Marcos 14
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARC
1 Te̱ kii̱ꞌ kuní ka̱ uvi̱ taꞌan kivi̱ꞌ te̱ ko̱o̱ vi̱koꞌ pascua, ña̱ xi xixiꞌ ni̱a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ, te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ndii, ni̱ na̱ndu̱kuꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ ti̱i̱n ra̱ Jesús xiinꞌ ña̱ maña, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Te̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús ñu̱u̱ Betania vi̱ꞌe̱ Simón, te̱ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ kuiꞌe̱ teꞌi ndii, nduꞌu̱ꞌ a̱ xixiꞌ a̱ nuu̱ꞌ mesa. Te̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ xiinꞌ i̱i̱n li̱mita yuu̱ꞌ, ña̱ ni̱ kua̱ꞌa̱ xiinꞌ alabastro. Te̱ chituꞌ vi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌuꞌ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ kooꞌ chukuuꞌ, ña̱ nduuꞌ mi̱iꞌ ndiꞌiꞌ nardo, ña̱ ndiaa yaꞌviꞌ xa̱va̱ꞌa̱. Te̱ ni̱ ta̱ꞌviꞌ aꞌ li̱mita ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ aꞌ xa̱ꞌa̱n ja̱a̱nꞌ xíniꞌ Jesús.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Te̱ sa̱va̱ te̱ ndieeꞌ i̱kanꞌ, kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Sa̱kanꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ naaꞌ ni̱ keꞌvi̱ a̱ te̱ ko̱ndi̱a̱ yaꞌviꞌ a̱ xu̱ꞌunꞌ ña̱ ki̱ꞌi̱n i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ naaꞌ sa̱chuunꞌ ra̱ uni̱ ciento kivi̱ꞌ, te̱ xiinꞌ xu̱ꞌunꞌ ja̱a̱nꞌ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ e̱ꞌ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ ndii, nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ko̱o̱ ni̱a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱vi̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ a̱ma̱a̱ ka̱ kuní ndo̱ꞌ. Ndisu̱ yuꞌu̱ ndii, süu̱ꞌ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ka̱ka̱ i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ña̱ꞌaꞌ yoꞌoꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ aꞌ ña̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ aꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ vi̱ti̱n, ni̱ sa̱kaaꞌ aꞌ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ i̱ te̱ kooꞌ tu̱ꞌva̱ a̱, te̱ ndiee̱ a̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ i̱.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ miiꞌ ka̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ miiꞌ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ ndii, kaꞌa̱n tu̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ña̱ꞌaꞌ yoꞌoꞌ xiinꞌ i̱, te̱ na̱ka̱ꞌanꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Sa̱kanꞌ te̱, Judas Iscariote, i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ ndii, ni̱ xaꞌa̱n nda̱tuꞌunꞌ ra̱ xiinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ sutu̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, va̱ꞌa̱ ni̱ ku̱ni̱ ra̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuento ra̱ ña̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ Judas xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ Judas nandukuꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ra̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Kivi̱ꞌ nu̱uꞌ ña̱ xixiꞌ ni̱a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, ña̱ kö̱o̱ꞌ yu̱chiꞌ levadura saká xiinꞌ, kii̱ꞌ xaꞌni̱ꞌ ni̱a̱ mbe̱e̱ kualiꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua ndii, ni̱ kaꞌa̱n te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús xiinꞌ a̱ ndii:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ te̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nda̱ꞌni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Kaꞌán xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii: ¿Miiꞌ yoo cuarto miiꞌ ku̱xi̱ i̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xa̱kuaa̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱?, kachi a̱”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Te̱ sa̱niaꞌá te̱ ja̱a̱nꞌ ndoꞌó i̱i̱n cuarto chie̱ ña̱ iinꞌ xata̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ni̱nu̱, te̱ xa̱ yoo tu̱ꞌva̱ cuarto ja̱a̱nꞌ. Te̱ i̱kanꞌ sa̱va̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ ña̱ kuní a̱ ku̱xi̱ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ te̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xna̱ꞌa̱ a̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua i̱kanꞌ.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ñu̱u nuuꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ Jesús i̱kanꞌ xiinꞌ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ ra̱ xixiꞌ ra̱ nuu̱ꞌ mesa xiinꞌ Jesús, i̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kusuchiꞌ i̱ni̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ i̱ꞌi̱n ra̱ ndii:
