Atos 4

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iinꞌ ka̱ Pedro xiinꞌ Juan kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ sutu̱, xiinꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ tu̱ sa̱va̱ te̱ saduceo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Te̱ xiꞌé va̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ saniaꞌá Pedro xiinꞌ Juan ne̱ yivi̱ꞌ, kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ Jesús, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na na̱ti̱a̱ku̱ tu̱ yooꞌ.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Te̱ ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ ni̱ kua̱a̱ꞌ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ ko̱ꞌni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ra̱ nde̱e̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ndisu̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ ni̱a̱ a̱. Te̱ ña̱ mi̱iꞌ ndiꞌiꞌ te̱ yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ndii, yatinꞌ uꞌu̱n mií kuuꞌ ra̱.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Te̱ ñu̱u̱ Jerusalén i̱kanꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ na̱kaya̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱, xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí,
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 xiinꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ, te̱ na̱niꞌ Anás, xiinꞌ Caifás, xiinꞌ Juan, xiinꞌ Alejandro, xiinꞌ sa̱kuuꞌ sutu̱ te̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n na̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pedro xiinꞌ Juan, te̱ ni̱ xa̱ta̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ma̱ꞌinꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Te̱ chituꞌ vi̱ꞌ Pedro xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Espíritu Santo, te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n ra̱ ndii:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 ndatuꞌúnꞌ ndo̱ꞌ nduꞌu̱ vi̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ndu̱ ña̱ va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n te̱ kuni ku̱vi̱ yoꞌoꞌ, te̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ni̱ xa̱a̱ a̱, te̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ ra̱.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Na ku̱nda̱ni̱ sa̱kuuꞌ ndoꞌó, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, ne̱ Israel, ña̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Jesucristo, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Nazaret, ni̱ nda̱ꞌa̱ te̱ iinꞌ xiinꞌ ndu̱ yoꞌoꞌ. Te̱ Jesús ja̱a̱nꞌ ndii, xiinꞌ tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ ndoꞌó ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ krusín, te̱ ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Te̱ Jesucristo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ yuu̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ko̱o̱ ndoꞌó, te̱ xaꞌa vi̱ꞌe̱, te̱ yuu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ na̱ndu̱u̱ ña̱ nu̱uꞌ ña̱ tiinꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱ꞌe̱.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Sa̱kanꞌ ña̱ Jesús ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ ku̱vi̱ sa̱kakú yooꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ. Kua̱chi̱ ndii nï̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ Ndiosí i̱nga̱ ña̱ kumiꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ sa̱kakú a̱ yooꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Pedro.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ Pedro xiinꞌ Juan ndii, xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱ni kaꞌán ra̱, te̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ nï̱ sa̱kuaa̱n kuaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ te̱ ndaꞌvi so̱ꞌo̱ nduuꞌ tu̱ ra̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱, te̱ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ ña̱ te̱ ni̱ xika̱ xiinꞌ Jesús nduuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Te̱ siinꞌ tukuꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ iinꞌ te̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ra̱.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌunꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 kaꞌán ra̱ ndii:
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ndisu̱ ña̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ e̱ꞌ te̱ kïku̱ ka̱ kuento xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, na sa̱yi̱ꞌvi ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n te̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ndii, käꞌa̱n ka̱ ra̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Te̱ ni̱ ka̱na̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ käꞌa̱n ka̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Jesús, te̱ ni̱ nde̱e̱ sä̱niaꞌá ka̱ tu̱ ra̱ ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ndisu̱ Pedro xiinꞌ Juan ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Sa̱kanꞌ ña̱ nduꞌu̱ ndii, kü̱vi̱ vi̱kuii̱n ndu̱ ña̱ kaꞌán ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ndu̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndi̱ꞌi̱ ni̱ sa̱yi̱ꞌvi ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱ñaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱. Te̱ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ka̱ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xakaꞌnuꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xiinꞌ te̱ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Kua̱chi̱ ndii yaꞌa̱ uvi̱ xi̱ko̱ kuiya̱ ni̱ ku̱miꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ sa̱ndaꞌa ña̱ꞌaꞌ Ndiosí xiinꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndoo̱ ndiká Pedro xiinꞌ Juan ndii, ni̱ xaꞌa̱n ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ i̱ni̱ ingaꞌ xini Jesús xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ti̱ꞌvi̱ ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Espíritu Santo ni̱ sa̱kaꞌán yoꞌó David, te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ndu̱, te̱ ni̱ xika̱ nuuꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Te̱ sa̱kuuꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ndi̱xa̱ xna̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱ ndii, ni̱ ndu̱i̱i̱n Herodes xiinꞌ Poncio Pilato, xiinꞌ ne̱ taꞌanꞌ ndu̱, ne̱ Israel, xiinꞌ ne̱ tukuꞌ ñu̱u̱ yoꞌoꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ni̱a̱ Jesús siꞌe̱ u̱nꞌ, ña̱ su̱ꞌu̱n, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, ña̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ u̱nꞌ.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Te̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱xinú yoꞌó ña̱ xa̱ ni̱ chi̱tuní mi̱iꞌ u̱nꞌ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ u̱nꞌ ña̱ ko̱o̱ a̱.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Te̱ vi̱ti̱n, xto̱ꞌo̱ ndu̱, ko̱to̱ u̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n xatu̱ va̱ ra̱ xiinꞌ ndu̱, te̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ndu̱, ne̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ kuän yiꞌvi ndu̱ te̱ kaꞌa̱n ndu̱ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Te̱ ti̱ꞌviꞌ u̱nꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ u̱nꞌ te̱ sa̱ndaꞌa u̱nꞌ ne̱ kuni ku̱vi̱, te̱ sa̱a̱ tu̱ u̱nꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ xiinꞌ ña̱ nandani̱ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ siꞌe̱ u̱nꞌ Jesús, ña̱ su̱ꞌu̱n, sa̱a̱ u̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii, ni̱ ta̱a̱n miiꞌ ndieeꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ chi̱tuꞌ nimá sa̱kuuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ Espíritu Santo. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱ni nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús xiinꞌ e̱ꞌ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ nimá ni̱a̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ tu̱ xanini ni̱a̱. Te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ni̱a̱ xänini ña̱ ña̱ꞌa̱ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ ndii, ña̱ꞌa̱ mi̱iꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱a̱ nduuꞌ a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ña̱ꞌa̱ sa̱kuuꞌ ni̱a̱ nduuꞌ a̱.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Te̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús ndii, xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ a̱. Te̱ chindieeꞌ va̱ Ndiosí sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Te̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ ndoꞌoꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ꞌa̱ te̱i̱n ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ yoo i̱i̱n uvi̱ ta̱ꞌan vi̱ꞌe̱, uun ne̱ yoo ñu̱ꞌuꞌ ndii, ni̱ xi̱ko̱ꞌ ni̱a̱ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ xu̱ꞌunꞌ
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 nda̱ꞌaꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱ta̱ꞌviꞌ ra̱ a̱ sa̱a̱ kuuꞌ a̱ kuní nuu̱ꞌ i̱ꞌi̱n ne̱ ndoꞌoꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ꞌa̱.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 I̱i̱n te̱ na̱niꞌ José, te̱ ni̱ tuvi̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Chipre, te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví ndii, ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ tu̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús kivi̱ꞌ ra̱ Bernabé, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kuni kachi̱ a̱ te̱ xandieni ne̱ yivi̱ꞌ.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱miꞌ ra̱ i̱i̱n ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ xi̱ko̱ꞌ ra̱ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.