Gálatas 4
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ kaꞌán i̱ ndii, i̱i̱n te̱ lulu, te̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌa̱ yu̱vaꞌ, kii̱ꞌ tïa̱ꞌan xinu̱ kuiya̱ ra̱ ndii, nduuꞌ ra̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ kui̱ti̱ꞌ tee̱ꞌ ndee ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ xiinꞌ ña̱ꞌa̱ sa̱kuuꞌ a̱.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Kii̱ꞌ lulu ra̱ ndii, yoo ne̱ xitoꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ yoo tu̱ ne̱ xitoꞌ ña̱ꞌa̱ yu̱vaꞌ ra̱ nde̱e̱ xaa̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ yu̱vaꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Te̱ i̱i̱n kachi tu̱ ni̱ nduu̱ a̱ xiinꞌ yooꞌ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan i̱ni̱ e̱ꞌ ku̱ni̱ e̱ꞌ Jesús ndii, ni̱ nduu̱ e̱ꞌ ne̱ xachuunꞌ nuu̱ꞌ ña̱ xikoꞌ niꞌiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xinu̱ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ chi̱tuní Ndiosí ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ siꞌe̱ a̱. Te̱ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ni̱ sa̱kakuꞌ ña̱ꞌaꞌ. Te̱ siꞌe̱ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ka̱ku̱ a̱, te̱ ni̱ xika̱ a̱ sa̱a̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Sa̱kanꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱ te̱ sa̱ndoó ndiká a̱ yooꞌ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ku̱ndu̱u̱ e̱ꞌ siꞌe̱ Ndiosí.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ siꞌe̱ Ndiosí nduuꞌ e̱ꞌ ndii, ni̱ sa̱ndoó a̱ Espíritu siꞌe̱ a̱ ja̱a̱nꞌ nimá e̱ꞌ ña̱ sakaꞌán yooꞌ ndii: “Tata kuaꞌa mi̱iꞌ i̱”, kachi e̱ꞌ xiinꞌ Ndiosí.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, süu̱ꞌ ne̱ xikaꞌ nuuꞌ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ e̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii siꞌe̱ Ndiosí nduuꞌ e̱ꞌ. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ siꞌe̱ a̱ nduuꞌ e̱ꞌ ndii, xa̱ kande̱iꞌ sa̱niꞌíꞌ a̱ yooꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ a̱.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Kii̱ꞌ xïní ndo̱ꞌ Ndiosí ndii, ni̱ xi̱ko̱ niꞌiꞌ ndiosí saka ndoꞌó.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Ndisu̱ vi̱ti̱n ña̱ xa̱ xiní ndo̱ꞌ Ndiosí, uun va̱ꞌa̱ ka̱ kaꞌán e̱ꞌ ndii, ña̱ xa̱ xiní Ndiosí ndoꞌó ndii, ¿ndichun na tu̱ku̱ ni̱ kuni ko̱ꞌni̱ ndo̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ ña̱ xikoꞌ niꞌiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ vi̱ko̱ niꞌiꞌ a̱ ndoꞌó? Ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kö̱o̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ a̱ te̱ kuä̱sa̱ꞌ tu̱ kuní a̱.
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Kua̱chi̱ ndii xitoꞌ kaꞌnuꞌ ndo̱ꞌ kivi̱ꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ xaꞌa tu̱ ndo̱ꞌ vi̱koꞌ yoo̱ꞌ, te̱ xaꞌa tu̱ ndo̱ꞌ i̱ꞌi̱n vi̱koꞌ ña̱ nasukú, te̱ xitoꞌ kaꞌnuꞌ tu̱ ndo̱ꞌ kuiya̱.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ndiꞌni̱ yuꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ, saa̱ꞌ i̱i̱n kii̱ꞌ xachuunꞌ saka i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, kaꞌán ndaꞌvi i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ka̱ka̱ ndo̱ꞌ naa xikaꞌ yuꞌu̱, sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱ ndii, ni̱ xika̱ i̱ sa̱a̱ niiꞌ xika̱ ndoꞌó. Te̱ ndoꞌó ndii, nï̱ xaaꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ña̱ vä̱ꞌa̱ xiinꞌ i̱ nuu̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Nakaꞌanꞌ ndo̱ꞌ ña̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ i̱ ndii, ni̱ ta̱xi̱ a̱ kivi̱ꞌ, te̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ i̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ nu̱uꞌ.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Tee̱ꞌ ndee ni̱ ndo̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nï̱ ku̱nda̱siꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱, te̱ ni̱ nde̱e̱ nï̱ sa̱xi̱o̱o̱ tu̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ yuꞌu̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n ángele ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n tu̱ ndo̱ꞌ yuꞌu̱ nde̱e̱ naa mi̱iꞌ Cristo Jesús.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ kua̱tiaꞌ va̱ nimá ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ yuꞌu̱. ¿Miiꞌ kuaꞌa̱n tu̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ti̱n? Kua̱chi̱ ndii ku̱vi̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ i̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ naaꞌ ni̱ ku̱vi̱ ndii, ta̱va̱ꞌ xa̱chiꞌ ndo̱ꞌ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ i̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Te̱ vi̱ti̱n ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kaꞌán i̱ ña̱ ndi̱xa̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ndii, kundasiꞌ ndiꞌiꞌ ndo̱ꞌ yuꞌu̱.
