Atos 10
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs VC
1 Ñuú Cesareá ne, tūví uun ñatīi, ñá nani Cōrneliu, ñá de kúꞌve iña uun sientu sntadun é nani Itālianu.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ña sāꞌá ne, dōo vaꞌá ñaꞌa ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña. Kuān te ñá te ña Israee ña, ntá tsi dōo kanúu ini ña Xuva kō né, dōo íni xntii ña nee é kātaan núu ña Israee, é nguentúvi ini kaꞌan ntâꞌvi ña ni Xuva kō.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Uun ntuvi dá kaeku uni kuáa ne, koó dā kúduꞌva Corneliu dá xēe núu ña uun ánje Xuva kō. Kakaꞌan ánjē sán ni ñā:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Corneliú ne, dōo uꞌví ña da íto ña nuu ánjē sán ne, katsixeꞌe ña ñā:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Viꞌa ve ne, taxnūun ñaꞌa ñuú Jope é kikana ña uun ñaꞌa, ñá nani Sīmuun Pedru.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Tuví ña nú viꞌi tuku Simuun, ña katsoo itsi ñɨɨ kɨtɨ. Diñɨ́ ntute ñuꞌu kān tuví viꞌi ña. Sīmuun Pedrú san ne, kaꞌan ñá ni ō nté koo viin —kaꞌan ánjē sán ni Cōrneliu.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Dā ntáka ánjē san da kúvi kaꞌan ñá ni ñā ne, kidáā kána ña uvi ñaꞌa ña kade tsiñu iña ñá, ni sntādun, ña e dóo kaxntii ña, ña e dóo kanuu iní i Xuva kō,
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 kantaa ntɨ́ꞌɨ ña ni ña vata ō kaꞌan ánjē san ni ña, dā táxnūu ña ña é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Tévāá san ne, dā xee étsin ña ñuú Jópe ne, dɨvi tsi ūra kuxée Pedru rkɨ́ viꞌi kān é kūkaꞌan ntâꞌví ña, tsí é kāꞌñú ntuvi.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Dōó kakakɨn ña, ntá tsi da nɨɨ kākuváꞌa é kāꞌxi ñá ne, vata kuvi é nakueni o,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 iñɨ ntúꞌū íni ña é nákaan e dukún kān ne, véꞌxi vāta kaa uun doo mánta kaꞌnu é kantīkɨn kútū ngɨmi ntíkō diñɨ i ne, un tsi nte mi túvi ña nakutúvi.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ini doo mánta sán ñuꞌu un ntɨꞌɨ kɨtɨ, kɨtɨ īó kɨmi dɨ́ꞌɨn i, ni kɨ̄tɨ ntáñuꞌu xído i, ni un ntɨꞌɨ nūu láa san, kɨtɨ ntaíko e dukún kān.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Kidáā né, tēkú ña uun tátsín i é kākaꞌan ni ña:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ntá tsi nantiko kóo Pedru, kakaꞌan ña:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ntá tsi kakaꞌan xtúku tatsín san ni ñā:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Úni īto kuan o kúvi. Kidáā ne, kúntāa doo mántá san e dukún kān.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Pedrú ne, koó dā kúdana iní ña nee iñá kani túꞌun é xēe núu ña ne, dɨvi tsi ūra í xee ñátīí san, ña e táxnūu Corneliu, ntáñɨ̄ ntée ña ña, ntátsixeꞌe ña vīꞌi Simuun.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Tsixeꞌe ña xiꞌi kan te ikān tuví ña nani Sīmuun Pedru.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pedrú ne, nteku dukuan ñá rkɨ viꞌi kan, kadē kuení ña nuu i é xēe núu ña. Kidáā ne, kakaꞌan Espíritū Sántū sán ni ñā:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Kuēꞌén ni ñā míꞌi kɨꞌɨn niꞌi ña o. Kuān te ñá te ña Israee ña, ñá ku dē kueni o, tsí xuꞌú kakaꞌán u é kīxkueka ña o —kaꞌan Espíritū Sántū san.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Nūu Pedru mí ntâñɨ ñátīí san, ña táxnūu Corneliu. Kidáā ne, kakaꞌán Pedru:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Nantíko koō ñá, kakaꞌan ña:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Uun ká tuku ntuvi ne, xée ña ñūú Cesarea. Ikan kāntétu Corneliu ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña nī ña váꞌa tiin niꞌi ñā, ña e kána ña.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Dā xeé Pedru nú viꞌi ña kān ne, véꞌxi Cōrneliu, nákunchɨtɨ ña nūu ña é kunuu ini ñá ña.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ntá tsi Pedrú ne, naxntitsī ñá ña, kakaꞌan ña:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ntatíin ña, kūntɨ́ꞌvi ña iní viꞌi kān né, īní Pedru e dóo ntoo ñaꞌa.