Atos 12
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NTLH
1 Ntuvi tsikán ne, eni ntuꞌū rei Heróde kanakutsuꞌun ñā ña kuíntiꞌxe i.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Tēe tsiñu ña sntadún san é kīkaꞌní ña Santiau, ení Juaan. Kāa é ntiko ntuví o diñɨ i éꞌnté tuꞌun ña dɨ̄kɨ ña.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Dā íni Heróde é xkúntee ini ña Israeé san é kuān o dé ña ne, tɨ̄ɨn ña Pedrú dɨ. Sáꞌā kúvi da kúvi viko é nakaꞌan ñā nté ō nakáku Xuva ko ñā ñuú Egítō.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Dā tɨ́ɨn ña Pedrú ne, xnuu kutu ña ñā viꞌi utun, tsóo ña kɨmi ítsī kɨmi kɨmi sntadun é viī ñá ña kuenta. Un tsi da nté kuīta ntíꞌxin viko, da kidáa natavā ñá ña é xntītsí meꞌñu ñá ña.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ntá tsi da nɨɨ nuu kutū Pedrú ne, ntákaꞌan ntâꞌví ña kuíntiꞌxe i san íña ña nté ntūvi nte níñu.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Uun niñu diꞌna dá xēe ntúvi e xtûví Heróde é natavā ñá Pedru é xntītsí meꞌñu ñá ña ne, kakidí Pedru méꞌñū sntadun, kanúꞌni ña uvi kádena. Ntáñɨ̄ ntée sntadun áta xiꞌi kán dɨ, e ntáde ña kuenta xíꞌi viꞌi útun san.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Kidáā ne, véꞌxī ánje Xuva kō ne, xiꞌí nuu iní viꞌi utun kān. Ánjē sán ne, tɨɨn ntaꞌa ñā Pedru vata koo é nantōto ña ña ne, dā náxntitsī ñá ña, kakaꞌan ña:
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Kakaꞌan ánjē sán ni ñā:
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Kidáā né, ntīi ña, kuntíkɨn ña ánjē san. Ntá tsi ña ni kutúni ña tē nuu é ntaā i. Da ñuu éni kān, kuiní ña.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Dā ita ntíꞌxin ña uvi itsi mí ntoo sntadún san ne, xee ñá uun xiꞌi e kúvi káā é kantii itsi kaꞌnu kān ne, nākaan míī xiꞌí san. Kīi ña, kueꞌen ña nte mí ntíi tuku itsi. Da kidáā xtúvī mii ánjē san ña.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Dā ntútuni Pedrú ne, kakaꞌan ña:
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Dā kútuní Pedru tsí nuu é ntaā i é nakáku ña viꞌi utun kān ne, kuéꞌen ñā nú viꞌi Māria, dɨꞌɨ̄ Juaan, ñá nanī Marcú dɨ. Ikān né, dōó ntoo ñaꞌa, ntákaꞌan ntâꞌví ña.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Nakeꞌxen ñā xiꞌí ne, véꞌxi ūun taꞌnú kuetsī, taꞌnú nanī Rode, é kūkotó tun xoo ñáꞌa.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Dā téku tun é tātsín Pedrú ne, ñá ni nakāán tun xiꞌí san, tsí dóo dîní tun ne, kaxkainu ntaá tun, kueꞌén tun, kukotó tun ñaꞌa san, tsí ntitsí ntēé Pedru atá xiꞌi kan.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ntá tsi ña ni kuíntiꞌxe ñaꞌa san. Tē da kakaꞌán tun, kuiní ña. Ntá tsi nɨɨ̄ kueꞌén ini tún kakaꞌán tun tsí nuu é ntaā i. Kidáā ne, kakaꞌan ñá é kūdii ntɨ́xɨ Pedru é īní tun.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ntá tsi Pedrú ne, ntitsí ntēe dúkuan ña, kanakeꞌxen ñā xiꞌi kan. Dā nákaán ña xiꞌí san ne, īní ña tsí dɨvi ntīꞌxe ña. Koó dā kúduꞌva ña.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ntá tsi Pedrú ne, kanakuiko ñā ntaꞌa ña vata koo é ña ku neé kaꞌan ñaꞌa san. Kidáā ne, kántaa ña ni ñā nté ō dé Xuva ko ni ñā dá natavā ñá ña viꞌi utun kān, kakaꞌan ña:
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Dā tuví ne, un váꞌa tsi itsuꞌun sntadún san, tsí xoxó ka Pedrú san viꞌi utun kān.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Reí Heróde sán ne, dōo nantúku ña ñā, ntá tsi ña ni naniꞌi kuéꞌen ñá ña. Kidáā né, dōo tsíxeꞌe ñā sntadun, ñá ntáde kuenta xíꞌí san, nte o kúvi ntií Pedru. Dā kúvi tsíxeꞌe ña ñā ne, kakaꞌan ña é na kūví ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadún san. Dɨvi tsi ntūvi kíi Heróde ñuú Judea, kuéꞌen ña kukutúvi ña ñuú Cesarea.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Heróde ne, dōo kúdiin ña nī ña ntoo ñuú Tíru ni ñūú Siduun. Ntá tsi xee ñáꞌa san, ntákaꞌan ñá nī ñá nanī Blastu, ñá kade tsiñu iña reí san. Ntákaꞌan ña tsí ntio ña é ntūváꞌa ña nī reí san, ntio ña é kuntōo váꞌa ña, tsí dɨvi tsi ñūú reí san e ntákii un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ e ntaéꞌxi ña.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Heróde ne, xtuvī ñá uun ntuvi é kāꞌan ñá ni ñā. Dā xee ntúvī sán ne, nákunūu ña doo váꞌa ña, nákutūví ña nú tēu ñá ne, dā éni ntuꞌu ña kākaꞌan ñá ni ñāꞌa san.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Ñáꞌā sán ne, koó da vāntiñɨ ña, ntákaꞌan ña:
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Kidáā ne, ura dúꞌva tsi i xée ūun ánje Xuva ko, ntuku kuiꞌī ñá Heróde, tsí dóo kaꞌnu ncho vií ña ne, ñá te ni de kaꞌnu ña Xuva kō. Kidáā ne, tɨntaku tsi éꞌxi tɨ ña ne, xíꞌi ñā.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ntá tsi kidáā ne, ñá te da dīi ñaꞌa téku ña túꞌun Xuva kō né, dōo kútɨtɨ́n ña kuíntiꞌxe i san.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Bernabee ni Saúlū né, dā ntɨ́ꞌɨ tsiñu ña ñuú Jerusaleén ne, ntíko kōo xtúku ña ñuú Antioquia ní Juaan, ña é nanī Marcú dɨ.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.