Atos 12
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARA
1 Ntuvi tsikán ne, eni ntuꞌū rei Heróde kanakutsuꞌun ñā ña kuíntiꞌxe i.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Tēe tsiñu ña sntadún san é kīkaꞌní ña Santiau, ení Juaan. Kāa é ntiko ntuví o diñɨ i éꞌnté tuꞌun ña dɨ̄kɨ ña.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Dā íni Heróde é xkúntee ini ña Israeé san é kuān o dé ña ne, tɨ̄ɨn ña Pedrú dɨ. Sáꞌā kúvi da kúvi viko é nakaꞌan ñā nté ō nakáku Xuva ko ñā ñuú Egítō.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Dā tɨ́ɨn ña Pedrú ne, xnuu kutu ña ñā viꞌi utun, tsóo ña kɨmi ítsī kɨmi kɨmi sntadun é viī ñá ña kuenta. Un tsi da nté kuīta ntíꞌxin viko, da kidáa natavā ñá ña é xntītsí meꞌñu ñá ña.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ntá tsi da nɨɨ nuu kutū Pedrú ne, ntákaꞌan ntâꞌví ña kuíntiꞌxe i san íña ña nté ntūvi nte níñu.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Uun niñu diꞌna dá xēe ntúvi e xtûví Heróde é natavā ñá Pedru é xntītsí meꞌñu ñá ña ne, kakidí Pedru méꞌñū sntadun, kanúꞌni ña uvi kádena. Ntáñɨ̄ ntée sntadun áta xiꞌi kán dɨ, e ntáde ña kuenta xíꞌi viꞌi útun san.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Kidáā ne, véꞌxī ánje Xuva kō ne, xiꞌí nuu iní viꞌi utun kān. Ánjē sán ne, tɨɨn ntaꞌa ñā Pedru vata koo é nantōto ña ña ne, dā náxntitsī ñá ña, kakaꞌan ña:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Kakaꞌan ánjē sán ni ñā:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Kidáā né, ntīi ña, kuntíkɨn ña ánjē san. Ntá tsi ña ni kutúni ña tē nuu é ntaā i. Da ñuu éni kān, kuiní ña.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Dā ita ntíꞌxin ña uvi itsi mí ntoo sntadún san ne, xee ñá uun xiꞌi e kúvi káā é kantii itsi kaꞌnu kān ne, nākaan míī xiꞌí san. Kīi ña, kueꞌen ña nte mí ntíi tuku itsi. Da kidáā xtúvī mii ánjē san ña.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Dā ntútuni Pedrú ne, kakaꞌan ña:
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Dā kútuní Pedru tsí nuu é ntaā i é nakáku ña viꞌi utun kān ne, kuéꞌen ñā nú viꞌi Māria, dɨꞌɨ̄ Juaan, ñá nanī Marcú dɨ. Ikān né, dōó ntoo ñaꞌa, ntákaꞌan ntâꞌví ña.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Nakeꞌxen ñā xiꞌí ne, véꞌxi ūun taꞌnú kuetsī, taꞌnú nanī Rode, é kūkotó tun xoo ñáꞌa.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Dā téku tun é tātsín Pedrú ne, ñá ni nakāán tun xiꞌí san, tsí dóo dîní tun ne, kaxkainu ntaá tun, kueꞌén tun, kukotó tun ñaꞌa san, tsí ntitsí ntēé Pedru atá xiꞌi kan.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Ntá tsi ña ni kuíntiꞌxe ñaꞌa san. Tē da kakaꞌán tun, kuiní ña. Ntá tsi nɨɨ̄ kueꞌén ini tún kakaꞌán tun tsí nuu é ntaā i. Kidáā ne, kakaꞌan ñá é kūdii ntɨ́xɨ Pedru é īní tun.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ntá tsi Pedrú ne, ntitsí ntēe dúkuan ña, kanakeꞌxen ñā xiꞌi kan. Dā nákaán ña xiꞌí san ne, īní ña tsí dɨvi ntīꞌxe ña. Koó dā kúduꞌva ña.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ntá tsi Pedrú ne, kanakuiko ñā ntaꞌa ña vata koo é ña ku neé kaꞌan ñaꞌa san. Kidáā ne, kántaa ña ni ñā nté ō dé Xuva ko ni ñā dá natavā ñá ña viꞌi utun kān, kakaꞌan ña:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Dā tuví ne, un váꞌa tsi itsuꞌun sntadún san, tsí xoxó ka Pedrú san viꞌi utun kān.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Reí Heróde sán ne, dōo nantúku ña ñā, ntá tsi ña ni naniꞌi kuéꞌen ñá ña. Kidáā né, dōo tsíxeꞌe ñā sntadun, ñá ntáde kuenta xíꞌí san, nte o kúvi ntií Pedru. Dā kúvi tsíxeꞌe ña ñā ne, kakaꞌan ña é na kūví ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ sntadún san. Dɨvi tsi ntūvi kíi Heróde ñuú Judea, kuéꞌen ña kukutúvi ña ñuú Cesarea.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Heróde ne, dōo kúdiin ña nī ña ntoo ñuú Tíru ni ñūú Siduun. Ntá tsi xee ñáꞌa san, ntákaꞌan ñá nī ñá nanī Blastu, ñá kade tsiñu iña reí san. Ntákaꞌan ña tsí ntio ña é ntūváꞌa ña nī reí san, ntio ña é kuntōo váꞌa ña, tsí dɨvi tsi ñūú reí san e ntákii un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ e ntaéꞌxi ña.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Heróde ne, xtuvī ñá uun ntuvi é kāꞌan ñá ni ñā. Dā xee ntúvī sán ne, nákunūu ña doo váꞌa ña, nákutūví ña nú tēu ñá ne, dā éni ntuꞌu ña kākaꞌan ñá ni ñāꞌa san.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Ñáꞌā sán ne, koó da vāntiñɨ ña, ntákaꞌan ña:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Kidáā ne, ura dúꞌva tsi i xée ūun ánje Xuva ko, ntuku kuiꞌī ñá Heróde, tsí dóo kaꞌnu ncho vií ña ne, ñá te ni de kaꞌnu ña Xuva kō. Kidáā ne, tɨntaku tsi éꞌxi tɨ ña ne, xíꞌi ñā.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ntá tsi kidáā ne, ñá te da dīi ñaꞌa téku ña túꞌun Xuva kō né, dōo kútɨtɨ́n ña kuíntiꞌxe i san.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Bernabee ni Saúlū né, dā ntɨ́ꞌɨ tsiñu ña ñuú Jerusaleén ne, ntíko kōo xtúku ña ñuú Antioquia ní Juaan, ña é nanī Marcú dɨ.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.