Romanos 9
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ACF
1 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ i̱ te̱ ndikún Cristo ndii, ña̱ ndi̱xa̱ kaꞌán i̱, süu̱ꞌ xini xaꞌanꞌ i̱. Te̱ Espíritu Santo ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ nuu̱ꞌ nimá i̱ ña̱ ña̱ ndi̱xa̱ kaꞌán i̱,
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 kii̱ꞌ kaꞌán i̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ xikuiꞌnú ti̱tuꞌu̱nꞌ yuꞌu̱, te̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ tu̱ ndiꞌni̱ uꞌvi̱ nimá i̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ i̱.
2 Que tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Kua̱chi̱ ndii xa̱ nakuiinꞌ yu̱ꞌuꞌ yuꞌu̱ na̱cha̱ꞌa̱n i̱ sa̱a̱ Ndiosí, tee̱ꞌ nde̱e̱ ndondi̱a̱ i̱ Cristo naaꞌ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ku̱vi̱ sa̱kakú a̱ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, ne̱ nduuꞌ i̱chiꞌ i̱ miiꞌ kua̱xi̱ i̱.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser anátema de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ Israel nduuꞌ tu̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ nduuꞌ ne̱ xitoꞌ na̱ti̱i̱n ndaꞌvi Ndiosí, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ niaꞌa̱ Ndiosí ña̱ ndi̱e̱eꞌ nda̱tu̱nꞌ va̱ a̱, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ ndoo̱ a̱ kuento a̱ xiinꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ nuu̱ꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ sa̱a̱ sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, te̱ su̱vi̱ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ chi̱ka̱ndi̱a̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ.
4 Que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e as alianças, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ i̱chiꞌ ya̱taꞌ tu̱ ni̱a̱ nduuꞌ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ, te̱ ni̱ xika̱ va̱ꞌa̱ i̱chiꞌ Ndiosí, te̱ kuenta te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ tu̱ i̱chiꞌ ya̱taꞌ Cristo kuenta ña̱ nduuꞌ a̱ siꞌe̱ ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ Cristo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ tu̱ Ndiosí, ña̱ xaꞌndia chuunꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ yooꞌ. Na sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ. Sa̱kanꞌ na ku̱ndu̱u̱ a̱.
5 Dos quais são os pais, e dos quais é Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém.
6 Ndisu̱ süu̱ꞌ kaꞌán i̱ ña̱ nï̱ saxinú Ndiosí tu̱ꞌu̱n ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii süu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ Israel ja̱a̱nꞌ nduuꞌ kuenta Ndiosí,
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 te̱ ni̱ nde̱e̱ süu̱ꞌ sa̱kuuꞌ tu̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Abraham nduuꞌ xna̱ꞌa̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ Ndiosí. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ ra̱ ndii: “Si̱a̱niꞌ xikaꞌ Isaac kui̱ti̱ꞌ ku̱ndu̱u̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
7 Nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuni kachi̱ a̱ ndii, nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ndüuꞌ siꞌe̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ ni̱a̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Abraham kui̱ti̱ꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ne̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ nuu̱ꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ xna̱ꞌa̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Kua̱chi̱ ndii ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ kuento a̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ndii: “Kivi̱ꞌ naa vi̱ti̱n na̱ndi̱koꞌ i̱ kuiya̱ ki̱ꞌi̱n, te̱ Sara ndii, xa̱ ni̱ tuvi̱ siꞌe̱ aꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Te̱ süu̱ꞌ xa̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii sa̱kanꞌ tu̱ Rebeca ndii, ni̱ sa̱kakuꞌ aꞌ te̱ kuate siꞌe̱ aꞌ xiinꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ Isaac.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ ka̱ku̱ te̱ kuate ja̱a̱nꞌ, te̱ kii̱ꞌ kuní ka̱ tu̱ sa̱a̱ uvi̱ sa̱aꞌ ra̱ ña̱ va̱ꞌa̱, uun ña̱ ni̱a̱ꞌa ndii, xa̱ ni̱ chi̱tuní Ndiosí ña̱ na̱ka̱xi̱n a̱ i̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ na ni̱ na̱ka̱xi̱n ña̱ꞌaꞌ Ndiosí,
11 Porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Rebeca ndii: “Te̱ xkuaꞌa̱ꞌ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ te̱ xanuuꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
12 Foi-lhe dito a ela: O maior servirá ao menor.
13 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ni̱ ku̱ndani̱ i̱ Jacob, ndisu̱ ni̱ ku̱nda̱siꞌ i̱ Esaú.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e odiei a Esaú.
14 Tee̱ꞌ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ ña̱ süu̱ꞌ ña̱ xachuunꞌ nda̱ku nduuꞌ Ndiosí na xaaꞌ a̱ sa̱kanꞌ, kachi̱ ndo̱ꞌ. Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ.
