Atos 9

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te̱ Saulo ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ndi̱e̱eꞌ ka̱ kaꞌán uꞌvi̱ ra̱ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 te̱ ni̱ xika̱n ra̱ tu̱tu̱ ña̱ ta̱xi̱ ra̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kumiꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ne̱ judío ñu̱u̱ Damasco. Te̱ naaꞌ yoo ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, tiaa̱ uun ña̱ꞌaꞌ nduuꞌ ni̱a̱ ndii, xiinꞌ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ ku̱vi̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ kundi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ndisu̱ kii̱ꞌ kuyatinꞌ ra̱ ñu̱u̱ Damasco ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ i̱i̱n ñuꞌu̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ, te̱ ni̱ xi̱nu̱ndu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ a̱.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Te̱ ni̱ ndu̱va̱ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Te̱ kisiꞌ vi̱ꞌ a̱ Saulo ña̱ yiꞌvi ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ Saulo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xi̱kuita̱ iꞌinꞌ niꞌvi ra̱ xini so̱ꞌo̱ ra̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ nï̱ xi̱ni̱ ra̱ nde̱e̱ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ Saulo ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ nu̱niaꞌ ra̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ndii, nï̱ ku̱vi̱ ku̱ni̱ ka̱ ra̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ ti̱i̱n te̱ kuaꞌa̱n xiinꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ra̱ ndiakaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ ñu̱u̱ Damasco ja̱a̱nꞌ.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Te̱ i̱kanꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ ra̱ uni̱ taꞌan kivi̱ꞌ. Te̱ sa̱kuuꞌ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, nï̱ ku̱vi̱ ko̱to̱ꞌni̱ ra̱, nï̱ xi̱xi̱ ra̱, te̱ nï̱ xi̱ꞌi̱ tu̱ ra̱ ti̱kui.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Te̱ ñu̱u̱ Damasco ja̱a̱nꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, te̱ na̱niꞌ Ananías. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱tuví xiinꞌ miiꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ i̱i̱n ña̱ ni̱ sa̱tuví i̱ nuu̱ꞌ ra̱ ña̱ kua̱xi̱ i̱i̱n te̱ na̱niꞌ Ananías vi̱ꞌe̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ ra̱, te̱ tondíá nda̱ꞌaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ na̱tuvi̱ tu̱ku̱u̱ nuu̱ꞌ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús xiinꞌ Ananías.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Ananías ja̱a̱nꞌ ndii:
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Te̱ nde̱e̱ yoꞌoꞌ kumiꞌ ra̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ xaꞌndia chuunꞌ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ti̱i̱n ra̱ sa̱kuuꞌ nduꞌu̱, ne̱ kaꞌán ña̱ yoꞌó nduuꞌ xto̱ꞌo̱ ndu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ka̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Sa̱kanꞌ ña̱ niaꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ yuꞌu̱ kuaꞌa̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ña̱ kuní a̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ ra̱ xa̱ꞌaꞌ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ ndiꞌvi̱ ra̱ vi̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ Saulo ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Xa̱kaꞌán e̱ꞌ, te̱ ni̱ koyo̱ i̱i̱n nuu̱ꞌ ña̱ iinꞌ nde̱e̱ naa ma̱chi̱n ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱tuvi̱ tu̱ku̱u̱ a̱. Te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ ra̱, te̱ ni̱ chi̱chi̱ ra̱ kuenta Jesús.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱xi̱ ra̱, te̱ ni̱ na̱koo̱ tu̱ku̱u̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Numi̱ꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ne̱ judío ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ña̱ Jesús ja̱a̱nꞌ nduuꞌ siꞌe̱ Ndiosí.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱ kaꞌán ni̱a̱ ndii:
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ndisu̱ Saulo ja̱a̱nꞌ ndii, so̱ꞌo̱ xandieeꞌ ka̱ ra̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n xiinꞌ ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sasanaꞌ ra̱ xíniꞌ te̱ judío, te̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Damasco ja̱a̱nꞌ. Te̱ niaꞌá ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ Jesús nduuꞌ Cristo, ña̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Ndiosí sa̱kakú yooꞌ.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Te̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ kuaꞌa̱ꞌ kivi̱ꞌ, te̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní te̱ judío ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ Saulo ja̱a̱nꞌ.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ndisu̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ kuento xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ndu̱viꞌ xiinꞌ niiꞌ ñu̱u ni̱ xi̱to̱ te̱ judío ja̱a̱nꞌ yiꞌeꞌ ñu̱u̱ Damasco ja̱a̱nꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ñu̱u ndii, ni̱ chi̱naá ña̱ꞌaꞌ te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús xiinꞌ ra̱ ti̱xi̱n i̱i̱n íkaꞌ, te̱ ni̱ sa̱nuuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ yo̱ꞌoꞌ i̱i̱n yavi̱ ña̱ iinꞌ to̱koꞌ nama̱ ña̱ ndasi i̱ꞌnu̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Saulo ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ xika̱ ra̱ ndu̱i̱i̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ndieeꞌ i̱kanꞌ, ndisu̱ ni̱ yi̱ꞌvi sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ kandixaꞌ ni̱a̱ ña̱ te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús xna̱ꞌa̱ nduuꞌ tu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ndisu̱ Bernabé ndii, ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ xiinꞌ ra̱ nuu̱ꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Bernabé ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ ni̱ niaꞌa̱ xiinꞌ mi̱iꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ Saulo ja̱a̱nꞌ i̱chiꞌ miiꞌ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ ra̱ sa̱a̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ i̱ni̱ va̱ Saulo ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ Damasco.