Marcos 10

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ Jesús i̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ tu̱ku̱ taꞌviꞌ i̱ti̱a̱ Jordán, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea. Te̱ tu̱ku̱ sa̱kanꞌ ni̱ na̱kaya̱ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱ miiꞌ iinꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱niaꞌá ña̱ꞌaꞌ a̱ naa xi xaá a̱.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n sa̱va̱ te̱ fariseo nuu̱ꞌ a̱ te̱ ko̱to̱ kua̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n a̱ nuu̱ꞌ ra̱ ndii:
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ndisu̱ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌa̱ Ndiosí i̱i̱n yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌa̱ a̱ tiaa̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ tu̱ a̱ ña̱ꞌaꞌ.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ na̱ko̱o̱ tiaa̱ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ ra̱ te̱ ndu̱i̱i̱n ra̱ xiinꞌ ñaꞌ siꞌi ra̱,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 te̱ uvi̱ sa̱aꞌ ni̱a̱ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na süu̱ꞌ uvi̱ taꞌan ka̱ kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ ni̱a̱.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ne̱ ni̱ nda̱sa̱i̱i̱n Ndiosí ndii, vä̱ꞌa̱ na̱ta̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ vi̱ꞌe̱ ndii, ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ni̱ tukuuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ nataꞌviꞌ taꞌanꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ni̱ kaꞌa̱n ka̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Te̱ naaꞌ ña̱ꞌaꞌ nataꞌviꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ i̱i̱ꞌ aꞌ, te̱ tu̱ndaꞌa̱ꞌ aꞌ xiinꞌ tu̱ku̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, xaaꞌ tu̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ kua̱chi̱ xiinꞌ i̱nga̱ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Untaꞌ ndii, ni̱ nde̱kui̱e̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ne̱ kualiꞌ nuu̱ꞌ Jesús te̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱. Ndisu̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ xiꞌé ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ kua̱xi̱ xiinꞌ ne̱ kualiꞌ ja̱a̱nꞌ.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Jesús ña̱ xaaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌe̱ a̱ nuu̱ꞌ ra̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, yo̱o̱ ka̱ täxiꞌ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ni̱a̱ nde̱e̱ naa taxiꞌ ne̱ kualiꞌ kaa̱ꞌ xaꞌndia chuunꞌ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii, kü̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ kuenta a̱ ne̱ xa̱ xaꞌndia chuunꞌ a̱ nimá ―ni̱ kachi̱ a̱.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱mi̱ a̱ ne̱ kualiꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱e̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ xíniꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ xa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Te̱ kii̱ꞌ kiꞌinꞌ Jesús i̱chiꞌ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ndavaꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ra̱, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ ra̱ nuu̱ꞌ a̱ ndatuꞌúnꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii:
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Xa̱ xiní u̱nꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, ña̱ kaꞌán ndii: “Kümiꞌ u̱nꞌ musa u̱nꞌ. Kä̱ꞌni̱ꞌ u̱nꞌ ne̱ yivi̱ꞌ. Sä̱kuiꞌnaꞌ u̱nꞌ. Käꞌa̱n u̱nꞌ tu̱n vixi̱. Kü̱ndu̱u̱ u̱nꞌ te̱ uvi̱ nimá. Ko̱to̱ kaꞌnuꞌ u̱nꞌ yu̱vaꞌ siꞌiꞌ u̱nꞌ” ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Jesús ndii:
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ꞌni̱ Jesús nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ ku̱ndani̱ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱ndaꞌvi va̱ kuni ra̱, te̱ ni̱ ku̱suchiꞌ i̱ni̱ ra̱ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ te̱ vika̱ꞌ va̱ nduuꞌ ra̱.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ Jesús nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ xiinꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱ tu̱ku̱u̱ Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Vixi ka̱ nuu̱ꞌ ne̱ vika̱ꞌ te̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ni̱a̱, nde̱e̱ naa ña̱ kü̱vi̱ tu̱ xkaꞌndi̱a̱ nde̱e̱ i̱i̱n camello yavi̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n tiku ―ni̱ kachi̱ a̱.