Atos 2
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB
1 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ vi̱koꞌ Pentecostés ndii, i̱i̱n xaanꞌ ndieeꞌ ingaꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ja̱a̱nꞌ.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Te̱ numi̱ꞌ va̱, te̱ ni̱ ni̱ꞌi̱ ndi̱e̱eꞌ ndi̱viꞌ nde̱e̱ naa xaaꞌ a̱ kii̱ꞌ xkaꞌndíá i̱i̱n tachi̱ꞌ ndi̱e̱eꞌ va̱, te̱ ni̱ ni̱ꞌi̱ ka̱niiꞌ ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ miiꞌ ndieeꞌ ingaꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ña̱ tuví ña̱ iinꞌ nde̱e̱ naa ñuꞌu̱ ndatin, te̱ ni̱ na̱taꞌvi̱ꞌ a̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ a̱ ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ xíniꞌ i̱ꞌi̱n ne̱ ja̱a̱nꞌ.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱kuiꞌnu̱ Espíritu Santo, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán i̱ꞌi̱n ni̱a̱ tu̱ku̱ tu̱ꞌu̱n sa̱a̱ niiꞌ sakaꞌán ña̱ꞌaꞌ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ ndiee̱ te̱ judío, te̱ saxinú ña̱ kuní Ndiosí, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ i̱i̱n ka̱niiꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ ni̱ꞌi̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kaya̱ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱a̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ kooꞌ chukuuꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ i̱ꞌi̱n ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ ni̱a̱ kaꞌán ne̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Te̱ ni̱ sa̱na̱ i̱ni̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ tu̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán xiinꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ ndii:
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Ndisu̱, ¿sa̱a̱ tu̱ ku̱vi̱ xini so̱ꞌo̱ i̱ꞌi̱n yooꞌ ña̱ kaꞌán ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ e̱ꞌ, ña̱ ni̱ tuvi̱ e̱ꞌ xiinꞌ?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Sa̱kanꞌ ña̱ te̱i̱n e̱ꞌ yoꞌoꞌ ndii, kaꞌni̱ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Partia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Media, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Elam, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱ee̱̱ ñu̱ꞌuꞌ Mesopotamia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱ee̱̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Capadocia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Ponto, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Asia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Frigia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Panfilia, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Egipto, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Libia, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ ya̱ti̱n ñu̱u̱ Cirene, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Roma, ne̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ yoꞌoꞌ, ne̱ nduuꞌ ne̱ judío, xiinꞌ ne̱ ni̱ na̱ku̱ndiku̱n ña̱ kandixaꞌ ne̱ judío.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Te̱ kaꞌni̱ tu̱ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Creta, xiinꞌ ne̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Arabia. Ndisu̱ sa̱kuuꞌ yooꞌ xini so̱ꞌo̱ xiinꞌ tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ e̱ꞌ kaꞌán ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ xaaꞌ Ndiosí ―ni̱ kachi̱ ni̱a̱.
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Te̱ ni̱ sa̱na̱ i̱ni̱ sa̱kuuꞌ ni̱a̱, te̱ xïni ka̱ ni̱a̱ ndee ña̱ sa̱a̱ ni̱a̱, te̱ ndatuꞌúnꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱ ndii:
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ndisu̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ni̱a̱ xandiꞌiꞌ ti̱o̱ꞌ kaꞌán ndii:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ Pedro xiinꞌ te̱ uxi̱ i̱i̱n taꞌan te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús xiinꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ Pedro xiinꞌ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Kuä̱sa̱ꞌ xini̱ ne̱ yo̱ꞌo̱ꞌ naa xanini ndoꞌó, kua̱chi̱ ndii sa̱kanꞌ ka̱ íin ni̱a̱ꞌa̱ kui̱ti̱ꞌ nduuꞌ a̱.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xa̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú Joel xta̱ꞌanꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xini ndo̱ꞌ kaa̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí ndii:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ i̱,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Te̱ ndi̱e̱nu̱ ndi̱viꞌ ndii, sa̱a̱ i̱ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ.
