Lucas 24
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA
1 Te̱ ni̱a̱ꞌa̱ va̱ kivi̱ꞌ nu̱uꞌ xaꞌa̱ꞌ xi̱mana ndii, ni̱ xaꞌa̱n tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ yavi̱ ndi̱i̱ miiꞌ naá ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús niꞌiꞌ ni̱a̱ xa̱ꞌa̱n xavixínꞌ ña̱ ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n tu̱ i̱nga̱ ka̱ ña̱ꞌaꞌ xiinꞌ ni̱a̱.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ nu̱ndiaꞌa̱ yuu̱ꞌ ña̱ ndasi yu̱ꞌuꞌ yavi̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ko̱ꞌni̱ ni̱a̱ yavi̱ ndi̱i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ka̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús kanduꞌu̱ꞌ i̱kanꞌ.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kii̱ꞌ ndiꞌni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ itaꞌ ni̱a̱ i̱kanꞌ ndii, numi̱ꞌ va̱ te̱ ni̱ tuvi̱ uvi̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ niꞌnuꞌ ra̱ toto̱ yiꞌé nda̱tu̱nꞌ va̱, te̱ ni̱ xi̱kuita̱ ra̱ xi̱i̱nꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ yi̱ꞌvi va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ka̱ta̱ndi̱e̱e̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ nde̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Kö̱o̱ꞌ ka̱ a̱ naá yoꞌoꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xa̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ a̱. Na̱ka̱ꞌanꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ xikaꞌ ka̱ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea ndii:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 “Yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, kuní a̱ ña̱ sa̱na̱kuaꞌa te̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱ nda̱ꞌaꞌ ne̱ ndisoꞌ kua̱chi̱, te̱ ku̱vi̱ i̱ nuu̱ꞌ krusín, te̱ na̱ti̱a̱ku̱ i̱ kivi̱ꞌ ña̱ uni̱”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ ni̱a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ni̱a̱.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ miiꞌ ndieeꞌ te̱ uxi̱ i̱i̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ ndikún Jesús.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Ña̱ꞌaꞌ, ne̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ ni̱ yoo̱ ja̱a̱nꞌ ndii, María Magdalena nduuꞌ i̱i̱n aꞌ, xiinꞌ Juana, xiinꞌ María, si̱ꞌiꞌ Jacobo, xiinꞌ sa̱va̱ i̱nga̱ ña̱ꞌaꞌ, ne̱ ni̱ xaꞌa̱n xiinꞌ ni̱a̱.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ndisu̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ndii, ni̱ xa̱ni̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ ña̱ kuä̱sa̱ꞌ kuní nduuꞌ ña̱ kaꞌán ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ nï̱ kuni̱ ni̱a̱ ka̱ndi̱xaꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Sa̱a ni̱ ndii, ni̱ nda̱va̱ Pedro, te̱ kuaꞌa̱n ra̱ yavi̱ ndi̱i̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kii̱ꞌ ni̱ xto̱ꞌni̱ ra̱ ti̱xi̱n a̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ ka̱ xna̱ꞌa̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús naá i̱kanꞌ, ndee toto̱, ña̱ ni̱ ndi̱suku̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ a̱, ndieeꞌ ti̱xi̱n yavi̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ nandani̱ va̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ yoo̱ i̱kanꞌ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Sa̱va̱ ni̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ ñuꞌuꞌ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ i̱chiꞌ ña̱ kuaꞌa̱n ñu̱u̱ Emaús kuaꞌa̱n ra̱. Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kuyatinꞌ uxi̱ i̱i̱n kilómetro xikaꞌ naá a̱ te̱ kanduꞌu̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Te̱ ndatuꞌunꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ yoo̱.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Te̱ kii̱ꞌ ndatuꞌunꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ ku̱ya̱ti̱n Jesús xata̱ꞌ ra̱, te̱ kuaꞌa̱n a̱ ingaꞌ a̱ xiinꞌ ra̱.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ndisu̱ nï̱ na̱ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Cleofas xiinꞌ a̱ ndii:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ romano te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ krusín.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ndisu̱ nduꞌu̱ ndii, ni̱ ndiatu̱ i̱ni̱ ndu̱ ña̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ sa̱ndoó ndiká yooꞌ, ne̱ vi̱ꞌe̱ Israel, nda̱ꞌaꞌ te̱ ndasiꞌ yooꞌ. Te̱ xa̱ uni̱ kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n vi̱ti̱n ña̱ ni̱ yoo̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ sa̱va̱ ña̱ꞌaꞌ, ne̱ nduuꞌ ti̱ꞌvi̱ xiinꞌ ndu̱ ndii, ni̱ sa̱ndiꞌni̱ ni̱a̱ ndu̱. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa̱ ndiꞌe̱ꞌ ni̱ xaꞌa̱n ni̱a̱ yavi̱ miiꞌ naá ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Jesús,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ndisu̱ kö̱o̱ꞌ ka̱ a̱ ni̱ xini ni̱a̱ naá. Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ tuvi̱ ndiaꞌviꞌ ángele nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ Jesús.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xaꞌa̱n i̱i̱n uvi̱ te̱ nduuꞌ ti̱ꞌvi̱ xiinꞌ ndu̱ yavi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ña̱ naa ni̱ kaꞌa̱n ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ, xna̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱. Ndisu̱ nï̱ xini ra̱ Jesús ―ni̱ kachi̱ ra̱.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
