Lucas 10
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA
1 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ka̱xi̱n xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ i̱nga̱ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ taꞌan te̱ ndikún i̱chiꞌ a̱, te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ taꞌan uvi̱ taꞌan ra̱, te̱ kuꞌu̱n ra̱ sa̱kuuꞌ ñu̱u̱ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ a̱ miiꞌ kuní a̱ kuꞌu̱n a̱.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Kuaꞌan ndo̱ꞌ te̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ chu̱u̱n ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ kuní a̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ tiꞌviꞌ i̱ ndoꞌó nde̱e̱ naa mbe̱e̱ te̱i̱n kuaꞌa̱ꞌ lobo.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Kii̱ꞌ kuꞌu̱n ndo̱ꞌ ndii, kö̱ni̱ꞌi̱ ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ, te̱ kö̱ni̱ꞌi̱ tu̱ ndo̱ꞌ tindaa̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ nde̱e̱ kö̱ni̱ꞌi̱ tu̱ ndo̱ꞌ i̱nga̱ na̱ꞌa̱ ndixa̱nꞌ ndo̱ꞌ, te̱ nä̱kua̱tu̱ taꞌanꞌ ndiꞌi̱ tu̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱chiꞌ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Te̱ ndee ka̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ xaa̱ nu̱uꞌ ndo̱ꞌ ndii, xi̱ꞌna̱ ka̱ ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ: “Na ko̱o̱ na ña̱ mani̱ꞌ nimá ne̱ ndieeꞌ vi̱ꞌe̱ yo̱ꞌo̱”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Te̱ naaꞌ yooꞌ sa̱va̱ ne̱ xataꞌa̱n na̱ti̱i̱n ña̱ mani̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ndoo̱ a̱ xiinꞌ ni̱a̱, te̱ naaꞌ kö̱o̱ꞌ ni̱a̱ ndii, na̱ndi̱koꞌ tukuuꞌ a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Te̱ xa̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ ndoo̱ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱xi̱ ndo̱ꞌ, te̱ ko̱ꞌo̱ tu̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ña̱ ta̱xi̱ ne̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii, te̱ xachuunꞌ ndii, xataꞌa̱n ña̱ ki̱ꞌi̱n ra̱ ña̱ tiaku ra̱. Te̱ ndü̱kuꞌ ka̱ ndo̱ꞌ i̱nga̱ xaanꞌ miiꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ ndo̱ꞌ.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Kii̱ꞌ ko̱ꞌni̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ñu̱u̱, te̱ na̱ti̱i̱n mani̱ꞌ ni̱a̱ ndoꞌó ndii, ku̱xi̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ña̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ,
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 te̱ sa̱ndaꞌa ndo̱ꞌ ne̱ kuni ku̱vi̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Xa̱ kuyatinꞌ kuii ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ne̱ yivi̱ꞌ.”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ndisu̱ kii̱ꞌ ko̱ꞌni̱ ndo̱ꞌ ndee ka̱ ñu̱u̱, te̱ nä̱ti̱i̱n mani̱ꞌ ni̱a̱ ndoꞌó ndii, ki̱e̱e̱ ndo̱ꞌ ya̱ꞌya̱ ñu̱u̱ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ndo̱ꞌ ndii:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Nde̱e̱ ya̱kaꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, ña̱ ni̱ ti̱so̱ ndixa̱nꞌ ndu̱ ndii, sa̱koyó ndu̱ a̱ te̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ vä̱ꞌa̱ kuni Ndiosí xini a̱ ndoꞌó. Ndisu̱ kuní a̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ xa̱ kuyatinꞌ kuii ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nimá ne̱ yivi̱ꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kivi̱ꞌ, ña̱ sa̱naꞌmá Ndiosí ne̱ yivi̱ꞌ ndii, sa̱ndoꞌoꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ te̱ sa̱kanꞌ ne̱ ni̱a̱ꞌa ne̱ ni̱ ndiee̱ ñu̱u̱ Sodoma.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 ’Ndaꞌvi va̱ kuuꞌ ndoꞌó, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Corazín, xiinꞌ ndoꞌó, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Betsaida. Naaꞌ ni̱ xaaꞌ i̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ, ña̱ ni̱ xa̱a̱ i̱ ñu̱u̱ ndoꞌó ja̱a̱nꞌ, ñu̱u̱ Tiro xiinꞌ ñu̱u̱ Sidón ndii, xta̱ꞌanꞌ vi̱ꞌ ni̱ na̱ma̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nimá ni̱a̱ niꞌnuꞌ ni̱a̱ toto̱ nde̱iꞌ, te̱ ndieeꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ yaa̱ꞌ nuꞌu̱.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ chie̱ ka̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ ndoꞌó kivi̱ꞌ ña̱ sa̱naꞌmá Ndiosí ne̱ yivi̱ꞌ te̱ sa̱kanꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Tiro xiinꞌ ñu̱u̱ Sidón ja̱a̱nꞌ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Te̱ ndoꞌó, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Capernaum ndii, tuu ndo̱ꞌ ña̱ ka̱a̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ ndi̱viꞌ, ndisu̱ nde̱e̱ yavi̱ ndi̱i̱ ko̱ꞌni̱ Ndiosí ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ a̱.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ te̱ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ uni̱ xi̱ko̱ uxi̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ ndii, va̱ꞌa̱ va̱ kuni ra̱, te̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ Jesús ndii:
