Mateus 26
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC
1 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
1 — ausente —
2 ―Xiní ndo̱ꞌ ndii, ndee uvi̱ ta̱ꞌan kivi̱ꞌ kuní te̱ ko̱o̱ vi̱koꞌ pascua, te̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, sa̱na̱kuaꞌa te̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ yuꞌu̱ nuu̱ꞌ krusín ―ni̱ kachi̱ a̱.
2 Ye know that after two days the passover takes place, and the Son of man is delivered up to be crucified.
3 Te̱ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ na̱kaya̱ kiꞌinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ, te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ vi̱ꞌe̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ na̱niꞌ Caifás.
3 Then the chief priests and the elders of the people were gathered together to the palace of the high priest who was called Caiaphas,
4 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ ti̱i̱n ra̱ Jesús xiinꞌ ña̱ maña te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
4 and took counsel together in order that they might seize Jesus by subtlety and kill him;
5 Te̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
5 but they said, Not in the feast, that there be not a tumult among the people.
6 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús ñu̱u̱ Betania vi̱ꞌe̱ Simón, te̱ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ kuiꞌe̱ teꞌi ndii,
6 — ausente —
7 ni̱ ku̱ya̱ti̱n i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ nuu̱ꞌ a̱ xiinꞌ i̱i̱n li̱mita yuu̱ꞌ ña̱ ni̱ kua̱ꞌa̱ xiinꞌ alabastro. Te̱ chituꞌ vi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌuꞌ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ ndiaa yaꞌviꞌ xa̱va̱ꞌa̱. Te̱ ni̱ ta̱ꞌviꞌ aꞌ li̱mita ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ aꞌ xa̱ꞌa̱n ja̱a̱nꞌ xíniꞌ Jesús kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱ xixiꞌ a̱ nuu̱ꞌ mesa.
7 a woman, having an alabaster flask of very precious ointment, came to him and poured it out upon his head as he lay at table.
8 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱ te̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
8 But the disciples seeing it became indignant, saying, To what end {was} this waste?
9 Sa̱kanꞌ ña̱, va̱ꞌa̱ ka̱ naaꞌ ni̱ keꞌvi̱ a̱ te̱ ko̱ndi̱a̱ yaꞌviꞌ a̱ kuaꞌa̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ, te̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ e̱ꞌ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
9 for this might have been sold for much and been given to the poor.
10 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ Jesús ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
10 But Jesus knowing {it} said to them, Why do ye trouble the woman? for she has wrought a good work toward me.
11 Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ndii, nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ko̱o̱ ni̱a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ te̱ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ a̱ma̱a̱ ka̱ kuní ndo̱ꞌ, ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, süu̱ꞌ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ka̱ka̱ i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ.
11 For ye have the poor always with you, but me ye have not always.
12 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱kaaꞌ aꞌ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱ te̱ ko̱o̱ tu̱ꞌva̱ i̱ te̱ ndiee̱ i̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ i̱.
12 For in pouring out this ointment on my body, she has done it for my burying.
13 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ miiꞌ ka̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ miiꞌ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ ndii, kaꞌa̱n tu̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ña̱ꞌaꞌ yoꞌoꞌ xiinꞌ i̱, te̱ na̱ka̱ꞌanꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
13 Verily I say to you, Wheresoever these glad tidings may be preached in the whole world, that also which this {woman} has done shall be spoken of for a memorial of her.
14 Sa̱kanꞌ te̱, i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱, te̱ ni̱ naniꞌ Judas Iscariote ndii, ni̱ xaꞌa̱n ra̱ nuu̱ꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ,
14 — ausente —
15 te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
15 and said, What are ye willing to give me, and *I* will deliver him up to you? And they appointed to him thirty pieces of silver.
16 Te̱ nde̱e̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ra̱ nandukuꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
16 And from that time he sought a good opportunity that he might deliver him up.
17 Te̱ kivi̱ꞌ nu̱uꞌ ña̱ yooꞌ vi̱koꞌ, ña̱ xixiꞌ ni̱a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ a̱. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
17 — ausente —
18 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
18 And he said, Go into the city unto such a one, and say to him, The Teacher says, My time is near, I will keep the passover in thy house with my disciples.
19 Te̱ ni̱ sa̱xinu̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ a̱ xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua ja̱a̱nꞌ.
19 And the disciples did as Jesus had directed them, and they prepared the passover.
20 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ñu̱u nuuꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ Jesús i̱kanꞌ, te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ a̱ xiinꞌ te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ mesa.
