Lucas 10
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ka̱xi̱n xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ i̱nga̱ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ taꞌan te̱ ndikún i̱chiꞌ a̱, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ taꞌan uvi̱ taꞌan ra̱, te̱ kuꞌu̱n ra̱ sa̱kuuꞌ ñu̱u̱ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ a̱ miiꞌ kuní a̱ kuꞌu̱n a̱.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Kuaꞌan ndo̱ꞌ te̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ chu̱u̱n ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ kuní a̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ tiꞌviꞌ i̱ ndoꞌó nde̱e̱ naa mbe̱e̱ te̱i̱n kuaꞌa̱ꞌ lobo.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Kii̱ꞌ kuꞌu̱n ndo̱ꞌ ndii, kö̱ni̱ꞌi̱ ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ, te̱ kö̱ni̱ꞌi̱ tu̱ ndo̱ꞌ tindaa̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱ni̱ꞌi̱ tu̱ ndo̱ꞌ i̱nga̱ na̱ꞌa̱ ndixa̱nꞌ ndo̱ꞌ, te̱ nä̱kua̱tu̱ taꞌanꞌ ndiꞌi̱ tu̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱chiꞌ.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Te̱ ndee ka̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ xaa̱ nu̱uꞌ ndo̱ꞌ ndii, xi̱ꞌna̱ ka̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ: “Na ko̱o̱ na ña̱ mani̱ꞌ nimá ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ yo̱ꞌo̱”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Te̱ naaꞌ yooꞌ sa̱va̱ ne̱ xataꞌa̱n na̱ti̱i̱n ña̱ mani̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ndoo̱ a̱ xiinꞌ ni̱a̱, te̱ naaꞌ kö̱o̱ꞌ ni̱a̱ ndii, na̱ndi̱koꞌ tukuuꞌ a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Te̱ xa̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ ndoo̱ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱xi̱ ndo̱ꞌ, te̱ ko̱ꞌo̱ tu̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ña̱ ta̱xi̱ ne̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii, te̱ xachuunꞌ ndii, xataꞌa̱n ña̱ ki̱ꞌi̱n ra̱ ña̱ tiaku ra̱. Te̱ ndü̱kuꞌ ka̱ ndo̱ꞌ i̱nga̱ xaanꞌ miiꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ ndo̱ꞌ.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Kii̱ꞌ ko̱ꞌni̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ñu̱u̱, te̱ na̱ti̱i̱n mani̱ꞌ ni̱a̱ ndoꞌó ndii, ku̱xi̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ña̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ,
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 te̱ sa̱ndaꞌa ndo̱ꞌ ne̱ kuni ku̱vi̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Xa̱ kuyatinꞌ kuii ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ne̱ yivi̱ꞌ.”
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ndisu̱ kii̱ꞌ ko̱ꞌni̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ñu̱u̱, te̱ nä̱ti̱i̱n mani̱ꞌ ni̱a̱ ndoꞌó ndii, ki̱e̱e̱ ndo̱ꞌ ya̱ꞌya̱ ñu̱u̱ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ndo̱ꞌ ndii:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Nde̱e̱ ya̱kaꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, ña̱ ni̱ ti̱so̱ ndixa̱nꞌ ndu̱ ndii, sa̱koyó ndu̱ a̱ te̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ vä̱ꞌa̱ kuni Ndiosí xini a̱ ndoꞌó. Ndisu̱ kuní a̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ xa̱ kuyatinꞌ kuii ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ne̱ yivi̱ꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kivi̱ꞌ, ña̱ sa̱naꞌmá Ndiosí ne̱ yivi̱ꞌ ndii, sa̱ndoꞌoꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ te̱ sa̱kanꞌ ne̱ ni̱a̱ꞌa ne̱ ni̱ ndiee̱ ñu̱u̱ Sodoma.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ’Ndaꞌvi va̱ kuuꞌ ndoꞌó, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Corazín, xiinꞌ ndoꞌó, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Betsaida. Naaꞌ ni̱ xaaꞌ i̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ, ña̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ ñu̱u̱ ndoꞌó ja̱a̱nꞌ, ñu̱u̱ Tiro xiinꞌ ñu̱u̱ Sidón ndii, xta̱ꞌanꞌ vi̱ꞌ ni̱ na̱ma̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nimá ni̱a̱ niꞌnuꞌ ni̱a̱ toto̱ nde̱iꞌ, te̱ ndieeꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ yaa̱ꞌ nuꞌu̱.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ chie̱ ka̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ ndoꞌó kivi̱ꞌ ña̱ sa̱naꞌmá Ndiosí ne̱ yivi̱ꞌ te̱ sa̱kanꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Tiro xiinꞌ ñu̱u̱ Sidón ja̱a̱nꞌ.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Te̱ ndoꞌó, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Capernaum ndii, tuu ndo̱ꞌ ña̱ ka̱a̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ ndi̱viꞌ, ndisu̱ nde̱e̱ yavi̱ ndi̱i̱ ko̱ꞌni̱ Ndiosí ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ a̱.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ kuni ra̱, te̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ Jesús ndii:
