Atos 13
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH
1 Ña kuíntiꞌxe i, ña ntoo ñuú Antioquia ne, iō ñá ne, ntákaꞌan ñá naa Xuva ko; iō ñá ne, ntánakuāꞌa ña ñaꞌa túꞌun Xuva kō. Ña sāꞌá ne: Bernabee, ni Símuun, ñá nani Ña Nteē dɨ́; ni Lūciu, ña véꞌxi ñuú Cirene; ni Manāeen, ña éꞌnu dadɨɨ ni Hērode, ñá odo nūu ñuú Galilea; nī Saúlū dɨ.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Uun ntuvi sāꞌá ne, ntoo ña, ntákaꞌan ntâꞌví ña ni Xuva kō; ntoo ixu ñā dɨ. Kidáā né, kakaꞌan Espíritū Sántū san ni ña:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Kidáā né, dā kúvi kaꞌan ntâꞌví ña, dā kúvi intóo ixu ñā né, xntekū ñá ntaꞌa ña dɨkɨ Bernábee ni Saúlū, da táxnūu ña ña é kɨ̄ꞌɨn ña, kikadá tsiñu ña iña Xuva ko.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Kidáā ne, kuéꞌen ñā, ntuvi ña, e táxnūu Espíritū Sántū sán ña, xée ña ñūú Seleucia. Ikān ñúꞌu ña tun ntōó kaꞌnu é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Chipre, ñuu é tuví méꞌñu ntute ñuꞌu kān.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Dā xee ñá ñuú Salamina é tuví diñɨ ntute ñuꞌu kān né, ikān éni ntuꞌu ñā kaꞌan ntódo ña túꞌun Xuva kō ini ukún ña Israee. Ntɨɨ niꞌi ñā Juaan, é xntii na ñā dɨ.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Kuéꞌen ñā, ita ntíꞌxin ña kanɨɨ ñūú san dá ntē xee ñá ñuú Pafu. Ikān nániꞌi ñá uun ñaꞌa ña Israee, ñá nani Barjēsuu, ñá tatan. Kaeni ntaꞌví ña ñaꞌa é kākaꞌan ñá naa Xuva ko; ntá tsi ñá tē nuu é ntaā i é kākaꞌan ña.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Ña sāꞌá ne, dōo váꞌa tiin ña ni ña tsiñu i ña odo nūu, ñá nanī Sergiu Paulu, ña e dóo kiꞌin inī i. Kakana Sergiu Paulú san Bernabee ni Saúlū, tsí ntio ña kini ña túꞌun Xuva kō.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ntá tsi ña tatan Barjesuu, ñá nani Ēlima dɨ́ ne, ēꞌnté nuu ña vata koo é ña kuintíꞌxe Sergiu Paulú san.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Kidáā ne, Saúlū, ñá nanī Pablú dɨ ne, dōo xntíi Espíritū Sántu ñā né, īto vaꞌa váꞌa ña Elima,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 kakaꞌan ña:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Viꞌa ve ne, Xuva ko tāꞌxi ña o é ntōꞌo o, é kūkuaan ne, ñá īní o nēe ntúvi naxiꞌí nuu o —kaꞌán Pablu ni ña.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Dā íni Sergiu Paulú san é kuan ō kúvi ña ne, kuīntiꞌxe ña Tóꞌo ko Jēsuu, tsí koó dā kúduꞌva ña é kuān nte váꞌa túꞌūn é kākaꞌán Pablu iña Xuva ko.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Kidáā né, ntāka Pablu ni ún ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ taꞌan ña ñuú Pafu, ñúꞌu ña tun ntōó kaꞌnu, xée ña ñuú Perge, é kaduku ntee ñuú Panfilia; ntá tsi Juaán ne, tsoo mii ña ña, kunúꞌu ña ñuú Jerusaleen.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Kidáā né, ntāka ña ñuú Perge, kueꞌen ña xio ñuu é nani Antiōquia, é kāduku ntee ñuú Pisidia. Ikān ne, ntuvi dá ntoo daꞌna ña ne, kúkɨ̄ꞌví ña ini ukún ña Israeé ne, ikān intóo ña uun daꞌna.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Kidáā ne, da kúvi nakuaꞌa ñaꞌá san tutú lei Muísee ní tutú e de váꞌa ña kaꞌán naa Xuva ko ne, ña odo nūu iña úkūn sán ne, kāna ña Pablu ni Bernábee, kakaꞌan ñá ni ñā:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Kidáā ne, nákuntītsí Pablu, káde ña ntaꞌa ña é diin diin tsi na kuntōo ñaꞌa sán ne, kakaꞌan ña:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Xuva kō, ña é nakaxnúu uva ata kō ña Israee, ña intóo kídaā né, de kaꞌnu ña ñata kō da intóo ña ñuú Egítō, é ña te ñuú mii ñā. Xío ntii Xuva kō nátavā ñá ñata ko ñūú tsikan.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ne, kutíi Xuva kō nima ñá ni ñā da dóo duꞌxen dé ña da nɨɨ̄ íka ña má kūꞌu kan é uvi díko kuiá san.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Uun ito tsi nantɨ́ꞌɨ Xuva kō é ūꞌxe ñuu naꞌnu é intóo ñuú Canaán ne, dā eꞌnté dava ña ñuꞌu san, xéꞌe ña un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñata kō.