Atos 10
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs NAA
1 Ñuú Cesareá ne, tūví uun ñatīi, ñá nani Cōrneliu, ñá de kúꞌve iña uun sientu sntadun é nani Itālianu.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Ña sāꞌá ne, dōo vaꞌá ñaꞌa ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña. Kuān te ñá te ña Israee ña, ntá tsi dōo kanúu ini ña Xuva kō né, dōo íni xntii ña nee é kātaan núu ña Israee, é nguentúvi ini kaꞌan ntâꞌvi ña ni Xuva kō.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Uun ntuvi dá kaeku uni kuáa ne, koó dā kúduꞌva Corneliu dá xēe núu ña uun ánje Xuva kō. Kakaꞌan ánjē sán ni ñā:
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Corneliú ne, dōo uꞌví ña da íto ña nuu ánjē sán ne, katsixeꞌe ña ñā:
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Viꞌa ve ne, taxnūun ñaꞌa ñuú Jope é kikana ña uun ñaꞌa, ñá nani Sīmuun Pedru.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Tuví ña nú viꞌi tuku Simuun, ña katsoo itsi ñɨɨ kɨtɨ. Diñɨ́ ntute ñuꞌu kān tuví viꞌi ña. Sīmuun Pedrú san ne, kaꞌan ñá ni ō nté koo viin —kaꞌan ánjē sán ni Cōrneliu.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Dā ntáka ánjē san da kúvi kaꞌan ñá ni ñā ne, kidáā kána ña uvi ñaꞌa ña kade tsiñu iña ñá, ni sntādun, ña e dóo kaxntii ña, ña e dóo kanuu iní i Xuva kō,
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 kantaa ntɨ́ꞌɨ ña ni ña vata ō kaꞌan ánjē san ni ña, dā táxnūu ña ña é kɨ̄ꞌɨn ñá ñuú Jope.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Tévāá san ne, dā xee étsin ña ñuú Jópe ne, dɨvi tsi ūra kuxée Pedru rkɨ́ viꞌi kān é kūkaꞌan ntâꞌví ña, tsí é kāꞌñú ntuvi.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Dōó kakakɨn ña, ntá tsi da nɨɨ kākuváꞌa é kāꞌxi ñá ne, vata kuvi é nakueni o,
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 iñɨ ntúꞌū íni ña é nákaan e dukún kān ne, véꞌxi vāta kaa uun doo mánta kaꞌnu é kantīkɨn kútū ngɨmi ntíkō diñɨ i ne, un tsi nte mi túvi ña nakutúvi.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ini doo mánta sán ñuꞌu un ntɨꞌɨ kɨtɨ, kɨtɨ īó kɨmi dɨ́ꞌɨn i, ni kɨ̄tɨ ntáñuꞌu xído i, ni un ntɨꞌɨ nūu láa san, kɨtɨ ntaíko e dukún kān.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Kidáā né, tēkú ña uun tátsín i é kākaꞌan ni ña:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Ntá tsi nantiko kóo Pedru, kakaꞌan ña:
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Ntá tsi kakaꞌan xtúku tatsín san ni ñā:
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Úni īto kuan o kúvi. Kidáā ne, kúntāa doo mántá san e dukún kān.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Pedrú ne, koó dā kúdana iní ña nee iñá kani túꞌun é xēe núu ña ne, dɨvi tsi ūra í xee ñátīí san, ña e táxnūu Corneliu, ntáñɨ̄ ntée ña ña, ntátsixeꞌe ña vīꞌi Simuun.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Tsixeꞌe ña xiꞌi kan te ikān tuví ña nani Sīmuun Pedru.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Pedrú ne, nteku dukuan ñá rkɨ viꞌi kan, kadē kuení ña nuu i é xēe núu ña. Kidáā ne, kakaꞌan Espíritū Sántū sán ni ñā:
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Kuēꞌén ni ñā míꞌi kɨꞌɨn niꞌi ña o. Kuān te ñá te ña Israee ña, ñá ku dē kueni o, tsí xuꞌú kakaꞌán u é kīxkueka ña o —kaꞌan Espíritū Sántū san.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Nūu Pedru mí ntâñɨ ñátīí san, ña táxnūu Corneliu. Kidáā ne, kakaꞌán Pedru:
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Nantíko koō ñá, kakaꞌan ña:
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru ni ña:
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Uun ká tuku ntuvi ne, xée ña ñūú Cesarea. Ikan kāntétu Corneliu ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaviꞌi ña nī ña váꞌa tiin niꞌi ñā, ña e kána ña.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Dā xeé Pedru nú viꞌi ña kān ne, véꞌxi Cōrneliu, nákunchɨtɨ ña nūu ña é kunuu ini ñá ña.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Ntá tsi Pedrú ne, naxntitsī ñá ña, kakaꞌan ña:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Ntatíin ña, kūntɨ́ꞌvi ña iní viꞌi kān né, īní Pedru e dóo ntoo ñaꞌa.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Ne, kakaꞌan ñá ni ñāꞌa san:
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Dukuān ne, ñá ni de dīkó u é kīꞌxi ú da kána nto ko. Káꞌan nto vē: ¿neé ntu tsiñu kána nto ko? —kaꞌan ña.