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Dukuān ne, ñá ni de dīkó u é kīꞌxi ú da kána nto ko. Káꞌan nto vē: ¿neé ntu tsiñu kána nto ko? —kaꞌan ña.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Kidáā ne, kakaꞌan Córneliu:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 kakaꞌan ñá nī ko: “Córneliu, é tēkú Xuva kō é kākaꞌan ntâꞌvín ni ñā ne, ini ña tsí kaxntiin ña kataan núu i.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Viꞌa ve ne, taxnūun ñaꞌa ñuú Jope é kíkaná ña ña nani Sīmuun Pedru. Tuví ña nú viꞌī tuku Simuun, ñá katsoo itsi ñɨɨ kɨtɨ, ña tuví diñɨ ntute ñuꞌu kān. Te kīꞌxi ña ne, īo é káꞌān ñá ni ō”, kaꞌan ñá nī ko.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Dukuān ne, ura dúꞌva tsi i táxnūu ú túꞌūn é kiꞌxī ntó ne, dōo váꞌā o dé nto é vēꞌxí nto. Vevií ne, iꞌa ntoo ntɨꞌɨ ntɨ́ nuú Xuva kō é kīni ntɨ́ un ntɨꞌɨ̄ e ntío Xuva kō é kāꞌan ntó nī ntɨ —kaꞌan Córneliu.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Kidáā né, eni ntuꞌū Pedru, kakáꞌan ñá ni ñā:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 tsí nakiꞌi ña da xóo ka ñaꞌa e kuíntiꞌxe i ña, e kade é vāꞌá, da míꞌī ká ñuu ñuxiví a.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Tsí Xuva kō ne, káꞌan ña nī ña Israee nté koo kuntoo váꞌa o ni ña kuēnta iña i é edé Jesucristu, dɨvi ñā é Tóꞌo ko, ūn ntɨɨ́ ntɨɨ̄ o.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 É īni nto nte o kúvi dá kanɨɨ ñūú Judea ni ñuú Galilea. Tsí diꞌna Juaan Bautista íka ña, kakaꞌan ntódo ña é nātɨvi iní ko kuētsí kō ne, kutsi ntute ō.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Kidáā ne, xée Jesuu, ña véꞌxi ñuú Nazaree. Tsí Xuva kō ntío ña é kūvi vií ña nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ, tsi dóo nuu Espíritū Sántū nima ña. Kidáā né, īka ña, kade ña nuu i é vāꞌá, kantaváꞌa ña ñaꞌa é ñuꞌu ntaꞌa tóꞌō é ña váꞌā san. Tsí mii Xuva kō nuu méꞌñu ña ña.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Dɨvī ntɨ́ ne, kuvi ntada ntaá ntɨ tsí īní ntɨ un ntɨꞌɨ̄ é edé ña da íka ña ñuú Judea ni ñuú Jerusaleen. Ñaꞌa éꞌni ña ña, é naxnteē ñá ña ntíkā krusi kan.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ntá tsi da kúvi uni ntúvi ne, nantóto Xuva ko ñā ne, táꞌxi ña é kīní ntɨ ña.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ñá te un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ni īni ña ña da ntoto ña, ntá tsi miī ntɨ́ ini ntɨ́ ña. Tsí nte díꞌna nákaxnuu Xuva kō ntɨ́ é ntāda ntaá ntɨ nee é īni ntɨ. Tsí ntɨꞌɨ́ ne, dadɨɨ intóo ntɨ́ ni ñā ne, dadɨɨ éꞌxi ntɨ́ ni ña da ntóto ña é xiꞌi ña.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Kidáā né, Xuva kō tée tsiñu ña ntɨ é ntāda ntaá ntɨ tsí dɨvi Jēsuú, ña e dé kûꞌvé Xuva kō é xntēkú kuꞌvē ñá un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña ntántito ne, ō ña xiꞌi.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tsí nte ntúvi diꞌna ntákaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko tsí da xōó ka ñaꞌa, ña é kuīntiꞌxe i Jesuú ne, kada kaꞌnu iní Xuva ko ni ña kuētsí ña kuenta iña Jésuu —kaꞌán Pedru ni ña.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Kakaꞌan dúkuān Pedru ni ña da xee Espíritū Sántū, inúu ña nima ña ntaíni túꞌūn san, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ña kuíntiꞌxe i, ña Israee, ñá véꞌxi dadɨɨ ni Pēdrú ne, koó dā kúduꞌva ña é kuān ó inúu Espíritū Sántū nima ñáꞌa san, kuān te ñá te ña Israee ña.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Tsi téku ña é ntákaꞌan ña túꞌūn e ñá ini ñá ne, ntákaꞌan ña e dóo kaꞌnu Xuva kō.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Kidáā ne, xéꞌe ña ītsi é kūtsi ntute ñaꞌa san kuenta iña Jesúcristu. Dā kúvi itsi ntute ña ne, ntákaꞌan ñá ni Pēdrú te kūkuií ka ñá kutuvī ñá ni ñā.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.