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 ʼRkontûví ne, de kúꞌvē ñá ña kada kúꞌve iña ñaꞌa san kɨmi sientu nte dáva kuia, uun tsi nte ntúvi da íka Samuee, ñá kaꞌán naa Xuva ko.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Kidáā ne, íkan ñata kō sán uun rei é kadā kúꞌvē ña. Xéꞌe Xuva ko Sāuu, iꞌxá Kii, ñatīí tatá Benjamiin, é viī ñá rei íña ña uvi díko kuia.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Rkontûví da nantii Xuva ko Sāuú ne, naxnūu ña Davii é viī ñá rei iña ña. Kakaꞌan Xúva ko īña Dávii: “Iní u tsí Davii, iꞌxá Isaií ne, uun tsi nima ñá nī ko. Viī ñá da nēé ka nuu i é ntio ko”, kaꞌan Xúva kō.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Taxnuu Xuva ko ūun iꞌxá ika Dāvií, dɨvi Jēsuu, é nakakū ñá ko, xoꞌō é ña Israee ó, vata ō kaꞌan Xúva kō kídaā.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Tsí diꞌna Juaan kíꞌxi ña, kixkaꞌan ntódo ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ña Israeé san é na nātɨvi iní ña kuétsi ñā ne, na kūtsi ntute ña. Da kidáa kīꞌxi Jesuu.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Diꞌna da kuví Juaán ne, kakaꞌan ña: “¿Xoó ntu ñaꞌa u, té kuinī nto? Ñá te xūꞌú é nakaxnúu Xuva kō é kadā kûꞌvé u iña nto, tsí dɨvi ñā né, dā ve véꞌxi ña. Xuꞌú ne, ntē ña nuu áꞌvi u é nantīi ú ntiꞌxen ña, tsí dɨvi ñā é kāꞌnu ñaꞌa ña”, kaꞌán Juaan.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ʼĒní ko, iꞌxá tatá Abraan, ni ñá nguiī san, ña ntaíko ñuꞌu Xuva kō ne: íña nto túꞌūn e táxnūu ña nté koo nakáku ō.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Tsí ña ntoó ñuú Jerusaleen ni ñá odo nūú san ne, ñá ni kutūni ñá xoó ntiꞌxe é Jesuu dá kīꞌxi ña. Ntē ña ni ñéꞌe dɨkɨ ña túꞌūn é ūve naꞌa é ntákaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko, ña intóo kídaā. Ntánakuāꞌa ña túꞌūn san ma ukún kān vata dá sábadu, ntá tsi ña ni ini ña é dɨvi tsi ña dé ntaā ñá vata ō uve naꞌa kakaꞌan, dá kaꞌan ña é kūví Jesuu.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Kuān té ña tuví nēe kuetsí ña, ntá tsi ikan ña ntaꞌa Pīlatu é na kuēꞌé ña itsi é kāꞌní ña ña.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ne, dā kúvi dé ntaa ntɨ́ꞌɨ ña un ntɨꞌɨ̄ é ūve naꞌa é kūvi Jesuú ne, nántii ntēé ña ña ntiká krusí ne, kueꞌen níꞌi ña ña nú ñaña ñā.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ntá tsi Xuva kō nantóto ñá ña.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ne, dōó kiꞌin itō ká ntii díto ña. Íni ñaꞌa ña, dɨvi ñāꞌa é dadɨɨ ntáka ña ñuú Galilea é xee ñá ñuú Jerusaleen. Dɨvi ña sāꞌa ntáda ntaá ña ni ñāꞌa san nee e íni ña.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ʼDɨvī ntɨ́ dɨ ne, ntántaa ntɨ́ ni ntō túꞌūn e dóo váꞌa é kākaꞌan Xúva ko ni ñata kō, ña intóo diꞌna.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Vevií ne, é dē ntaa Xúva kō é kākaꞌan ñá ni ñata kō kídaā, tsí nantóto xtūku ñá Jesuu kuénta iña ko xoꞌo. Vata ō úve naꞌa ini sálmu é kuvi ūví ne: “Dɨvīn é iꞌxá miī ko. E táꞌxi ú ntuvi iña o vevii”, kaꞌan Xúva kō.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Nté dīꞌna kakaꞌan Xúva kō tsí nantōto ña ña vata koo é ña teꞌu kúñu ña tē xiꞌi ña, tsí uve naꞌa kakáꞌan ña: “Nuu é ntaā i é tāꞌxi ú o é vāꞌá, vata tsi ō kaꞌán u ni Dāvii”, kaꞌan ña.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Dukuān ne, é tūku sálmu úve naꞌa, kakaꞌan: “Ñá kuēꞌé nto itsi é tēꞌu kúñu īꞌxá nto, ña e dóo vaꞌa”, kaꞌan ña.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Tsí Davií ne, nuu é ntaā i e xntíi ña ña intóo dá ītúvi ña, vatā ó kākaꞌan Xúva kō é viī ña. Dā xiꞌi ñá ne, dadɨɨ kantúꞌxi ña ni ñata ñā ne, téꞌū kúñu ñā dɨ.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ntá tsi kúñu Jēsuu é nantóto Xuva kō ne, ñá ni tēꞌu.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Sáꞌa kākaꞌán u ni ntō, tsí ntio ko é kūtuni nto, ení, tsí kuenta iña Jésuu é kūvi vií Xuva kō kada kaꞌnu iní ña ni ko kuētsí kō.