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, xa̱ ni̱ ta̱xi̱ i̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱nando ndo̱ꞌ koo̱ꞌ xiinꞌ ti̱suꞌma̱. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ tu̱ i̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱, ña̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ e̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ ja̱a̱nꞌ sä̱tu̱xuꞌví ndoꞌó.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Ndisu̱ nä̱kua̱tiaꞌ nimá ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kumiꞌ ndo̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii na̱kua̱tiaꞌ nimá ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ yoso̱ꞌ kivi̱ꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ndi̱viꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Xa̱ hora sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kua̱tiaꞌ yaꞌa̱ nimá Jesús ni̱ xa̱a̱ Espíritu Santo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii:
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ itaꞌ i̱kanꞌ ndii:
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndi̱ko̱ kuiín Jesús nuu̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n siinꞌ a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Kua̱chi̱ ndii kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí xiinꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii, ni̱ kuni̱ ra̱ ku̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ña̱ xini ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ nï̱ xi̱ni̱ ra̱ a̱. Te̱ ni̱ kuni̱ tu̱ ra̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ ña̱ xini so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ, ndisu̱ nï̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ a̱ ―ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱ta̱ i̱i̱n te̱ sanakuachiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ ra̱ ko̱to̱ kua̱ꞌa̱ ra̱ Jesús na ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ kuni̱ te̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ na̱ti̱a̱a̱ ra̱, na ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ka̱ ra̱ Jesús ndii:
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Te̱ va̱ꞌa̱ ña̱ i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ tu̱ ni̱ na̱kaa̱ꞌ i̱i̱n sutu̱ kuaꞌa̱n ra̱. Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ ndii, ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xi̱o̱o̱ ra̱ xi̱i̱nꞌ i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ xa̱a̱ i̱i̱n te̱ levita, te̱ xachuunꞌ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ. Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ ndii, ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xi̱o̱o̱ ra̱ xi̱i̱nꞌ i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ndisu̱ kuaꞌa̱n tu̱ i̱i̱n te̱ Samaria i̱chiꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱vi̱ta va̱ i̱ni̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ miiꞌ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱a̱ ra̱ xiinꞌ vino, te̱ ni̱ sa̱ka̱ꞌ tu̱ ra̱ xa̱ꞌa̱n oliva miiꞌ ni̱ tu̱xuꞌví te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ti̱suku̱ꞌ ra̱ a̱ toto̱. Ndi̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xata̱ꞌ mburru sana̱ ra̱, te̱ ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ i̱i̱n vi̱ꞌe̱ tatú, te̱ ni̱ xi̱to̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Te̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ, kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ ta̱va̱ꞌ ra̱ uvi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ yuu̱ꞌ plata, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ xiinꞌ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Sa̱a̱ u̱nꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ ko̱to̱ va̱ꞌa̱ u̱nꞌ te̱ kaa̱ꞌ, te̱ naaꞌ ka̱ꞌni̱ꞌ u̱nꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ xu̱ꞌunꞌ te̱ sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ i̱ nda̱ꞌaꞌ u̱nꞌ ñaa̱ꞌ ndii, kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱ te̱ na̱chaꞌvi̱ i̱ yoꞌó”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Kii̱ꞌ naá Jesús i̱chiꞌ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii, ni̱ xaa̱ a̱ i̱i̱n ñu̱u̱ lulu, te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n ñaꞌ naniꞌ Marta, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ aꞌ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Te̱ ni̱ yoo̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ taꞌanꞌ aꞌ na̱niꞌ María, ñaꞌ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ ya̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ Jesús xini so̱ꞌo̱ aꞌ ña̱ saniaꞌá a̱.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ndisu̱ Marta ja̱a̱nꞌ ndii, ndiꞌni̱ ka̱ aꞌ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ yoo nuu̱ꞌ aꞌ, sa̱kanꞌ na ni̱ ku̱ya̱ti̱n aꞌ nuu̱ꞌ Jesús, te̱ ni̱ kaꞌa̱n aꞌ xiinꞌ a̱ ndii:
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ aꞌ ndii:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Ndisu̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ña̱ꞌa̱ nduuꞌ ña̱ kuní a̱, te̱ ña̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n María nduuꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱. Te̱ kö̱o̱ꞌ ku̱vi̱ tu̱ꞌu̱n a̱ nda̱ꞌaꞌ aꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.