Romanos 9
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVI
1 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ i̱ te̱ ndikún Cristo ndii, ña̱ ndi̱xa̱ kaꞌán i̱, süu̱ꞌ xini xaꞌanꞌ i̱. Te̱ Espíritu Santo ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ nuu̱ꞌ nimá i̱ ña̱ ña̱ ndi̱xa̱ kaꞌán i̱,
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 kii̱ꞌ kaꞌán i̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ xikuiꞌnú ti̱tuꞌu̱nꞌ yuꞌu̱, te̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ tu̱ ndiꞌni̱ uꞌvi̱ nimá i̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ i̱.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Kua̱chi̱ ndii xa̱ nakuiinꞌ yu̱ꞌuꞌ yuꞌu̱ na̱cha̱ꞌa̱n i̱ sa̱a̱ Ndiosí, tee̱ꞌ nde̱e̱ ndondi̱a̱ i̱ Cristo naaꞌ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ku̱vi̱ sa̱kakú a̱ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, ne̱ nduuꞌ i̱chiꞌ i̱ miiꞌ kua̱xi̱ i̱.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ Israel nduuꞌ tu̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ nduuꞌ ne̱ xitoꞌ na̱ti̱i̱n ndaꞌvi Ndiosí, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ niaꞌa̱ Ndiosí ña̱ ndi̱e̱eꞌ nda̱tu̱nꞌ va̱ a̱, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ ndoo̱ a̱ kuento a̱ xiinꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ nuu̱ꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ sa̱a̱ sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ i̱chiꞌ ya̱taꞌ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ, te̱ ni̱ xika̱ va̱ꞌa̱ i̱chiꞌ Ndiosí, te̱ kuenta te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ tu̱ i̱chiꞌ ya̱taꞌ Cristo kuenta ña̱ nduuꞌ a̱ siꞌe̱ ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ Cristo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ tu̱ Ndiosí, ña̱ xaꞌndia chuunꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ yooꞌ. Na sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ. Sa̱kanꞌ na ku̱ndu̱u̱ a̱.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Ndisu̱ süu̱ꞌ kaꞌán i̱ ña̱ nï̱ saxinú Ndiosí tu̱ꞌu̱n ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii süu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ Israel ja̱a̱nꞌ nduuꞌ kuenta Ndiosí,
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 te̱ ni̱ nde̱e̱ süu̱ꞌ sa̱kuuꞌ tu̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Abraham nduuꞌ xna̱ꞌa̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ Ndiosí. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ ra̱ ndii: “Si̱a̱niꞌ xikaꞌ Isaac kui̱ti̱ꞌ ku̱ndu̱u̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuni kachi̱ a̱ ndii, nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ndüuꞌ siꞌe̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ ni̱a̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Abraham kui̱ti̱ꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ne̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ nuu̱ꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ xna̱ꞌa̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Kua̱chi̱ ndii ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ kuento a̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ndii: “Kivi̱ꞌ naa vi̱ti̱n na̱ndi̱koꞌ i̱ kuiya̱ ki̱ꞌi̱n, te̱ Sara ndii, xa̱ ni̱ tuvi̱ siꞌe̱ aꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Te̱ süu̱ꞌ xa̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii sa̱kanꞌ tu̱ Rebeca ndii, ni̱ sa̱kakuꞌ aꞌ te̱ kuate siꞌe̱ aꞌ xiinꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ Isaac.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ ka̱ku̱ te̱ kuate ja̱a̱nꞌ, te̱ kii̱ꞌ kuní ka̱ tu̱ sa̱a̱ uvi̱ sa̱aꞌ ra̱ ña̱ va̱ꞌa̱, uun ña̱ ni̱a̱ꞌa ndii, xa̱ ni̱ chi̱tuní Ndiosí ña̱ na̱ka̱xi̱n a̱ i̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ na ni̱ na̱ka̱xi̱n ña̱ꞌaꞌ Ndiosí,
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Rebeca ndii: “Te̱ xkuaꞌa̱ꞌ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ te̱ xanuuꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ni̱ ku̱ndani̱ i̱ Jacob, ndisu̱ ni̱ ku̱nda̱siꞌ i̱ Esaú.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Tee̱ꞌ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ xachuunꞌ nda̱ku nduuꞌ Ndiosí na xaaꞌ a̱ sa̱kanꞌ, kachi̱ ndo̱ꞌ. Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Kua̱chi̱ ndii yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Moisés ndii: “Ku̱vi̱ta i̱ni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ yo̱o̱ ka̱ kuní mi̱iꞌ i̱, te̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ yo̱o̱ ka̱ kuní mi̱iꞌ i̱.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ña̱ kuvita i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ ndii, süu̱ꞌ kuenta ña̱ kaꞌán nimá e̱ꞌ nduuꞌ a̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ süu̱ꞌ kuenta ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ mi̱iꞌ e̱ꞌ nduuꞌ tu̱ a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kuenta ña̱ ni̱ chi̱tuní Ndiosí ña̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ e̱ꞌ nduuꞌ a̱.