Atos 2
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NTLH
1 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ vi̱koꞌ Pentecostés ndii, i̱i̱n xaanꞌ ndieeꞌ ingaꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ja̱a̱nꞌ.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Te̱ numi̱ꞌ va̱, te̱ ni̱ ni̱ꞌi̱ ndi̱e̱eꞌ ndi̱viꞌ nde̱e̱ naa xaaꞌ a̱ kii̱ꞌ xkaꞌndíá i̱i̱n tachi̱ꞌ ndi̱e̱eꞌ va̱, te̱ ni̱ ni̱ꞌi̱ ka̱niiꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ingaꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ tuví ña̱ iinꞌ nde̱e̱ naa ñuꞌu̱ ndatin, te̱ ni̱ na̱taꞌvi̱ꞌ a̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ a̱ ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ xíniꞌ i̱ꞌi̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱kuiꞌnu̱ Espíritu Santo, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán i̱ꞌi̱n ni̱a̱ tu̱ku̱ tu̱ꞌu̱n sa̱a̱ niiꞌ sakaꞌán ña̱ꞌaꞌ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ ndiee̱ te̱ judío, te̱ saxinú ña̱ kuní Ndiosí, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ i̱i̱n ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ ni̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kaya̱ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ kooꞌ chukuuꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ i̱ꞌi̱n ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ ni̱a̱ kaꞌán ne̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Te̱ ni̱ sa̱na̱ i̱ni̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ tu̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ ndii:
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Ndisu̱, ¿sa̱a̱ tu̱ ku̱vi̱ xini so̱ꞌo̱ i̱ꞌi̱n yooꞌ ña̱ kaꞌán ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ e̱ꞌ, ña̱ ni̱ tuvi̱ e̱ꞌ xiinꞌ?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Sa̱kanꞌ ña̱ te̱i̱n e̱ꞌ yoꞌoꞌ ndii, kaꞌni̱ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Partia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Media, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Elam, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱ee̱̱ ñu̱ꞌuꞌ Mesopotamia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱ee̱̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Capadocia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Ponto, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Asia,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Frigia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Panfilia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Egipto, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Libia, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ ya̱ti̱n ñu̱u̱ Cirene, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Roma, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ yoꞌoꞌ, ne̱ nduuꞌ ne̱ judío, xiinꞌ ne̱ ni̱ na̱ku̱ndiku̱n ña̱ kandixaꞌ ne̱ judío.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Te̱ kaꞌni̱ tu̱ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Creta, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Arabia. Ndisu̱ sa̱kuuꞌ yooꞌ xini so̱ꞌo̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ e̱ꞌ kaꞌán ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ xaaꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Te̱ ni̱ sa̱na̱ i̱ni̱ sa̱kuuꞌ ni̱a̱, te̱ xïni ka̱ ni̱a̱ ndee ña̱ sa̱a̱ ni̱a̱, te̱ ndatuꞌúnꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ ndii:
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Ndisu̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ni̱a̱ xandiꞌiꞌ ti̱o̱ꞌ kaꞌán ndii:
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ Pedro xiinꞌ te̱ uxi̱ i̱i̱n taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús xiinꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ Pedro xiinꞌ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Kuä̱sa̱ꞌ xini̱ ne̱ yo̱ꞌo̱ꞌ naa xanini ndoꞌó, kua̱chi̱ ndii sa̱kanꞌ ka̱ íin ni̱a̱ꞌa̱ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ a̱.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xa̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú Joel xta̱ꞌanꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xini ndo̱ꞌ kaa̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 Ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí ndii:
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ i̱,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Te̱ ndi̱e̱nu̱ ndi̱viꞌ ndii, sa̱a̱ i̱ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ.
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Ñu̱ꞌu̱ ndii, ku̱u̱ i̱i̱n yaví xa̱chiꞌ a̱,
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Te̱ yo̱o̱ ka̱ kaka̱n nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ndii, sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱.