14 Que diremos pois? que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma.
15 Kua̱chi̱ ndii yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Moisés ndii: “Ku̱vi̱ta i̱ni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ yo̱o̱ ka̱ kuní mi̱iꞌ i̱, te̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ yo̱o̱ ka̱ kuní mi̱iꞌ i̱.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer, e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ña̱ kuvita i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ ndii, süu̱ꞌ kuenta ña̱ kaꞌán nimá e̱ꞌ nduuꞌ a̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ süu̱ꞌ kuenta ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ mi̱iꞌ e̱ꞌ nduuꞌ tu̱ a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kuenta ña̱ ni̱ chi̱tuní Ndiosí ña̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ e̱ꞌ nduuꞌ a̱.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Kua̱chi̱ ndii yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Faraón, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ñu̱u̱ Egipto, miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó te̱ niaꞌa̱ i̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ i̱ xiinꞌ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ u̱nꞌ, te̱ kiku̱ꞌ tu̱ꞌu̱n xaꞌa̱ꞌ i̱ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei; para em ti mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ kuvita i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ne̱ kuní mi̱iꞌ a̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, te̱ xaxi̱i̱ a̱ nimá ne̱ kuní a̱ sa̱xi̱i̱ a̱ nimá.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Ndisu̱ tee̱ꞌ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ ndii: “¿Ndee xaꞌa̱ꞌ kaꞌa̱n Ndiosí ña̱ ne̱ ndisoꞌ kua̱chi̱ nduuꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kü̱vi̱ xa̱chiꞌ sa̱i̱n kuiín e̱ꞌ ña̱ xa̱ ni̱ chi̱tuní a̱ sa̱a̱ a̱ xiinꞌ e̱ꞌ?”
19 Dir-me-ás então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem tem resistido à sua vontade?
20 Ndisu̱ kaꞌán yuꞌu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ yooꞌ. Kö̱o̱ꞌ nduuꞌ xa̱chiꞌ yoꞌó na naka̱n u̱nꞌ kuenta nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ xaaꞌ a̱. Naa kuuꞌ i̱i̱n ki̱si̱ ndii, ¿ñáá tuu ndoꞌó ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ndii: “¿Ndichun na ni̱ xa̱ꞌa̱ u̱nꞌ yuꞌu̱ so̱ꞌo̱?”, kachi̱ a̱.
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Xiní e̱ꞌ ña̱ te̱ xachuunꞌ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ kixinꞌ ndii, kumiꞌ ra̱ ndi̱e̱e̱ꞌ, te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ ndee ka̱ nuu̱ꞌ ki̱si̱ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ kixinꞌ naaꞌ kuní ra̱. Ku̱vi̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ i̱i̱n a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n va̱ꞌa̱, te̱ ku̱vi̱ tu̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ i̱i̱n a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n kualiꞌ kuuꞌ so̱ꞌo̱.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Te̱ nde̱e̱ naa sa̱kanꞌ tu̱ yoo Ndiosí, kii̱ꞌ kuní a̱ niaꞌa̱ a̱ ña̱ xiꞌé a̱ xini a̱ kua̱chi̱, te̱ ku̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ a̱, sa̱kanꞌ na xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ ña̱ kuiee i̱ni̱ ni̱ ku̱ndi̱e̱ni a̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ xa̱ ni̱ yoo̱ tu̱ꞌva̱, te̱ sa̱ndoꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ nduxi̱n ni̱a̱.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ a̱ sa̱kanꞌ te̱ niaꞌa̱ a̱ ña̱ kaꞌnuꞌ va̱ ña̱ nduuꞌ a̱ xiinꞌ ne̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n a̱, te̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ne̱ ni̱ chi̱tuní a̱ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ ña̱ ku̱ndi̱e̱e̱ ni̱a̱ miiꞌ nda̱tu̱nꞌ va̱ kaaꞌ.
23 Para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Te̱ yooꞌ tu̱ nduuꞌ ne̱ ni̱ ka̱na̱ Ndiosí ja̱a̱nꞌ. Te̱ süu̱ꞌ nduꞌu̱ ne̱ judío kui̱ti̱ꞌ ni̱ ka̱na̱ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ ka̱na̱ tu̱ a̱ ndoꞌó, ne̱ tukuꞌ.
24 Os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Naa ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ Oseas, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n a̱ ndii:
25 Como também diz em Oséias:Chamarei meu povo ao que não era meu povo;E amada à que não era amada.
26 Te̱ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndii:
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito:Vós não sois meu povo;Aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ Isaías, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí, xaꞌa̱ꞌ ne̱ Israel ndii:
27 Também Isaías clama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Kua̱chi̱ ndii xa̱ kuyatinꞌ kuii va̱ na̱tava̱ꞌ nda̱ku xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kua̱chi̱
28 Porque ele completará a obra e abreviá-la-á em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Te̱ naa ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Isaías i̱nga̱ xaanꞌ ndii:
29 E como antes disse Isaías:Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência,Teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos como Gomorra.
30 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ, ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ ña̱ kaꞌán ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ne̱ tukuꞌ ndii, tee̱ꞌ ndee nï̱ ndu̱kuꞌ ni̱a̱ ña̱ ko̱o̱ nda̱ku nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, ni̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ ña̱ ni̱ xa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Ndisu̱ ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel ndii, tee̱ꞌ ndee ni̱ ndu̱kuꞌ uꞌvi̱ ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku Ndiosí nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xanduxa̱ꞌ ni̱a̱, te̱ sa̱xinú ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ ndii, nï̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Ni̱ ndo̱ꞌo̱ ni̱a̱ sa̱kanꞌ kua̱chi̱ ndii, nï̱ ndu̱kuꞌ ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku Ndiosí nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ ndu̱kuꞌ ni̱a̱ ña̱ sa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱. Sa̱kanꞌ na ni̱ ka̱kiꞌi̱ ni̱a̱ xiinꞌ yuu̱ꞌ, ña̱ kakiꞌí ne̱ küní i̱ni̱.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois tropeçaram na pedra de tropeço;
33 Naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii:
33 Como está escrito:Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de escândalo;E todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.