Lucas 15
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB
1 Kii̱ꞌ saniaꞌá Jesús iinꞌ a̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ va̱ te̱ kendiaa̱ꞌ ya̱ꞌvi̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ Roma xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ tu̱ ne̱ käꞌán va̱ꞌa̱ ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ni̱ nde̱kui̱e̱ nuu̱ꞌ a̱ te̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán kuiꞌe te̱ fariseo xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ Jesús ndii:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ yoꞌoꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ndii:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Naaꞌ sa̱kanꞌ te̱ kumiꞌ i̱i̱n ndoꞌó ciento mbe̱e̱, te̱ ni̱ xita̱ i̱i̱n riꞌ ndii, ¿ñáá nä̱ko̱o̱ ndo̱ꞌ tiꞌ ku̱miꞌ xi̱ko̱ xaꞌu̱n ku̱miꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ kuꞌu̱n na̱ndu̱kuꞌ ndo̱ꞌ tiꞌ ni̱ xita̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ na̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ riꞌ?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Te̱ kii̱ꞌ na̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ riꞌ ndii, na̱kua̱tiaꞌ va̱ nimá ndo̱ꞌ, te̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ ndo̱ꞌ riꞌ soko̱ ndo̱ꞌ.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Te̱ kii̱ꞌ xaa̱ ndo̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ndo̱ꞌ ndii, na̱ka̱ya̱ ndo̱ꞌ ne̱ xiní taꞌanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ, xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ ya̱ti̱n, te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Ni̱a̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ vi̱ꞌe̱ i̱ te̱ ku̱ndi̱e̱e̱ sii̱ꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ꞌi̱n i̱ mbe̱e̱ sana̱ i̱, tiꞌ ni̱ xita̱”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ va̱ꞌa̱ ka̱ kuni sa̱kuuꞌ ña̱ ndieeꞌ ndi̱viꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n ne̱ xaaꞌ kua̱chi̱ kii̱ꞌ namaꞌ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱, te̱ sa̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ ku̱miꞌ xi̱ko̱ xaꞌu̱n ku̱miꞌ ne̱ tuu ña̱ ne̱ nda̱ku nimá nduuꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ küní a̱ na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Uun sa̱a̱ e̱ꞌ kuenta ndii, i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ kumiꞌ uxi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ yuu̱ꞌ plata, te̱ ni̱ xita̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ a̱ ndii, ¿ñáá nä̱ku̱nꞌ aꞌ i̱i̱n ka̱a̱ tuún, te̱ na̱ti̱ꞌviꞌ aꞌ te̱ ka̱ka̱ ndiꞌi̱ aꞌ na̱ndu̱kuꞌ aꞌ a̱ ka̱niiꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ nde̱e̱ na̱ꞌi̱n aꞌ a̱?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Te̱ kii̱ꞌ na̱ꞌi̱n aꞌ xu̱ꞌunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, na̱ka̱ya̱ aꞌ ne̱ xiní taꞌanꞌ xiinꞌ aꞌ, xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ ya̱ti̱n vi̱ꞌe̱ aꞌ, te̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Ni̱a̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ vi̱ꞌe̱ i̱, te̱ ku̱ndi̱e̱e̱ sii̱ꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ꞌi̱n i̱ xu̱ꞌunꞌ i̱ ña̱ ni̱ xita̱”, kachi̱ aꞌ.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ i̱i̱n sa̱kanꞌ tu̱ va̱ꞌa̱ kuni ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n ne̱ xaaꞌ kua̱chi̱ kii̱ꞌ namaꞌ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ a̱ ndii:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ xanuuꞌ xiinꞌ yu̱vaꞌ ra̱ ndii: “Ta̱taa̱, ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ña̱ xataꞌa̱n ndoo̱ nda̱ꞌaꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ i̱ siꞌe̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱xi̱ yu̱vaꞌ ra̱ ña̱ xataꞌa̱n na̱ti̱i̱n ra̱.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 ’Ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱, te̱ ni̱ xi̱ko̱ꞌ ra̱ sa̱kuuꞌ ña̱ꞌa̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ yu̱vaꞌ ra̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ i̱i̱n ñu̱u̱ xikaꞌ va̱. Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ saka ndo̱o̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ ra̱ xikaꞌ sii̱ꞌ ra̱.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ sa̱ndiꞌiꞌ ndo̱o̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n so̱ko̱ chie̱ va̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuní ña̱ ku̱ti̱a̱ku̱ ra̱.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xan ndu̱kuꞌ ra̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ i̱i̱n te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ko̱to̱ ra̱ kini̱ sana̱ ra̱ miiꞌ ñuꞌuꞌ riꞌ xaꞌa̱ꞌ kuꞌu̱.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Te̱ yo̱o̱ vi̱ꞌ kaaꞌ nimá ra̱ kuni ka̱xi̱ꞌ ra̱ soo̱ꞌ naꞌnuꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ kini̱ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ nï̱ ta̱xi̱ ña̱ ka̱xi̱ꞌ ra̱ a̱.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 ’Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ku̱naa̱ kaxiꞌ nimá ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ nimá ra̱ ndii: “Xa̱ kuaꞌa̱ꞌ te̱ tatú xachuunꞌ miiꞌ xikaꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ, te̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, yoo kuaꞌa̱ꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ ndoó ndo̱so̱ꞌ vi̱ꞌ a̱, te̱ yooꞌ vi̱ti̱n ndii, xa̱ yoo e̱ꞌ ku̱vi̱ e̱ꞌ so̱ko̱.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Na̱ndi̱koꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ, te̱ kaꞌa̱n e̱ꞌ xiinꞌ a̱ ndii: Ta̱taa̱, ni̱ xa̱a̱ i̱ kua̱chi̱ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ nuu̱ꞌ yoꞌó.