25 Então ele lhes disse:
26 ¿Ñáá xïní ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ kuni̱ a̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ Cristo, ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Ndiosí sa̱kakú ne̱ yivi̱ꞌ, sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ kuní ka̱ nuꞌu̱ a̱ ndi̱viꞌ miiꞌ na̱ti̱i̱n a̱ ña̱ kiꞌinꞌ kaꞌnuꞌ? ―ni̱ kachi̱ a̱.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ sanakuachiꞌ a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí, ña̱ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ a̱, ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ nde̱e̱ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ Moisés xiinꞌ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ sa̱kuuꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí xta̱ꞌanꞌ.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ ra̱ ñu̱u̱ miiꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ xa̱a̱ Jesús nde̱e̱ naa ña̱ yaꞌá kuaꞌa̱n.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ndi̱e̱eꞌ ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ Jesús te̱ ku̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ mesa xiinꞌ ra̱ ndii, ni̱ ki̱ꞌi̱n a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ chi̱nda̱ni Ndiosí, te̱ ni̱ sa̱kuachiꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nuni̱a̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ ña̱ Jesús nduuꞌ a̱. Ndisu̱ xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ ndi̱ꞌi̱ a̱ so̱ꞌo̱ nuu̱ꞌ ra̱.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii:
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Xa̱ hora sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ ra̱ miiꞌ nakayá te̱ uxi̱ i̱i̱n nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ a̱.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xiinꞌ ra̱ i̱chiꞌ, xiinꞌ sa̱a̱ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ Jesús kii̱ꞌ ni̱ sa̱kuachiꞌ a̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Kii̱ꞌ kaꞌán ka̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ itaꞌ ra̱, te̱ i̱i̱n ni̱ tuvi̱ ti̱o̱ꞌ Jesús iinꞌ ndi̱chi̱ a̱ ma̱ꞌinꞌ miiꞌ ndieeꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ndisu̱ ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ i̱i̱n i̱ꞌnaꞌ nduuꞌ a̱.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii:
38 Mas ele lhes disse:
39 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ xiinꞌ xata̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱. Yuꞌu̱ nduuꞌ i̱. Tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ te̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ su̱vi̱ i̱. Sa̱kanꞌ ña̱ i̱ꞌnaꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ a̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ i̱kiꞌ a̱ nde̱e̱ naa ña̱ xitoꞌ ndo̱ꞌ kumiꞌ yuꞌu̱ vi̱ti̱n ―ni̱ kachi̱ a̱.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ niaꞌa̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni ni̱a̱, te̱ nandani̱ xa̱va̱ꞌa̱ tu̱ ni̱a̱ ndii, kusaaꞌ kuní ka̱ ka̱ndi̱xaꞌ xna̱ꞌa̱ ni̱a̱ ña̱ su̱vi̱ nduuꞌ a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ i̱i̱n taꞌviꞌ ti̱a̱kaꞌ yatanꞌ xiinꞌ tu̱tu̱ yoko̱ nda̱ꞌaꞌ a̱,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ xi̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱niaꞌ a̱ nimá ni̱a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ku̱nda̱ni̱ kaxiꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
46 E disse-lhes:
47 Te̱ xiinꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱, te̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱. Te̱ ñu̱u̱ Jerusalén xa̱ꞌaꞌ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ni̱a̱ a̱.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ndoꞌó nduuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ i̱ ja̱a̱nꞌ.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Va̱ꞌa̱, yuꞌu̱ ndii, ti̱ꞌviꞌ i̱ ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ i̱ ta̱xi̱ a̱ ko̱o̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ. Ndisu̱ ndoꞌó ndii, ndoo̱ ndo̱ꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ ndo̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén yoꞌoꞌ ndiatuꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ ska̱chiꞌ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ kua̱xi̱ ndi̱viꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Ni̱ yaꞌa̱, te̱ ni̱ xa̱ka̱ Jesús te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ nde̱e̱ ñu̱u̱ Betania. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ nda̱ni̱ꞌi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ a̱, te̱ ni̱ xa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Te̱ kii̱ꞌ iinꞌ a̱ xañuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii, ni̱ ku̱xikaꞌ a̱ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nda̱a̱ꞌ a̱ ndi̱viꞌ.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱to̱ kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ kuni ra̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Te̱ sa̱a̱ kivi̱ꞌ ñuꞌuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ xakaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí. Sa̱kanꞌ na ku̱ndu̱u̱ a̱.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.