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Kidáā ne, kakaꞌan Córneliu:
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 kakaꞌan ñá nī ko: “Córneliu, é tēkú Xuva kō é kākaꞌan ntâꞌvín ni ñā ne, ini ña tsí kaxntiin ña kataan núu i.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Viꞌa ve ne, taxnūun ñaꞌa ñuú Jope é kíkaná ña ña nani Sīmuun Pedru. Tuví ña nú viꞌī tuku Simuun, ñá katsoo itsi ñɨɨ kɨtɨ, ña tuví diñɨ ntute ñuꞌu kān. Te kīꞌxi ña ne, īo é káꞌān ñá ni ō”, kaꞌan ñá nī ko.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Dukuān ne, ura dúꞌva tsi i táxnūu ú túꞌūn é kiꞌxī ntó ne, dōo váꞌā o dé nto é vēꞌxí nto. Vevií ne, iꞌa ntoo ntɨꞌɨ ntɨ́ nuú Xuva kō é kīni ntɨ́ un ntɨꞌɨ̄ e ntío Xuva kō é kāꞌan ntó nī ntɨ —kaꞌan Córneliu.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Kidáā né, eni ntuꞌū Pedru, kakáꞌan ñá ni ñā:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 tsí nakiꞌi ña da xóo ka ñaꞌa e kuíntiꞌxe i ña, e kade é vāꞌá, da míꞌī ká ñuu ñuxiví a.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Tsí Xuva kō ne, káꞌan ña nī ña Israee nté koo kuntoo váꞌa o ni ña kuēnta iña i é edé Jesucristu, dɨvi ñā é Tóꞌo ko, ūn ntɨɨ́ ntɨɨ̄ o.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 É īni nto nte o kúvi dá kanɨɨ ñūú Judea ni ñuú Galilea. Tsí diꞌna Juaan Bautista íka ña, kakaꞌan ntódo ña é nātɨvi iní ko kuētsí kō ne, kutsi ntute ō.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Kidáā ne, xée Jesuu, ña véꞌxi ñuú Nazaree. Tsí Xuva kō ntío ña é kūvi vií ña nee ntɨ́ꞌɨ ntɨꞌɨ, tsi dóo nuu Espíritū Sántū nima ña. Kidáā né, īka ña, kade ña nuu i é vāꞌá, kantaváꞌa ña ñaꞌa é ñuꞌu ntaꞌa tóꞌō é ña váꞌā san. Tsí mii Xuva kō nuu méꞌñu ña ña.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Dɨvī ntɨ́ ne, kuvi ntada ntaá ntɨ tsí īní ntɨ un ntɨꞌɨ̄ é edé ña da íka ña ñuú Judea ni ñuú Jerusaleen. Ñaꞌa éꞌni ña ña, é naxnteē ñá ña ntíkā krusi kan.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ntá tsi da kúvi uni ntúvi ne, nantóto Xuva ko ñā ne, táꞌxi ña é kīní ntɨ ña.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ñá te un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa san ni īni ña ña da ntoto ña, ntá tsi miī ntɨ́ ini ntɨ́ ña. Tsí nte díꞌna nákaxnuu Xuva kō ntɨ́ é ntāda ntaá ntɨ nee é īni ntɨ. Tsí ntɨꞌɨ́ ne, dadɨɨ intóo ntɨ́ ni ñā ne, dadɨɨ éꞌxi ntɨ́ ni ña da ntóto ña é xiꞌi ña.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Kidáā né, Xuva kō tée tsiñu ña ntɨ é ntāda ntaá ntɨ tsí dɨvi Jēsuú, ña e dé kûꞌvé Xuva kō é xntēkú kuꞌvē ñá un ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaꞌa, ña ntántito ne, ō ña xiꞌi.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Tsí nte ntúvi diꞌna ntákaꞌan ñá kaꞌán naa Xuva ko tsí da xōó ka ñaꞌa, ña é kuīntiꞌxe i Jesuú ne, kada kaꞌnu iní Xuva ko ni ña kuētsí ña kuenta iña Jésuu —kaꞌán Pedru ni ña.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Kakaꞌan dúkuān Pedru ni ña da xee Espíritū Sántū, inúu ña nima ña ntaíni túꞌūn san, un ntɨɨ́ ntɨɨ̄ ña.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Ña kuíntiꞌxe i, ña Israee, ñá véꞌxi dadɨɨ ni Pēdrú ne, koó dā kúduꞌva ña é kuān ó inúu Espíritū Sántū nima ñáꞌa san, kuān te ñá te ña Israee ña.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Tsi téku ña é ntákaꞌan ña túꞌūn e ñá ini ñá ne, ntákaꞌan ña e dóo kaꞌnu Xuva kō.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Kidáā ne, kakaꞌán Pedru:
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kidáā ne, xéꞌe ña ītsi é kūtsi ntute ñaꞌa san kuenta iña Jesúcristu. Dā kúvi itsi ntute ña ne, ntákaꞌan ñá ni Pēdrú te kūkuií ka ñá kutuvī ñá ni ñā.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.