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Te̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ kuni na̱ma̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ndii, niaꞌá ni̱a̱ ndoꞌó nde̱e̱ naa ndiꞌni̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ vä̱ꞌa̱ xaaꞌ ni̱a̱. Kuni sa̱siinꞌ ni̱a̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ nduꞌu̱, te̱ ku̱ndi̱ꞌni̱ kui̱ti̱ꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Te̱ ña̱ va̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱ ku̱ndi̱ꞌni̱ e̱ꞌ sa̱kuuꞌ i̱chiꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱, te̱ süu̱ꞌ kii̱ꞌ yoo i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Ne̱ kuaꞌa i̱, ndoꞌoꞌ tu̱ku̱u̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa ndoꞌoꞌ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ, ñaꞌ sakakuꞌ. Naaꞌ sa̱kanꞌ ku̱ndo̱ꞌo̱ naa ndoꞌoꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa xaaꞌ Cristo.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Xa̱va̱ꞌa̱ a̱ naaꞌ yoo i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ nakaꞌán e̱ꞌ sa̱kanꞌ, te̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n vi̱ta ka̱ i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ndiꞌni̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xaaꞌ ndo̱ꞌ.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Ndoꞌó, ne̱ kuni ku̱ꞌu̱n nuu̱ꞌ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ i̱, ¿ñáá xiní xna̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Kua̱chi̱ ndii yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ xaꞌa̱ꞌ Abraham, ña̱ ni̱ yoo̱ uvi̱ ta̱ꞌan tiaa̱ siꞌe̱ ra̱. I̱i̱n siꞌe̱ ra̱ ni̱ yoo̱ xiinꞌ ñaꞌ ni̱ xika̱ nu̱u̱ nuu̱ꞌ ñaꞌ siꞌi ra̱. Te̱ i̱nga̱ siꞌe̱ ra̱ ni̱ yoo̱ xiinꞌ ñaꞌ ni̱ yoo̱ ndiká, ña̱ ni̱ nduu̱ ña̱ siꞌi ra̱ ja̱a̱nꞌ.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Siꞌe̱ ñaꞌ ni̱ xika̱ nu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ tuvi̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ sa̱kanꞌ ni̱ kuni̱ mi̱iꞌ Abraham. Ndisu̱, siꞌe̱ ñaꞌ ni̱ yoo̱ ndiká ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ tuvi̱ ra̱ te̱ xinu̱ kuento Ndiosí, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Te̱ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xiinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ ña̱ꞌaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ nduuꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ uvi̱ sa̱aꞌ kuento ña̱ ni̱ ndoo̱ Ndiosí xiinꞌ ne̱ ñu̱u̱ i̱. I̱i̱n a̱ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ i̱kuꞌ ña̱ naniꞌ Sinaí, ñaꞌ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ñaꞌ naniꞌ Agar, te̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ tu̱ nduuꞌ i̱chiꞌ ya̱taꞌ, ne̱ xikoꞌ niꞌíꞌ xaaꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Te̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ Agar ja̱a̱nꞌ kaꞌán ndi̱a̱a̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱kuꞌ Sinaí, ña̱ iinꞌ ñu̱ꞌuꞌ Arabia. Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ ña̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ ñu̱u̱ Jerusalén, sa̱kanꞌ ña̱ xikoꞌ niꞌiꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Ndisu̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ ndo̱ꞌo̱ Sara, ñaꞌ ni̱ yoo̱ ndiká ndii, kaꞌán ndi̱a̱a̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, ña̱ nduuꞌ kuenta ndi̱viꞌ miiꞌ ndiaꞌviꞌ ne̱ yooꞌ ndiká. Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ nde̱e̱ naa si̱ꞌiꞌ yooꞌ, ne̱ i̱ni̱ xini Jesús.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Kua̱chi̱ ndii yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, yooꞌ ndii nduuꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ naa Isaac, sa̱kanꞌ ña̱ siꞌe̱ ne̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ nuu̱ꞌ Abraham nduuꞌ tu̱ e̱ꞌ.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Ndisu̱ te̱ ni̱ ka̱ku̱ kuenta i̱i̱n yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱ndoꞌoꞌ ra̱ Isaac, te̱ ni̱ ka̱ku̱ kuenta Espíritu Santo. Niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ xaaꞌ ne̱ ndikún ni̱ꞌi̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ e̱ꞌ vi̱ti̱n.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Ndisu̱ na̱ka̱ꞌanꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Ta̱xiꞌ u̱nꞌ ñaꞌ xikaꞌ nuuꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ siꞌe̱ aꞌ. Kua̱chi̱ ndii xätaꞌa̱n ña̱ na̱ti̱i̱n siꞌe̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ꞌa̱ yu̱vaꞌ ra̱ xiinꞌ siꞌe̱ ñaꞌ yoo ndiká.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ, süu̱ꞌ siꞌe̱ ñaꞌ ni̱ xika̱ nu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ yooꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii siꞌe̱ ñaꞌ yoo ndiká nduuꞌ e̱ꞌ.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.