Hebreus 7

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te̱ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ñu̱u̱ Salem, te̱ ni̱ nduu̱ꞌ tu̱ ra̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí nduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ na̱ndi̱koꞌ Abraham ña̱ ni̱ xaꞌa̱n ku̱ntaꞌanꞌ ra̱, te̱ ni̱ ka̱nando ra̱ tu̱ku̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ndii, ni̱ ki̱xi̱n na̱taꞌanꞌ Melquisedec ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Te̱ ni̱ cha̱ꞌvi̱ Abraham ja̱a̱nꞌ Melquisedec i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ꞌa̱ ña̱ ni̱ ka̱nando ra̱. Te̱ kivi̱ꞌ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ndii, yoo uvi̱ ta̱ꞌan ña̱ kuni kachi̱ a̱, ña̱ nu̱uꞌ ndii, “Te̱ xaꞌndia chuunꞌ nda̱ku.” Te̱ nduuꞌ tu̱ ra̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ ñu̱u̱ Salem. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kuni kachi̱ a̱ ndii, “Te̱ xaꞌndia chuunꞌ xiinꞌ ña̱ mani̱ꞌ.”
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ xiní xa̱chiꞌ xaꞌa̱ꞌ yu̱vaꞌ si̱ꞌiꞌ ra̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ra̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ nde̱e̱ i̱i̱n kö̱o̱ꞌ xiní a̱ma̱a̱ ni̱ tuvi̱ ra̱, uun a̱ma̱a̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ nda̱ku̱ niiꞌ ra̱ siꞌe̱ Ndiosí, ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nduuꞌ a̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Ko̱to̱ ndo̱ꞌ, sa̱a̱ vi̱ꞌ te̱ kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ni̱ nduu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ na nde̱e̱ mi̱iꞌ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ Abraham ni̱ cha̱ꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ ka̱nando ra̱ ja̱a̱nꞌ.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí kaꞌán chuunꞌ ña̱ te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví, te̱ naꞌinꞌ chuunꞌ te̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ sutu̱ ndii, kande̱iꞌ cha̱ꞌvi̱ ña̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ na̱ꞌi̱n ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ xaaꞌ ni̱a̱, tee̱ꞌ ndee te̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ ni̱a̱ nduuꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ tu̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Abraham, kachi a̱.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Ndisu̱ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví nduuꞌ ra̱, nde̱e̱ sa̱a̱ ka̱ ni̱ ndii ni̱ ki̱ꞌi̱n ra̱ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ ka̱nando Abraham, te̱ xa̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ nda̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Te̱ xiní kaxiꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ ndii, te̱ kaꞌnuꞌ ka̱ nduuꞌ te̱ sañuꞌuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ te̱ sa̱kanꞌ ne̱ kuñuꞌuꞌ xaaꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kendiaa̱ꞌ yaꞌviꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ naꞌinꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ xaaꞌ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, te̱ ku̱vi̱ nduuꞌ ra̱ naá kivi̱ꞌ. Ndisu̱ Melquisedec ja̱a̱nꞌ ndii, kusaaꞌ tiaku ka̱ ra̱, kachi tu̱ꞌu̱n Ndiosí.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ku̱vi̱ kaꞌa̱n e̱ꞌ ña̱ kii̱ꞌ ni̱ cha̱ꞌvi̱ Abraham Melquisedec ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ ka̱nando ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ cha̱ꞌvi̱ tu̱ ña̱ꞌaꞌ sutu̱ te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví, te̱ kendiaa̱ꞌ yaꞌviꞌ i̱i̱n ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱ꞌi̱n uxi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ naꞌinꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ xaaꞌ e̱ꞌ vi̱ti̱n.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n na̱taꞌanꞌ Melquisedec ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ ndiso̱ Abraham ja̱a̱nꞌ te̱ vi̱ꞌe̱ Leví ja̱a̱nꞌ te̱i̱n níiꞌ ra̱, tee̱ꞌ ndee tïa̱ꞌan tuvi̱ nde̱e̱ i̱i̱n ra̱.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Sutu̱ te̱ vi̱ꞌe̱ Leví ndii, ni̱ ndiso̱ chuunꞌ ra̱ sa̱a̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ku̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ nda̱ku xa̱chiꞌ nimá nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ a̱ ndii, ni̱ kuni̱ a̱ tu̱ku̱ nuu̱ꞌ sutu̱ nde̱e̱ naa Melquisedec ja̱a̱nꞌ, te̱ süu̱ꞌ nde̱e̱ naa ni̱ nduu̱ Aarón sutu̱.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ namá te̱ ku̱ndu̱u̱ sutu̱ ndii, kuní a̱ ña̱ nama̱ tu̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Sa̱kanꞌ ña̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús, ña̱ ndatuꞌunꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ te̱ vi̱ꞌe̱ Leví ni̱ nduu̱ a̱, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n te̱ vi̱ꞌe̱ a̱ ja̱a̱nꞌ nï̱ nduu̱ sutu̱, te̱ nasoko̱ꞌ ki̱tiꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Kua̱chi̱ ndii, xiní kaxiꞌ e̱ꞌ ña̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Judá nduuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ vi̱ꞌe̱ Judá ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n Moisés naaꞌ ku̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ sutu̱.