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Sa̱kanꞌ na ni̱ ndoo̱ Saulo xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Jerusalén. Kuaꞌa̱n kua̱xi̱ ra̱ xikaꞌ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndi̱tu̱ni̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ndi̱e̱eꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ judío, te̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n griego, ndisu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ xika̱ ndu̱u̱ ra̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ i̱nga̱ te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Cesarea. I̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ñu̱u̱ ra̱ Tarso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Te̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, ne̱ ndieeꞌ ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea, xiinꞌ Galilea, xiinꞌ Samaria ndii, ndieeꞌ mani̱ꞌ ni̱a̱. Te̱ tiinꞌ kaꞌnuꞌ ni̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n. Te̱ so̱ꞌo̱ kuuꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ni̱a̱, te̱ taxiꞌ tu̱ Espíritu Santo ndi̱e̱e̱ꞌ ni̱a̱.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Untaꞌ kii̱ꞌ xikaꞌ ndiꞌe̱ꞌ Pedro kuaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ndii, ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Lida, te̱ kuaꞌa̱n ndiꞌe̱ꞌ tu̱ ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Te̱ i̱kanꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe xaꞌa̱ꞌ na̱niꞌ Eneas, te̱ xa̱ kuaꞌa̱n uni̱a̱ kuiya̱ kanduꞌu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ tunꞌ xto̱ xaaꞌ kuiꞌe̱ ja̱a̱nꞌ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ ra̱ ndii:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Lida xiinꞌ ne̱ ndieeꞌ i̱i̱n ñu̱ꞌuꞌ miiꞌ ndaa̱ ña̱ na̱niꞌ Sarón ndii, ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ndu̱u̱ ni̱a̱ kuenta xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Te̱ ñu̱u̱ ña̱ naniꞌ Jope ni̱ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ñaꞌ ndikún i̱chiꞌ Jesús xiinꞌ e̱ꞌ ñaꞌ na̱niꞌ Tabita. Te̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n griego naniꞌ aꞌ Dorcas. Te̱ ñaꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ aꞌ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ña̱ va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ. Te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ tu̱ aꞌ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ Dorcas ja̱a̱nꞌ. Te̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ ndii, ni̱ xiꞌi̱ aꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ na̱ti̱a̱ ni̱a̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ aꞌ ndii, ni̱ chi̱ka̱nduꞌu̱ꞌ ni̱a̱ a̱ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ni̱nu̱ miiꞌ sukun.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Te̱ ya̱ti̱n naá ñu̱u̱ Lida miiꞌ naá ñu̱u̱ Jope ja̱a̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xiní ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ña̱ nduꞌu̱ꞌ Pedro ñu̱u̱ Lida ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ni̱a̱ uvi̱ taꞌan te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kuꞌu̱n kaꞌa̱n ndaꞌvi ra̱ xiinꞌ Pedro ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ Pedro ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 I̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ Pedro kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ ra̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ te̱ kuaꞌa̱n ni̱a̱ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ ni̱nu̱ miiꞌ sukun ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ku̱ya̱ti̱n sa̱kuuꞌ ne̱ kuaa̱nꞌ nuu̱ꞌ ra̱ xakuꞌ naa xakuꞌ ni̱a̱. Te̱ ni̱ sa̱niaꞌá ni̱a̱ kiꞌinꞌ nuu̱ꞌ toto̱, ña̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ Dorcas ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ tiaku̱ aꞌ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱va̱ꞌ Pedro sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ki̱ꞌe̱, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n xitiꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Ndiosí. I̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ko̱to̱ ndo̱so̱ꞌ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ aꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Te̱ ni̱ ti̱i̱n Pedro ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ aꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ aꞌ. Te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ ne̱ kuaa̱nꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ nduuꞌ tu̱ kuenta Jesús. Te̱ ni̱ niaꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ ña̱ xa̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ aꞌ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jope kuento xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ i̱ni̱ xini xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Te̱ ni̱ ndoo̱ Pedro kiꞌinꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ Jope ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱i̱n te̱ ndasavaꞌa̱ i̱i̱nꞌ ki̱tiꞌ, te̱ na̱niꞌ Simón.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.