20 And when the evening was come he lay down at table with the twelve.
21 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ a̱ xixiꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
21 And as they were eating he said, Verily I say to you, that one of you shall deliver me up.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kusuchiꞌ i̱ni̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ꞌi̱n ra̱ ndii:
22 And being exceedingly grieved they began to say to him, each of them, Is it *I*, Lord?
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n a̱ kaꞌán a̱ ndii:
23 But he answering said, He that dips his hand with me in the dish, *he* it is who shall deliver me up.
24 Nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ni̱ ndii, yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, xa̱ i̱kanꞌ yoo i̱ kuaꞌa̱n i̱ naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ i̱. Ndisu̱ chie̱ va̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱. Nde̱e̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nduuꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ naaꞌ nï̱ tuvi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
24 The Son of man goes indeed, according as it is written concerning him, but woe to that man by whom the Son of man is delivered up; it were good for that man if he had not been born.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Judas, te̱ xitoꞌ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii:
25 And Judas, who delivered him up, answering said, Is it *I*, Rabbi? He says to him, *Thou* hast said.
26 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús xixiꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ndii, ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱kuachiꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kaꞌán a̱ ndii:
26 — ausente —
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ i̱i̱n copa, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán a̱ ndii:
27 And having taken {the} cup and given thanks, he gave {it} to them, saying, Drink ye all of it.
28 Kua̱chi̱ ndii teꞌ naá ti̱xi̱n ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ nduuꞌ níiꞌ i̱ ña̱ kuiti̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ xiinꞌ ña̱ kaa̱ꞌ taxiꞌ xaꞌaꞌ Ndiosí ña̱ chikanduꞌu̱ꞌ a̱ i̱i̱n kuento xa̱aꞌ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ te̱ sa̱ndoyoꞌ a̱ kua̱chi̱ ni̱a̱.
28 For this is my blood, that of the {new} covenant, that shed for many for remission of sins.
29 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n ndii, kö̱ꞌo̱ ka̱ i̱ vino, teꞌ kuva̱ꞌa̱ xiinꞌ uva, nde̱e̱ kii̱ꞌ xaa̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ko̱ꞌo̱ tu̱ku̱u̱ i̱ vino xa̱aꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ Jesús.
29 But I say to you, that I will not at all drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in the kingdom of my Father.
30 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ta̱ ra̱ ya̱a̱, nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos.
30 Depois do canto dos Salmos, dirigiram-se eles para o monte das Oliveiras.
31 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
31 Disse-lhes então Jesus: Esta noite serei para todos vós uma ocasião de queda; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão dispersadas {Zc 13,7}.
32 Ndisu̱ kii̱ꞌ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ ndii, xi̱ꞌna̱ yuꞌu̱ kuꞌu̱n ñu̱ꞌuꞌ Galilea te̱ sa̱kanꞌ ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ a̱.
32 Mas, depois da minha Ressurreição, eu vos precederei na Galiléia.
33 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
33 Pedro interveio: Mesmo que sejas para todos uma ocasião de queda, para mim jamais o serás.
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo: nesta noite mesma, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
35 Respondeu-lhe Pedro: Mesmo que seja necessário morrer contigo, jamais te negarei! E todos os outros discípulos diziam-lhe o mesmo.
36 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ na̱niꞌ Getsemaní, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
36 Retirou-se Jesus com eles para um lugar chamado Getsêmani e disse-lhes: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Te̱ ni̱ na̱ka̱ a̱ Pedro xiinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ tiaa̱ siꞌe̱ Zebedeo. Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndiꞌni̱ nimá a̱, te̱ suchiꞌ yaꞌa̱ tu̱ i̱ni̱ a̱.
37 E, tomando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
38 Disse-lhes, então: Minha alma está triste até a morte. Ficai aqui e vigiai comigo.
39 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xaꞌa̱n a̱ ndo̱so̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii:
39 Adiantou-se um pouco e, prostrando-se com a face por terra, assim rezou: Meu Pai, se é possível, afasta de mim este cálice! Todavia não se faça o que eu quero, mas sim o que tu queres.
40 I̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ a̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ ndieeꞌ ra̱ kixín ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Pedro ndii:
40 Foi ter então com os discípulos e os encontrou dormindo. E disse a Pedro: Então não pudestes vigiar uma hora comigo...
