Hebreus 7
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Te̱ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ñu̱u̱ Salem, te̱ ni̱ nduu̱ꞌ tu̱ ra̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí nduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ Abraham ña̱ ni̱ xaꞌa̱n ku̱ntaꞌanꞌ ra̱, te̱ ni̱ ka̱nando ra̱ tu̱ku̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii, ni̱ ki̱xi̱n na̱taꞌanꞌ Melquisedec ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Te̱ ni̱ cha̱ꞌvi̱ Abraham ja̱a̱nꞌ Melquisedec i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ꞌa̱ ña̱ ni̱ ka̱nando ra̱. Te̱ kivi̱ꞌ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ndii, yoo uvi̱ ta̱ꞌan ña̱ kuni kachi̱ a̱, ña̱ nu̱uꞌ ndii, “Te̱ xaꞌndia chuunꞌ nda̱ku.” Te̱ nduuꞌ tu̱ ra̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ñu̱u̱ Salem. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kuni kachi̱ a̱ ndii, “Te̱ xaꞌndia chuunꞌ xiinꞌ ña̱ mani̱ꞌ.”
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ xiní xa̱chiꞌ xaꞌa̱ꞌ yu̱vaꞌ si̱ꞌiꞌ ra̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ra̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ nde̱e̱ i̱i̱n kö̱o̱ꞌ xiní a̱ma̱a̱ ni̱ tuvi̱ ra̱, uun a̱ma̱a̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ nda̱ku̱ niiꞌ ra̱ siꞌe̱ Ndiosí, ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nduuꞌ a̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, sa̱a̱ vi̱ꞌ te̱ kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ni̱ nduu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ na nde̱e̱ mi̱iꞌ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ Abraham ni̱ cha̱ꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ ka̱nando ra̱ ja̱a̱nꞌ.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí kaꞌán chuunꞌ ña̱ te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví, te̱ naꞌinꞌ chuunꞌ te̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ sutu̱ ndii, kande̱iꞌ cha̱ꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ na̱ꞌi̱n ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ xaaꞌ ni̱a̱, tee̱ꞌ ndee te̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ ni̱a̱ nduuꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ tu̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Abraham, kachi a̱.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Ndisu̱ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví nduuꞌ ra̱, nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ ni̱ ndii ni̱ ki̱ꞌi̱n ra̱ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ ka̱nando Abraham, te̱ xa̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ nda̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Te̱ xiní kaxiꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ ndii, te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ nduuꞌ te̱ sañuꞌuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ te̱ sa̱kanꞌ ne̱ kuñuꞌuꞌ xaaꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kendiaa̱ꞌ yaꞌviꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ naꞌinꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ xaaꞌ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, te̱ ku̱vi̱ nduuꞌ ra̱ naá kivi̱ꞌ. Ndisu̱ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ndii, kusaaꞌ tiaku ka̱ ra̱, kachi tu̱ꞌu̱n Ndiosí.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ku̱vi̱ kaꞌa̱n e̱ꞌ ña̱ kii̱ꞌ ni̱ cha̱ꞌvi̱ Abraham Melquisedec ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ ka̱nando ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ cha̱ꞌvi̱ tu̱ ña̱ꞌaꞌ sutu̱ te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví, te̱ kendiaa̱ꞌ yaꞌviꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ naꞌinꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ xaaꞌ e̱ꞌ vi̱ti̱n.
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n na̱taꞌanꞌ Melquisedec ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ ndiso̱ Abraham ja̱a̱nꞌ te̱ vi̱ꞌe̱ Leví ja̱a̱nꞌ te̱i̱n níiꞌ ra̱, tee̱ꞌ ndee tïa̱ꞌan tuvi̱ nde̱e̱ i̱i̱n ra̱.