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ni̱ ndii yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, xa̱ i̱kanꞌ yoo i̱ kuaꞌa̱n i̱ naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱. Ndisu̱ chie̱ va̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱, nde̱e̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nduuꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ naaꞌ nï̱ tuvi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús xixiꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ndii, ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱kuachiꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ kaꞌán a̱ ndii:
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ i̱i̱n copa, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ꞌi̱ sa̱kuuꞌ ra̱ sie sie.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, kö̱ꞌo̱ ka̱ i̱ vino teꞌ kuva̱ꞌa̱ xiinꞌ uva nde̱e̱ kii̱ꞌ xaa̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ko̱ꞌo̱ tu̱ku̱u̱ i̱ vino xa̱aꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ a̱.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ta̱ ra̱ ya̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ndisu̱ kii̱ꞌ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ ndii, xi̱ꞌna̱ yuꞌu̱ kuꞌu̱n ñu̱ꞌuꞌ Galilea, te̱ sa̱kanꞌ ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ a̱.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ndisu̱ Pedro ndii, ni̱ xa̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ na̱niꞌ Getsemaní, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Te̱ ni̱ na̱ka̱ a̱ Pedro xiinꞌ Jacobo xiinꞌ Juan ndo̱so̱ꞌ i̱kanꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndiꞌni̱ nimá a̱, te̱ suchiꞌ tu̱ i̱ni̱ a̱.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xaꞌa̱n a̱ ndo̱so̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí ña̱ naaꞌ ku̱vi̱ te̱ kö̱o̱ꞌ a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 kaꞌán a̱ ndii:
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 I̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ a̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndieeꞌ ra̱ kixín ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Pedro ndii:
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ko̱o̱ ñuꞌuꞌ i̱ni̱ va̱ ndo̱ꞌ te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ köyo̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ xitoꞌ kuaꞌa ña̱ ki̱ni̱ ndoꞌó. Kuní nimá ndo̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ kuní Ndiosí, ndisu̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ ndo̱ꞌ ndii, kündieni a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí naa ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ nu̱uꞌ.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ tu̱ku̱u̱ a̱ miiꞌ ndieeꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ a̱ ndieeꞌ ra̱ kixín ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ chituꞌ vi̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ñuꞌuꞌ ma̱ꞌna. Te̱ xïní ra̱ ndee ña̱ na̱kui̱i̱n ra̱ nuu̱ꞌ a̱.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱ tu̱ku̱u̱ a̱ i̱chiꞌ ña̱ uni̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndo̱ndi̱chi̱ ndo̱ꞌ te̱ kuꞌu̱n e̱ꞌ. Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, xa̱ kuyatinꞌ te̱ sa̱na̱kuaꞌa yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Te̱ kii̱ꞌ kusaaꞌ iinꞌ ka̱ Jesús kaꞌán a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ Judas, te̱ ni̱ nduu̱ꞌ i̱i̱n te̱ uxi̱ uvi̱ taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ te̱ yivi̱ꞌ ndisoꞌ ra̱ ichi̱ xiinꞌ i̱tunꞌ. Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Te̱ te̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ ndii, xa̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ sa̱a̱ niaꞌa̱ ra̱ yo̱o̱ nduuꞌ Jesús kaꞌán ra̱ ndii:
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Sa̱kanꞌ na ni̱ ku̱ya̱ti̱n Judas miiꞌ iinꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ Jesús.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ndisu̱ i̱i̱n te̱ iinꞌ xiinꞌ a̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ ichi̱ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ ra̱ so̱ꞌo̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ Jesús te̱ kua̱xi̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Kuaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ ii̱n i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ saniaꞌá i̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ nï̱ tiinꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱. Ndisu̱ kuní a̱ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ te̱ xinu̱ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ Jesús.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱o̱ ña̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱nu̱ ra̱.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ndisu̱ i̱i̱n te̱ sa̱va̱ ndikún xata̱ꞌ Jesús kuaꞌa̱n a̱ ndisuku̱ꞌ ra̱ i̱i̱n toto̱ kui̱ti̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ te̱ xíinꞌ.
