ́ nto. Mii tsi nuū i sáꞌa é kantio é viī nto:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Ña káꞌxi nto kúñū kɨtɨ e xntáa ntēé ñaꞌa xuva ñā; ñá kaꞌxī ntó nɨñɨ tɨ, nté kɨtɨ é ña ni kii váꞌa nɨñɨ tɨ. Ñá viī nto é kini kaa ni ñadɨ̄ꞌɨ́ dɨ. Sáꞌa tsī é kāꞌán ntɨ ni ntō: Te kāda ntaa nto sáꞌa ne, váꞌa koo kuntōo nto”, kaꞌan ñá ini tutú san.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Kidáā né, kīi ña, kueꞌen ña mí táxnūu ña ña ñuú Antioquia. Dā náxee ñá ikān né, kāna ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña kuíntiꞌxe i san é na nātaká nuu ña é kuēꞌé ña ña tutú san.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Dā kúvi nakuaꞌa ña tutú san ne, nákuꞌun dîní nima ñá, tsi dóo váꞌā ó kakaꞌan.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Júda nī Sílā ne, ña ntákaꞌán naa Xuva ko dɨ́ ne, dōo nátsuꞌun kaꞌnu ña nima ñá kuíntiꞌxe i san, ntaxéꞌe ña ña itsi nté koo vií ña.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ntoo ña ikān ne, ña kuíntiꞌxe i san nátsuꞌun itsi ña ña, kakaꞌan ñá ni ñā:
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Ntá tsi Sílā né, ntīo ña é kūkuií ka ña, kutuvī ñá ñuú Antioquia. Ñá ni nūꞌu kantɨ́ꞌɨ ña.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pablu ni Bernábeé dɨ ne, kántoo ña ni ñā. Dōo tɨtɨ́n ka ña kantóo ña é nakuāꞌa ña ñaꞌa san, kakaꞌan ntódo ña túꞌūn Tóꞌo ko Jēsuu.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Dā kú tɨtɨ́n ntuvi ne, kakaꞌan Páblu ni Bernábee:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 —Kuvi ni —kaꞌan Bernábee—. Ntá tsi kunteka ō Juaan Marcú dɨ —kaꞌan ña.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 —Ñáꞌā —kaꞌán Pablu—. Tsí dɨvi ñā né, tsoo mii ña kō dá ñeꞌe o ñuú Panfilia. Ñá ni de ntaā ñá tsiñu ña —kaꞌán Pablu.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Kidáā ne, naa núu ña ntuvi ñá ne, kīi nteé xio táꞌan ña. Bernabeé ne, kuéꞌen ña, ntēka ñá Juaan Marcu. Ñuꞌu ña tun ntōó kaꞌnu, kuéꞌen ña ñuú Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pablú ne, nākáxnúu ña Sílā é kɨ̄ꞌɨn niꞌi ña ña. Kuéꞌen ñā, ntuvi ña, da kúvi kaꞌan ntâꞌví ení ña iña ña. Ntákaꞌan ña é na kūnuu méꞌñu, kūnuu dava Xuva ko ña.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Kidáā ne, ítā ntiꞌxin ña ñuú Siria ni ñūú Ciliciá ne, ntánatsuꞌun kaꞌnu ña nima ñá kuíntiꞌxe i san.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.