Atos 8
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARC
1 Te̱ Saulo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kuita̱ kuento ra̱ xiinꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ Esteban ja̱a̱nꞌ. Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xiꞌi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndikún uꞌvi̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ñu̱u̱ Jerusalén. Ndee te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ti̱o̱ꞌ ni̱ ndoo̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, ndisu̱ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ni̱a̱ ndii, ni̱ xi̱nu̱ ndo̱o̱ ni̱a̱. Sa̱va̱ ni̱a̱ kuaꞌa̱n i̱nga̱ ñu̱u̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Judea, te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ni̱a̱ kuaꞌa̱n nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Samaria.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 Te̱ sa̱va̱ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ xaaꞌ ña̱ kuní Ndiosí ndii, ni̱ na̱taa̱nꞌ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ Esteban ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ku̱ va̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Te̱ Saulo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ sandoꞌoꞌ va̱ ra̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, kiꞌví ra̱ vi̱ꞌe̱ ni̱a̱ te̱ tiinꞌ ndi̱e̱eꞌ ra̱ tiaa̱ ni̱ xiinꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱, te̱ kañuuꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ta̱a̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Ndisu̱ ne̱ ni̱ xi̱nu̱ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ ndii, kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús miiꞌ ka̱ kuaꞌa̱n ni̱a̱.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Te̱ Felipe ndii, ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Samaria. Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ Cristo, ña̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Ndiosí sa̱kakú yooꞌ.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Te̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nakayá ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ xiinꞌ i̱i̱n ka̱niiꞌ nimá ni̱a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ña̱ xaaꞌ ra̱.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 Kua̱chi̱ ndii kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ñuꞌuꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nimá ndii, ndeꞌí ni̱a̱, te̱ kieeꞌ a̱ nimá ni̱a̱. Te̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ tu̱ ne̱ kü̱vi̱ ka̱ka̱ xiinꞌ ne̱ kuiꞌe xaꞌa̱ꞌ.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na va̱ꞌa̱ xa̱va̱ꞌa̱ kuni ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Te̱ ni̱ yoo̱ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ, te̱ na̱niꞌ Simón, ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ya̱taꞌ va̱ xaaꞌ ra̱ ña̱ tu̱ꞌva̱, te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ ne̱ ñu̱u̱ Samaria ja̱a̱nꞌ ni̱ xaaꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ kaꞌán ñuñuꞌ ra̱ ña̱ i̱i̱n te̱ kooꞌ chukuuꞌ va̱ nduuꞌ ra̱.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ kaxiꞌ va̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, nde̱e̱ ne̱ ndaꞌvi so̱ꞌo̱, te̱ nde̱e̱ ne̱ kaꞌnuꞌ, te̱ kaꞌán ni̱a̱ ndii:
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ya̱taꞌ va̱ xini xaꞌanꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ ña̱ tu̱ꞌva̱ ja̱a̱nꞌ.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ Felipe xaꞌa̱ꞌ sa̱a̱ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí nimá e̱ꞌ, xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesucristo ndii, ni̱ chi̱chi̱ ni̱a̱ kuenta a̱, tiaa̱ ni,̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Te̱ ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ tu̱ mi̱iꞌ Simón ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Felipe ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ chi̱chi̱ ra̱ kuenta Jesús. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndikún ra̱ Felipe ja̱a̱nꞌ miiꞌ ka̱ kuaꞌa̱n ra̱. Te̱ nandani̱ va̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xini ra̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ xiinꞌ ña̱ nandani̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Felipe ja̱a̱nꞌ.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús, te̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, kuento ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ne̱ Samaria tu̱ꞌu̱n Ndiosí ndii, ni̱ ti̱ꞌviꞌ ra̱ Pedro xiinꞌ Juan i̱kanꞌ.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ te̱ ja̱a̱nꞌ i̱kanꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ te̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ Espíritu Santo.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 Kua̱chi̱ ndii tïa̱ꞌan na̱ti̱i̱n nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ chi̱chi̱ ni̱a̱ kuenta xto̱ꞌo̱ e̱ Jesús kui̱ti̱ꞌ.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ Simón ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ Espíritu Santo kii̱ꞌ ni̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 kaꞌán ra̱ ndii:
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro xiinꞌ ra̱ ndii:
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Kö̱o̱ꞌ xa̱chiꞌ kuenta ña̱ xamaníꞌ Ndiosí ja̱a̱nꞌ kumiꞌ yoꞌó, sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ te̱ nda̱ku nimá nuu̱ꞌ Ndiosí nduuꞌ u̱nꞌ.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na na̱ma̱ u̱nꞌ nimá u̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi u̱nꞌ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, tee̱ꞌ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ na i̱ni̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa, ña̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ u̱nꞌ ja̱a̱nꞌ.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kua̱chi̱ ndii xini i̱ ña̱ chituꞌ vi̱ꞌ nimá u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ nda̱si̱ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ tiín kutu̱ꞌ va̱ nimá u̱nꞌ xaaꞌ ña̱ ni̱a̱ꞌa ―ni̱ kachi̱ Pedro xiinꞌ ra̱.
