Atos 13

Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ña kuíntiꞌxe i, ña ntoo ñuú Antioquia ne, iō ñá ne, ntákaꞌan ñá naa Xuva ko; iō ñá ne, ntánakuāꞌa ña ñaꞌa túꞌun Xuva kō. Ña sāꞌá ne: Bernabee, ni Símuun, ñá nani Ña Nteē dɨ́; ni Lūciu, ña véꞌxi ñuú Cirene; ni Manāeen, ña éꞌnu dadɨɨ ni Hērode, ñá odo nūu ñuú Galilea; nī Saúlū dɨ.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Uun ntuvi sāꞌá ne, ntoo ña, ntákaꞌan ntâꞌví ña ni Xuva kō; ntoo ixu ñā dɨ. Kidáā né, kakaꞌan Espíritū Sántū san ni ña:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Kidáā né, dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña, dā kúvi intóo ixu ñā né, xntekū ñá ntaꞌa ña dɨkɨ Bernábee ni Saúlū, da táxnūu ña ña é kɨ̄ꞌɨn ña, kikadá tsiñu ña iña Xuva ko.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Kidáā ne, kuéꞌen ñā, ntuvi ña, e táxnūu Espíritū Sántū sán ña, xée ña ñūú Seleucia. Ikān ñúꞌu ña tun ntōó kaꞌnu é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Chipre, ñuu é tuví méꞌñu ntute ñuꞌu kān.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Dā xee ñá ñuú Salamina é tuví diñɨ ntute ñuꞌu kān né, ikān éni ntuꞌu ñā kaꞌan ntódo ña túꞌun Xuva kō ini ukún ña Israee. Ntɨɨ niꞌi ñā Juaan, é xntii na ñā dɨ.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Kuéꞌen ñā, ita ntíꞌxin ña kanɨɨ ñūú san dá ntē xee ñá ñuú Pafu. Ikān nániꞌi ñá uun ñaꞌa ña Israee, ñá nani Barjēsuu, ñá tatan. Kaeni ntaꞌví ña ñaꞌa é kākaꞌan ñá naa Xuva ko; ntá tsi ñá tē nuu é ntaā i é kākaꞌan ña.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ña sāꞌá ne, dōo váꞌa tiin ña ni ña tsiñu i ña odo nūu, ñá nanī Sergiu Paulu, ña e dóo kiꞌin inī i. Kakana Sergiu Paulú san Bernabee ni Saúlū, tsí ntio ña kini ña túꞌun Xuva kō.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ntá tsi ña tatan Barjesuu, ñá nani Ēlima dɨ́ ne, ēꞌnté nuu ña vata koo é ña kuintíꞌxe Sergiu Paulú san.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Kidáā ne, Saúlū, ñá nanī Pablú dɨ ne, dōo xntíi Espíritū Sántu ñā né, īto vaꞌa váꞌa ña Elima,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 kakaꞌan ña:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Viꞌa ve ne, Xuva ko tāꞌxi ña o é ntōꞌo o, é kūkuaan ne, ñá īní o nēe ntúvi naxiꞌí nuu o —kaꞌán Pablu ni ña.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Dā íni Sergiu Paulú san é kuan ō kúvi ña ne, kuīntiꞌxe ña Tóꞌo ko Jēsuu, tsí koó dā kúduꞌva ña é kuān nte váꞌa túꞌūn é kākaꞌán Pablu iña Xuva ko.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Kidáā né, ntāka Pablu ni ún ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ taꞌan ña ñuú Pafu, ñúꞌu ña tun ntōó kaꞌnu, xée ña ñuú Perge, é kaduku ntee ñuú Panfilia; ntá tsi Juaán ne, tsoo mii ña ña, kunúꞌu ña ñuú Jerusaleen.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Kidáā né, ntāka ña ñuú Perge, kueꞌen ña xio ñuu é nani Antiōquia, é kāduku ntee ñuú Pisidia. Ikān ne, ntuvi dá ntoo daꞌna ña ne, kúkɨ̄ꞌví ña ini ukún ña Israeé ne, ikān intóo ña uun daꞌna.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Kidáā ne, da kúvi nakuaꞌa ñaꞌá san tutú lei Muísee ní tutú e de váꞌa ña kaꞌán naa Xuva ko ne, ña odo nūu iña úkūn sán ne, kāna ña Pablu ni Bernábee, kakaꞌan ñá ni ñā:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Kidáā ne, nákuntītsí Pablu, káde ña ntaꞌa ña é diin diin tsi na kuntōo ñaꞌa sán ne, kakaꞌan ña:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Xuva kō, ña é nakaxnúu uva ata kō ña Israee, ña intóo kídaā né, de kaꞌnu ña ñata kō da intóo ña ñuú Egítō, é ña te ñuú mii ñā. Xío ntii Xuva kō nátavā ñá ñata ko ñūú tsikan.