41 Ko̱o̱ ñuꞌuꞌ i̱ni̱ va̱ ndo̱ꞌ te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ köyo̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ xitoꞌ kuaꞌa ña̱ ki̱ni̱ ndoꞌó. Kuní nimá ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ kuní Ndiosí, ndisu̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ndo̱ꞌ ndii, kündieni a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
41 Vigiai e orai para que não entreis em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí i̱chiꞌ ña̱ uvi̱ ndii:
42 Afastou-se pela segunda vez e orou, dizendo: Meu Pai, se não é possível que este cálice passe sem que eu o beba, faça-se a tua vontade!
43 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ tu̱ku̱u̱ a̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ a̱ ndieeꞌ ra̱ kixín tu̱ku̱u̱ ra̱. Sa̱kanꞌ ña̱ chituꞌ vi̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌuꞌ ma̱ꞌna.
43 Voltou ainda e os encontrou novamente dormindo, porque seus olhos estavam pesados.
44 Te̱ ni̱ na̱ko̱o̱ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ kuaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱ te̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí naa ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ nu̱uꞌ.
44 Deixou-os e foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
45 Voltou então para os seus discípulos e disse-lhes: Dormi agora e repousai! Chegou a hora: o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores...
46 Ndo̱ndi̱chi̱ ndo̱ꞌ te̱ kuꞌu̱n e̱ꞌ, xa̱ kuyatinꞌ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
46 Levantai-vos, vamos! Aquele que me trai está perto daqui.
47 Te̱ kii̱ꞌ iinꞌ ka̱ Jesús kaꞌán a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ Judas, te̱ ni̱ nduu̱ꞌ i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndisoꞌ ni̱a̱ ichi̱ xiinꞌ ka̱roti. Te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ.
47 Jesus ainda falava, quando veio Judas, um dos Doze, e com ele uma multidão de gente armada de espadas e cacetes, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Te̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ndii, xa̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ sa̱a̱ niaꞌa̱ ra̱ yo̱o̱ nduuꞌ Jesús kaꞌán ra̱ ndii:
48 O traidor combinara com eles este sinal: Aquele que eu beijar, é ele. Prendei-o!
49 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n ra̱ miiꞌ iinꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
49 Aproximou-se imediatamente de Jesus e disse: Salve, Mestre. E beijou-o.
50 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
50 Disse-lhe Jesus: É, então, para isso que vens aqui? Em seguida, adiantaram-se eles e lançaram mão em Jesus para prendê-lo.
51 Ndisu̱ i̱i̱n te̱ iinꞌ xiinꞌ a̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ ichi̱ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ ra̱ so̱ꞌo̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ.
51 Mas um dos companheiros de Jesus desembainhou a espada e feriu um servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
52 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
52 Jesus, no entanto, lhe disse: Embainha tua espada, porque todos aqueles que usarem da espada, pela espada morrerão.
53 ¿Ñáá xïní u̱nꞌ ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi i̱ xiinꞌ yu̱vaꞌ i̱ vi̱ti̱n, te̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ yaꞌa̱ uxi̱ uvi̱ ti̱ꞌvi̱ ángele te̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ a̱ yuꞌu̱?
53 Crês tu que não posso invocar meu Pai e ele não me enviaria imediatamente mais de doze legiões de anjos?
54 Ndisu̱ naaꞌ sa̱a̱ a̱ sa̱kanꞌ ndii, kü̱vi̱ xinu̱ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ i̱ miiꞌ kaꞌán a̱ ña̱ kuní a̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
54 Mas como se cumpririam então as Escrituras, segundo as quais é preciso que seja assim?
55 Xa̱kaꞌán e̱ꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ Jesús ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
55 Depois, voltando-se para a turba, falou: Saístes armados de espadas e porretes para prender-me, como se eu fosse um malfeitor. Entretanto, todos os dias estava eu sentado entre vós ensinando no templo e não me prendestes.
56 Ndisu̱ kuní a̱ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ te̱ xinu̱ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n a̱ xta̱ꞌanꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
56 Mas tudo isto aconteceu porque era necessário que se cumprissem os oráculos dos profetas. Então os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱i̱n Jesús ndii, ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ, te̱ naniꞌ Caifás. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ na̱kaya̱ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
57 Os que haviam prendido Jesus levaram-no à casa do sumo sacerdote Caifás, onde estavam reunidos os escribas e os anciãos do povo.
58 Ndisu̱ Pedro ndii, xikaꞌ xikaꞌ ndikún ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xata̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ ra̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ, te̱ ku̱ni̱ ra̱ sa̱a̱ kun ndi̱koꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
58 Pedro seguia-o de longe, até o pátio do sumo sacerdote. Entrou e sentou-se junto aos criados para ver como terminaria aquilo.
