Lucas 24
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Te̱ ni̱a̱ꞌa̱ va̱ kivi̱ꞌ nu̱uꞌ xaꞌa̱ꞌ xi̱mana ndii, ni̱ xaꞌa̱n tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ yavi̱ ndi̱i̱ miiꞌ naá ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús niꞌiꞌ ni̱a̱ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ ña̱ ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n tu̱ i̱nga̱ ka̱ ña̱ꞌaꞌ xiinꞌ ni̱a̱.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ nu̱ndiaꞌa̱ yuu̱ꞌ ña̱ ndasi yu̱ꞌuꞌ yavi̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ko̱ꞌni̱ ni̱a̱ yavi̱ ndi̱i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ka̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús kanduꞌu̱ꞌ i̱kanꞌ.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Kii̱ꞌ ndiꞌni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ itaꞌ ni̱a̱ i̱kanꞌ ndii, numi̱ꞌ va̱ te̱ ni̱ tuvi̱ uvi̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ niꞌnuꞌ ra̱ toto̱ yiꞌé nda̱tu̱nꞌ va̱, te̱ ni̱ xi̱kuita̱ ra̱ xi̱i̱nꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ yi̱ꞌvi va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ka̱ta̱ndi̱e̱e̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ nde̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Kö̱o̱ꞌ ka̱ a̱ naá yoꞌoꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xa̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ a̱. Na̱ka̱ꞌanꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ xikaꞌ ka̱ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ndii:
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 “Yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, kuní a̱ ña̱ sa̱na̱kuaꞌa te̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ ne̱ ndisoꞌ kua̱chi̱, te̱ ku̱vi̱ i̱ nuu̱ꞌ krusín, te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ ni̱a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ni̱a̱.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ uxi̱ i̱i̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ ndikún Jesús.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Ña̱ꞌaꞌ, ne̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ ni̱ yoo̱ ja̱a̱nꞌ ndii, María Magdalena nduuꞌ i̱i̱n aꞌ, xiinꞌ Juana, xiinꞌ María, si̱ꞌiꞌ Jacobo, xiinꞌ sa̱va̱ i̱nga̱ ña̱ꞌaꞌ, ne̱ ni̱ xaꞌa̱n xiinꞌ ni̱a̱.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Ndisu̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ndii, ni̱ xa̱ni̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ ña̱ kuä̱sa̱ꞌ kuní nduuꞌ ña̱ kaꞌán ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ nï̱ kuni̱ ni̱a̱ ka̱ndi̱xaꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Sa̱a ni̱ ndii, ni̱ nda̱va̱ Pedro, te̱ kuaꞌa̱n ra̱ yavi̱ ndi̱i̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kii̱ꞌ ni̱ xto̱ꞌni̱ ra̱ ti̱xi̱n a̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ ka̱ xna̱ꞌa̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús naá i̱kanꞌ, ndee toto̱, ña̱ ni̱ ndi̱suku̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ a̱, ndieeꞌ ti̱xi̱n yavi̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ nandani̱ va̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ yoo̱ i̱kanꞌ.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Sa̱va̱ ni̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ ñuꞌuꞌ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ i̱chiꞌ ña̱ kuaꞌa̱n ñu̱u̱ Emaús kuaꞌa̱n ra̱. Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kuyatinꞌ uxi̱ i̱i̱n kilómetro xikaꞌ naá a̱ te̱ kanduꞌu̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Te̱ ndatuꞌunꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ yoo̱.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Te̱ kii̱ꞌ ndatuꞌunꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n Jesús xata̱ꞌ ra̱, te̱ kuaꞌa̱n a̱ ingaꞌ a̱ xiinꞌ ra̱.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Ndisu̱ nï̱ na̱ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Cleofas xiinꞌ a̱ ndii:
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ romano te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ krusín.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ndisu̱ nduꞌu̱ ndii, ni̱ ndiatu̱ i̱ni̱ ndu̱ ña̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ sa̱ndoó ndiká yooꞌ, ne̱ vi̱ꞌe̱ Israel, nda̱ꞌaꞌ te̱ ndasiꞌ yooꞌ. Te̱ xa̱ uni̱ kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n vi̱ti̱n ña̱ ni̱ yoo̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ sa̱va̱ ña̱ꞌaꞌ, ne̱ nduuꞌ ti̱ꞌvi̱ xiinꞌ ndu̱ ndii, ni̱ sa̱ndiꞌni̱ ni̱a̱ ndu̱. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa̱ ndiꞌe̱ꞌ ni̱ xaꞌa̱n ni̱a̱ yavi̱ miiꞌ naá ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 ndisu̱ kö̱o̱ꞌ ka̱ a̱ ni̱ xini ni̱a̱ naá. Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ tuvi̱ ndiaꞌviꞌ ángele nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ Jesús.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n i̱i̱n uvi̱ te̱ nduuꞌ ti̱ꞌvi̱ xiinꞌ ndu̱ yavi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ naa ni̱ kaꞌa̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ, xna̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱. Ndisu̱ nï̱ xini ra̱ Jesús ―ni̱ kachi̱ ra̱.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
25 Então Jesus lhes disse:
26 ¿Ñáá xïní ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ kuni̱ a̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ Cristo, ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Ndiosí sa̱kakú ne̱ yivi̱ꞌ, sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ kuní ka̱ nuꞌu̱ a̱ ndi̱viꞌ miiꞌ na̱ti̱i̱n a̱ ña̱ kiꞌinꞌ kaꞌnuꞌ? ―ni̱ kachi̱ a̱.