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ne, kutíi Xuva kō nima ñá ni ñā da dóo duꞌxen dé ña da nɨɨ̄ íka ña má kūꞌu kan é uvi díko kuiá san.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Uun ito tsi nantɨ́ꞌɨ Xuva kō é ūꞌxe ñuu naꞌnu é intóo ñuú Canaán ne, dā eꞌnté dava ña ñuꞌu san, xéꞌe ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñata kō.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 ʼRkontûví ne, de kúꞌvē ñá ña kada kúꞌve iña ñaꞌa san kɨmi sientu nte dáva kuia, uun tsi nte ntúvi da íka Samuee, ñá kaꞌán naa Xuva ko.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Kidáā ne, íkan ñata kō sán uun rei é kadā kúꞌvē ña. Xéꞌe Xuva ko Sāuu, iꞌxá Kii, ñatīí tatá Benjamiin, é viī ñá rei íña ña uvi díko kuia.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Rkontûví da nantii Xuva ko Sāuú ne, naxnūu ña Davii é viī ñá rei iña ña. Kakaꞌan Xúva ko īña Dávii: “Iní u tsí Davii, iꞌxá Isaií ne, uun tsi nima ñá nī ko. Viī ñá da nēé ka nuu i é ntio ko”, kaꞌan Xúva kō.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Taxnuu Xuva ko ūun iꞌxá ika Dāvií, dɨvi Jēsuu, é nakakū ñá ko, xoꞌō é ña Israee ó, vata ō kaꞌan Xúva kō kídaā.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Tsí diꞌna Juaan kíꞌxi ña, kixkaꞌan ntódo ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israeé san é na nātɨvi iní ña kuétsi ñā ne, na kūtsi ntute ña. Da kidáa kīꞌxi Jesuu.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Diꞌna da kuví Juaán ne, kakaꞌan ña: “¿Xoó ntu ñaꞌa u, té kuinī nto? Ñá te xūꞌú é nakaxnúu Xuva kō é kadā kûꞌvé u iña nto, tsí dɨvi ñā né, dā ve véꞌxi ña. Xuꞌú ne, ntē ña nuu áꞌvi u é nantīi ú ntiꞌxen ña, tsí dɨvi ñā é kāꞌnu ñaꞌa ña”, kaꞌán Juaan.
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ʼĒní ko, iꞌxá tatá Abraan, ni ñá nguiī san, ña ntaíko ñuꞌu Xuva kō ne: íña nto túꞌūn e táxnūu ña nté koo nakáku ō.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Tsí ña ntoó ñuú Jerusaleen ni ñá odo nūú san ne, ñá ni kutūni ñá xoó ntiꞌxe é Jesuu dá kīꞌxi ña. Ntē ña ni ñéꞌe dɨkɨ ña túꞌūn é ūve naꞌa é ntákaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko, ña intóo kídaā. Ntánakuāꞌa ña túꞌūn san ma ukún kān vata dá sábadu, ntá tsi ña ni ini ña é dɨvi tsi ña dé ntaā ñá vata ō uve naꞌa kakaꞌan, dá kaꞌan ña é kūví Jesuu.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Kuān té ña tuví nēe kuetsí ña, ntá tsi ikan ña ntaꞌa Pīlatu é na kuēꞌé ña itsi é kāꞌní ña ña.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ne, dā kúvi dé ntaa ntɨ́ꞌɨ ña un ntɨꞌɨ̄ é ūve naꞌa é kūvi Jesuú ne, nántii ntēé ña ña ntiká krusí ne, kueꞌen níꞌi ña ña nú ñaña ñā.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ntá tsi Xuva kō nantóto ñá ña.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ne, dōó kiꞌin itō ká ntii díto ña. Íni ñaꞌa ña, dɨvi ñāꞌa é dadɨɨ ntáka ña ñuú Galilea é xee ñá ñuú Jerusaleen. Dɨvi ña sāꞌa ntáda ntaá ña ni ñāꞌa san nee e íni ña.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ʼDɨvī ntɨ́ dɨ ne, ntántaa ntɨ́ ni ntō túꞌūn e dóo váꞌa é kākaꞌan Xúva ko ni ñata kō, ña intóo diꞌna.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Vevií ne, é dē ntaa Xúva kō é kākaꞌan ñá ni ñata kō kídaā, tsí nantóto xtūku ñá Jesuu kuénta iña ko xoꞌo. Vata ō úve naꞌa ini sálmu é kuvi ūví ne: “Dɨvīn é iꞌxá miī ko. E táꞌxi ú ntuvi iña o vevii”, kaꞌan Xúva kō.
