Lucas 1

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kuaꞌa̱ꞌ va̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xika̱ ra̱ ke̱ꞌi̱ yuku̱n ra̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ te̱i̱n e̱ꞌ.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Te̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ ra̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ sa̱niaꞌá ña̱ꞌaꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ, te̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ne̱ ni̱ na̱ꞌi̱n chuunꞌ te̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ tu̱ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na sa̱kanꞌ tu̱ yuꞌu̱ ndii, ni̱ sa̱kuaa̱n kuie i̱ nde̱e̱ miiꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ tu̱u̱ i̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ña̱ ke̱ꞌi̱ yuku̱n i̱ sa̱kuuꞌ a̱ nuu̱ꞌ yoꞌó, tákuiꞌe, Teófilo,
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 te̱ ku̱nda̱ni̱ va̱ꞌa̱ u̱nꞌ ña̱ ndi̱xa̱, ña̱ ni̱ sa̱niaꞌá ne̱ yivi̱ꞌ yoꞌó.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ Herodes, te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea ndii, ni̱ yoo̱ i̱i̱n sutu̱, te̱ ni̱ na̱niꞌ Zacarías. Te̱ ni̱ nduu̱ ra̱ i̱i̱n te̱ ni̱ taꞌanꞌ xiinꞌ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ sutu̱, te̱ nduuꞌ kuenta Abías. Te̱ ña̱ siꞌi Zacarías ja̱a̱nꞌ ndii, kuenta ne̱ vi̱ꞌe̱ Aarón ni̱ nduu̱ aꞌ, te̱ ni̱ na̱niꞌ aꞌ Elisabet.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Te̱ uvi̱ sa̱aꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku ni̱a̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱xinu̱ ni̱a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Ndisu̱ nï̱ yoo̱ siꞌe̱ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ Elisabet ndii, ñaꞌ nï̱ ku̱vi̱ ko̱o̱ siꞌe̱ nduuꞌ aꞌ. Te̱ uvi̱ sa̱aꞌ ni̱a̱ ndii, ne̱ xi̱xa̱ va̱ ni̱ nduu̱ ni̱a̱.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Untaꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ Zacarías te̱ sa̱xinú ra̱ chu̱u̱n sutu̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ tondi̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ sa̱a̱ sutu̱, te̱ ni̱ taꞌanꞌ xiinꞌ ra̱, chu̱u̱n nuu̱ꞌ Ndiosí.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Te̱ naa xi xaá sutu̱ ndii, ni̱ ka̱ti̱n ra̱ te̱ ku̱ni̱ ra̱ yo̱o̱ kuní a̱ ndiꞌvi̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ chu̱ꞌma ra̱ ti̱xi̱n a̱. Te̱ nda̱ꞌaꞌ Zacarías ni̱ na̱ma̱ a̱ te̱ ndiꞌvi̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Kii̱ꞌ chu̱ꞌma ra̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndieeꞌ ki̱ꞌe̱ kaꞌán xiinꞌ Ndiosí.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Te̱ i̱i̱n ni̱ tuvi̱ ti̱o̱ꞌ i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, nuu̱ꞌ ra̱ iinꞌ a̱ xi̱i̱nꞌ kua̱ꞌa̱ miiꞌ xixí su̱xa̱ chu̱ꞌma ja̱a̱nꞌ.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ángele ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ ra̱, te̱ ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ra̱.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Te̱ na̱kua̱tiaꞌ va̱ nimá u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ tuvi̱ ra̱, te̱ na̱kua̱tiaꞌ tu̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 sa̱kanꞌ ña̱ te̱ kaꞌnuꞌ ku̱ndu̱u̱ ra̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí. Te̱ kö̱ꞌo̱ ra̱ vino, teꞌ kuva̱ꞌa̱ xiinꞌ uva, ni̱ nde̱e̱ kö̱ꞌo̱ tu̱ ra̱ ndi̱xi̱. Te̱ ku̱tuꞌ nimá ra̱ xiinꞌ Espíritu Santo nde̱e̱ ña̱ kuní ka̱ tuvi̱ ra̱.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ vi̱ꞌe̱ u̱nꞌ Israel sa̱na̱ndikoꞌ tu̱ku̱u̱ ra̱ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Te̱ xi̱ꞌna̱ Juan ja̱a̱nꞌ ki̱ꞌi̱n i̱chiꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ ki̱xi̱n ra̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Ndiosí naa ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ Elías, te̱ sa̱na̱ndikoꞌ ra̱ nimá yu̱vaꞌ siꞌiꞌ nuu̱ꞌ siꞌe̱ ni̱a̱, te̱ ku̱ni̱ tu̱ ne̱ so̱ꞌo̱ sa̱a̱ kuuꞌ ne̱ xachuunꞌ nda̱ku. Te̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kooꞌ tu̱ꞌva̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ te̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ―ni̱ kachi a̱.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ángele ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Ndisu̱ vi̱ti̱n ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ka̱ndi̱xaꞌ u̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ u̱nꞌ kaa̱ꞌ ndii, ku̱u̱ iꞌinꞌ u̱nꞌ, te̱ kü̱vi̱ kaꞌa̱n ka̱ u̱nꞌ nde̱e̱ tondi̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ xinu̱, ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ u̱nꞌ kaa̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Te̱ ndieeꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ ndiatuꞌ ni̱a̱ Zacarías, te̱ xa̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndiꞌni̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ku̱u̱ kuachí va̱ ra̱ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Te̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ, kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ ndii, kü̱vi̱ kaꞌa̱n ka̱ ra̱ xiinꞌ ni̱a̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ tuvi̱ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ra̱ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ndee xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ ra̱ ni̱ sa̱kuniꞌ ra̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ku̱u̱ iꞌinꞌ ra̱.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xinu̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ chu̱u̱n sutu̱ ndii, kuan nuꞌu̱ ra̱ vi̱ꞌe̱ ra̱.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kui̱so̱ ñaꞌ siꞌi ra̱ Elisabet. Te̱ ni̱ ndoo̱ aꞌ vi̱ꞌe̱ aꞌ uꞌu̱n yoo̱ꞌ kaꞌán aꞌ xiinꞌ nimá aꞌ ndii:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 “Xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ yooꞌ te̱ ko̱o̱ i̱i̱n siꞌe̱ e̱ꞌ vi̱ti̱n, sa̱kanꞌ te̱ käꞌán kuiꞌe ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ e̱ꞌ”, kachi aꞌ xiinꞌ nimá aꞌ.