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Sutu̱ te̱ vi̱ꞌe̱ Leví ndii, ni̱ ndiso̱ chuunꞌ ra̱ sa̱a̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ku̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ nda̱ku xa̱chiꞌ nimá nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ a̱ ndii, ni̱ kuni̱ a̱ tu̱ku̱ nuu̱ꞌ sutu̱ nde̱e̱ naa Melquisedec ja̱a̱nꞌ, te̱ süu̱ꞌ nde̱e̱ naa ni̱ nduu̱ Aarón sutu̱.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ namá te̱ ku̱ndu̱u̱ sutu̱ ndii, kuní a̱ ña̱ nama̱ tu̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Sa̱kanꞌ ña̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús, ña̱ ndatuꞌunꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ te̱ vi̱ꞌe̱ Leví ni̱ nduu̱ a̱, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n te̱ vi̱ꞌe̱ a̱ ja̱a̱nꞌ nï̱ nduu̱ sutu̱, te̱ nasoko̱ꞌ ki̱tiꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 Kua̱chi̱ ndii, xiní kaxiꞌ e̱ꞌ ña̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Judá nduuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ vi̱ꞌe̱ Judá ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n Moisés naaꞌ ku̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ sutu̱.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Te̱ kundani̱ e̱ꞌ ña̱ ni̱ nama̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ka̱ku̱ i̱nga̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ siinꞌ kaaꞌ nde̱e̱ naa Melquisedec.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 Te̱ Jesús ndii, süu̱ꞌ nduuꞌ a̱ sutu̱ sa̱a̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ndii, te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví kui̱ti̱ꞌ ku̱vi̱ sa̱a̱ sa̱kanꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii nduuꞌ a̱ sutu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kumiꞌ a̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ, te̱ tiaku a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Kua̱chi̱ ndii, yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ya̱taꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ ndoo̱ chu̱u̱n a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ko̱o̱ chukuuꞌ a̱ sa̱xinú a̱ ña̱ kuní Ndiosí, te̱ kuä̱sa̱ꞌ tu̱ kuní a̱.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Kua̱chi̱ ndii nï̱ ku̱vi̱ nda̱sa̱nda̱ku tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí. Te̱ siinꞌ tukuꞌ ndii, xa̱ yoo i̱nga̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ yooꞌ xaꞌa̱ꞌ, ña̱ sakuyatinꞌ yooꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Te̱ Jesús ndii, ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ Ndiosí kii̱ꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ Jesús sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ,
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 ndisu̱ tu̱ku̱ nuu̱ꞌ sutu̱ ndii, nï̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ i̱i̱n i̱chiꞌ. Ndisu̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús kaꞌán a̱ ndii:
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Jesús nduuꞌ ña̱ chikandia Ndiosí te̱ sa̱xinú a̱ kuento ña̱ ni̱ ndoo̱ Ndiosí xiinꞌ e̱ꞌ, te̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nduuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ te̱ sa̱kanꞌ kuento ña̱ ni̱ ndoo̱ a̱ ña̱ nu̱uꞌ.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Te̱ tu̱ku̱ nuu̱ꞌ sutu̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ ni̱ yoo̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n ra̱ nï̱ ku̱vi̱ ku̱ti̱a̱ku̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Ndisu̱ Jesús ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ tiaku a̱ nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ ndii, nduuꞌ a̱ sutu̱ nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ku̱vi̱ tu̱ sa̱kakú xa̱chiꞌ a̱ ne̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ, ne̱ kuyatinꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ tiaku a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ, te̱ xikuiꞌní chito̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ña̱ ni̱ kuni̱ a̱ ku̱miꞌ yooꞌ, sa̱kanꞌ su̱u̱ ña̱ ndo̱o̱ ndi̱ꞌi̱ nduuꞌ a̱, te̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ kua̱chi̱ a̱, te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ xaaꞌ tu̱ a̱ ña̱ ni̱a̱ꞌa, te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí te̱i̱n ne̱ xaaꞌ kua̱chi̱, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ i̱i̱n chuunꞌ kaꞌnuꞌ ka̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ i̱kanꞌ.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xäaꞌ a̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ tu̱ku̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, ña̱ xaꞌni̱ꞌ ra̱ ki̱tiꞌ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ. Te̱ xi̱ꞌna̱ xaꞌmiꞌ ra̱ riꞌ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ mi̱iꞌ ra̱, te̱ sa̱kanꞌ xaꞌmiꞌ tu̱ ra̱ riꞌ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ne̱ yivi̱ꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii untaꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱ sa̱na̱soko̱ꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ a̱, te̱ ni̱ xiꞌi̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ndiaa yaꞌviꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ ja̱a̱nꞌ.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Sa̱kanꞌ ña̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ndii, te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ndisoꞌ kua̱chi̱, kui̱ti̱ꞌ sakiꞌinꞌ chuunꞌ a̱, te̱ nduuꞌ ra̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ. Ndisu̱ Ndiosí, kii̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ a̱ ndii, ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ a̱ siꞌe̱ a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ nduuꞌ a̱ sutu̱ ña̱ sa̱xinú sa̱kuuꞌ ña̱ kuní Ndiosí nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ. Te̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí ña̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ xa̱ yoo tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.