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Kua̱chi̱ ndii yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Faraón, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ñu̱u̱ Egipto, miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó te̱ niaꞌa̱ i̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱ xiinꞌ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ u̱nꞌ, te̱ kiku̱ꞌ tu̱ꞌu̱n xaꞌa̱ꞌ i̱ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ kuvita i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ne̱ kuní mi̱iꞌ a̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, te̱ xaxi̱i̱ a̱ nimá ne̱ kuní a̱ sa̱xi̱i̱ a̱ nimá.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Ndisu̱ tee̱ꞌ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ ndii: “¿Ndee xaꞌa̱ꞌ kaꞌa̱n Ndiosí ña̱ ne̱ ndisoꞌ kua̱chi̱ nduuꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kü̱vi̱ xa̱chiꞌ sa̱i̱n kuiín e̱ꞌ ña̱ xa̱ ni̱ chi̱tuní a̱ sa̱a̱ a̱ xiinꞌ e̱ꞌ?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Ndisu̱ kaꞌán yuꞌu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ yooꞌ. Kö̱o̱ꞌ nduuꞌ xa̱chiꞌ yoꞌó na naka̱n u̱nꞌ kuenta nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ xaaꞌ a̱. Naa kuuꞌ i̱i̱n ki̱si̱ ndii, ¿ñáá tuu ndoꞌó ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ndii: “¿Ndichun na ni̱ xa̱ꞌa̱ u̱nꞌ yuꞌu̱ so̱ꞌo̱?”, kachi̱ a̱.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Xiní e̱ꞌ ña̱ te̱ xachuunꞌ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ kixinꞌ ndii, kumiꞌ ra̱ ndi̱e̱e̱ꞌ, te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ ndee ka̱ nuu̱ꞌ ki̱si̱ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ kixinꞌ naaꞌ kuní ra̱. Ku̱vi̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ i̱i̱n a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n va̱ꞌa̱, te̱ ku̱vi̱ tu̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ i̱i̱n a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n kualiꞌ kuuꞌ so̱ꞌo̱.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Te̱ nde̱e̱ naa sa̱kanꞌ tu̱ yoo Ndiosí, kii̱ꞌ kuní a̱ niaꞌa̱ a̱ ña̱ xiꞌé a̱ xini a̱ kua̱chi̱, te̱ ku̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ a̱, sa̱kanꞌ na xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ kuiee i̱ni̱ ni̱ ku̱ndi̱e̱ni a̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ xa̱ ni̱ yoo̱ tu̱ꞌva̱, te̱ sa̱ndoꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ nduxi̱n ni̱a̱.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ a̱ sa̱kanꞌ te̱ niaꞌa̱ a̱ ña̱ kaꞌnuꞌ va̱ ña̱ nduuꞌ a̱ xiinꞌ ne̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n a̱, te̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ne̱ ni̱ chi̱tuní a̱ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ ña̱ ku̱ndi̱e̱e̱ ni̱a̱ miiꞌ nda̱tu̱nꞌ va̱ kaaꞌ.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Te̱ yooꞌ tu̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ ka̱na̱ Ndiosí ja̱a̱nꞌ. Te̱ süu̱ꞌ nduꞌu̱ ne̱ judío kui̱ti̱ꞌ ni̱ ka̱na̱ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ ka̱na̱ tu̱ a̱ ndoꞌó, ne̱ tukuꞌ.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Naa ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ Oseas, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n a̱ ndii:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Te̱ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndii:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ Isaías, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí, xaꞌa̱ꞌ ne̱ Israel ndii:
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Kua̱chi̱ ndii xa̱ kuyatinꞌ kuii va̱ na̱tava̱ꞌ nda̱ku xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kua̱chi̱
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Te̱ naa ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Isaías i̱nga̱ xaanꞌ ndii:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ, ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ ña̱ kaꞌán ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ne̱ tukuꞌ ndii, tee̱ꞌ ndee nï̱ ndu̱kuꞌ ni̱a̱ ña̱ ko̱o̱ nda̱ku nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, ni̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ ña̱ ni̱ xa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Ndisu̱ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel ndii, tee̱ꞌ ndee ni̱ ndu̱kuꞌ uꞌvi̱ ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku Ndiosí nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xanduxa̱ꞌ ni̱a̱, te̱ sa̱xinú ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ ndii, nï̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Ni̱ ndo̱ꞌo̱ ni̱a̱ sa̱kanꞌ kua̱chi̱ ndii, nï̱ ndu̱kuꞌ ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku Ndiosí nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ ndu̱kuꞌ ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱. Sa̱kanꞌ na ni̱ ka̱kiꞌi̱ ni̱a̱ xiinꞌ yuu̱ꞌ, ña̱ kakiꞌí ne̱ küní i̱ni̱.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.