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, so̱ꞌo̱ ndi̱e̱eꞌ ka̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ ra̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ ndi̱a̱a̱ ña̱ꞌaꞌ Jesús, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 sa̱ñuꞌuꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí vi̱ti̱n i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ. Ta̱xi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ vi̱ꞌe̱ ni̱a̱, te̱ ta̱xi̱ tu̱ a̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ku̱ndu̱u̱ taꞌanꞌ ni̱a̱, xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ku̱ndu̱u̱ si̱ꞌiꞌ ni̱a̱, xi̱i̱nꞌ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ku̱ndu̱u̱ siꞌe̱ ni̱a̱. Te̱ ta̱xi̱ a̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ñu̱ꞌuꞌ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Tee̱ꞌ ndee sa̱ndoꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ndisu̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ndii, ta̱xi̱ a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱a̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ tu̱ku̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ndisu̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ nduuꞌ ne̱ nu̱uꞌ vi̱ti̱n ndii, ne̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ tu̱ ne̱ nduuꞌ ne̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ vi̱ti̱n ndii, ne̱ nu̱uꞌ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱ nu̱uꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n kaaꞌ Jesús i̱chiꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ndii, niꞌiꞌ i̱chiꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n a̱. Te̱ nandani̱ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ yiꞌvi tu̱ ra̱ ndikún ña̱ꞌaꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ na̱ka̱ siinꞌ a̱ te̱ uxi̱ uvi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ a̱ ndii:
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 ―Xiní ndo̱ꞌ ña̱ i̱chiꞌ ñu̱u̱ Jerusalén kaaꞌ e̱ꞌ kuaꞌa̱n e̱ꞌ vi̱ti̱n. Te̱ i̱kanꞌ sa̱na̱kuaꞌa te̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ, nda̱ꞌaꞌ kiꞌinꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ sa̱niaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, te̱ ka̱tunꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ yuꞌu̱, te̱ na̱kuita̱ kuento ra̱ ña̱ kuní a̱ ku̱vi̱ i̱, te̱ sa̱na̱kuaꞌa tu̱ ra̱ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ tukuꞌ.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱ndi̱e̱e̱ kuiꞌe ra̱ yuꞌu̱, te̱ ko̱ndi̱a̱ tiasi̱ꞌi tu̱ ra̱ yuꞌu̱, te̱ su̱ku̱ꞌ yo̱ꞌoꞌ uꞌvi̱ tu̱ ra̱ yuꞌu̱, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ yuꞌu̱. Ndisu̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱ te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n Jacobo xiinꞌ Juan nuu̱ꞌ Jesús. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, siꞌe̱ Zebedeo nduuꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Ndisu̱ ña̱ ku̱ndi̱e̱e̱ ndo̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ kua̱ꞌa̱ i̱, uun nda̱ꞌaꞌ i̱ti̱n i̱ ndii, süu̱ꞌ yuꞌu̱ kuní a̱ taxiꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ne̱ xa̱ yoo tu̱ꞌva̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ na̱ti̱i̱n a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱nga̱ te̱ uxi̱ taꞌan ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱saa̱ꞌ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Jacobo xiinꞌ Juan ja̱a̱nꞌ.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 I̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱na̱ Jesús sa̱kuuꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ndisu̱ süu̱ꞌ sa̱kanꞌ ku̱ndu̱u̱ a̱ te̱i̱n ndoꞌó. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii yo̱o̱ ka̱ kuni ku̱ndu̱u̱ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ te̱i̱n ndoꞌó ndii, kuní a̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Te̱ yo̱o̱ ka̱ kuni ku̱ndu̱u̱ te̱ nu̱uꞌ te̱i̱n ndoꞌó ndii, kuní a̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ndo̱ꞌ.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Kua̱chi̱ ndii, ni̱ nde̱e̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, kuä̱xi̱ i̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kua̱xi̱ i̱ te̱ ka̱ka̱ nu̱u̱ i̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ cha̱ꞌvi̱ i̱ xiinꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xaa̱ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ Jericó. Te̱ kii̱ꞌ ketaꞌ a̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndii, nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ kuiꞌe ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ, te̱ naniꞌ Bartimeo, yu̱ꞌuꞌ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ xikán ra̱ li̱muxtan. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, siꞌe̱ Timeo nduuꞌ ra̱.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ Jesús, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Nazaret, nduuꞌ ña̱ xkaꞌndíá kuaꞌa̱n i̱kanꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndeꞌí tiꞌeꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ xiꞌe̱ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ko̱o̱ taxi̱nꞌ yu̱ꞌuꞌ ra̱, ndisu̱ so̱ꞌo̱ tiꞌeꞌ ka̱ kaꞌán ra̱ ndii:
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱kuii̱n Jesús, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ a̱ ña̱ ka̱na̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ki̱xi̱n ra̱ miiꞌ iinꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ka̱na̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ra̱ toto̱ tití ra̱ ska̱naꞌ ra̱ a̱ i̱kanꞌ, te̱ yachi̱ va̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ ra̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ nde̱e̱ miiꞌ iinꞌ Jesús.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.