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, xa̱ ni̱ ta̱xi̱ i̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱nando ndo̱ꞌ koo̱ꞌ xiinꞌ ti̱suꞌma̱. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ tu̱ i̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱, ña̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ e̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ ja̱a̱nꞌ sä̱tu̱xuꞌví ndoꞌó.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ndisu̱ nä̱kua̱tiaꞌ nimá ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kumiꞌ ndo̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii na̱kua̱tiaꞌ nimá ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ yoso̱ꞌ kivi̱ꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ndi̱viꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Xa̱ hora sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kua̱tiaꞌ yaꞌa̱ nimá Jesús ni̱ xa̱a̱ Espíritu Santo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii:
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ itaꞌ i̱kanꞌ ndii:
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndi̱ko̱ kuiín Jesús nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n siinꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Kua̱chi̱ ndii kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí xiinꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii, ni̱ kuni̱ ra̱ ku̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ña̱ xini ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ nï̱ xi̱ni̱ ra̱ a̱. Te̱ ni̱ kuni̱ tu̱ ra̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ xini so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ, ndisu̱ nï̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱ta̱ i̱i̱n te̱ sanakuachiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ ra̱ ko̱to̱ kua̱ꞌa̱ ra̱ Jesús na ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ na̱ti̱a̱a̱ ra̱, na ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ka̱ ra̱ Jesús ndii:
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Te̱ va̱ꞌa̱ ña̱ i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ tu̱ ni̱ na̱kaa̱ꞌ i̱i̱n sutu̱ kuaꞌa̱n ra̱. Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ ndii, ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xi̱o̱o̱ ra̱ xi̱i̱nꞌ i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n te̱ levita, te̱ xachuunꞌ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ. Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ ndii, ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xi̱o̱o̱ ra̱ xi̱i̱nꞌ i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ndisu̱ kuaꞌa̱n tu̱ i̱i̱n te̱ Samaria i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱vi̱ta va̱ i̱ni̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ miiꞌ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱a̱ ra̱ xiinꞌ vino, te̱ ni̱ sa̱ka̱ꞌ tu̱ ra̱ xa̱ꞌa̱n oliva miiꞌ ni̱ tu̱xuꞌví te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ti̱suku̱ꞌ ra̱ a̱ toto̱. Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xata̱ꞌ mburru sana̱ ra̱, te̱ ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ i̱i̱n vi̱ꞌe̱ tatú, te̱ ni̱ xi̱to̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ, kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ ta̱va̱ꞌ ra̱ uvi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ yuu̱ꞌ plata, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Sa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ ko̱to̱ va̱ꞌa̱ u̱nꞌ te̱ kaa̱ꞌ, te̱ naaꞌ ka̱ꞌni̱ꞌ u̱nꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ xu̱ꞌunꞌ te̱ sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ i̱ nda̱ꞌaꞌ u̱nꞌ ñaa̱ꞌ ndii, kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱ te̱ na̱chaꞌvi̱ i̱ yoꞌó”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Kii̱ꞌ naá Jesús i̱chiꞌ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ni̱ xaa̱ a̱ i̱i̱n ñu̱u̱ lulu, te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n ñaꞌ naniꞌ Marta, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ aꞌ.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Te̱ ni̱ yoo̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ taꞌanꞌ aꞌ na̱niꞌ María, ñaꞌ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ya̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ Jesús xini so̱ꞌo̱ aꞌ ña̱ saniaꞌá a̱.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ndisu̱ Marta ja̱a̱nꞌ ndii, ndiꞌni̱ ka̱ aꞌ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ yoo nuu̱ꞌ aꞌ, sa̱kanꞌ na ni̱ ku̱ya̱ti̱n aꞌ nuu̱ꞌ Jesús, te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Ndisu̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ña̱ꞌa̱ nduuꞌ ña̱ kuní a̱, te̱ ña̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n María nduuꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱. Te̱ kö̱o̱ꞌ ku̱vi̱ tu̱ꞌu̱n a̱ nda̱ꞌaꞌ aꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.