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Te̱ kundani̱ e̱ꞌ ña̱ ni̱ nama̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ka̱ku̱ i̱nga̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ siinꞌ kaaꞌ nde̱e̱ naa Melquisedec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Te̱ Jesús ndii, süu̱ꞌ nduuꞌ a̱ sutu̱ sa̱a̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ndii, te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví kui̱ti̱ꞌ ku̱vi̱ sa̱a̱ sa̱kanꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii nduuꞌ a̱ sutu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kumiꞌ a̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ, te̱ tiaku a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Kua̱chi̱ ndii, yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ya̱taꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ ndoo̱ chu̱u̱n a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ ko̱o̱ chukuuꞌ a̱ sa̱xinú a̱ ña̱ kuní Ndiosí, te̱ kuä̱sa̱ꞌ tu̱ kuní a̱.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Kua̱chi̱ ndii nï̱ ku̱vi̱ nda̱sa̱nda̱ku tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí. Te̱ siinꞌ tukuꞌ ndii, xa̱ yoo i̱nga̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ ndiatuꞌ i̱ni̱ yooꞌ xaꞌa̱ꞌ, ña̱ sakuyatinꞌ yooꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Te̱ Jesús ndii, ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ Ndiosí kii̱ꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ Jesús sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ,
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 ndisu̱ tu̱ku̱ nuu̱ꞌ sutu̱ ndii, nï̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ra̱ nde̱e̱ i̱i̱n i̱chiꞌ. Ndisu̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús kaꞌán a̱ ndii:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Jesús nduuꞌ ña̱ chikandia Ndiosí te̱ sa̱xinú a̱ kuento ña̱ ni̱ ndoo̱ Ndiosí xiinꞌ e̱ꞌ, te̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nduuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ te̱ sa̱kanꞌ kuento ña̱ ni̱ ndoo̱ a̱ ña̱ nu̱uꞌ.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Te̱ tu̱ku̱ nuu̱ꞌ sutu̱ ndii, kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱ ni̱ yoo̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n ra̱ nï̱ ku̱vi̱ ku̱ti̱a̱ku̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Ndisu̱ Jesús ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ tiaku a̱ nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ ndii, nduuꞌ a̱ sutu̱ nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ku̱vi̱ tu̱ sa̱kakú xa̱chiꞌ a̱ ne̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ, ne̱ kuyatinꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ tiaku a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ, te̱ xikuiꞌní chito̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ña̱ ni̱ kuni̱ a̱ ku̱miꞌ yooꞌ, sa̱kanꞌ su̱u̱ ña̱ ndo̱o̱ ndi̱ꞌi̱ nduuꞌ a̱, te̱ kö̱o̱ꞌ tu̱ kua̱chi̱ a̱, te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ xaaꞌ tu̱ a̱ ña̱ ni̱a̱ꞌa, te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí te̱i̱n ne̱ xaaꞌ kua̱chi̱, te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ i̱i̱n chuunꞌ kaꞌnuꞌ ka̱ nda̱ꞌaꞌ a̱ i̱kanꞌ.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xäaꞌ a̱ nde̱e̱ naa xaaꞌ tu̱ku̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, ña̱ xaꞌni̱ꞌ ra̱ ki̱tiꞌ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ. Te̱ xi̱ꞌna̱ xaꞌmiꞌ ra̱ riꞌ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ mi̱iꞌ ra̱, te̱ sa̱kanꞌ xaꞌmiꞌ tu̱ ra̱ riꞌ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ ne̱ yivi̱ꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii untaꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱ sa̱na̱soko̱ꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ a̱, te̱ ni̱ xiꞌi̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ ndiaa yaꞌviꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ ja̱a̱nꞌ.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Sa̱kanꞌ ña̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí ndii, te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ndisoꞌ kua̱chi̱, kui̱ti̱ꞌ sakiꞌinꞌ chuunꞌ a̱, te̱ nduuꞌ ra̱ sutu̱ kaꞌnuꞌ. Ndisu̱ Ndiosí, kii̱ꞌ ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ a̱ ndii, ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ a̱ siꞌe̱ a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ nduuꞌ a̱ sutu̱ ña̱ sa̱xinú sa̱kuuꞌ ña̱ kuní Ndiosí nde̱e̱ a̱ma̱a̱ ka̱ kivi̱ꞌ. Te̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí ña̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ xa̱ yoo tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.