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Simón ndii:
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ uni̱ sa̱aꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús, te̱ sa̱niaꞌá tu̱ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén. Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n ra̱ i̱chiꞌ ndii, kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ ndieeꞌ nda̱ꞌaꞌ ñu̱u̱ Samaria.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱i̱n ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, xiinꞌ Felipe ndii:
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 Te̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n ra̱ i̱chiꞌ kuaꞌa̱n ra̱. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱taꞌanꞌ ra̱ xiinꞌ i̱i̱n te̱ ñu̱u̱ Etiopía. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, te̱ ñaꞌma nduuꞌ ra̱, te̱ nduuꞌ tu̱ ra̱ te̱ ndisoꞌ chuunꞌ vie̱ xaꞌa̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ ña̱ꞌaꞌ, ñaꞌ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ Etiopía, ñaꞌ naniꞌ Candace. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xa̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén te̱ sa̱kaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí.
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n nuꞌu̱ ra̱ ñu̱u̱ ra̱ ndii, ti̱xi̱n carreta tunꞌ kañuuꞌ kuei naá ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ kaꞌviꞌ ra̱ tu̱tu̱, ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ Isaías, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí.
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Espíritu Ndiosí xiinꞌ Felipe ndii:
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ nda̱va̱ ra̱, te̱ ni̱ xaa̱ ra̱ miiꞌ kuaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ra̱ kaꞌviꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ tu̱tu̱ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ Isaías ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Felipe ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n ra̱ ndii:
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Te̱ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ yoso̱ꞌ ña̱ kaꞌviꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, so̱ꞌo̱ kaꞌán a̱:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ sa̱kaꞌanꞌ te̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii,
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Felipe ndii:
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán Felipe tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús nuu̱ꞌ ra̱ xiinꞌ ña̱ yoso̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Te̱ i̱chiꞌ ñuꞌuꞌ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ xaa̱ ra̱ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ yoo ti̱kui, te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Felipe ndii:
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Felipe xiinꞌ ra̱ ndii:
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 I̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ vi̱kuii̱n carreta ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ nu̱u̱ uvi̱ sa̱aꞌ ra̱ ti̱kui ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ sa̱kuchiꞌ ña̱ꞌaꞌ Felipe kuenta Jesús.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ ti̱kui ndii, nï̱ xi̱ni̱ ka̱ ra̱ Felipe ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ yachi̱ va̱ ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ Espíritu xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ kuatiaꞌ nimá ra̱.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Te̱ Felipe ndii, ni̱ xaa̱ ra̱ ñu̱u̱ Asoto. Te̱ sa̱a̱ ñu̱u̱ miiꞌ xkaꞌndíá ra̱ kuaꞌa̱n ra̱ ndii, kaꞌán ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nde̱e̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ ñu̱u̱ Cesarea.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.