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 ’Sa̱kuuꞌ ndoꞌó, ne̱ vi̱ꞌe̱ Israel xiinꞌ i̱ ndii, ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌa̱n i̱: Xa̱ xiní ndoꞌó ña̱ Jesús, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Nazaret ndii, ni̱ niaꞌa̱ Ndiosí nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ su̱vi̱ a̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ ña̱ niaꞌá, xiinꞌ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ, xiinꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Te̱ xa̱ ni̱ xi̱ni̱ Ndiosí ña̱ sa̱na̱kuaꞌa i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ mi̱iꞌ a̱ ni̱ chi̱tuní ña̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ña̱ kuní ka̱ ko̱o̱ a̱. Te̱ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ ni̱a̱ꞌa ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ krusín.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Ndisu̱ ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí, sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ña̱ taxiꞌ ña̱ xiꞌí ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ xiꞌí ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Kua̱chi̱ ndii xa̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ David xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na va̱ꞌa̱ va̱ kuni nimá i̱
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 Kua̱chi̱ ndii nä̱ko̱o̱ xa̱chiꞌ u̱nꞌ yuꞌu̱ ti̱xi̱n yavi̱ ndi̱i̱,
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Te̱ xa̱ ni̱ niaꞌa̱ u̱nꞌ yuꞌu̱ nde̱e̱ ña̱ nduuꞌ i̱chiꞌ va̱ꞌa̱,
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 ’Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, ta̱xi̱ ndo̱ꞌ kaꞌa̱n kaxiꞌ i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ David. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌi̱ ra̱, te̱ ni̱ chi̱naá ña̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ ti̱xi̱n i̱i̱n ñañaꞌ. Te̱ iinꞌ ka̱ ñañaꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ vi̱ti̱n ñu̱u̱ yoꞌoꞌ.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Te̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí ni̱ nduu̱ David ja̱a̱nꞌ, te̱ xa̱ ni̱ xi̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ Ndiosí kii̱ꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ nuu̱ꞌ ra̱ ña̱ i̱i̱n te̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱ ku̱ndu̱u̱ te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ miiꞌ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ra̱.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Sa̱kanꞌ na nde̱e̱ ña̱ kuní ka̱ na̱ti̱a̱ku̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ Cristo, ña̱ sa̱kakú yooꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tuviꞌ i̱ni̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ a̱, ña̱ ndöo̱ xa̱chiꞌ a̱ ti̱xi̱n yavi̱ ndi̱i̱, ni̱ nde̱e̱ tï̱viꞌ tu̱ a̱.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Te̱ Jesús ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí. Te̱ sa̱kuuꞌ nduꞌu̱ nduuꞌ ne̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ti̱i̱n kaꞌnuꞌ Ndiosí Jesús nde̱e̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ kua̱ꞌa̱ a̱, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n Jesús ja̱a̱nꞌ Espíritu Santo nda̱ꞌaꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ndu̱. Te̱ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ xaaꞌ ña̱ xini ndo̱ꞌ, xiinꞌ ña̱ xini so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ kaa̱ꞌ vi̱ti̱n.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ David nduuꞌ te̱ ni̱ ka̱a̱ ndi̱viꞌ. Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 na sandoó kuiꞌe xa̱chiꞌ i̱ te̱ ndasiꞌ yoꞌó.
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 ’Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kuní a̱ ku̱nda̱ni̱ kaxiꞌ sa̱kuuꞌ ndoꞌó, ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, ña̱ Jesús, ña̱ ni̱ xiꞌi̱ nuu̱ꞌ krusín ni̱ xa̱a̱ ndo̱ꞌ ndii, ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí, te̱ nduuꞌ a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ nduuꞌ tu̱ a̱ Cristo, ña̱ sakakú yooꞌ ―ni̱ kachi̱ Pedro.
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱suchiꞌ xa̱va̱ꞌa̱ i̱ni̱ ni̱a̱. Sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ni̱a̱ Pedro xiinꞌ i̱nga̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ndii:
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pedro nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii:
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Kua̱chi̱ ndii ni̱ chi̱ka̱nduꞌu̱ꞌ Ndiosí kuento a̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó, xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ siꞌe̱ ndo̱ꞌ, xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ xikaꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, ne̱ kuni̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ka̱na̱ a̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Te̱ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ka̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ni̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ ndiaa̱ yu̱ꞌuꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ne̱ ni̱ na̱ti̱i̱n tu̱ꞌu̱n ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús ndii, ni̱ chi̱chi̱ ni̱a̱ kuenta a̱. Te̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ ndu̱i̱i̱n yatinꞌ uni̱ mi̱iꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ne̱ xa̱ i̱ni̱ xini Jesús.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Te̱ ni̱ ita̱ ni̱ꞌi̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱niaꞌá te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ni̱ nduu̱ nimá sa̱kuuꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ xi̱xi̱ ingaꞌ tu̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ingaꞌ tu̱ ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ña̱ nandani̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ni̱ xa̱a̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ va̱ ni̱ nduu̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ taꞌanꞌ tu̱ ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Ni̱ xi̱ko̱ꞌ ni̱a̱ ñu̱ꞌuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ na̱ta̱ꞌviꞌ ni̱a̱ xu̱ꞌunꞌ, ña̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱, nda̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús sa̱a̱ kuní nuu̱ꞌ i̱ꞌi̱n ni̱a̱.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Te̱ sa̱a̱ kivi̱ꞌ nakayá ni̱a̱ yiꞌeꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ xakaꞌnuꞌ ni̱a̱ Ndiosí. Te̱ ni̱ xi̱xi̱ ingaꞌ ni̱a̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xa̱kuaa̱ꞌ kuenta Jesús vi̱ꞌe̱ ni̱a̱. Te̱ ni̱ yoo̱ tu̱ ña̱ xaxi̱ꞌ ingaꞌ ni̱a̱ ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ kuni ni̱a̱, te̱ vi̱ta kuuꞌ nimá ni̱a̱ kii̱ꞌ xaaꞌ ni̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Xakaꞌnuꞌ ni̱a̱ Ndiosí, te̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni sa̱kuuꞌ ne̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ xini ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n ndii, nakaya ka̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ne̱ sa̱kakú a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, te̱ nduiinꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ne̱ xa̱ nduuꞌ kuenta a̱ ja̱a̱nꞌ.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.