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Nté dīꞌna kakaꞌan Xúva kō tsí nantōto ña ña vata koo é ña teꞌu kúñu ña tē xiꞌi ña, tsí uve naꞌa kakáꞌan ña: “Nuu é ntaā i é tāꞌxi ú o é vāꞌá, vata tsi ō kaꞌán u ni Dāvii”, kaꞌan ña.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Dukuān ne, é tūku sálmu úve naꞌa, kakaꞌan: “Ñá kuēꞌé nto itsi é tēꞌu kúñu īꞌxá nto, ña e dóo vaꞌa”, kaꞌan ña.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Tsí Davií ne, nuu é ntaā i e xntíi ña ña intóo dá ītúvi ña, vatā ó kākaꞌan Xúva kō é viī ña. Dā xiꞌi ñá ne, dadɨɨ kantúꞌxi ña ni ñata ñā ne, téꞌū kúñu ñā dɨ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ntá tsi kúñu Jēsuu é nantóto Xuva kō ne, ñá ni tēꞌu.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Sáꞌa kākaꞌán u ni ntō, tsí ntio ko é kūtuni nto, ení, tsí kuenta iña Jésuu é kūvi vií Xuva kō kada kaꞌnu iní ña ni ko kuētsí kō.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Ne, kuenta iña ñá dɨ ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é kuíntiꞌxe i ña ne, nakate Xuva ko kuetsi ñā. Tsí ña ni kúvi vīí lei Muíseé san nakate kuétsi kō; ntá tsi dɨvi Jēsuú ne, kūvi idé ña é ntuntoo kuétsi kō.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Kuenta tsí vií nto vata koo é ña ntoꞌo nto vatā ó uve naꞌa ntákaꞌan ñá intóo diꞌna, ña kaꞌán naa Xuva ko, é kākaꞌan:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Koto nto, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ntó ve, vata ō nto é kanantii niꞌni ña nto ne,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Dā ntíi Pablu ni ña ntɨɨ níꞌi ñā ukún ña Israeé san ne, ntákaꞌan ñáꞌa san ni ñā:
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ne, dā ntíi ña ma ukún kān ne, tɨtɨ́n ña Israee ni ña túku tatá, ña é dadɨɨ tsi kuíntiꞌxe i Xuva kō ne, kuntíkɨn ñā Pablu ni Bernábee. Dɨvi ñā ne, ntákaꞌan ñá ni ñāꞌa san te ña tee dáꞌna ña é kuntīkɨn ñá Xuva kō, tsí dɨvi ñā é xntíi ña ña.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 É kuvi ūvi sabadú san ne, da kanɨɨ ñūú san nátaká nuu ña é kinī ñá túꞌun Xuva kō.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Kidáā né, īní ña Israeé san e vánchuꞌun tɨ̄tɨ́n ñaꞌa ntoo ña ne, dōo kúneꞌu iní ña. Ēni ntuꞌu ña kaꞌan ntée ña Pablú ne, káꞌan kīni ña iña ñá dɨ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pablu ni Bernábeé ne, ñá ni ūꞌví kueꞌen ña é nantiko koō ñá ne, kakaꞌan ña:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Tsí kuān o dé kûꞌvé Xuva kō, kakaꞌan ñá ni kō:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Dā téku ña ntoo san, ña é ña te ña Israeé ne, nákuꞌun díni kueꞌén nima ñá, ntákaꞌan ñá tsi dóo kaꞌnu túꞌun Xuva kō ne, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña é nakaxnúu Xuva kō é nīꞌi ña ntuví vaꞌá iña ñá ne, kuīntiꞌxe ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Kidáā ne, kueꞌen níꞌi ñaꞌa san túꞌun Xuva kō. Kuéꞌen ñā, ntákaꞌan ñá ni ñāꞌa san da míꞌī ka mí ntaíka ña ñuú saꞌa.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ntá tsi ña Israeé san ne, ntákaꞌan ñá ni ñadɨ̄ꞌɨ, ña e dóo vaꞌá ñaꞌa, ña e dóo ntánuu iní i Xuva ko, ni ñata, ña odo nūú ñuú san. Tsiꞌí ña dɨkɨ ña é natēñu nuu ña Pablu ni Bernábee, é nantīi ña ña ñuú san.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ntá tsi Pablu ni Bernábeé ne, nakɨdɨ ña xáka dɨꞌɨn ña vata koo é kūtuni ñáꞌa san é ña váꞌa o ni ide ña ni ñā ne, dá kueꞌēn ñá ñuú Iconiu.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Ntá tsi ña kuíntiꞌxe i sán ne, dōo dîní ña ntoo ña, tsi dóo nuu Espíritū Sántū nima ña.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.