1 Tessalonicenses 2
Tūʼún xuva kō vatā ó ntákaʼan ña ñuú Coatzospan (MIZNT) vs ARA
1 Ini míi nto, taʼan, tsí ña te é ntaā i é ñeʼé ntɨ mí ntoo nto.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ini ntó tsi dóo ntóʼo ntɨ́ ñuú Filipu. Dōo dé xeni ñaʼa nī ntɨ́ ikān. Kuān te ntóʼō ntɨ́ ne, ntá tsi táʼxi Xuva kō é ña ni uʼví ntɨ é kāʼán ntɨ ni ntō túʼūn vaʼá san iña ñá, kuān té ña ni ntio kuéʼen tsi ña ñuú nto san.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ñá te tūʼún vete e ntákaʼán ntɨ ni ntō, ñá te tūʼun é kīni kaa. Ñá tē ntaéni ntaʼví ntɨ nto, tsí nuu é ntaā i é kākaʼán ntɨ ni ntō.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Tsí Xuva kō ntio ña é kāʼán ntɨ túʼūn vaʼá iña ñá ne, dɨvi tsī túʼūn e ntákaʼán ntɨ ni ntō dɨ. Ña ntáde ntɨ́ kuenta te xkúntee iní ñaʼa ne, o tē ñá xkúntee iní ña, ntá tsi kade ntɨ é ntio Xuva kō, tsí kaito nteé ña nima ko nte ntáa.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ini ntó tsi nté uun ito ña ni káʼān ntɨ túʼūn e dóo vidin kaʼan é kāni ntaʼví ntɨ nto. Ntē ña ni káʼán ntɨ vata koo é kukuika ntɨ. Xuva ko īni ña.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ntē ña ni ntíó ntɨ é kāʼan ñáʼa te dóo kaʼnu ñaʼa ntɨ́, kuān te dɨvi ntó o kuān te tuku ñáʼa, kuān te kuvi kaʼan ntíʼxe ña tsí kaʼnu ñaʼa ntɨ, tsí Cristu táxnūu ña ntɨ.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Dōó vītá iní ntɨ dá intóo ntɨ́ ni ntō, tsí dɨvi ntō e dóo ntio ntɨ́ nto. Īde ntɨ́ vata tsī ó de dɨʼɨ īʼxá san ni iʼxā ñá e dóo meni ña i.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ñá te da mii tūʼún vaʼá iña Xuva ko é ncho taʼxi ntɨ é kūtuni nto, tsí un tsi nte ntúvi iña mií ntɨ é ncho taʼxi ntɨ́ kuenta iña nto, tsi dóo ntio ntɨ́ nto.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Ntánakaʼan nto, tāʼan, nté ō dé tsiñu ntɨ́, nté ō ntóʼo ntɨ. Nté ntuvi ntē níñu dé tsiñu ntɨ, tsí ña ni ntíó ntɨ é natēñu nuu ntɨ́ nto nɨɨ dukuān ntákaʼán ntɨ ni ntō túʼūn vaʼá san iña Xuva ko.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ntōʼó ne, kuvi ntada ntaa ntó ni Xuva kō tsi nté uun nuu i é kīni kaa ña ni idé ntɨ ni ntō, dɨvi ntō e ntákuintiʼxe nto Xuva kō. Ntē ña tuví nee nuu i é tsīʼi kuétsi nto ntɨ.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ini ntó nte o dé ntɨ ni ntō. Tsí vatā ó de uva īʼxá san ni iʼxā ñá ne, kuān o táʼxi ntɨ́ nto itsi. Nakáʼnu ntɨ́ iní nto, é un é un nto. Káʼān ntɨ́ ni ntō
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 tsi váʼa koo vií nto vatā o é ntio Xuva kō, tsi kána Xuva ko ntō é kuntōo nto ntaʼa ña, é nīʼi nto e dóo vaʼá iña ña.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Dukuān ne, kanakuéʼe ntɨ́ sintiáʼvi ntaʼa Xuva ko ūtén uten, tsí da téku nto túʼun Xuva kō e ntákaʼan ntódo ntɨ́ ne, kuīntiʼxe nto tsí ña te túʼūn e ntákaʼan ñáʼa, tsí dɨvi ntīʼxe túʼun Xuva kō né, dɨvi tsi tūʼun é kāde tsiñu nima ntó, dɨvi ntō e ntákuintiʼxe nto Xuva kō.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Tsí dɨvi nto, tāʼan, e ntántoʼo nto vatā ó ntántoʼo ña ñuú Judea, ña kuíntiʼxe i Jesucristu. Tsí kuān ó ntánantoʼo ña ñuú nto nto vatā o dé ña Israee ni ñá ñuú ña, ña kuíntiʼxe i Tóʼo ko Jēsuu.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ña Israee ñá tsīkán ne, ēʼní ña Tóʼo ko Jēsuu ni ñá ntákaʼan náa Xuva ko. Nakúnu ñā ntɨ́ dɨ. Ña ntáde ña é ntio Xuva kō; da mii kuēʼen tsi e ntánāa núu ña ni ūn ntɨɨ́ ntɨ̄ɨ́ ñaʼa.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ñá ntīo ña é kāʼán ntɨ nī ña tuku ñuu vata koo é nakáku ña dɨ. Dií dií ka kueʼe kuétsi ña kuēnta iña núu i sáʼa. Ntá tsi niʼi ña é ntoʼo ña ntaʼa Xuva kō, tsi dóo kudiin Xuva ko é kuān ó de ña.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 É kūtɨtɨ́n ntuvi e tsóo miī ntɨ́ nto, taʼan, ntá tsi dóo ntánakaʼān ntɨ́ nto. Dōó ntio ntɨ kiní xtuku ntɨ́ nto. Ncho kíkoto níʼni ntɨ́ nto.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Xuʼu é Pablú u ne, kiʼin itō nchó kɨʼɨ́n u, ntá tsi edɨ́ nuu tóʼō e ña váʼā san itsi é kɨ̄ʼɨ́n ntɨ.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Nee iñá ntu é ntantétu ntɨ́ ve? ¿Nee iñá ntu é nākunuu dîní nimá ntɨ? ¿Neé ntu doméni é vāʼá niʼí ntɨ? Ntōʼo kúvi nto iñá ntɨ é kuntoo dadɨ̄ɨ o ntaʼa Tóʼo ko Jēsuu te naínu ña.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Tsí dɨvi ntō e dóo kaʼnu kuiní ntɨ kuenta iña nto. Dōó diní ntɨ kuenta iña nto.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.