Marcos 9

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ tu̱ a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Iñu̱ taꞌan kivi̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱, te̱ ni̱ na̱ka̱ Jesús Pedro xiinꞌ Jacobo xiinꞌ Juan, te̱ kuaꞌa̱n siinꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ i̱i̱n tindu̱ꞌ sukun. Te̱ ni̱ xi̱ni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ na̱ndu̱u̱ nda̱tu̱nꞌ va̱ a̱.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Te̱ toto̱ a̱ ndii, ni̱ na̱ndu̱u̱ yiꞌé kooꞌ chukuuꞌ a̱, te̱ ya̱a̱ kachi̱ꞌ vi̱ꞌ a̱. Nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ nde̱e̱ miiꞌ ka̱ kii̱ꞌ natiaꞌ ni̱a̱ ndii, kü̱vi̱ nda̱sa̱ya̱a̱ ni̱a̱ toto̱ naa toto̱ a̱ ja̱a̱nꞌ.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ tuvi̱ Elías xiinꞌ Moisés, te̱ ndatuꞌunꞌ ra̱ xiinꞌ Jesús.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Ni̱ kaꞌa̱n ra̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ Jesús sa̱kanꞌ ña̱ xïní ka̱ ra̱ ndee ña̱ kaꞌa̱n ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ yi̱ꞌvi va̱ uni̱ sa̱aꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱u̱ i̱i̱n viko̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱saꞌví a̱ sa̱kuuꞌ te̱ itaꞌ i̱kanꞌ. Te̱ te̱i̱n viko̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ndii:
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Te̱ xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ te̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ xinundu̱u̱ miiꞌ itaꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ nde̱e̱ i̱i̱n kö̱o̱ꞌ ni̱ xini ka̱ ra̱. Ndee i̱i̱n nda̱a̱ꞌ Jesús kui̱ti̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ i̱kanꞌ.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Te̱ kii̱ꞌ nakaa̱ꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ tindu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ käꞌa̱n ra̱ xiinꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ i̱kanꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii nde̱e̱ kii̱ꞌ na̱ti̱a̱ku̱ ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Te̱ ni̱ sa̱xinu̱ ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌúnꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndee ña̱ kuni kachi̱ a̱ ña̱ na̱ti̱a̱ku̱ tu̱ku̱u̱ a̱ ja̱a̱nꞌ.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Jesús ndii:
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Ndisu̱ kaꞌán yuꞌu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ xa̱ ni̱ ki̱xi̱n Elías ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ ne̱ yivi̱ꞌ sa̱a̱ ka̱ ni̱ kuni̱ ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ naa kaꞌán tu̱tu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ra̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús xiinꞌ te̱ uni̱ taꞌan ja̱a̱nꞌ ndienu̱ miiꞌ ndieeꞌ i̱nga̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ a̱ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ne̱ yivi̱ꞌ sa̱a̱ xinundu̱u̱ xi̱i̱nꞌ ra̱. Te̱ itaꞌ tu̱ sa̱va̱ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí kaniꞌ taꞌanꞌ kuento ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kua̱xi̱ Jesús ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ ta̱xtaꞌanꞌ ni̱a̱ kuaꞌa̱n na̱kua̱tu̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n te̱ kaꞌni̱ te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Miiꞌ ka̱ xikaꞌ ra̱ te̱ kaniꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ suku̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ tava̱ꞌ a̱ pele̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱, te̱ sakeꞌi̱ꞌ a̱ nu̱ꞌu̱ ra̱, te̱ xai̱tunꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱. Xa̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ te̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ a̱ nimá siꞌe̱ i̱ kaa̱ꞌ, ndisu̱ nï̱ ku̱vi̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ a̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ Jesús.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ Jesús ndii, ni̱ ki̱si̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ a̱ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ndu̱va̱ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ xikoꞌ kava̱ ra̱ xikaꞌ ra̱ i̱kanꞌ. Te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ pele̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ Jesús yu̱vaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Kuaꞌa̱ꞌ va̱ i̱chiꞌ skóꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ñuꞌu̱ xiinꞌ nuu̱ꞌ ti̱kui te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ naaꞌ yoo ña̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱ ndii, ku̱vi̱ta i̱ni̱ u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ra̱, te̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ u̱nꞌ nduꞌu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ yu̱vaꞌ te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Jesús ña̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ nakutuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ iinꞌ a̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ndi̱e̱eꞌ a̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndeꞌi̱ ra̱, te̱ ni̱ ki̱si̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ ña̱ꞌaꞌ a̱. Te̱ ni̱ ke̱ta̱ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ nimá ra̱, te̱ kuaꞌa̱n a̱. Te̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ ka̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ ndee naa te̱ xa̱ ni̱ xiꞌi̱. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n ña̱ xa̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Ndisu̱ ni̱ ti̱i̱n Jesús nda̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ nda̱ni̱ꞌi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱. Te̱ ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ ra̱.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ nda̱ꞌni̱ a̱ i̱i̱n vi̱ꞌe̱ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ siinꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kaꞌán ra̱ ndii:
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ a̱ i̱kanꞌ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ni̱ xkaꞌndi̱a̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ Galilea, ndisu̱ nï̱ kuní a̱ ña̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ,
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 kua̱chi̱ ndii te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ saniaꞌá a̱ kuaꞌa̱n a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Ndisu̱ nï̱ ku̱nda̱ni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ yi̱ꞌvi ra̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xa̱ꞌaꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱ ñu̱u̱ Capernaum ndii, ni̱ nda̱ꞌni̱ a̱ i̱i̱n vi̱ꞌe̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Ndisu̱ nï̱ na̱kui̱i̱n ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ kuento ra̱ i̱chiꞌ xaꞌa̱ꞌ yo̱o̱ nduuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ku̱ndu̱u̱ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ nuu̱ꞌ ra̱.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ ka̱na̱ a̱ te̱ uxi̱ uvi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ i̱i̱n te̱ lulu xa̱ni̱ a̱ ma̱ꞌinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ꞌi̱n ña̱ꞌaꞌ a̱ naá nda̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 ―Yo̱o̱ ka̱ natiinꞌ i̱i̱n te̱ lulu nde̱e̱ naa te̱ yoꞌoꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ ni̱a̱ kuenta i̱ ndii, yuꞌu̱ natiinꞌ ni̱a̱. Te̱ yo̱o̱ ka̱ natiinꞌ yuꞌu̱ ndii, süu̱ꞌ yuꞌu̱ kui̱ti̱ꞌ natiinꞌ ni̱a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii natiinꞌ tu̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ yuꞌu̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Juan xiinꞌ Jesús ndii:
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Kua̱chi̱ ndii, yo̱o̱ ka̱ näkasi yoo ndii, ne̱ chindieeꞌ yoo nduuꞌ ni̱a̱.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ taxiꞌ tee̱ꞌ ti̱kui ndaꞌvi so̱ꞌo̱ ko̱ꞌo̱ ndoꞌó xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ kuenta ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Ndiosí sa̱kakú ne̱ yivi̱ꞌ ndii, sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ Jesús xiinꞌ ra̱.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Naaꞌ nda̱ꞌaꞌ u̱nꞌ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ xaaꞌ u̱nꞌ kua̱chi̱ ndii, va̱ꞌa̱ ka̱ ke̱ndoso̱ꞌ u̱nꞌ u̱n. Kua̱chi̱ ndii nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ ku̱ndu̱u̱ u̱nꞌ te̱ tikunduꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ, te̱ na̱ti̱i̱n u̱nꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, te̱ sa̱kanꞌ ña̱ kuꞌu̱n u̱nꞌ xiinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ nda̱ꞌaꞌ u̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ndi̱a̱yaꞌ miiꞌ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndaꞌvá ñuꞌu̱.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Te̱ i̱kanꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ xiꞌí ti̱ku̱xiꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndaꞌva̱ tu̱ ñuꞌu̱.
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Te̱ naaꞌ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ xaaꞌ u̱nꞌ kua̱chi̱ ndii, va̱ꞌa̱ ka̱ ke̱ndoso̱ꞌ u̱nꞌ u̱n. Kua̱chi̱ ndii nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ ku̱ndu̱u̱ u̱nꞌ te̱ tikunduꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ, te̱ na̱ti̱i̱n u̱nꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ, te̱ sa̱kanꞌ ña̱ kuꞌu̱n u̱nꞌ xiinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ndi̱a̱yaꞌ miiꞌ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndaꞌvá ñuꞌu̱.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Te̱ i̱kanꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ xiꞌí ti̱ku̱xiꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndaꞌva̱ tu̱ ñuꞌu̱.
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Te̱ naaꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ xaaꞌ u̱nꞌ kua̱chi̱ ndii, va̱ꞌa̱ ka̱ xta̱ꞌniꞌ u̱nꞌ u̱n. Kua̱chi̱ ndii nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ ku̱ndu̱u̱ u̱nꞌ te̱ kuiꞌe i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ, te̱ kiꞌvi̱ u̱nꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí, te̱ sa̱kanꞌ ña̱ kuꞌu̱n u̱nꞌ xiinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ vi̱ꞌe̱ ndi̱a̱yaꞌ miiꞌ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndaꞌva̱ ñuꞌu̱.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Te̱ i̱kanꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ xiꞌí ti̱ku̱xiꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndaꞌvá tu̱ ñuꞌu̱.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 ’Ñuꞌu̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa ii̱nꞌ ña̱ xaaꞌ uꞌva̱ sa̱kuuꞌ ndoꞌó, nde̱e̱ naa xaaꞌ uꞌva̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ nasoko̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ii̱nꞌ ndii, ña̱ va̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱, ndisu̱ naaꞌ ti̱viꞌ a̱ ndii, kü̱vi̱ ka̱ nda̱sa̱va̱ꞌa̱ e̱ꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ mani̱ꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ i̱ꞌi̱n ndoꞌó, te̱ ku̱ndu̱u̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa ii̱nꞌ va̱ꞌa̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.