38 — ausente —
39 Ne, kuenta iña ñá dɨ ne, un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña é kuíntiꞌxe i ña ne, nakate Xuva ko kuetsi ñā. Tsí ña ni kúvi vīí lei Muíseé san nakate kuétsi kō; ntá tsi dɨvi Jēsuú ne, kūvi idé ña é ntuntoo kuétsi kō.
39 — ausente —
40 Kuenta tsí vií nto vata koo é ña ntoꞌo nto vatā ó uve naꞌa ntákaꞌan ñá intóo diꞌna, ña kaꞌán naa Xuva ko, é kākaꞌan:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Koto nto, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ntó ve, vata ō nto é kanantii niꞌni ña nto ne,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Dā ntíi Pablu ni ña ntɨɨ níꞌi ñā ukún ña Israeé san ne, ntákaꞌan ñáꞌa san ni ñā:
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ne, dā ntíi ña ma ukún kān ne, tɨtɨ́n ña Israee ni ña túku tatá, ña é dadɨɨ tsi kuíntiꞌxe i Xuva kō ne, kuntíkɨn ñā Pablu ni Bernábee. Dɨvi ñā ne, ntákaꞌan ñá ni ñāꞌa san te ña tee dáꞌna ña é kuntīkɨn ñá Xuva kō, tsí dɨvi ñā é xntíi ña ña.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 É kuvi ūvi sabadú san ne, da kanɨɨ ñūú san nátaká nuu ña é kinī ñá túꞌun Xuva kō.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Kidáā né, īní ña Israeé san e vánchuꞌun tɨ̄tɨ́n ñaꞌa ntoo ña ne, dōo kúneꞌu iní ña. Ēni ntuꞌu ña kaꞌan ntée ña Pablú ne, káꞌan kīni ña iña ñá dɨ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Pablu ni Bernábeé ne, ñá ni ūꞌví kueꞌen ña é nantiko koō ñá ne, kakaꞌan ña:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Tsí kuān o dé kûꞌvé Xuva kō, kakaꞌan ñá ni kō:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Dā téku ña ntoo san, ña é ña te ña Israeé ne, nákuꞌun díni kueꞌén nima ñá, ntákaꞌan ñá tsi dóo kaꞌnu túꞌun Xuva kō ne, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña é nakaxnúu Xuva kō é nīꞌi ña ntuví vaꞌá iña ñá ne, kuīntiꞌxe ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Kidáā ne, kueꞌen níꞌi ñaꞌa san túꞌun Xuva kō. Kuéꞌen ñā, ntákaꞌan ñá ni ñāꞌa san da míꞌī ka mí ntaíka ña ñuú saꞌa.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ntá tsi ña Israeé san ne, ntákaꞌan ñá ni ñadɨ̄ꞌɨ, ña e dóo vaꞌá ñaꞌa, ña e dóo ntánuu iní i Xuva ko, ni ñata, ña odo nūú ñuú san. Tsiꞌí ña dɨkɨ ña é natēñu nuu ña Pablu ni Bernábee, é nantīi ña ña ñuú san.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ntá tsi Pablu ni Bernábeé ne, nakɨdɨ ña xáka dɨꞌɨn ña vata koo é kūtuni ñáꞌa san é ña váꞌa o ni ide ña ni ñā ne, dá kueꞌēn ñá ñuú Iconiu.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ntá tsi ña kuíntiꞌxe i sán ne, dōo dîní ña ntoo ña, tsi dóo nuu Espíritū Sántū nima ña.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.