Marcos 14

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te̱ kii̱ꞌ kuní ka̱ uvi̱ taꞌan kivi̱ꞌ te̱ ko̱o̱ vi̱koꞌ pascua, ña̱ xi xixiꞌ ni̱a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ, te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ndii, ni̱ na̱ndu̱kuꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ ti̱i̱n ra̱ Jesús xiinꞌ ña̱ maña, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Te̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús ñu̱u̱ Betania vi̱ꞌe̱ Simón, te̱ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ kuiꞌe̱ teꞌi ndii, nduꞌu̱ꞌ a̱ xixiꞌ a̱ nuu̱ꞌ mesa. Te̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ xiinꞌ i̱i̱n li̱mita yuu̱ꞌ, ña̱ ni̱ kua̱ꞌa̱ xiinꞌ alabastro. Te̱ chituꞌ vi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌuꞌ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ kooꞌ chukuuꞌ, ña̱ nduuꞌ mi̱iꞌ ndiꞌiꞌ nardo, ña̱ ndiaa yaꞌviꞌ xa̱va̱ꞌa̱. Te̱ ni̱ ta̱ꞌviꞌ aꞌ li̱mita ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ aꞌ xa̱ꞌa̱n ja̱a̱nꞌ xíniꞌ Jesús.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Te̱ sa̱va̱ te̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ, kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Sa̱kanꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ naaꞌ ni̱ keꞌvi̱ a̱ te̱ ko̱ndi̱a̱ yaꞌviꞌ a̱ xu̱ꞌunꞌ ña̱ ki̱ꞌi̱n i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ naaꞌ sa̱chuunꞌ ra̱ uni̱ ciento kivi̱ꞌ, te̱ xiinꞌ xu̱ꞌunꞌ ja̱a̱nꞌ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ e̱ꞌ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
6 Mas Jesus disse:
7 Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ndii, nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ko̱o̱ ni̱a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ a̱ma̱a̱ ka̱ kuní ndo̱ꞌ. Ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, süu̱ꞌ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ka̱ka̱ i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ña̱ꞌaꞌ yoꞌoꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ aꞌ ña̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ aꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ vi̱ti̱n, ni̱ sa̱kaaꞌ aꞌ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱ te̱ kooꞌ tu̱ꞌva̱ a̱, te̱ ndiee̱ a̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ i̱.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ miiꞌ ka̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ miiꞌ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ ndii, kaꞌa̱n tu̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ña̱ꞌaꞌ yoꞌoꞌ xiinꞌ i̱, te̱ na̱ka̱ꞌanꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Sa̱kanꞌ te̱, Judas Iscariote, i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ ndii, ni̱ xaꞌa̱n nda̱tuꞌunꞌ ra̱ xiinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ sutu̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, va̱ꞌa̱ ni̱ ku̱ni̱ ra̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuento ra̱ ña̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ Judas xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ Judas nandukuꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Kivi̱ꞌ nu̱uꞌ ña̱ xixiꞌ ni̱a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ, kii̱ꞌ xaꞌni̱ꞌ ni̱a̱ mbe̱e̱ kualiꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua ndii, ni̱ kaꞌa̱n te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús xiinꞌ a̱ ndii:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ te̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nda̱ꞌni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Kaꞌán xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii: ¿Miiꞌ yoo cuarto miiꞌ ku̱xi̱ i̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xa̱kuaa̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱?, kachi a̱”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Te̱ sa̱niaꞌá te̱ ja̱a̱nꞌ ndoꞌó i̱i̱n cuarto chie̱ ña̱ iinꞌ xata̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ni̱nu̱, te̱ xa̱ yoo tu̱ꞌva̱ cuarto ja̱a̱nꞌ. Te̱ i̱kanꞌ sa̱va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ ña̱ kuní a̱ ku̱xi̱ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xna̱ꞌa̱ a̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua i̱kanꞌ.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ñu̱u nuuꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ Jesús i̱kanꞌ xiinꞌ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ ra̱ xixiꞌ ra̱ nuu̱ꞌ mesa xiinꞌ Jesús, i̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kusuchiꞌ i̱ni̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ꞌi̱n ra̱ ndii:
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
20 Jesus respondeu:
21 Nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ni̱ ndii yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, xa̱ i̱kanꞌ yoo i̱ kuaꞌa̱n i̱ naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱. Ndisu̱ chie̱ va̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱, nde̱e̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nduuꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ naaꞌ nï̱ tuvi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús xixiꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ndii, ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱kuachiꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kaꞌán a̱ ndii:
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ i̱i̱n copa, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ꞌi̱ sa̱kuuꞌ ra̱ sie sie.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
24 Então lhes disse:
25 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, kö̱ꞌo̱ ka̱ i̱ vino teꞌ kuva̱ꞌa̱ xiinꞌ uva nde̱e̱ kii̱ꞌ xaa̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ko̱ꞌo̱ tu̱ku̱u̱ i̱ vino xa̱aꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ a̱.