26 Pois era preciso que o
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ sanakuachiꞌ a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí, ña̱ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ a̱, ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ nde̱e̱ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ Moisés xiinꞌ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ sa̱kuuꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí xta̱ꞌanꞌ.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ ra̱ ñu̱u̱ miiꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ xa̱a̱ Jesús nde̱e̱ naa ña̱ yaꞌá kuaꞌa̱n.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ndi̱e̱eꞌ ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús te̱ ku̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ mesa xiinꞌ ra̱ ndii, ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí, te̱ ni̱ sa̱kuachiꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nuni̱a̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ ña̱ Jesús nduuꞌ a̱. Ndisu̱ xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ ndi̱ꞌi̱ a̱ so̱ꞌo̱ nuu̱ꞌ ra̱.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Xa̱ hora sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ ra̱ miiꞌ nakayá te̱ uxi̱ i̱i̱n nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ a̱.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xiinꞌ ra̱ i̱chiꞌ, xiinꞌ sa̱a̱ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ Jesús kii̱ꞌ ni̱ sa̱kuachiꞌ a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Kii̱ꞌ kaꞌán ka̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ itaꞌ ra̱, te̱ i̱i̱n ni̱ tuvi̱ ti̱o̱ꞌ Jesús iinꞌ ndi̱chi̱ a̱ ma̱ꞌinꞌ miiꞌ ndieeꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ndisu̱ ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ i̱i̱n i̱ꞌnaꞌ nduuꞌ a̱.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii:
38 Mas ele disse:
39 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ xiinꞌ xata̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱. Yuꞌu̱ nduuꞌ i̱. Tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ te̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ su̱vi̱ i̱. Sa̱kanꞌ ña̱ i̱ꞌnaꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ a̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ i̱kiꞌ a̱ nde̱e̱ naa ña̱ xitoꞌ ndo̱ꞌ kumiꞌ yuꞌu̱ vi̱ti̱n ―ni̱ kachi̱ a̱.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ niaꞌa̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni ni̱a̱, te̱ nandani̱ xa̱va̱ꞌa̱ tu̱ ni̱a̱ ndii, kusaaꞌ kuní ka̱ ka̱ndi̱xaꞌ xna̱ꞌa̱ ni̱a̱ ña̱ su̱vi̱ nduuꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ i̱i̱n taꞌviꞌ ti̱a̱kaꞌ yatanꞌ xiinꞌ tu̱tu̱ yoko̱ nda̱ꞌaꞌ a̱,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
44 Depois disse:
45 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱niaꞌ a̱ nimá ni̱a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ku̱nda̱ni̱ kaxiꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
46 e disse:
47 Te̱ xiinꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱, te̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱. Te̱ ñu̱u̱ Jerusalén xa̱ꞌaꞌ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ni̱a̱ a̱.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ndoꞌó nduuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ i̱ ja̱a̱nꞌ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Va̱ꞌa̱, yuꞌu̱ ndii, ti̱ꞌviꞌ i̱ ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ i̱ ta̱xi̱ a̱ ko̱o̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ. Ndisu̱ ndoꞌó ndii, ndoo̱ ndo̱ꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ ndo̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén yoꞌoꞌ ndiatuꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ ska̱chiꞌ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ kua̱xi̱ ndi̱viꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Ni̱ yaꞌa̱, te̱ ni̱ xa̱ka̱ Jesús te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ nde̱e̱ ñu̱u̱ Betania. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ nda̱ni̱ꞌi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ xa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Te̱ kii̱ꞌ iinꞌ a̱ xañuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii, ni̱ ku̱xikaꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱a̱ꞌ a̱ ndi̱viꞌ.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱to̱ kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ kuni ra̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Te̱ sa̱a̱ kivi̱ꞌ ñuꞌuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ xakaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí. Sa̱kanꞌ na ku̱ndu̱u̱ a̱.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.