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ñu̱ꞌu̱ ndii, ku̱u̱ i̱i̱n yaví xa̱chiꞌ a̱,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Te̱ yo̱o̱ ka̱ kaka̱n nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ndii, sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 ’Sa̱kuuꞌ ndoꞌó, ne̱ vi̱ꞌe̱ Israel xiinꞌ i̱ ndii, ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌa̱n i̱: Xa̱ xiní ndoꞌó ña̱ Jesús, ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱u̱ Nazaret ndii, ni̱ niaꞌa̱ Ndiosí nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ su̱vi̱ a̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ ña̱ niaꞌá, xiinꞌ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ, xiinꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Te̱ xa̱ ni̱ xi̱ni̱ Ndiosí ña̱ sa̱na̱kuaꞌa i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ mi̱iꞌ a̱ ni̱ chi̱tuní ña̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ ña̱ kuní ka̱ ko̱o̱ a̱. Te̱ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ ni̱a̱ꞌa ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ krusín.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Ndisu̱ ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí, sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ña̱ taxiꞌ ña̱ xiꞌí ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ xiꞌí ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Kua̱chi̱ ndii xa̱ ni̱ kaꞌa̱n tu̱ David xaꞌa̱ꞌ a̱ ndii:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na va̱ꞌa̱ va̱ kuni nimá i̱
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Kua̱chi̱ ndii nä̱ko̱o̱ xa̱chiꞌ u̱nꞌ yuꞌu̱ ti̱xi̱n yavi̱ ndi̱i̱,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Te̱ xa̱ ni̱ niaꞌa̱ u̱nꞌ yuꞌu̱ nde̱e̱ ña̱ nduuꞌ i̱chiꞌ va̱ꞌa̱,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 ’Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, ta̱xi̱ ndo̱ꞌ kaꞌa̱n kaxiꞌ i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ David. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌi̱ ra̱, te̱ ni̱ chi̱naá ña̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ ti̱xi̱n i̱i̱n ñañaꞌ. Te̱ iinꞌ ka̱ ñañaꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ vi̱ti̱n ñu̱u̱ yoꞌoꞌ.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Te̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí ni̱ nduu̱ David ja̱a̱nꞌ, te̱ xa̱ ni̱ xi̱ni̱ tu̱ ra̱ ña̱ ni̱ ti̱i̱n ndi̱a̱a̱ xiinꞌ miiꞌ mi̱iꞌ Ndiosí kii̱ꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ nuu̱ꞌ ra̱ ña̱ i̱i̱n te̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱ ku̱ndu̱u̱ te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, te̱ ku̱nduꞌu̱ꞌ ra̱ miiꞌ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ ra̱.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Sa̱kanꞌ na nde̱e̱ ña̱ kuní ka̱ na̱ti̱a̱ku̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ Cristo, ña̱ sa̱kakú yooꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n tuviꞌ i̱ni̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ a̱, ña̱ ndöo̱ xa̱chiꞌ a̱ ti̱xi̱n yavi̱ ndi̱i̱, ni̱ nde̱e̱ tï̱viꞌ tu̱ a̱.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Te̱ Jesús ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ sa̱na̱tiaku ña̱ꞌaꞌ Ndiosí. Te̱ sa̱kuuꞌ nduꞌu̱ nduuꞌ ne̱ ndieeꞌ yu̱ꞌuꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ti̱i̱n kaꞌnuꞌ Ndiosí Jesús nde̱e̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ kua̱ꞌa̱ a̱, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n Jesús ja̱a̱nꞌ Espíritu Santo nda̱ꞌaꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ndu̱. Te̱ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ xaaꞌ ña̱ xini ndo̱ꞌ, xiinꞌ ña̱ xini so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ kaa̱ꞌ vi̱ti̱n.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ David nduuꞌ te̱ ni̱ ka̱a̱ ndi̱viꞌ. Ndisu̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 na sandoó kuiꞌe xa̱chiꞌ i̱ te̱ ndasiꞌ yoꞌó.
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 ’Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kuní a̱ ku̱nda̱ni̱ kaxiꞌ sa̱kuuꞌ ndoꞌó, ne̱ taꞌanꞌ i̱, ne̱ Israel, ña̱ Jesús, ña̱ ni̱ xiꞌi̱ nuu̱ꞌ krusín ni̱ xa̱a̱ ndo̱ꞌ ndii, ni̱ sa̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí, te̱ nduuꞌ a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ nduuꞌ tu̱ a̱ Cristo, ña̱ sakakú yooꞌ ―ni̱ kachi̱ Pedro.
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱suchiꞌ xa̱va̱ꞌa̱ i̱ni̱ ni̱a̱. Sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ni̱a̱ Pedro xiinꞌ i̱nga̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ndii:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n Pedro nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii:
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Kua̱chi̱ ndii ni̱ chi̱ka̱nduꞌu̱ꞌ Ndiosí kuento a̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ndoꞌó, xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ siꞌe̱ ndo̱ꞌ, xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ndieeꞌ xikaꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, ne̱ kuni̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ka̱na̱ a̱ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Te̱ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ yaꞌa̱ ka̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ni̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ ndiaa̱ yu̱ꞌuꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ne̱ ni̱ na̱ti̱i̱n tu̱ꞌu̱n ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús ndii, ni̱ chi̱chi̱ ni̱a̱ kuenta a̱. Te̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, ni̱ ndu̱i̱i̱n yatinꞌ uni̱ mi̱iꞌ ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ne̱ xa̱ i̱ni̱ xini Jesús.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Te̱ ni̱ ita̱ ni̱ꞌi̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱niaꞌá te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ ni̱ nduu̱ nimá sa̱kuuꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ xi̱xi̱ ingaꞌ tu̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ingaꞌ tu̱ ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Te̱ ni̱ na̱nda̱ni̱ va̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ña̱ nandani̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ ni̱ xa̱a̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ va̱ ni̱ nduu̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ taꞌanꞌ tu̱ ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Ni̱ xi̱ko̱ꞌ ni̱a̱ ñu̱ꞌuꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ña̱ kumiꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ na̱ta̱ꞌviꞌ ni̱a̱ xu̱ꞌunꞌ, ña̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱, nda̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús sa̱a̱ kuní nuu̱ꞌ i̱ꞌi̱n ni̱a̱.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Te̱ sa̱a̱ kivi̱ꞌ nakayá ni̱a̱ yiꞌeꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ xakaꞌnuꞌ ni̱a̱ Ndiosí. Te̱ ni̱ xi̱xi̱ ingaꞌ ni̱a̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xa̱kuaa̱ꞌ kuenta Jesús vi̱ꞌe̱ ni̱a̱. Te̱ ni̱ yoo̱ tu̱ ña̱ xaxi̱ꞌ ingaꞌ ni̱a̱ ña̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ kuni ni̱a̱, te̱ vi̱ta kuuꞌ nimá ni̱a̱ kii̱ꞌ xaaꞌ ni̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Xakaꞌnuꞌ ni̱a̱ Ndiosí, te̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni sa̱kuuꞌ ne̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ xini ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n ndii, nakaya ka̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ne̱ sa̱kakú a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, te̱ nduiinꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ne̱ xa̱ nduuꞌ kuenta a̱ ja̱a̱nꞌ.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.