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ tondi̱a̱ iñu̱ yoo̱ꞌ ña̱ ndisoꞌ Elisabet ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ Ndiosí ángele Gabriel ja̱a̱nꞌ te̱ kuaꞌa̱n a̱ i̱i̱n ñu̱u̱ ña̱ na̱niꞌ Nazaret, ña̱ naá teinꞌ i̱kuꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Galilea,
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 te̱ ko̱to̱ a̱ i̱i̱n ñaꞌ nduꞌu̱ꞌ sie, ñaꞌ na̱niꞌ María. Te̱ xa̱ ni̱ ta̱xi̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ kuento aꞌ ña̱ tu̱ndaꞌa̱ꞌ aꞌ xiinꞌ i̱i̱n te̱ naniꞌ José. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, si̱a̱niꞌ xikaꞌ tákuiꞌe David ni̱ nduu̱ ra̱.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ ángele ja̱a̱nꞌ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ María, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ aꞌ ndii:
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ aꞌ ángele ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ aꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ aꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ aꞌ ndee ña̱ kuni kachi̱ tu̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ángele ja̱a̱nꞌ.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ ángele xiinꞌ aꞌ ndii:
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Kua̱chi̱ ndii na̱kui̱so̱ u̱nꞌ, te̱ sa̱kakuꞌ u̱nꞌ i̱i̱n te̱ kuañuꞌu̱, te̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ u̱nꞌ kivi̱ꞌ ra̱ Jesús.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, te̱ kaꞌnuꞌ ku̱ndu̱u̱ ra̱, te̱ ku̱na̱niꞌ ra̱ siꞌe̱ Ndiosí, ña̱ kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ. Te̱ ta̱xi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ra̱ nde̱e̱ naa ni̱ xa̱a̱ David, te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ra̱, xta̱ꞌanꞌ.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ u̱nꞌ, ne̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Jacob, nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ, te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ kun ndi̱koꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ra̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n María xiinꞌ a̱ ndii:
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ángele ja̱a̱nꞌ xiinꞌ aꞌ ndii:
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ Elisabet, ñaꞌ iinꞌ kuuꞌ xiinꞌ u̱nꞌ, ñaꞌ kaꞌán ne̱ yivi̱ꞌ kü̱vi̱ ko̱o̱ siꞌe̱ ndii, xa̱ kuaꞌa̱n kuyatinꞌ iñu̱ yoo̱ꞌ ndisoꞌ aꞌ tee̱ꞌ ndee i̱i̱n ñaꞌ xi̱xa̱ va̱ nduuꞌ aꞌ,
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 sa̱kanꞌ ña̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ndii, sa̱kuuꞌ a̱ ku̱vi̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n María xiinꞌ ángele ja̱a̱nꞌ ndii:
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ te̱ ni̱ xaꞌa̱n kiꞌi̱ꞌ va̱ María i̱i̱n ñu̱u̱ ña̱ naá teinꞌ i̱kuꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea,
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 te̱ ni̱ xa̱a̱ aꞌ vi̱ꞌe̱ Zacarías, te̱ ni̱ na̱kua̱tu̱ aꞌ Elisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ nakuatuꞌ ña̱ꞌaꞌ María ndii, ni̱ ka̱nde̱ta̱ siꞌe̱ aꞌ ti̱xi̱n aꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ chi̱tuꞌ nimá aꞌ xiinꞌ Espíritu Santo,
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ aꞌ ndii:
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 ¿Yo̱o̱ vi̱ꞌ nduuꞌ yuꞌu̱ naa kua̱xi̱ ko̱to̱ si̱ꞌiꞌ xto̱ꞌo̱ i̱ yuꞌu̱?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Sa̱kanꞌ ña̱ sa̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ ña̱ ni̱ na̱kua̱tu̱ u̱nꞌ yuꞌu̱, te̱ ni̱ ka̱nde̱ta̱ siꞌe̱ i̱ ti̱xi̱n i̱ ña̱ va̱ꞌa̱ kuni ra̱.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Te̱ sañuꞌuꞌ va̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí yoꞌó xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ u̱nꞌ ña̱ sa̱xinú a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ángele xiinꞌ u̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ aꞌ.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n María ndii:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Te̱ nakuatiaꞌ nimá i̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, ña̱ sakakú yuꞌu̱.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ yuꞌu̱, ñaꞌ ndaꞌvi so̱ꞌo̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ a̱.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Kua̱chi̱ ndii Ndiosí kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ni̱ xa̱a̱ kuaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ xiinꞌ i̱.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ ña̱ kuvita i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ xakaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Ni̱ xa̱a̱ a̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ a̱,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ni̱ ta̱va̱ꞌ a̱ ndi̱e̱e̱ꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ni̱ sa̱ndaꞌni a̱ ne̱ xiꞌí so̱ko̱ xiinꞌ ña̱ꞌa̱,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ a̱ yooꞌ, ne̱ Israel, ne̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ a̱,