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 Te̱ ndii te̱ sa̱va̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ko̱o̱ ra̱ toto̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱nu̱ i̱i̱nꞌ vichiꞌ ra̱.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ Jesús nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ. Te̱ ni̱ na̱kaya̱ sa̱kuuꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí i̱kanꞌ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Te̱ Pedro ndii, ni̱ xi̱ku̱ndiku̱n na ra̱ xikaꞌ xikaꞌ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ ra̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ i̱kanꞌ xituni̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ñuꞌu̱ xiinꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ na̱kaya̱ i̱kanꞌ ndii, nandukuꞌ ra̱ kua̱chi̱ Jesús te̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ xataꞌa̱n ku̱vi̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n a̱ ni̱ na̱ꞌi̱n ra̱.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Sa̱kanꞌ ña̱, tee̱ꞌ ndee kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n kua̱chi̱ ndii̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ, ndisu̱ nï̱ na̱kuita̱ ña̱ kaꞌán i̱ꞌi̱n ni̱a̱.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sa̱va̱ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ tiinꞌ kua̱chi̱ ndii̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 ―Ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ nduꞌu̱ kaꞌán ra̱ ndii: “Ta̱ni̱ i̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ yoꞌoꞌ, ña̱ ni̱ kua̱ꞌa̱ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱ na̱ka̱ni̱ i̱ i̱nga̱ a̱. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ kua̱ꞌa̱ a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ndisu̱ ni̱ nde̱e̱ sa̱kanꞌ ndii, nï̱ nakuitá ña̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ ra̱ ma̱ꞌinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Jesús ndii:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ndisu̱ Jesús ndii, ni̱ yoo̱ taxi̱nꞌ yu̱ꞌuꞌ a̱, te̱ nï̱ na̱kui̱i̱n xa̱chiꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ tukuuꞌ ña̱ꞌaꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ndii:
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndii:
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱taꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ toto̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ndo̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ kani̱a̱ꞌa ra̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí. ¿Sa̱a̱ tuu ndo̱ꞌ? ―ni̱ kachi̱ ra̱.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ sa̱va̱ ra̱ kondia tiasi̱ꞌi ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ndasi tu̱ ra̱ nuu̱ꞌ a̱, te̱ saꞌndiaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Te̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Pedro nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ninu̱ ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n i̱i̱n ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ aꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱ i̱kanꞌ xituni̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ ndiꞌe̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ aꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ndisu̱ nï̱ ki̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ aꞌ ndii:
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱ tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ aꞌ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ne̱ itaꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ ndii:
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ndisu̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ña̱ xïní ña̱ꞌaꞌ ra̱.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ra̱ kani̱a̱ꞌa xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ ra̱, te̱ kaꞌán tu̱ ra̱ kivi̱ꞌ Ndiosí ndii:
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Te̱ ni̱ ka̱na̱ ndu̱chié i̱chiꞌ ña̱ uvi̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ Pedro ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii: “Kii̱ꞌ kuní ka̱ ka̱na̱ ndu̱chié uvi̱ i̱chiꞌ ndii, xa̱ uni̱ i̱chiꞌ ni̱ kaꞌa̱n u̱nꞌ ña̱ xïní u̱nꞌ yuꞌu̱”, ni̱ kachi̱ a̱.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.