Marcos 10

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ Jesús i̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ tu̱ku̱ taꞌviꞌ i̱ti̱a̱ Jordán, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea. Te̱ tu̱ku̱ sa̱kanꞌ ni̱ na̱kaya̱ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱ miiꞌ iinꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱niaꞌá ña̱ꞌaꞌ a̱ naa xi xaá a̱.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n sa̱va̱ te̱ fariseo nuu̱ꞌ a̱ te̱ ko̱to̱ kua̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n a̱ nuu̱ꞌ ra̱ ndii:
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
5 Então Jesus disse:
6 Ndisu̱ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌa̱ Ndiosí i̱i̱n yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌa̱ a̱ tiaa̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ tu̱ a̱ ña̱ꞌaꞌ.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ na̱ko̱o̱ tiaa̱ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ ra̱ te̱ ndu̱i̱i̱n ra̱ xiinꞌ ñaꞌ siꞌi ra̱,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 te̱ uvi̱ sa̱aꞌ ni̱a̱ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na süu̱ꞌ uvi̱ taꞌan ka̱ kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ ni̱a̱.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ne̱ ni̱ nda̱sa̱i̱i̱n Ndiosí ndii, vä̱ꞌa̱ na̱ta̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ vi̱ꞌe̱ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ni̱ tukuuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ nataꞌviꞌ taꞌanꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
11 E Jesus respondeu:
12 Te̱ naaꞌ ña̱ꞌaꞌ nataꞌviꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ i̱i̱ꞌ aꞌ, te̱ tu̱ndaꞌa̱ꞌ aꞌ xiinꞌ tu̱ku̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, xaaꞌ tu̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ kua̱chi̱ xiinꞌ i̱nga̱ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Untaꞌ ndii, ni̱ nde̱kui̱e̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ne̱ kualiꞌ nuu̱ꞌ Jesús te̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱. Ndisu̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ xiꞌé ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ kua̱xi̱ xiinꞌ ne̱ kualiꞌ ja̱a̱nꞌ.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Jesús ña̱ xaaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌe̱ a̱ nuu̱ꞌ ra̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, yo̱o̱ ka̱ täxiꞌ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ni̱a̱ nde̱e̱ naa taxiꞌ ne̱ kualiꞌ kaa̱ꞌ xaꞌndia chuunꞌ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii, kü̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ kuenta a̱ ne̱ xa̱ xaꞌndia chuunꞌ a̱ nimá ―ni̱ kachi̱ a̱.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱mi̱ a̱ ne̱ kualiꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱e̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ xíniꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ xa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Te̱ kii̱ꞌ kiꞌinꞌ Jesús i̱chiꞌ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ndavaꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ra̱, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ ra̱ nuu̱ꞌ a̱ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii:
18 Jesus respondeu:
19 Xa̱ xiní u̱nꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, ña̱ kaꞌán ndii: “Kümiꞌ u̱nꞌ musa u̱nꞌ. Kä̱ꞌni̱ꞌ u̱nꞌ ne̱ yivi̱ꞌ. Sä̱kuiꞌnaꞌ u̱nꞌ. Käꞌa̱n u̱nꞌ tu̱n vixi̱. Kü̱ndu̱u̱ u̱nꞌ te̱ uvi̱ nimá. Ko̱to̱ kaꞌnuꞌ u̱nꞌ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ u̱nꞌ” ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Jesús ndii:
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ꞌni̱ Jesús nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ ku̱ndani̱ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱ndaꞌvi va̱ kuni ra̱, te̱ ni̱ ku̱suchiꞌ i̱ni̱ ra̱ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ te̱ vika̱ꞌ va̱ nduuꞌ ra̱.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ Jesús nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ xiinꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Vixi ka̱ nuu̱ꞌ ne̱ vika̱ꞌ te̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ni̱a̱, nde̱e̱ naa ña̱ kü̱vi̱ tu̱ xkaꞌndi̱a̱ nde̱e̱ i̱i̱n camello yavi̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n tiku ―ni̱ kachi̱ a̱.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, so̱ꞌo̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ ra̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ ndi̱a̱a̱ ña̱ꞌaꞌ Jesús, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
29 Jesus respondeu:
30 sa̱ñuꞌuꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí vi̱ti̱n i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ. Ta̱xi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ vi̱ꞌe̱ ni̱a̱, te̱ ta̱xi̱ tu̱ a̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ku̱ndu̱u̱ taꞌanꞌ ni̱a̱, xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ku̱ndu̱u̱ si̱ꞌiꞌ ni̱a̱, xi̱i̱nꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ku̱ndu̱u̱ siꞌe̱ ni̱a̱. Te̱ ta̱xi̱ a̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ñu̱ꞌuꞌ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Tee̱ꞌ ndee sa̱ndoꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ndisu̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ndii, ta̱xi̱ a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ tu̱ku̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Ndisu̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ nduuꞌ ne̱ nu̱uꞌ vi̱ti̱n ndii, ne̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ tu̱ ne̱ nduuꞌ ne̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ vi̱ti̱n ndii, ne̱ nu̱uꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱ nu̱uꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n kaaꞌ Jesús i̱chiꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, niꞌiꞌ i̱chiꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n a̱. Te̱ nandani̱ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ yiꞌvi tu̱ ra̱ ndikún ña̱ꞌaꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ na̱ka̱ siinꞌ a̱ te̱ uxi̱ uvi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ a̱ ndii:
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 ―Xiní ndo̱ꞌ ña̱ i̱chiꞌ ñu̱u̱ Jerusalén kaaꞌ e̱ꞌ kuaꞌa̱n e̱ꞌ vi̱ti̱n. Te̱ i̱kanꞌ sa̱na̱kuaꞌa te̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, nda̱ꞌaꞌ kiꞌinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ sa̱niaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, te̱ ka̱tunꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ yuꞌu̱, te̱ na̱kuita̱ kuento ra̱ ña̱ kuní a̱ ku̱vi̱ i̱, te̱ sa̱na̱kuaꞌa tu̱ ra̱ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ tukuꞌ.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱ndi̱e̱e̱ kuiꞌe ra̱ yuꞌu̱, te̱ ko̱ndi̱a̱ tiasi̱ꞌi tu̱ ra̱ yuꞌu̱, te̱ su̱ku̱ꞌ yo̱ꞌoꞌ uꞌvi̱ tu̱ ra̱ yuꞌu̱, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ yuꞌu̱. Ndisu̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱ te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n Jacobo xiinꞌ Juan nuu̱ꞌ Jesús. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, siꞌe̱ Zebedeo nduuꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
38 Jesus respondeu:
39 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Ndisu̱ ña̱ ku̱ndi̱e̱e̱ ndo̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ kua̱ꞌa̱ i̱, uun nda̱ꞌaꞌ i̱ti̱n i̱ ndii, süu̱ꞌ yuꞌu̱ kuní a̱ taxiꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ne̱ xa̱ yoo tu̱ꞌva̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ na̱ti̱i̱n a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱nga̱ te̱ uxi̱ taꞌan ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Jacobo xiinꞌ Juan ja̱a̱nꞌ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 I̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱na̱ Jesús sa̱kuuꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ndisu̱ süu̱ꞌ sa̱kanꞌ ku̱ndu̱u̱ a̱ te̱i̱n ndoꞌó. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii yo̱o̱ ka̱ kuni ku̱ndu̱u̱ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ te̱i̱n ndoꞌó ndii, kuní a̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Te̱ yo̱o̱ ka̱ kuni ku̱ndu̱u̱ te̱ nu̱uꞌ te̱i̱n ndoꞌó ndii, kuní a̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ndo̱ꞌ.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Kua̱chi̱ ndii, ni̱ nde̱e̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, kuä̱xi̱ i̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kua̱xi̱ i̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ i̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ cha̱ꞌvi̱ i̱ xiinꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
45 Porque até o
46 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xaa̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ Jericó. Te̱ kii̱ꞌ ketaꞌ a̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ kuiꞌe ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ, te̱ naniꞌ Bartimeo, yu̱ꞌuꞌ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ xikán ra̱ li̱muxtan. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, siꞌe̱ Timeo nduuꞌ ra̱.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ Jesús, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Nazaret, nduuꞌ ña̱ xkaꞌndíá kuaꞌa̱n i̱kanꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndeꞌí tiꞌeꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ xiꞌe̱ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ko̱o̱ taxi̱nꞌ yu̱ꞌuꞌ ra̱, ndisu̱ so̱ꞌo̱ tiꞌeꞌ ka̱ kaꞌán ra̱ ndii:
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱kuii̱n Jesús, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ a̱ ña̱ ka̱na̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ki̱xi̱n ra̱ miiꞌ iinꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱na̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ toto̱ tití ra̱ ska̱naꞌ ra̱ a̱ i̱kanꞌ, te̱ yachi̱ va̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ ra̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ nde̱e̱ miiꞌ iinꞌ Jesús.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.