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ sa̱kanꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ nuu̱ꞌ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ naa kuuꞌ Abraham,
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Te̱ ni̱ ndoo̱ aꞌ xiinꞌ Elisabet yatinꞌ uni̱ yoo̱ꞌ. Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ aꞌ vi̱ꞌe̱ aꞌ.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ tuvi̱ siꞌe̱ Elisabet ndii, ni̱ tuvi̱ i̱i̱n tiaa̱.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ ndieeꞌ ya̱ti̱n xiinꞌ ne̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ aꞌ kuento ña̱ ni̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ aꞌ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ ku̱ni̱ ni̱a̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Va̱ꞌa̱, kii̱ꞌ ni̱ xinu̱ uni̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ tuvi̱ te̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ ra̱ te̱ kua̱ꞌa̱ tuni̱ i̱i̱nꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kuni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ku̱na̱niꞌ ra̱ Zacarías naa naniꞌ yu̱vaꞌ ra̱.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n si̱ꞌiꞌ te̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ aꞌ ndii:
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ni̱a̱ sekoꞌ ni̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ yu̱vaꞌ ra̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ sa̱a̱ kuní ra̱ ku̱na̱niꞌ siꞌe̱ ra̱.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xika̱n ra̱ i̱i̱n vitu̱ꞌ sie, te̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ ra̱ nuu̱ꞌ nu̱ꞌ ndii: “Juan nduuꞌ kivi̱ꞌ ra̱”, kachi a̱. Te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Xa̱ kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ ndi̱xa̱a̱ tu̱ꞌu̱n ra̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xakaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ ya̱ti̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ yi̱ꞌvi xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱, te̱ i̱i̱n ka̱niiꞌ te̱i̱n i̱kuꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea ni̱ kiku̱ kuento xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ta̱xa̱ꞌa̱ ni̱a̱ a̱ nimá ni̱a̱ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ ndii:
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Te̱ ni̱ chi̱tuꞌ nimá Zacarías, yu̱vaꞌ te̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ Espíritu Santo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú ra̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí ndii:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Kaꞌnuꞌ va̱ Ndiosí, ña̱ nduuꞌ xto̱ꞌo̱ yooꞌ, ne̱ Israel,
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ i̱i̱n ña̱ ndi̱e̱eꞌ kooꞌ chukuuꞌ sa̱kakú yooꞌ.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 sa̱a̱ niiꞌ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 ña̱ sa̱kakú a̱ yooꞌ nuu̱ꞌ ne̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ e̱ꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ xiꞌé xini yooꞌ.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Te̱ kuento ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ Abraham,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 ka̱ka̱ ndi̱tu̱ni̱ e̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 te̱ ka̱ka̱ ndo̱o̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ sa̱chuunꞌ nda̱ku tu̱ e̱ꞌ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Te̱ yoꞌó, siꞌe̱ mi̱iꞌ i̱, te̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ku̱ndu̱u̱ u̱nꞌ,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Te̱ sa̱kuniꞌ u̱nꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kuvita i̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ i̱i̱n ña̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa i̱i̱n ñuꞌu̱, ña̱ nayiꞌé i̱i̱n kivi̱ꞌ xa̱aꞌ.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Te̱ ta̱xi̱ a̱ ñuꞌu̱ nuu̱ꞌ yooꞌ, ne̱ xikaꞌ i̱chiꞌ i̱i̱n yaví, ne̱ ñuꞌuꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kuiꞌe̱,
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Te̱ te̱ kuañuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, so̱ꞌo̱ kua̱xi̱ kua̱ꞌnu̱ ka̱ ra̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n, te̱ so̱ꞌo̱ nakunaá ka̱ tu̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱ xaaꞌ Espíritu Ndiosí. Te̱ ni̱ xika̱ ra̱ miiꞌ taxi̱nꞌ kaaꞌ nde̱e̱ ni̱ xa̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ sa̱tuví xiinꞌ miiꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.