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ xätaꞌa̱n ka̱ kaꞌa̱n u̱nꞌ ña̱ siꞌe̱ u̱nꞌ nduuꞌ i̱. Sa̱a̱ u̱nꞌ xiinꞌ i̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ tatú kui̱ti̱ꞌ u̱nꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌa̱n e̱ꞌ xiinꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ xiinꞌ nimá ra̱.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 ’Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n ra̱ i̱chiꞌ, te̱ kuan nuꞌu̱ ra̱ nuu̱ꞌ yu̱vaꞌ ra̱. Te̱ kii̱ꞌ xikaꞌ ka̱ kua̱xi̱ ra̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ yu̱vaꞌ ra̱, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ku̱vi̱ta i̱ni̱ yu̱vaꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱. Te̱ ni̱ nda̱va̱ ra̱ xan na̱niꞌi̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ nu̱mi̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ te̱ ni̱ chi̱to ña̱ꞌaꞌ ra̱.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiaa̱ siꞌe̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Ta̱taa̱, ni̱ xa̱a̱ i̱ kua̱chi̱ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ nuu̱ꞌ yoꞌó. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ xätaꞌa̱n ka̱ kaꞌa̱n u̱nꞌ ña̱ siꞌe̱ u̱nꞌ nduuꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 ’Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n yu̱vaꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ndii: “Xta̱ꞌniꞌ kiꞌi̱ꞌ ndo̱ꞌ i̱i̱n toto̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱, te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ a̱ kui̱ꞌnu̱ siꞌe̱ i̱ yoꞌoꞌ, ta̱xi̱ tu̱ ndo̱ꞌ i̱i̱n ka̱a̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ ku̱ꞌu̱n nda̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ta̱xi̱ tu̱ ndo̱ꞌ ndixa̱nꞌ ki̱ꞌi̱ ra̱.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Te̱ kuaꞌa̱n na̱ka̱ ndo̱ꞌ i̱i̱n si̱ndiki̱ꞌ xa̱ꞌan ka̱, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ndo̱ꞌ riꞌ ku̱xi̱ e̱ꞌ, te̱ sa̱kaꞌnuꞌ e̱ꞌ.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Sa̱kanꞌ ña̱ nde̱e̱ naa ni̱ xiꞌi̱ tiaa̱ siꞌe̱ i̱ kaa̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱, ndisu̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ ra̱, ni̱ ndo̱ñuꞌuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ i̱, ndisu̱ xa̱ ni̱ na̱ꞌi̱n tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ i̱ vi̱ti̱n”, ni̱ kachi̱ ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ ni̱a̱ xakaꞌnuꞌ ni̱a̱.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Ndisu̱ siꞌe̱ ra̱, te̱ xkuaꞌa̱ꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ kuꞌu̱ naá ra̱ xachuunꞌ ra̱. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱, te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n ra̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱ ndii, ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ya̱a̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ ra̱ ña̱ taxaꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndee ña̱ yoo i̱kanꞌ.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Ña̱ni̱ u̱nꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ yu̱vaꞌ u̱nꞌ te̱ ko̱o̱ i̱i̱n vi̱koꞌ sii̱ꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ndu̱ si̱ndiki̱ꞌ xa̱ꞌan ka̱. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ va̱ꞌa̱ ña̱ni̱ u̱nꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ yu̱vaꞌ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 ’Ndisu̱ te̱ xkuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱saa̱ꞌ va̱ ra̱, sa̱kanꞌ na nï̱ xi̱i̱n ra̱ xkaꞌndi̱a̱ ra̱ vi̱ꞌe̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ yu̱vaꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi ra̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ xkaꞌndi̱a̱ ra̱ vi̱ꞌe̱.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ yu̱vaꞌ ra̱ ndii: “Xiní kaxiꞌ u̱nꞌ sa̱a̱ taꞌanꞌ kuiya̱ kuaꞌa̱n ña̱ xikaꞌ nuuꞌ i̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ kaꞌán yu̱ꞌuꞌ i̱ te̱ sa̱xinú i̱ ña̱ kaꞌán u̱nꞌ. Te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ti̱xuꞌu̱ꞌ lulu tïa̱ꞌan ta̱xi̱ u̱nꞌ te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ i̱ vi̱koꞌ sii̱ꞌ xiinꞌ te̱ xiní taꞌanꞌ xiinꞌ i̱.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Ndisu̱ vi̱ti̱n ña̱ ni̱ xa̱a̱ siꞌe̱ u̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ saka xu̱ꞌunꞌ u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ xiko̱ꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ u̱nꞌ si̱ndiki̱ꞌ xa̱ꞌan ka̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ kaa̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ’I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n yu̱vaꞌ ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Yu̱vaꞌ i̱, sa̱kuuꞌ kivi̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ yoꞌó xiinꞌ i̱, te̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kumiꞌ i̱ ndii, ña̱ꞌa̱ yoꞌó nduuꞌ a̱.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ndisu̱ ni̱ kuni̱ a̱ ña̱ sa̱kaꞌnuꞌ e̱ꞌ vi̱ti̱n xiinꞌ vi̱koꞌ kaa̱ꞌ, te̱ va̱ꞌa̱ kuni e̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ nde̱e̱ naa ni̱ xiꞌi̱ tiaa̱ ña̱ni̱ u̱nꞌ kaa̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱, ndisu̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ ra̱, ni̱ ndo̱ñuꞌuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ i̱, ndisu̱ xa̱ ni̱ na̱ꞌi̱n tu̱ku̱u̱ ña̱ꞌaꞌ i̱ vi̱ti̱n”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.