Atos 4

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iinꞌ ka̱ Pedro xiinꞌ Juan kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ sutu̱, xiinꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ nde̱kui̱e̱ tu̱ sa̱va̱ te̱ saduceo.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Te̱ xiꞌé va̱ sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ saniaꞌá Pedro xiinꞌ Juan ne̱ yivi̱ꞌ, kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ Jesús, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na na̱ti̱a̱ku̱ tu̱ yooꞌ.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Te̱ ni̱ ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ ni̱ kua̱a̱ꞌ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ ko̱ꞌni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱ te̱ sa̱naꞌmá ña̱ꞌaꞌ ra̱ nde̱e̱ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ndisu̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ ni̱a̱ a̱. Te̱ ña̱ mi̱iꞌ ndiꞌiꞌ te̱ yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ndii, yatinꞌ uꞌu̱n mií kuuꞌ ra̱.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Te̱ ñu̱u̱ Jerusalén i̱kanꞌ tu̱ku̱ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ na̱kaya̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱, xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí,
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 xiinꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ, te̱ na̱niꞌ Anás, xiinꞌ Caifás, xiinꞌ Juan, xiinꞌ Alejandro, xiinꞌ sa̱kuuꞌ sutu̱ te̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n na̱ka̱ te̱ xíinꞌ Pedro xiinꞌ Juan, te̱ ni̱ xa̱ta̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ma̱ꞌinꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Te̱ chituꞌ vi̱ꞌ Pedro xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Espíritu Santo, te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n ra̱ ndii:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 ndatuꞌúnꞌ ndo̱ꞌ nduꞌu̱ vi̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ndu̱ ña̱ va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n te̱ kuni ku̱vi̱ yoꞌoꞌ, te̱ ku̱ni̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ ni̱ xa̱a̱ a̱, te̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ ra̱.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Na ku̱nda̱ni̱ sa̱kuuꞌ ndoꞌó, xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, ne̱ Israel, ña̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Jesucristo, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Nazaret, ni̱ nda̱ꞌa̱ te̱ iinꞌ xiinꞌ ndu̱ yoꞌoꞌ. Te̱ Jesús ja̱a̱nꞌ ndii, xiinꞌ tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ ndoꞌó ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ krusín, te̱ ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Te̱ Jesucristo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ yuu̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ko̱o̱ ndoꞌó, te̱ xaꞌa vi̱ꞌe̱, te̱ yuu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ na̱ndu̱u̱ ña̱ nu̱uꞌ ña̱ tiinꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱ꞌe̱.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Sa̱kanꞌ ña̱ Jesús ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ ku̱vi̱ sa̱kakú yooꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ. Kua̱chi̱ ndii nï̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ Ndiosí i̱nga̱ ña̱ kumiꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ sa̱kakú a̱ yooꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ Pedro.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ Pedro xiinꞌ Juan ndii, xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱ni kaꞌán ra̱, te̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ nï̱ sa̱kuaa̱n kuaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ku̱nda̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ te̱ ndaꞌvi so̱ꞌo̱ nduuꞌ tu̱ ra̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ ra̱, te̱ ni̱ na̱ku̱ni̱ ra̱ ña̱ te̱ ni̱ xika̱ xiinꞌ Jesús nduuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Te̱ siinꞌ tukuꞌ ndii, ni̱ xi̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ iinꞌ te̱ ni̱ nda̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ra̱.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ vi̱ꞌe̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ndatuꞌunꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 kaꞌán ra̱ ndii:
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ndisu̱ ña̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ e̱ꞌ te̱ kïku̱ ka̱ kuento xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, na sa̱yi̱ꞌvi ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ vi̱ti̱n te̱ nde̱e̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ ndii, käꞌa̱n ka̱ ra̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Te̱ ni̱ ka̱na̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ käꞌa̱n ka̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Jesús, te̱ ni̱ nde̱e̱ sä̱niaꞌá ka̱ tu̱ ra̱ ne̱ yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ndisu̱ Pedro xiinꞌ Juan ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Sa̱kanꞌ ña̱ nduꞌu̱ ndii, kü̱vi̱ vi̱kuii̱n ndu̱ ña̱ kaꞌán ndu̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱chiꞌ nuu̱ꞌ ndu̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndu̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndi̱ꞌi̱ ni̱ sa̱yi̱ꞌvi ka̱ ña̱ꞌaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱ñaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱. Te̱ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ka̱ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xakaꞌnuꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ xiinꞌ te̱ ni̱ ku̱ni̱ ku̱vi̱ ja̱a̱nꞌ.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Kua̱chi̱ ndii yaꞌa̱ uvi̱ xi̱ko̱ kuiya̱ ni̱ ku̱miꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ sa̱ndaꞌa ña̱ꞌaꞌ Ndiosí xiinꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ndoo̱ ndiká Pedro xiinꞌ Juan ndii, ni̱ xaꞌa̱n ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ i̱ni̱ ingaꞌ xini Jesús xiinꞌ ra̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ti̱ꞌvi̱ ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ Espíritu Santo ni̱ sa̱kaꞌán yoꞌó David, te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ndu̱, te̱ ni̱ xika̱ nuuꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Te̱ sa̱kuuꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kaꞌnuꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ndi̱xa̱ xna̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱ ndii, ni̱ ndu̱i̱i̱n Herodes xiinꞌ Poncio Pilato, xiinꞌ ne̱ taꞌanꞌ ndu̱, ne̱ Israel, xiinꞌ ne̱ tukuꞌ ñu̱u̱ yoꞌoꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ni̱a̱ Jesús siꞌe̱ u̱nꞌ, ña̱ su̱ꞌu̱n, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, ña̱ ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ u̱nꞌ.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Te̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱xinú yoꞌó ña̱ xa̱ ni̱ chi̱tuní mi̱iꞌ u̱nꞌ nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ u̱nꞌ ña̱ ko̱o̱ a̱.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Te̱ vi̱ti̱n, xto̱ꞌo̱ ndu̱, ko̱to̱ u̱nꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n xatu̱ va̱ ra̱ xiinꞌ ndu̱, te̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ndu̱, ne̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ kuän yiꞌvi ndu̱ te̱ kaꞌa̱n ndu̱ xaꞌa̱ꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Te̱ ti̱ꞌviꞌ u̱nꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ u̱nꞌ te̱ sa̱ndaꞌa u̱nꞌ ne̱ kuni ku̱vi̱, te̱ sa̱a̱ tu̱ u̱nꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ xiinꞌ ña̱ nandani̱ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ siꞌe̱ u̱nꞌ Jesús, ña̱ su̱ꞌu̱n, sa̱a̱ u̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí ndii, ni̱ ta̱a̱n miiꞌ ndieeꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ chi̱tuꞌ nimá sa̱kuuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ Espíritu Santo. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱ni nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús xiinꞌ e̱ꞌ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ nimá ni̱a̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ tu̱ xanini ni̱a̱. Te̱ nde̱e̱ i̱i̱n ni̱a̱ xänini ña̱ ña̱ꞌa̱ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ ndii, ña̱ꞌa̱ mi̱iꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱a̱ nduuꞌ a̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ña̱ꞌa̱ sa̱kuuꞌ ni̱a̱ nduuꞌ a̱.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Te̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús ndii, xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ a̱. Te̱ chindieeꞌ va̱ Ndiosí sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Te̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ ndoꞌoꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ꞌa̱ te̱i̱n ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ yoo i̱i̱n uvi̱ ta̱ꞌan vi̱ꞌe̱, uun ne̱ yoo ñu̱ꞌuꞌ ndii, ni̱ xi̱ko̱ꞌ ni̱a̱ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ni̱a̱ xu̱ꞌunꞌ
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 nda̱ꞌaꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱ta̱ꞌviꞌ ra̱ a̱ sa̱a̱ kuuꞌ a̱ kuní nuu̱ꞌ i̱ꞌi̱n ne̱ ndoꞌoꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ꞌa̱.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 I̱i̱n te̱ na̱niꞌ José, te̱ ni̱ tuvi̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Chipre, te̱ nduuꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Leví ndii, ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ tu̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús kivi̱ꞌ ra̱ Bernabé, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kuni kachi̱ a̱ te̱ xandieni ne̱ yivi̱ꞌ.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱miꞌ ra̱ i̱i̱n ñu̱ꞌuꞌ, te̱ ni̱ xi̱ko̱ꞌ ra̱ a̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.