João 13
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC
1 Kii̱ꞌ kuní ka̱ ko̱o̱ vi̱koꞌ Pascua ndii, xa̱ xiní Jesús ña̱ xa̱ kuyatinꞌ kivi̱ꞌ ña̱ na̱ko̱o̱ a̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ, te̱ nuꞌu̱ a̱ nuu̱ꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí. Te̱ ni̱ ku̱ndani̱ yaꞌa̱ a̱ ne̱ nduuꞌ kuenta a̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ, te̱ i̱i̱n sa̱kanꞌ ku̱ndani̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ nde̱e̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Kii̱ꞌ ndieeꞌ ra̱ xixiꞌ ra̱ ndii, xa̱ ni̱ sakaꞌán ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nimá Judas Iscariote, siꞌe̱ Simón, ña̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ Jesús nda̱ꞌaꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Te̱ xa̱ xiní Jesús ña̱ xa̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ yooꞌ, te̱ xiní tu̱ a̱ ña̱ nuu̱ꞌ Ndiosí ni̱ ki̱e̱e̱ a̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ nuu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ kuꞌu̱n nuꞌu̱ a̱.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ a̱, te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ a̱ toto̱ ndisuku̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱tiín a̱ i̱i̱n pein ti̱xi̱n to̱koꞌ a̱,
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱a̱nꞌ a̱ ti̱kui ti̱xi̱n i̱i̱n xi̱koꞌoꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ natiaꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ sa̱na̱yaaꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱ xiinꞌ pein ti̱xi̱n ña̱ ni̱ sa̱tiín a̱ to̱koꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Kii̱ꞌ ni̱ tondi̱a̱ a̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ Simón Pedro ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ a̱ ndii:
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Xa̱ xiní Jesús yo̱o̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kuni ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ, sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii: “Süu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ndoꞌó nduuꞌ te̱ ndo̱o̱”, ni̱ kachi̱ a̱.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ na̱ti̱a̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱kuiꞌnu̱ a̱ toto̱ ndisuku̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ku̱nduꞌu̱ꞌ tu̱ku̱u̱ a̱ miiꞌ iinꞌ mesa, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Kaꞌán ndoꞌó ña̱ maestro ndo̱ꞌ nduuꞌ i̱, te̱ kaꞌán tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ xto̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ nduuꞌ i̱, te̱ va̱ꞌa̱ yoo a̱ kaꞌán ndo̱ꞌ sa̱kanꞌ ña̱ su̱vi̱ xna̱ꞌa̱ nduuꞌ i̱.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ naaꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ xto̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ te̱ nduuꞌ tu̱ i̱ maestro ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱a̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ ndii, kuní a̱ ña̱ na̱ti̱a̱ tu̱ ndoꞌó xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n taꞌanꞌ ndo̱ꞌ.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Ni̱ xa̱a̱ i̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱a̱ tu̱ ndoꞌó sa̱a̱ niiꞌ ni̱ xa̱a̱ yuꞌu̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ vi̱ti̱n.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ ndii, süu̱ꞌ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ nduuꞌ ra̱ te̱ sa̱kanꞌ xto̱ꞌo̱ ra̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ süu̱ꞌ te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ nduuꞌ tu̱ te̱ sakuniꞌ tu̱ꞌu̱n te̱ sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Naaꞌ kundani̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ a̱ ndii, sa̱ñuꞌuꞌ va̱ Ndiosí ndoꞌó.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 ’Süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ndoꞌó kaꞌán i̱, sa̱kanꞌ ña̱ xiní yuꞌu̱ yo̱o̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n i̱ ku̱ndu̱u̱ kuenta i̱. Ndisu̱ kuní a̱ ña̱ xinu̱ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Te̱ xixiꞌ ingaꞌ xiinꞌ i̱ ni̱ na̱ndu̱u̱ te̱ ndasiꞌ yuꞌu̱”, kachi a̱.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 Kaꞌán i̱ ña̱ kaa̱ꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ vi̱ti̱n ña̱ kuní ka̱ ko̱o̱ a̱, sa̱kanꞌ te̱ kii̱ꞌ ko̱o̱ a̱ ndii, ka̱ndi̱xaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yuꞌu̱ nduuꞌ i̱.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Ña̱ nda̱ku kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ natiinꞌ ne̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ ndii, yuꞌu̱ natiinꞌ ni̱a̱. Te̱ yo̱o̱ ka̱ natiinꞌ yuꞌu̱ ndii, natiinꞌ tu̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ yuꞌu̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ ―kachi Jesús.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndi̱ꞌni̱ nimá a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xtoꞌniꞌ nuu̱ꞌ taꞌanꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ xïní ra̱ yo̱o̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Te̱ i̱i̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndani̱ ka̱ a̱ ndii, nduꞌu̱ꞌ ra̱ xi̱i̱nꞌ a̱.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ niaꞌa̱ nda̱ꞌaꞌ Simón Pedro nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ra̱ Jesús yooꞌ xaꞌa̱ꞌ kaꞌán a̱.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n ka̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Jesús, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Jesús nuu̱ꞌ ra̱ ndii:
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ so̱ꞌo̱ ni̱ xi̱xi̱ ra̱ xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sko̱ꞌnuꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nimá ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Ndisu̱ nde̱e̱ i̱i̱n te̱ ndieeꞌ xixiꞌ xiinꞌ a̱ nï̱ ku̱nda̱ni̱ ndichun ni̱ kaꞌa̱n a̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ ra̱.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ te̱ xitoꞌ xu̱ꞌunꞌ nduuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ni̱ni̱ sa̱va̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús sa̱kanꞌ xiinꞌ ra̱, te̱ kuꞌu̱n sa̱ta̱ꞌ ra̱ ña̱ kuní xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ, uun ña̱ kuꞌu̱n ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱xi̱ Judas xita̱ꞌ va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱. Te̱ xa̱ ñu̱u nduuꞌ a̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Kii̱ꞌ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ndii:
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ natiinꞌ Ndiosí ña̱ tiinꞌ kaꞌnuꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ ndii, nä̱ꞌaꞌ ka̱ te̱ ti̱i̱n kaꞌnuꞌ tu̱ a̱ yuꞌu̱.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Te̱ kuaꞌa mi̱iꞌ i̱, ndee i̱i̱n xaꞌaꞌ sie kui̱ti̱ꞌ yoo ka̱ i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ. Na̱ndu̱kuꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱, te̱ naa ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ne̱ judío, sa̱kanꞌ tu̱ kaꞌán i̱ xiinꞌ ndoꞌó vi̱ti̱n ña̱ miiꞌ kuꞌu̱n yuꞌu̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kü̱vi̱ kuꞌu̱n tu̱ ndoꞌó i̱kanꞌ.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Taxiꞌ i̱ i̱i̱n tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ xa̱aꞌ yoꞌoꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱ndani̱ taꞌanꞌ ndo̱ꞌ. Kuní a̱ ku̱ndani̱ taꞌanꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa kundani̱ yuꞌu̱ ndoꞌó.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Naaꞌ ndani̱ taꞌanꞌ ndo̱ꞌ ndii, xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ku̱nda̱ni̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Simón Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ a̱ ndii:
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.