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ta̱ ra̱ ya̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ndisu̱ kii̱ꞌ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ ndii, xi̱ꞌna̱ yuꞌu̱ kuꞌu̱n ñu̱ꞌuꞌ Galilea, te̱ sa̱kanꞌ ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ a̱.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ndisu̱ Pedro ndii, ni̱ xa̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ na̱niꞌ Getsemaní, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Te̱ ni̱ na̱ka̱ a̱ Pedro xiinꞌ Jacobo xiinꞌ Juan ndo̱so̱ꞌ i̱kanꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndiꞌni̱ nimá a̱, te̱ suchiꞌ tu̱ i̱ni̱ a̱.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
34 E lhes disse:
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xaꞌa̱n a̱ ndo̱so̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí ña̱ naaꞌ ku̱vi̱ te̱ kö̱o̱ꞌ a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 kaꞌán a̱ ndii:
36 E dizia:
37 I̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ a̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndieeꞌ ra̱ kixín ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Pedro ndii:
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Ko̱o̱ ñuꞌuꞌ i̱ni̱ va̱ ndo̱ꞌ te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ köyo̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ xitoꞌ kuaꞌa ña̱ ki̱ni̱ ndoꞌó. Kuní nimá ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ kuní Ndiosí, ndisu̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ndo̱ꞌ ndii, kündieni a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí naa ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ nu̱uꞌ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ tu̱ku̱u̱ a̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ a̱ ndieeꞌ ra̱ kixín ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ chituꞌ vi̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌuꞌ ma̱ꞌna. Te̱ xïní ra̱ ndee ña̱ na̱kui̱i̱n ra̱ nuu̱ꞌ a̱.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱ i̱chiꞌ ña̱ uni̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Ndo̱ndi̱chi̱ ndo̱ꞌ te̱ kuꞌu̱n e̱ꞌ. Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, xa̱ kuyatinꞌ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Te̱ kii̱ꞌ kusaaꞌ iinꞌ ka̱ Jesús kaꞌán a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ Judas, te̱ ni̱ nduu̱ꞌ i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ te̱ yivi̱ꞌ ndisoꞌ ra̱ ichi̱ xiinꞌ i̱tunꞌ. Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Te̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ndii, xa̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ sa̱a̱ niaꞌa̱ ra̱ yo̱o̱ nduuꞌ Jesús kaꞌán ra̱ ndii:
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Sa̱kanꞌ na ni̱ ku̱ya̱ti̱n Judas miiꞌ iinꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ Jesús.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ndisu̱ i̱i̱n te̱ iinꞌ xiinꞌ a̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ ichi̱ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ ra̱ so̱ꞌo̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ Jesús te̱ kua̱xi̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
48 Jesus lhes disse:
49 Kuaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ ii̱n i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ saniaꞌá i̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ nï̱ tiinꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱. Ndisu̱ kuní a̱ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ te̱ xinu̱ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ Jesús.
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱o̱ ña̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱nu̱ ra̱.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Ndisu̱ i̱i̱n te̱ sa̱va̱ ndikún xata̱ꞌ Jesús kuaꞌa̱n a̱ ndisuku̱ꞌ ra̱ i̱i̱n toto̱ kui̱ti̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ te̱ xíinꞌ.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Te̱ ndii te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ko̱o̱ ra̱ toto̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱nu̱ i̱i̱nꞌ vichiꞌ ra̱.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ Jesús nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ. Te̱ ni̱ na̱kaya̱ sa̱kuuꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí i̱kanꞌ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Te̱ Pedro ndii, ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n na ra̱ xikaꞌ xikaꞌ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ ra̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ i̱kanꞌ xituni̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ñuꞌu̱ xiinꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ na̱kaya̱ i̱kanꞌ ndii, nandukuꞌ ra̱ kua̱chi̱ Jesús te̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ xataꞌa̱n ku̱vi̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n a̱ ni̱ na̱ꞌi̱n ra̱.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Sa̱kanꞌ ña̱, tee̱ꞌ ndee kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ndii̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ, ndisu̱ nï̱ na̱kuita̱ ña̱ kaꞌán i̱ꞌi̱n ni̱a̱.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sa̱va̱ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ndii̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 ―Ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ nduꞌu̱ kaꞌán ra̱ ndii: “Ta̱ni̱ i̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ yoꞌoꞌ, ña̱ ni̱ kua̱ꞌa̱ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱ na̱ka̱ni̱ i̱ i̱nga̱ a̱. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ kua̱ꞌa̱ a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Ndisu̱ ni̱ nde̱e̱ sa̱kanꞌ ndii, nï̱ nakuitá ña̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ ra̱ ma̱ꞌinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Jesús ndii:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Ndisu̱ Jesús ndii, ni̱ yoo̱ taxi̱nꞌ yu̱ꞌuꞌ a̱, te̱ nï̱ na̱kui̱i̱n xa̱chiꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ tukuuꞌ ña̱ꞌaꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ndii:
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndii:
62 Jesus respondeu:
63 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱taꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ toto̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ndo̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ kani̱a̱ꞌa ra̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí. ¿Sa̱a̱ tuu ndo̱ꞌ? ―ni̱ kachi̱ ra̱.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ sa̱va̱ ra̱ kondia tiasi̱ꞌi ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ndasi tu̱ ra̱ nuu̱ꞌ a̱, te̱ saꞌndiaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Pedro nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ninu̱ ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n i̱i̱n ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ aꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱ i̱kanꞌ xituni̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ ndiꞌe̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ aꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ndisu̱ nï̱ ki̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ aꞌ ndii:
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱ tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ aꞌ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ne̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ ndii:
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ndisu̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ xïní ña̱ꞌaꞌ ra̱.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ra̱ kani̱a̱ꞌa xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ ra̱, te̱ kaꞌán tu̱ ra̱ kivi̱ꞌ Ndiosí ndii:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Te̱ ni̱ ka̱na̱ ndu̱chié i̱chiꞌ ña̱ uvi̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ Pedro ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii: “Kii̱ꞌ kuní ka̱ ka̱na̱ ndu̱chié uvi̱ i̱chiꞌ ndii, xa̱ uni̱ i̱chiꞌ ni̱ kaꞌa̱n u̱nꞌ ña̱ xïní u̱nꞌ yuꞌu̱”, ni̱ kachi̱ a̱.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.