59 Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ xiinꞌ sa̱kuuꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ na̱kaya̱ i̱kanꞌ ndii, nandukuꞌ ra̱ te̱ kaꞌa̱n tu̱n vixi̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús te̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ xataꞌa̱n ku̱vi̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
59 Enquanto isso, os príncipes dos sacerdotes e todo o conselho procuravam um falso testemunho contra Jesus, a fim de o levarem à morte.
60 Ndisu̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n a̱ ni̱ na̱ꞌi̱n ra̱, tee̱ꞌ ndee kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ndii̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ. Te̱ ndii, nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ndo̱so̱ꞌ te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ uvi̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ tiinꞌ kua̱chi̱ ndii̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱
60 Mas não o conseguiram, embora se apresentassem muitas falsas testemunhas.
61 kaꞌán ra̱ ndii:
61 Por fim, apresentaram-se duas testemunhas, que disseram: Este homem disse: Posso destruir o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Jesús ndii:
62 Levantou-se o sumo sacerdote e lhe perguntou: Nada tens a responder ao que essa gente depõe contra ti?
63 Ndisu̱ Jesús ndii, nï̱ na̱kui̱i̱n xa̱chiꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n sutu̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
63 Jesus, no entanto, permanecia calado. Disse-lhe o sumo sacerdote: Por Deus vivo, conjuro-te que nos digas se és o Cristo, o Filho de Deus?
64 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
64 Jesus respondeu: Sim. Além disso, eu vos declaro que vereis doravante o Filho do Homem sentar-se à direita do Todo-poderoso, e voltar sobre as nuvens do céu.
65 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱taꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ toto̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
65 A estas palavras, o sumo sacerdote rasgou suas vestes, exclamando: Que necessidade temos ainda de testemunhas? Acabastes de ouvir a blasfêmia!
66 ¿Sa̱a̱ tuu ndo̱ꞌ? ―ni̱ kachi̱ sutu̱ ja̱a̱nꞌ.
66 Qual o vosso parecer? Eles responderam: Merece a morte!
67 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ko̱ndi̱a̱ tiasi̱ꞌi te̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ ku̱u̱n i̱kiꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱. Te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ra̱ ni̱ sa̱ꞌndiaꞌ nuu̱ꞌ a̱
67 Cuspiram-lhe então na face, bateram-lhe com os punhos e deram-lhe tapas,
68 te̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
68 dizendo: Adivinha, ó Cristo: quem te bateu?
69 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Pedro nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n i̱i̱n ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado no pátio. Aproximou-se dele uma das servas, dizendo: Também tu estavas com Jesus, o Galileu.
70 Ndisu̱ nï̱ ki̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ aꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
70 Mas ele negou publicamente, nestes termos: Não sei o que dizes.
71 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n ke̱ta̱ ra̱ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ i̱nga̱ ka̱ ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ne̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ ndii:
71 Dirigia-se ele para a porta, a fim de sair, quando outra criada o viu e disse aos que lá estavam: Este homem também estava com Jesus de Nazaré.
72 Ndisu̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ xïní ña̱ꞌaꞌ ra̱ nakaꞌanꞌ ra̱ nde̱e̱ kivi̱ꞌ Ndiosí kaꞌán ra̱ ndii:
72 Pedro, pela segunda vez, negou com juramento: Eu nem conheço tal homem.
73 Te̱ nuuꞌ va̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱, te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n ne̱ itaꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
73 Pouco depois, os que ali estavam aproximaram-se de Pedro e disseram: Sim, tu és daqueles; teu modo de falar te dá a conhecer.
74 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ra̱ kani̱a̱ꞌa xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ ra̱, te̱ kaꞌán tu̱ ra̱ kivi̱ꞌ Ndiosí ndii:
74 Pedro então começou a fazer imprecações, jurando que nem sequer conhecia tal homem. E, neste momento, cantou o galo.
75 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ Pedro ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii: “Ña̱ kuní ka̱ ka̱na̱ ndu̱chié ndii, xa̱ uni̱ taꞌan i̱chiꞌ ni̱ kaꞌa̱n u̱nꞌ ña̱ xïní u̱nꞌ yuꞌu̱”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ xa̱ku̱ suchiꞌ i̱ni̱ va̱ ra̱.
75 Pedro recordou-se do que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes. E saindo, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.